TL (Tagalog)
Sa isang sulyap
- Pinagmulan
- Silangang Mediteraneo
- Pinakaunang anyo
- Mga kuwintas ng mata na gawa sa salamin, c. 1500 BCE
- Gawa sa
- Patong-patong na soda-lime na salamin
- Mga kulay
- Cobalt, puti, mapusyaw na asul, itim
- Paraan ng pagsuot
- Kuwintas, pin, palamuti sa dingding, anting-anting sa salamin
- Kapag nabasag ito
- Gumana ito; palitan ito
Kung ano ang nazar
Isang pinatag na bilog na salamin na may madilim na gitna sa loob ng isang mapusyaw na asul na singsing sa loob ng isang puting singsing sa loob ng isang madilim na asul na espasyo. Apat na kulay, apat na bilog, at walang anumang disenyo maliban doon. Isa itong mata na pinaliit sa pinakasimpleng anyo na makikilala pa rin ng isang tao, kaya gumagana ito nang pantay-pantay sa Istanbul, Athens, Baku at sa isang taxi sa Berlin.
Ang pangalan ay Turko. Ang Nazar ay salitang Arabe para sa isang tingin o sulyap, at ang boncuk ay isang kuwintas, kaya ang nazar boncuğu ay isang kuwintas na tingin: isang bagay na ang tanging trabaho ay tingnan. Sa Griyego, ang parehong bagay ay tinatawag na mati, isang mata, at sa Persian ay cheshm nazar. Sa halip na kumatawan sa isang maprotektang mata, kinakatawan ng kuwintas na ito ang mismong matang nakatutok sa iyo, na pinananatili sa salamin kung saan wala itong magagawang pinsala.
Kung saan ito nagmula
Gumagawa na ng mga kuwintas na salamin na hugis mata sa Egypt at Mesopotamia noong kalagitnaan ng ikalawang milenyo BCE, halos kasabay ng pagkakaroon ng may kulay na salamin bilang isang sining. Ipinagpalit ang mga ito ng mga pagawaan ng Phoenician sa buong Mediteraneo, at matatagpuan ang mga ito sa mga libingan na malayo sa anumang hurno na maaaring gumawa sa kanila.
Ang modernong Turkong kuwintas ay nagmula sa walang patid na linya na ito. Ginagawa pa rin ito sa Kurudere, malapit sa İzmir, isang nayon na ngayon ay tinatawag nang Nazarköy, at sa kalapit na Görece. Ginagamit nila ang mga hurnong pinapainitan ng kahoy. Mano-mano itong ginagawa nang walang mga hulmahan. Kumukuha ng tunaw na salamin ang isang manggagawa gamit ang bakal na tungkod. Inilalagay niya ang mga patong ng kulay ayon sa pagkakasunod-sunod. Pinapatag ang bilog at binubutasan ito habang malambot pa. Ang pagkakaiba-iba ng mga kuwintas ay hindi isang kapintasan sa proseso. Ito mismo ang proseso.
Kung bakit ito asul ay isang tanong na may lokal na sagot. Sa halos buong rehiyon na ito, ang madidilim na mata ay karaniwan, at ang mapupusyaw na mata ay pag-aari ng mga estranghero at manlalakbay. Ang kulay na pinaghihinalaang nagdadala ng mata ang naging kulay na ginagamit upang pigilan ito.
Kung paano ito ginagamit
Inilalagay ito sa anumang bagay na nakalantad sa mga estranghero. Ikinakabit sa damit ng isang sanggol, karaniwan sa likod kung saan hindi ito mahihila ng bata at unang makikita ng bisita. Isinasabit sa loob ng pinto ng isang tindahan. Itinatali sa salamin ng kotse, ipinapasok sa pader ng bahay, ginagawang disenyo sa gintong pulseras para sa regalo sa kasal, ipiniprint sa case ng telepono.
Hindi ito isang relihiyosong bagay. Walang nag-aakalang isa itong sagradong kagamitan. Ang mga iskolar ng Islam ay may iba't ibang pananaw sa mga anting-anting sa pangkalahatan, bagama't ang mismong masamang mata ay pinagtitibay kaysa itinatanggi sa panitikan ng hadith, at ang karaniwang panrelihiyong lunas ay ang pagdarasal sa halip na isang bagay. Kasabay nito, ginagamit pa rin ang kuwintas sa parehong mga sambahayan na hindi tinitingnan ang dalawa bilang magkalaban.
Walang ritwal. Hindi mo ito binabasbasan. Walang pamamaraan para kargahan ito ng enerhiya, at hindi rin ito iniaalay. Binibili mo ito, kadalasan para sa ibang tao, at inilalagay mo ito kung saan tatama ang mata.
