Ang mga agimat na dinadala ng mga tao

Sinaunang Ehipto

Ang pinakamalalim na iisang pinagmulan. Libo-libong scarab, matang wedjat, haliging djed, at ankh na yari sa faience ang iniluwal ng mga pagawaan sa Ehipto, para isuot ng mga nabubuhay at para ibalot sa mga patay. Nalampasan ng mga anyo ang relihiyon, at kinokopya pa rin sila sa Romanong Italya.

Mesopotamia

Ang mga anting-anting dito ay kasangkapang legal na kasingdami ng pagiging palamuti. Pinangalanan siya ng mga plaka laban sa demonyong Lamashtu, itinala ang kanyang mga kasalanan, at pinalayas siya; ang ulo ni Pazuzu na isinusuot sa leeg ay naglagay ng isang halimaw upang magbantay laban sa isa pa.

Gresya at Roma

Ang mga batang lalaking Romano ay nagsusuot ng bulla at ang mga batang babae ng lunula hanggang sa sila ay magbinata o magdalaga, at ang fascinum na hugis phallus ay isinasabit sa itaas ng mga pintuan at sa mga ehe ng kariton. Dito rin nakuha ng masamang mata ang panitikang hanggang ngayon ay humuhubog sa paraan ng pagpapaliwanag ng mga tao tungkol dito.

Hudyo at Kabalistiko

Isang tradisyong hindi mapalagay sa mga anting-anting ngunit gumawa pa rin ng napakarami: mga pilak na kame'ot na inukitan ng mga pangalang banal, mga mangkok ng orasyong Aramaic na ibinaon nang patiwarik sa ilalim ng sahig, pulang sinulid mula sa libingan ni Rachel, ang kamay na tinatawag na Kamay ni Miriam.

Islamiko

Ang teksto ang nagtatanggol. Ang ta'wiz o hijab ay isang nakasulat na talatang tinupi sa loob ng lalagyang metal, at ang Talata ng Trono, ang dalawang huling sura, at ang siyamnapu't siyam na pangalan ang pinakakaraniwang nakaukit. Kasabay nila ay ang mas matatandang bagay na pambayan na pinagtalunan ng mga hurista.

Kristiyano

Mga relik, medalya, scapular, at badge ng peregrino, kasama ang mahabang damuhan ng mga nakasulat na agimat na paulit-ulit hinatulan ng simbahan. Ang hangganan sa pagitan ng isang sakramental at isang anting-anting ay pinagtalunan nang isang libong taon at hindi kailanman naayos.

Norse at Icelandic

Mga pilak na martilyo ni Thor na isinusuot sa leeg noong mga siglo ng pagbabalik-loob, mga nakaukit na runa sa buto at kahoy, at ang mga kalaunang grimoire ng Iceland na ang mga stave, kasama ang Vegvisir, ay tradisyon ng mga aklat noong ika-17 siglo at hindi ng mga Viking.

Celtic at Gaelic

Rowan at pulang sinulid sa itaas ng pinto ng kuwadra, mga butas na bato na isinasabit sa sinulid, clover at hazel, at ang mga batong pampagaling na iningatan ng ilang pamilya sa maraming salinlahi. Malaking bahagi nito ay nakaligtas sa mga koleksyon ng kaalamang bayan noong ika-19 na siglo at hindi sa arkeolohiya.

Slavic

Mga palawit na lunnitsa, mga agimat na palakol at susi, mga burdadong oberegi na inilagay sa mga kuwelyo at manggas kung saan nagtatagpo ang katawan at ang hangin, at ang mga manikang tela na walang mukha at ginawa nang walang karayom upang walang maitusok sa kanila.

Timog Asyano

Mga plakang yantra na iniikid sa loob ng mga tubong tanso, ang itim na sinulid at ang pahid ng kajal na inilalagay sa mga sanggol laban sa nazar, mga butil na rudraksha, at ang tabiz na isinusuot sa iba't ibang relihiyon. Ang masamang mata ay itinuturing na pang-araw-araw na abalang dapat patayin ang bisa at hindi isang bihirang kulam.

Tsino

Jade sa lalamunan, mga baryang pera na itinatali ng pulang lubid, kahoy ng peach laban sa mga espiritu, at mga inilimbag na talismang papel na ang bisa ay nagmumula sa hitsurang kagaya ng isang opisyal na dokumento, dahil ang isang patawag mula sa langit ay isinusulat sa paraang isinusulat ang patawag mula sa isang hukom.

