Mga Talisman · Mga senyas at selyo

Ang ankh

Kilala rin bilang: Susi ng buhay, crux ansata

Ang nakasulat na salita para sa buhay, ginawang isang maliit na bagay na madaling hawakan.

Sa isang sulyap

Pinagmulan
Sinaunang Ehipto
Binabasa bilang
Ang hieroglyph ankh, buhay
Pinakaunang gamit
Sinaunang Dinastiya, c. 3000 BCE
Mga materyales
Faience, kahoy, tanso, ginto
Hawak ng
Mga diyos, patungo sa mga butas ng ilong ng mga hari
Gamit sa kalaunan
Crux ansata ng mga Coptic, modernong pagbuhay

Ano ito

Isang bilog na nasa ibabaw ng pahalang na linya at patayong tangkay. Sa pagsulat ng mga Ehipsiyo, isa itong triliteral na tanda na binabasang ankh, na nangangahulugang buhay. Ginagamit ito sa mga pangkaraniwang salita, mga pangalan at sa mga relihiyosong konteksto. Iyan ang unang dapat maunawaan tungkol dito. Ang ankh ay isang uri ng pagsulat bago pa man ito naging simbolo.

Sa mga sining sa libingan at templo, hawak ito ng mga diyos sa bahagi ng bilog at inilalapit sa ilong ng isang hari, bilang pagpapamalas ng pagbibigay ng buhay o hininga. Makikita ang maraming ankh na ibinubuhos mula sa mga seremonyal na sisidlan. Ito ay dinadala, iniaalay at ibinibigay. Madalang itong ipinapakita lamang.

Ano ang nasa bilog

Walang nakakaalam kung anong bagay ang orihinal na inilalarawan ng tanda, at marami ang mga hula. Ang strap ng sandal, kung saan ang bilog ay nakapalibot sa bukung-bukong at ang pahalang ay ang tali, ang pinakamatandang mungkahi ng mga iskolar at nananatiling pangunahing pananaw sa Egyptology. Ipinagtanggol ito ni Alan Gardiner at kalaunan ay ni Wolfhart Westendorf. Gumagana ito sa prinsipyong rebus na umiiral sa buong sistema ng pagsulat. Isang konkretong bagay na may pangalang katunog ng isang abstract na salita ang iginuhit upang isulat ang salitang iyon, kaya't ginamit ang isang strap upang isulat ang buhay.

Ang iba ay nagmungkahi ng salamin sa isang sisidlan, telang nakabuhol, balot ng papyrus, o ang araw na nakapatong sa abot-tanaw. Ang pagbasa na nagsasabing ito ay kumbinasyon ng mga elemento ng lalaki at babae ay isang esoteric na ideya mula sa ikalabinsiyam na siglo na walang basehan sa Ehipto, at halos imposible itong alisin.

Walang tiyak dito, at ang totoo ay nawala na ang orihinal na pinagmulan ng tanda. Ang tiyak ay ginamit ito ng mga Ehipsiyo sa loob ng tatlong libong taon na tila hindi na rin kailangan pang malaman ang pinagmulan nito.

Bilang isang anting-anting

Ginawa sa maramihang industriyal na dami tulad ng scarab at wedjat: hulmahang faience para sa sinuman, kahoy para sa karaniwan, tanso at ginto para sa may kakayahang magbayad. Isinusuot sa leeg, inilalagay kasama ng mga patay, idinadagdag sa mga hawakan ng salamin at kutsara upang ang mismong bagay ay bumuo sa tanda.

Ito ay anting-anting para sa buhay kaysa sa isang anting-anting na proteksyon. Makikita ang pagkakaiba sa kung saan ito inilalagay. Nagbabantay ang wedjat, habang nagbibigay ang ankh. Sa paggamit sa burol, inilalagay ito upang magbigay ng pangangailangan ng namatay at hindi para magtaboy ng masama.

Nakatagal ang hugis kaysa sa relihiyon. Kinuha ng mga Kristiyanong Coptic ang hugis bilang ang crux ansata, ang krus na may hawakan. Lumalabas ito sa mga Kristiyanong manuskrito at tela mula sa Ehipto bilang isang krus na may lokal na kasaysayan.

Ang modernong paggamit nito

Naging malawak at mabilis ang pagbabalik ng ankh noong ikadalawampung siglo. Naging sagisag ito ng pagbabalik ng Ehipto sa Kanluraning esoterisismo, pagkatapos ay sa kultura ng dekada 1960, sa subkulturang goth, at sa isang malaking bahagi ng espiritwalidad ng Afrocentric at Kemetic kung saan ito nagdadala ng partikular at seryosong kahulugan.

Mahalaga ang huling paggamit na iyon. Para sa maraming tao ngayon, ang ankh ay hindi isang artefact sa museo kundi isang buhay na sagisag ng pagpapatuloy ng kultura ng Africa, at isinusuot nang ganoon. Mahalagang malaman kung anong kultura ang pinapasok mo kapag nagsuot ka nito dahil ang tanda ay gumaganap ng hindi bababa sa apat na magkakaibang layunin sa kasalukuyang panahon.

Paano ginawa at ginamit ang ankh

Kakaiba ang dami ng dokumentasyon ng gawi ng mga Ehipsiyo dahil karamihan ay inilagay sa mga libingan.

  1. Hulmahang gawa sa glazed na faience para sa karaniwang palengke, o hinugis sa kahoy, tanso, pilak at ginto.
  2. May butas sa itaas ng bilog para lagyan ng sinulid, o ginawa bilang buong bagay na hahawakan.
  3. Madalas na isinusuot sa leeg nang kasama ng wedjat at scarab, sa halip na nag-iisa.
  4. Inilalagay kasama ng mga patay kung saan ang tanda ay nagbibigay ng buhay at hindi nagbabantay laban sa kapahamakan.
  5. Isinama sa mga pang-araw-araw na bagay, kaya't ang salamin o kutsara ay hugis ng tanda na ipinangalan sa kanila.

Madalas na inihahalo ang mga ankh na ibinebenta ngayon sa mga walang kaugnayang imahe, pinakamadalas ang Mata ni Horus at isang scarab, sa mga kombinasyong hindi gagawin ng anumang pagawaan sa Ehipto. Isa itong modernong disenyo at hindi sinaunang kumbensyon.

Kung saan kabilang ang ankh

Ang grupo ng Ehipto na ginawa at isinuot kasama nito.

Mga tanong para sa pagninilay

  • Ang ankh ay nagbibigay at hindi nagbabantay. Alin sa mga ito ang talagang gusto mo mula sa isang bagay?
  • Nawala ang orihinal na pinagmulan nito ngunit ginamit pa rin sa loob ng tatlong libong taon. Kailangan ba talagang matunton ang pinagmulan ng isang simbolo?
  • Ang parehong tanda ay isang hieroglyph, isang Kristiyanong krus at isang modernong simbolo ng pagkakakilanlan. Alin sa mga ito ang iyong isinusuot?

Mga madalas itanong

Susunod Scarab
Lahat ng dalawampung agimat

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.