Ang panuntunan sa pagkasira, at ang pagtatalo tungkol dito
Ang panuntunang alam ng lahat: kapag nagkaroon ng lamat o nabasag ang isang nazar, sinipsip nito ang isang tingin na para sana sa iyo. Pinasasalamatan mo ito. Pagkatapos ay itinatapon mo ang mga piraso at kumukuha ka ng bago. Walang nagluluksa sa nabasag na anting-anting. Walang nag-aayos nito.
Hindi mahirap hanapin ang mapang-alinlangang pananaw, at nararapat itong sabihin. Ang murang patong-patong na salamin na may mga kulay na magkakaiba ang bilis ng paglawak ay patuloy na nasa ilalim ng panloob na presyon. Masisira ito dahil sa pagkabunggo o pagbabago ng temperatura kahit walang tulong mula sa mga kapitbahay. Iyon ang halos tiyak na nangyayari.
Sa isang banda, hindi ito mahalaga. Ang isang anting-anting na idinisenyo upang masira ay gumagawa ng isang partikular na sikolohikal na epekto. Binabago nito ang isang hindi maipaliwanag na pagkabalisa upang maging isang maliit na bagay na may limitadong buhay. Nagbibigay din ito sa iyo ng aksyon na dapat gawin kapag nasira na ang bagay na ito. Kakaunting anting-anting ang ginawa upang maubos. Nakadisenyo itong ganito.
Kung paano ginagawa at ginagamit ang isang nazar
Napakaliit ng ipinagbago ng sining na ito. Ganoon din ang etiketa sa pagbibigay nito.
- Pinapainitan ang mga may kulay na tungkod ng salamin sa isang hurnong gumagamit ng kahoy hanggang sa lumambot ang mga ito para makuha gamit ang isang bakal.
- Inilalagay ng gumagawa ang mga patong ayon sa pagkakasunod-sunod, una ang madilim na basehan, pagkatapos ay puti, pagkatapos ay mapusyaw na asul, pagkatapos ay ang itim na pupila.
- Pinapatag ang bilog at binubutasan habang mainit. Hinahayaan itong lumamig nang unti-unti, na siyang tumutukoy kung tatagal ito sa unang taon nito.
- Binibili ito, sa halos lahat ng kaso, upang ibigay. Karaniwan na ngayon ang pagbili nito para sa iyong sarili ngunit hindi ito ang nakasanayan noon.
- Inilalagay ito kung saan unang dumadapo ang tingin ng isang estranghero: sa likod ng bata, sa pinto ng tindahan, sa salamin ng kotse, sa panlabas na pader.
- Kapag nagkaroon ito ng lamat ay itinatapon ito at hindi inaayos. Pinapalitan ito nang walang seremonya.
Ang mga kuwintas na ibinebenta bilang mano-mano ay kadalasang hinuhulma at tinatapos ng makina. Ang palatandaan ay ang pagiging simetriko. Ang isang kuwintas na ginawa ng kamay ay may mga bilog na bahagyang lumilihis sa gitna at may ibabaw na hindi perpektong patag.
Kung saan kabilang ang nazar
Ang iba pang mga sagot sa parehong takot, at ang tradisyon kung saan ito nakapaloob.
- Laban sa masamang mata Layunin Ang nazar ang pinakadalisay na halimbawa ng estratehiya ng pagsasalamin at pagsipsip, at ang pinakamalawak na ibinebentang bagay sa buong tradisyon.
- Proteksyon at pag-iwas Layunin Ginagamit din ito bilang pangkalahatang proteksyon, sa mga pinto at sasakyan, kung saan walang partikular na taong naiinggit sa isip.
- Hamsa Anting-anting Ang isa pang dakilang sagisag na umiiwas sa mata sa parehong rehiyon, at madalas na pinagsasama sa isang nazar na inilalagay sa palad.
- Cornicello Anting-anting Ang sagot ng Katimugang Italya sa parehong problema, na gumagamit ng pag-abala at kabastusan sa halip na pag-aninaw.
Walang sariling materyal na pahina ang nazar dahil ang materyal nito ay salamin, na nasa labas ng sampung materyal ng anting-anting sa aklatang ito.
Mga tanong para sa pagninilay
- Sino ang nagbigay sa iyo ng huling anting-anting na pag-aari mo, at mas mahalaga ba iyon kaysa kung ano ito?
- Sinasagot ng nazar ang inggit nang partikular sa halip na panganib sa pangkalahatan. Isa ba itong pagkakaiba na kinikilala mo sa iyong sariling mga alalahanin?
- Kung ang isang anting-anting ay idinisenyo upang masira, ano ang aktwal na hinihiling nito na gawin mo kapag ito ay nabasag?
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.
