Anglosaksońskie futhorc

Często zadawane pytania

Ile run ma anglosaksońskie futhorc?

Dwadzieścia dziewięć w Staroangielskim Poemacie Runicznym, który jest najlepiej określonym zbiorem, i dwadzieścia osiem w ugruntowanym użyciu epigraficznym, czyli liczbą inkrustowaną w Seaksie Beagnotha. Northumbryjskie rękopisy i inskrypcje wynoszą go do trzydziestu trzech, niekiedy trzydziestu czterech. Zmienność jest realna i zależy od tego, które późne litery się dopuści.

Dlaczego nazywa się futhorc, a nie futhark?

Z powodu czwartej litery. Rząd jest nazwany od dźwięków sześciu pierwszych run, a ingweońskie rozszczepienie rozszczepiło pragermańskie /a/ w trzech kierunkach w języku Morza Północnego, zaokrąglając je do o przed nosówką. Formę Anzusa zmieniono na ᚩ os, ᚫ æsc i ᚪ ac, a z o na czwartej pozycji rząd daje f-u-þ-o-r-c.

Dlaczego futhorc rósł, gdy Młodszy Futhark się kurczył?

To przeciwne rozwiązania tego samego problemu. Oba języki nabywały dźwięki, których system dwudziestu czterech run nie mógł odróżnić. Skandynawia skróciła rząd do szesnastu i kazała czytelnikowi domyślać się reszty z kontekstu; Anglia dodawała litery, przechodząc z dwudziestu czterech na dwadzieścia sześć, potem dwadzieścia osiem i dalej. Żadne podejście nie jest błędne, a skandynawskie dało o wiele więcej zachowanych inskrypcji.

Dlaczego Staroangielski Poemat Runiczny jest tak ważny?

Bo jest jedynym obszernym źródłem dla nazw kilku run. Gebo, Wunjo, Perthro, Ehwaz, Ingwaz, Dagaz i Othala zostały usunięte z Młodszego Futharku przed ułożeniem poematów norweskiego i islandzkiego, więc te poematy nie mają dla nich strofy. Niemal wszystkie znaczenia, które współczesna praktyka runiczna przypisuje tym literom, wywodzą się z tego angielskiego poematu o innym alfabecie.

Czy Staroangielski Poemat Runiczny przetrwał?

Z trudem. Jego rękopis Cotton Otho B.x spłonął w pożarze Ashburnham House w 1731 roku, który uszkodził lub strawił znaczną część biblioteki Cotton. Tekst istnieje, bo Humfrey Wanley przepisał go w 1705 roku, dwadzieścia sześć lat wcześniej, do publikacji w Thesaurus George'a Hickesa.

Czym jest Seaks Beagnotha?

Żelaznym nożem z X wieku, znalezionym w Tamizie, inkrustowanym srebrem, miedzią i mosiądzem, z pełnym futhorc dwudziestu ośmiu run po jednej stronie i imieniem Beagnoth po drugiej. Jedyne znane kompletne anglosaksońskie futhorc na przedmiocie, a nie w rękopisie, przechowywane w British Museum. Rzemieślnik pomylił kolejność trzeciej ætt, co sugeruje, że nawet biegli rzemieślnicy nie zawsze pamiętali rozszerzonego rzędu.

Czy chrześcijaństwo zakończyło używanie run w Anglii?

Nie bezpośrednio, a dowody przeczą prostej narracji. Trumna świętego Kutberta z 698 roku miesza runy i łacińskie litery w tych samych słowach. Krzyże z Ruthwell i Bewcastle to chrześcijańskie pomniki z runicznymi wersami. Kamienie z Lindisfarne używają obydwu systemów, niekiedy na jednym kamieniu. Runy zniknęły w XI wieku przez zużycie, nie przez zakaz.

Które angielskie litery wywodzą się z run?

Dwie. Þorn przeszła do staroangielskiego pisma łacińskiego jako þ, bo łacina nie miała litery dla dźwięku th, i przetrwała w angielskim piśmie przez wieki, dopóki kontynentalni drukarze bez czcionki thorn nie zastąpili jej y, dając pseudoarchaiczne «Ye Olde». Wynn była używana jako ƿ dla dźwięku w, dopóki normandzcy skrybowie nie zastąpili jej podwójnym u.

Czy runy futhorc są używane do wróżenia?

Rzadko. Współczesne ciągnienie run niemal zawsze korzysta z dwudziestu czterech Starszego Futharku, choć przypisywane im znaczenia w przeważającej mierze z tego poematu pochodzą. Nie istnieje żadna udokumentowana anglosaksońska praktyka ciągnienia run dla odpowiedzi na pytanie; Beda wspomina litery rozwiązujące, które jakoby mogły łamać kajdany, co rejestruje wiarę w pismo, a nie udokumentowaną metodę.

Czy futhorc jest angielskie czy fryzyjskie?

Z pełnym prawem anglofryzyjskie. Inskrypcje na grzebieniach, monetach i tyczce cisowej z Niderlandów i wybrzeża Morza Północnego pokazują ten sam rozszerzony rząd w użyciu po drugiej stronie wody, a wczesne znaleziska angielskie, jak brakteat z Undley, należą do tej samej tradycji. System rozwinął się w ściśle powiązanych społecznościach obu wybrzeży, a nie w samej Anglii.

Czy ostatnie runy futhorc są autentyczne?

Zależy które. Calc i Gar są wyryte na krzyżach z Ruthwell i Bewcastle, gdzie zachowują twarde welary odróżnione od palatalizowanych odpowiedników, więc były naprawdę używane. Cweorð, Cealc i Stan to praktycznie wyłącznie litery rękopisów, a R. I. Page argumentował, że kilka z tej grupy to antykwaryczne pseudo-runy: formy wynalezione przez skrybów dla uzupełnienia alfabetu, a nie litery, których ktokolwiek używał do pisania.

Did anyone sign their name in runes?

Cynewulf did, four times. The ninth-century poet embedded his name as a runic acrostic in the epilogues of Juliana, Elene, Christ II and The Fates of the Apostles, working the runes C, Y, N, E, W, U, L, F into the metre so that each one functions both as a letter of his name and, through its rune-name, as a noun in the sentence. Anyone reading the poem aloud speaks his name and is prompted to pray for him.