Ang Tarot

Isang laro bago ito naging orakulo

Ang Tarot ay nagsimula bilang libangan. Sa mga korte ng hilagang Italya noong 1430s at 1440s, ang mayayamang pamilya tulad ng Visconti at Sforza ng Milan ay nagpakomisyon ng mga deck na pininturahan ng kamay ng trionfi, o triumphs, para sa isang trick-taking game na hindi nalalayo sa modernong bridge. Ang mga pinakalumang natitirang baraha, gaya ng Visconti di Modrone deck na hawak ng Yale, ay pinetsahan mula 1437–1442 batay sa mga watermark sa kanilang papel. Ang mga ito ay mararangyang gamit: may gold leaf sa likod ng mga trump at maharlikang pigura, pilak sa likod ng mga numerong baraha, at ipininta kasama ang mga miyembro ng naghaharing bahay na suot ang damit noong panahong iyon. Ang pagkasira sa mga natirang baraha ay nagpapakita na ang mga ito ay binalasa at nilaro, at hindi lamang inimbak.

Ang dalawang-bahaging estruktura na nagbibigay-kahulugan pa rin sa deck ay nasa ayos na mula pa sa simula. Apat na suit (mga kopita, espada, baston at barya) ang nagdadala ng mga pang-araw-araw na baraha, at isang set ng 21 may numerong trump at isang walang numerong Hangal ang nakapatong sa mga ito. Ang mga trump na iyon ang naging Major Arcana; ang mga baraha ng suit naman ang Minor Arcana. Ang pinakaunang kumpletong deck na may 78 na baraha na nakaligtas, ang Sola Busca, ay nagdadala na ng kakaiba at alchemical na mga imahe na lampas sa hangganan ng isang laro ng baraha.

Kung paano naging panghuhula ang isang parlor game

Ang pagbabago mula laro patungo sa panghuhula ay nangyari sa Pransya. Noong 1781, inilathala ng pastor na si Antoine Court de Gébelin ang isang malawak na kasaysayan na nagsasabing ang mga baraha ay ang huling natitirang piraso ng sinaunang karunungan ng mga Ehipsiyo, isang nawalang "Aklat ni Thoth" na dinala sa paglipas ng mga siglo. Walang ebidensya para sa teoryang ito, ngunit dumating ito noong panahon ng pagkahumaling ng Europa sa mga antigo ng Ehipto kaya ito ay tumagal. Sa parehong panahon, ang okultistang si Jean-Baptiste Alliette, sa ilalim ng pangalang Etteilla, ay gumawa ng isa sa mga unang manwal para sa pagbabasa ng baraha: nagtakda siya ng kahulugan para sa bawat baraha, tinukoy ang latag, at ipinakilala ang gawain ng pagbabasa ng mga baligtad na baraha. Sa kanilang dalawa, ginawa nilang isang tool sa panghuhula ang isang deck ng mga laro.

Ang Golden Dawn at ang Rider-Waite-Smith deck

Naabot ng deck ang pinakasistematikong anyo nito noong panahon ng Victorian England. Naiugnay na ni Eliphas Levi ang 22 na barahang trump sa 22 letra ng alpabetong Hebreo at sa 22 landas ng Kabbalistic Tree of Life. Binuo ng Hermetic Order of the Golden Dawn, na itinatag sa London noong 1888, ang pahiwatig na iyon tungo sa isang buong grid ng mga kaugnayan. Iminapa nila ang buong deck na may 78 na baraha sa Tree of Life at itinakda ang elementong pamamaraan na dala pa rin ng mga suit: mga Tungkod sa apoy, mga Kopita sa tubig, mga Espada sa hangin, mga Pentakulo sa lupa. Bawat suit ay nagsisimula sa Alas hanggang Sampu at pagkatapos ay apat na maharlikang baraha.

Ang paghihigpit na iyon ay nangailangan ng mga bagong imahe. Noong 1909, inilathala ng miyembro ng Golden Dawn na si Arthur Edward Waite at ng artist na si Pamela Colman Smith ang Rider-Waite-Smith deck. Pinagpalit ni Waite ang numero ng Lakas at Katarungan, inilipat ang Lakas sa VIII at ang Katarungan sa XI, upang ang mga barahang trump ay humilera sa zodiac. Gumawa si Colman Smith ng mas pangmatagalan: iginuhit niya ang bawat baraha ng Minor Arcana na may buong tagpo ng tao sa halip na simpleng pagkakaayos ng mga simbolo ng suit, kaya madaling basahin sa isang sulyap ang Walo ng mga Espada o Sampu ng mga Kopita. Ang nag-iisang pasyang iyon ang nagpabago sa isang abstraktong okultong palaisipan tungo sa isang tool sa pagkukuwento, at iyan ang dahilan kung bakit ang RWS deck ang sangguniang ginagamit sa buong Tarot Academy.

Ang Paglalakbay ng Hangal

Kung babasahin nang magkakasunod, iisang kuwento lang ang isinasalaysay ng Major Arcana. Pinangalanan ito ng awtor na si Eden Gray na Paglalakbay ng Hangal noong 1970s. Ang Hangal, na may numerong 0, ay humakbang mula sa bangin patungo sa isang bagong siklo at dumaan sa tatlong pangkat ng tig-pitong baraha. Ang unang pangkat ay nagbubuo sa sarili, kung saan makikilala ang Salamangkero, Mataas na Paring Babae, Emperatris, Emperador at Hierophant. Ang pangalawa ay tumitingin paloob sa gitna ng krisis at anino, mula sa Gulong ng Kapalaran hanggang sa Kamatayan at Diyablo. Ang pangatlo ay muling nagtatayo, mula sa pagbagsak ng Tore patungo sa pag-asa ng Bituin, at nagtatapos sa Mundo. Kinilala rin ni Joseph Campbell ang parehong hugis sa mitolohiya at tinawag itong Paglalakbay ng Bayani (Hero's Journey).

Ang modernong deck: proyeksiyon at therapy

Sa ika-20 siglo, lumuwag ang estruktura ng okulto at napalitan ito ng sikolohikal na pagbasa. Inugnay ni Carl Jung ang hatak ng mga baraha, hindi sa anumang nakatagong kapangyarihan, kundi sa mga arketipong nanggagaling sa collective unconscious. Para sa mga sekular na mambabasa, ang deck ay parang Rorschach test: 78 nakalimbag na larawang walang sariling kapangyarihan, na naging kapaki-pakinabang dahil ang isang malabo at umaalingawngaw na larawan ay nag-aanyaya sa iyo na i-project ang sarili mong sitwasyon dito. May mga therapist na gumagamit ng tarot sa katulad na paraan, bilang isang biswal na bokabularyo na tumutulong sa isang kliyenteng pangalanan ang isang damdamin, panatilihin ito sa isang ligtas na distansya, at pag-usapan ito. Sa bawat pagkakataon, ang halaga ay nasa bumabasa, hindi sa baraha.

Ang parehong pagiging bukas nito ay nagpapadali upang magamit nang mali ang deck. Sa mga social platform, ang maikling "collective readings" ay nakadepende sa Barnum effect, ang tendensiya ng tao na maniwala sa isang malabo at nakakabigay-puring pahayag na parang isinulat ito para mismo sa kanila. Ang mga makaranasang mambabasa, esoteric man o sekular, ay madalas ibinabaling ang mga tanong paloob: hindi gaanong nakatuon sa "babalik ba sila" kundi sa "ano ang pina-project ko rito, at ano ba talaga ang gusto ko." Iyon ang deck sa pinakakapaki-pakinabang nitong anyo, isang tapat na salamin sa halip na bolang kristal.