Hapon

Omamori na binili sa isang dambana at hindi kailanman binuksan, ibinabalik at sinusunog pagkatapos ng isang taon. Ofuda para sa istante ng sambahayan, mga tablang ema para sa mga nakasulat na kahilingan, at ang mga pigurang nasa kaha ng tindahan tulad ng maneki-neko na nakatayo sa hangganan ng agimat at patalastas.

Aprikano at diaspora

Mga bigkis na minkisi na ang kapangyarihan ay nasa nilalaman, mga supot na gris-gris, mga pinintahang rolyo ng panalangin ng Ethiopia na ginupit ayon sa taas ng may-ari, at ang conjure bag ng Amerika na nagdala ng kaugaliang ito sa panahon ng pang-aalipin sa ilalim ng bagong pangalan.

Katutubong Hilagang Amerikano

Mga bigkis na panggamot, mga supot na may tinik ng porcupine at mga butil, at ang hoop ng Ojibwe na nakarating sa malawak na mundo bilang dreamcatcher. Malaking bahagi ng ipinagbibili sa ilalim ng pamagat na ito ay gawa ng mga tagalabas, kaya mas mahalaga ang pinagmulan dito kaysa saanman sa aklatan.

Timog-silangang Asyano

Mga anting-anting na phra khruang ng Thailand na hinulma mula sa luwad at binasbasan sa templo, pagkatapos ay kinolekta, niraranggo, at ipinagpalit na tulad ng mga barya. Inilalagay ng pagtatatuong sak yant ang parehong mga diyagramang pamprotekta sa balat at hindi sa metal, at iyon ang gumagawa sa agimat na hindi maaalis.

Ang karaniwan. Isinasabit kung saan maaari itong mahawakan nang hindi tinitingnan at maitago sa ilalim ng kuwelyo kapag kailangan, at iyon ang dahilan kung bakit napakarami sa mga natitirang anting-anting ay butas sa itaas.

Ang singsing ay isang agimat na maaari mo ring idiin sa waks. Ang mga singsing na selyo noong huling bahagi ng sinaunang panahon at noong panahong medieval ay may parehong mga pangalan at pigura ng mga palawit, kasama ang dagdag na bisa ng pag-iwan ng marka.

Mura, madaling itali sa isang sanggol, at walang dudang hangganang iginuhit sa paligid ng katawan. Pula ang pinakakaraniwang kulay sa mga kulturang walang ugnayan sa isa't isa.

Isang tekstong tinupi nang maliit at tinahi sa katad o inilagay sa lalagyang metal. Ang ta'wiz ng Islam, ang kame'a ng mga Hudyo, ang rolyo ng Ethiopia, at ang papel-agimat ng mga Ingles ay lahat gumagana sa ganitong paraan, at wala sa kanila ang nilalayong basahin muli.

Kapangyarihan ayon sa listahan ng sangkap. Ang gris-gris, mojo bag, o bigkis na panggamot ay tinutukoy ng nilalaman nito at ng panuntunang hindi ito binubuksan o hinahawakan ng mga hindi kakilala.

Ang buhol ay nagtatali ng isang bagay sa lugar nito, at kaya kapaki-pakinabang ito sa pagpigil ng swerte sa loob o ng espiritu sa labas. Ang mga buhol ng hangin ng mga mandaragat at ang itinaling pulang sinulid ay gumagana sa parehong lohika ngunit sa magkasalungat na direksyon.

Masyadong mabigat para isuot, kaya isang lugar at hindi isang tao ang ipinoprotekta nito. Ang mga plaka laban sa demonyo sa Mesopotamia, ang mga talismang papel ng Tsino, at ang mga inilalagay sa pundasyon ay lahat nagbabantay ng isang hangganan at hindi ng isang katawan.

Ipinapako, ipinipinta, o inilalagay sa hamba. Ang horseshoe, ang lalagyan ng mezuzah, ang senyas na hex, at ang Romanong fascinum sa itaas ng pinto ng tindahan ay lahat nagmamarka sa puntong kung saan ang labas ay nagiging loob.

Isang maliit na katawan na kumakatawan sa isang malaki. Ang mga diyos ng sambahayan, ang kumakaway na pusa, at si Budai ay lahat inilalagay at hindi isinusuot, at karaniwang nakaharap sa pinto.

Ang pinakamatandang anyo sa lahat. Ang mga butil na salamin at bato ay may dalang kulay at padron at hindi nakasulat na titik, at iyon ang dahilan kung bakit napakadali silang tumawid sa iba't ibang wika.