PL (polski)
ᛚ
Lagu
woda, morze, potop
Żywioł, któremu się powierzono i którym nie można sterować
- Sound
- l /l/
- Pozycja
- 21
- Group
- Ætt Tira
- Descended from
- Starszy futhark Laguz (*laguz)
- Unicode
- U+16DA
- Czas
- Czas trwania przeprawy
- Tak / Nie
- Tak, jeśli zdołasz się utrzymać
Pozycja prosta
- morze
- woda
- przeprawa
- utrata kontroli
- lęk
- głębia
- to, co unosi i zagraża
- oddanie się biegowi spraw
In the rune poems
Lagu byþ leodum langsum geþuht, gif hi sculun neþan on nacan tealtum and hi sæyþa swyþe bregaþ and se brimhengest bridles ne gymeð.
Ocean wydaje się ludziom bezkresny, gdy muszą wyprawić się na chwiejnej łodzi, a fale morskie srodze ich trwożą, i morski rumak nie dba o swe wędzidło.
Across the scripts
ᛚ
Laguz
Poprzednik, rekonstruowany jako *laguz. Alternatywna rekonstrukcja, *laukaz (por), wywodzona jest z formuły magicznej odnajdywanej na brakteatach.
ᛚ
Lǫgr
Skandynawia opisuje wodę, którą znała: górski potok spadający w Norwegii, wrzącą wodę i potężny gejzer na Islandii.
ᛚ
Lagu
Anglosaski futhorc
Anglia opisała otwarte morze, czyniąc to z perspektywy pasażera, a nie żeglarza.
Napisana z głębi lęku
To jedyna strofa w staroangielskim poemacie runicznym, w której każdy wers mówi o przerażeniu, a przyjęta perspektywa jest niezwykle wyrazista.
Ocean wydaje się langsum (bezkresny lub wyczerpujący) leodum, ludziom. Warunek brzmi gif hi sculun neþan: jeśli muszą wyruszyć, co ukazuje podróż jako przymus, a nie swobodny wybór. Statek jest tealt, chwiejny i niestabilny. Fale swyþe bregaþ, budzą w nich głęboki strach.
I wreszcie ostatni wers, przy którym warto się zatrzymać: se brimhengest bridles ne gymeð, morski rumak nie słucha wędzidła.
To nie jest strofa żeglarza. Żeglarz wie, że statkiem nie kieruje się jak koniem. Została napisana z perspektywy kogoś, kogo wprowadzono na łódź i kto odkrywa, że to, co go niesie, wcale nie podlega ludzkiej woli w sposób, jaki zakładał.
Wystarczy zestawić to z Sigel, pięć pozycji wcześniej, gdzie marynarze wykorzystują słońce do nawigacji, by dotrzeć do brzegu. Poemat mieści w sobie zarówno załogę, jak i pasażerów.
Rumak, który nie odpowiada na cugle
Brimhengest (morski rumak) to klasyczny staroangielski kenning oznaczający statek. Poemat odwołał się do konia już dwukrotnie: przy Rad oraz przy Eh, gdzie zwierzę jest towarzyszem pracy i oparciem.
Gdy więc ta strofa sięga po konia, który nie słucha cugli, celowo przełamuje obraz zbudowany wcześniej w tekście. Eh to koń, z którym łączy nas porozumienie. Brimhengest to rumak, z którym nie ma żadnego układu.
Anglosasi dysponowali bogatym zasobem takich morskich kenningów (koń fal, drzewo morskie, o spienionej szyi), a elegie posługują się nimi nieustannie. Żeglarz (The Seafarer) to cały poemat w tym tonie, opisujący morze jako żywioł, który się znosi, a nie po prostu przemierza: chłód, głód i krzyki głuptaków zamiast ludzkiego śmiechu.
Woda czy por
Powszechna rekonstrukcja starszej nazwy to laguz (woda), a staroangielskie słowo lagu oznacza morze lub potop. Wszystkie trzy tradycje poematów runicznych opisują wodę, co stanowi najmocniejszy dowód dla starszego futharku.
Alternatywna hipoteza proponuje laukaz (por). Nie jest to pomysł bezpodstawny: laukaz to jedno z powracających słów ochronnych w korpusie starszego futharku, spotykane na brakteatach i drobnych przedmiotach obok alu i auja, niekiedy w skrócie, a por odgrywał istotną rolę w germańskich wierzeniach dotyczących leczenia i witalności.
Za odczytaniem wody przemawiają poematy, za porem inskrypcje. Nie wykluczają się one wzajemnie, gdyż runa mogła zachować swoją wartość fonetyczną, podczas gdy formuła laukaz pełniła odrębną funkcję. To najbardziej wyważone stanowisko. Współczesna praktyka opiera się całkowicie na wodzie i strofy te w pełni to uzasadniają.
W czytaniu
Lagu oznacza żywioł, któremu człowiek się powierzył i którego nie jest w stanie kontrolować.
Angielska strofa nadaje jej surowszy wydźwięk niż wersje nordyckie. Norwegia opisuje wodospad, Islandia gejzer: oba obrazy są pełne energii, lecz żaden nie wyraża lęku. Anglia ukazuje człowieka na łodzi, który uświadamia sobie, że statek jest niesterowny.
Odczytywana w tej tradycji Lagu wskazuje na sytuacje całkowicie wymykające się z rąk pytającego: nie zablokowane (co jest domeną Is) ani nie uciśnione (co należy do Nyd), lecz będące w pełnym biegu i niesterowne. Zobowiązanie zostało już podjęte. Kluczowe pytanie nie brzmi, jak odzyskać kontrolę, lecz czy potrafisz utrzymać się na powierzchni.
Przeprawy przez wodę to dosłowne i często trafne odczytanie: przejście między dwoma stanami, przedzielone otwartą tonią.
Skojarzenia z intuicją i podświadomością, jakie współczesna praktyka łączy z tą runą, narodziły się w XX wieku pod wpływem psychologii Junga i powojennego okultyzmu. Wynikają naturalnie z żywiołu kryjącego prądy pod powierzchnią, jednak żaden historyczny poemat runiczny o tym nie wspomina.
Questions to sit with
- Czemu już się powierzyłeś, czym teraz nie potrafisz sterować?
- Czy ta sytuacja jest zablokowana, ograniczona, czy mknie w niechcianym kierunku? Każdy przypadek wymaga innej postawy.
- Pasażerowie trwożą się, a załoga nawiguje. Kim jesteś tutaj ty?
Często zadawane pytania
Najnowsze wpisy
Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.
