Sa isang sulyap
- Pinagmulan
- Iceland
- Pinakaunang manuskrito
- Huld, 1860
- Uri
- Galdrastafur, isang magical stave
- Hugis
- Walong staves na nagmumula sa gitna
- Iniaangkin para sa
- Hindi pagkawala sa daan tuwing masama ang panahon
- Hindi ito
- Isang simbolo ng Viking-age
Kung ano ito
Walong braso na nagmumula sa gitna, bawat isa ay nagtatapos sa iba't ibang pagkakaayos ng mga kawit, crossbars, at sanga. Bahagi ito ng mga Icelandic figure na tinatawag na galdrastafir, mga magic staves, na makikita sa mga manuskrito ng mahika ng Iceland. Karamihan sa mga ito ay naisulat matagal na pagkatapos ng medieval period.
Ayon sa tekstong kasama nito sa manuskrito ng Huld, na kinolekta ni Geir Vigfússon noong 1860, hindi maliligaw sa bagyo o masamang panahon ang sinumang may dala ng simbulong ito, kahit hindi niya alam ang daan. Iyan lang ang tanging naitalang gamit nito. Walang ritwal, walang partikular na materyales na binanggit, at walang malalim na kuwento tungkol dito.
Kung saan ito talaga nagmula
Naitala ito sa tatlong Icelandic na manuskrito, lahat galing sa ikalabinsiyam na siglo o mas maaga rito: ang Huld manuscript noong 1860, at dalawa pang iba na nasa parehong tradisyon. Ang Icelandic stave magic sa pangkalahatan ay isang post-medieval phenomenon. Kumukuha ito ng inspirasyon mula sa mga grimoire ng Europa kaysa sa anumang galing sa Norse, at umusbong din ito sa panahong Kristiyano na ang Iceland, hindi noong pagano pa sila.
Inimbento lang noong ika-20 at ika-21 siglo ang pag-uugnay nito sa mga Viking. Kumalat ito dahil sa tattoo culture, turismo, at internet. Pinalakas pa ito ng bansag na Viking compass, na hindi naman ginamit ng kahit sino sa Iceland. Walang halimbawa ng disenyong ito na nagmula sa panahon ng Viking sa anumang archaeological na pag-aaral. May agwat na halos anim na raang taon ang panahon ng mga Viking at ang unang pagkakataong naitala ito.
Hindi ibig sabihin nito ay walang kwenta ang stave. Ang folk magic ng Iceland noong ikalabinsiyam na siglo ay totoo, naitala, at isang kapana-panabik na tradisyon. Sadyang hindi lang talaga ito ang ipinangangalandakan ng mga ibinebentang produkto ngayon.
Ang pagkalito sa Aegishjalmur
Madalas mapagkamalang Ægishjálmur (Helm of Awe) ang Vegvisir, na isa ring Icelandic stave: walong magkakamukhang braso na may parang trident sa dulo at nagmumula sa gitna, na ginagamit bilang panakot at proteksyon sa komprontasyon. May pangalan itong galing talaga sa lumang panitikang Norse, na makikita sa Poetic Edda at Volsunga saga. Pero gaya ng Vegvisir, galing din ang mismong pagkakaguhit nito sa mas huling mga manuskrito.
Magkahawig ang dalawa kaya palagi silang napagpapalit sa mga tattoo at alahas. Iba-iba ang mga braso ng Vegvisir; pare-pareho naman ang sa Helm of Awe. Iyan ang pinakamabilis na paraan para makilala ang isa't isa.
Bakit pumatok pa rin ito
Dahil masyadong maganda ang ipinapangako nito. Karamihan sa mga anting-anting ay proteksyon sa mga panlabas na banta. Tumutugon naman ito sa isang partikular na karanasan ng marami: ang maligaw sa masamang panahon nang walang alam sa daan. Mas modernong kaba ito kumpara sa karamihang anting-anting, kaya madali rin itong gamitin bilang metapora.
Ang ganda rin ng mismong hitsura ng stave. Radial, geometric, kakaiba, at madaling i-drawing. Kaya naman mas bagay itong tattoo kaysa sa ibang mga disenyo mula sa hilaga. Totoong sikat ito kahit mali ang inaakalang pinagmulan nito. Hindi porket galing ito sa ika-19 na siglo sa halip na ika-10 siglo ay peke na ito. Ginagawa lang nitong Icelandic ang charm.
Paano naitala at ginagamit ang Vegvisir
Maikli lang ang mga tagubilin sa manuskrito, kaya karamihan sa ginagawa sa stave ngayon ay mga modernong imbensyon na.
- Iguhit ang walong braso mula sa isang gitna, na may kani-kaniyang dulo. Hindi magkakapareho ang mga braso nito.
- Walang sinabi sa Huld manuscript kung anong materyales, tinta, oras, at ritwal ang kailangan. Kinuha na lang sa ibang stave traditions ang mga idinagdag na kasanayan.
- Kailangan ng dugo o partikular na materyales sa pagguhit ng ilang staves sa mga manuskrito ng Iceland; pero walang binanggit na ganoon sa entry ng Vegvisir.
- Dapat itong bitbitin ng tao, ayon sa teksto, para hindi siya maligaw sa bagyo.
- Madalas na itong ginagamit ngayon bilang tattoo, kwintas, o naka-print na larawan.
Kung hanap mo ay ang historikal na bagay at hindi ang merchandise, tingnan mo ang pahina ng manuskrito. Nasa National and University Library of Iceland ang Huld manuscript at maaari na itong makita online.
Kung saan kabilang ang Vegvisir
Ang mga tunay nitong kasama, at ang mga maling isinasabay sa pagbebenta nito.
- Paglalakbay at pag-uwi Layunin Ito lang ang nag-iisang naitalang kakayahan ng stave, at isa rin ito sa pinakamalinaw na travel charms na makikita sa library.
- Martilyo ni Thor Charm Ibinebentang kakambal nito, kahit pa halos anim na raang taon ang agwat sa pagitan nila.
- Proteksyon at pangontra Layunin Pinalawak na ito bilang isang pangkalahatang proteksyon dahil sa modernong paggamit, bagay na hindi sinusuportahan ng manuskrito.
- Hex sign Charm Isa pang radial folk figure na ang kakayahang magprotekta ay palaging pinagtatalunan ng komunidad na mismong gumawa nito.
Mga tanong para sa pagninilay
- May magbabago ba sa kaya nitong gawin para sa iyo kung malalaman mong galing ito sa ikalabinsiyam na siglo sa halip na ikasampung siglo?
- Nangangako ang stave na hindi ka mawawala sa daan kahit hindi mo ito alam. Kailan mo ba huling kinailangan iyon?
- Sino ang nakikinabang kapag sinabing mas luma ang charm kaysa sa totoong edad nito?
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.