சியாங்ஷு, குறியீடு-எண் வாசிப்பு

குறியீடு-எண் என்றால் என்ன

சியாங்ஷு இரு சொற்களின் இணைப்பு: சியாங், அதாவது படிமங்கள் அல்லது குறியீடுகள்; ஷு, அதாவது எண்கள். இணைந்து இவை மாற்றங்களின் நூலின் அத்தகைய வாசிப்பைக் குறிக்கின்றன, அங்கு உருவங்கள் முதன்மையாக இலக்கியம் அல்ல, கருவி. ஓர் அறுகோணம் ஒரே நேரத்தில் பல அமைப்புகளில் ஒரு நிலை; அந்த அமைப்புகள் கொடுக்கப்பட்ட கணத்தைப் பற்றி என்ன சொல்கின்றன என்பதைக் கண்டறிவதே வாசிப்பவரின் வேலை.

இந்த அணுகுமுறை ஹான் அரசமரபில் ஆதிக்கம் செலுத்தியது; அது ஓரங்கட்டப்பட்ட பொழுதுபோக்கு அல்ல. மாற்றங்கள் அரசு செவ்வியல் நூலாக்கப்பட்டிருந்தது, அரசக் கல்விக்கழகத்தில் போட்டியிடும் விளக்க மரபுகளுக்குப் பீடங்கள் நிறுவப்பட்டிருந்தன, அவற்றை வகித்த அறிஞர்கள் சகுனங்கள் குறித்து அரியணைக்கு ஆலோசனை வழங்கினர். நாட்காட்டியைச் சரிசெய்வதும் பிரபஞ்சத்தைச் சரியாகப் புரிவதும் ஒரே பிரச்சினையாகவே கருதப்பட்டன; இரண்டையும் செய்யக்கூடியவர் பேரரசருக்குப் பயனுள்ளவராயிருந்தார்.

அரசும் செவ்வியல் நூலும்

இது வேறெங்கும் அல்லாமல் ஹான் காலத்திலேயே நிகழ்ந்தது என்பது முக்கியம். பேரரசர் வூ ஐந்து செவ்வியல் நூல்களை அதிகாரபூர்வக் கல்வியின் அடித்தளமாக்கியிருந்தார்; கல்விப் பீடத்துக்கான நியமனம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நூலின் ஒரு குறிப்பிட்ட வாசிப்பு நடைமுறையில் அரசுக் கோட்பாடாக மாறுவதையே குறித்தது. மெங் ஷி, ஜிங் ஃபாங் மற்றும் அவர்களது போட்டியாளர்கள் கையெழுத்துப் படிகளைப் பரப்பிய தனியார் அறிஞர்கள் அல்ல; அவர்கள் நிறுவன அங்கீகாரத்துக்காகப் போட்டியிட்டனர்.

அந்தப் போட்டி பதில் தரக்கூடிய அமைப்புகளுக்கே பரிசளித்தது. இரண்டாம் மாதத்தின் மூன்றாம் வாரத்தை எந்த அறுகோணம் ஆள்கிறது, அது வறட்சிக்கோ வாரிசுத் தகராறுக்கோ என்ன பொருள் என்று சொல்லக்கூடிய மாற்றங்களின் வாசிப்பு, அறவியல் சிந்தனையை வழங்கும் வாசிப்பைவிட அவையில் மதிப்புமிக்கதாயிருந்தது. அழுத்தம் நுட்பமான விரிவாக்கத்தை நோக்கியிருந்தது; மரபும் விரிவடைந்தது.

இயந்திரம் எப்படி இயங்குகிறது

அடித்தள நகர்வு மெங் ஷியுடையது; அது வியப்பூட்டும் அளவுக்கு எளிமையானது: அறுகோணங்களில் அறுபதைச் சூரிய ஆண்டு முழுவதும் சமமாகப் பகிருங்கள்; கான், லி, ஜென், துய் ஆகியவற்றை நான்கு பருவ மாற்றங்களை ஆளப் பிரித்து வையுங்கள். எஞ்சிய ஒவ்வோர் உருவமும் இப்போது ஒரு வாரத்துக்குச் சற்றுக் குறைவாக இடம்பெறுகிறது. தேதி ஓர் அறுகோணத்தைக் குறிக்கிறது, அறுகோணம் ஆண்டின் ஒரு பகுதியைக் குறிக்கிறது, நூலுக்கு ஒரு கடிகாரம் கிடைத்துவிடுகிறது.

பிறகு ஜிங் ஃபாங் இரண்டாம் அடுக்கைச் சேர்த்தார். அவரது நா ஜியா பத்து வான தண்டுகளையும் பன்னிரு புவிக் கிளைகளையும் தனித்தனிக் கோடுகளோடு இணைக்கிறது. இது கணக்கு வைப்பதுபோலத் தோன்றினாலும் உண்மையில் தீர்க்கமான நகர்வு; ஏனெனில் கிளை தன்னுடன் நிறையக் கொண்டுவருகிறது. ஒரு கோடு கிளையைச் சுமந்தவுடன் அது ஐம்பூதங்களில் ஒன்றையும், ஒரு திசையையும், ஒரு பருவத்தையும், ஓர் இரட்டை நாழிகையையும், பன்னிரு விலங்குகளில் ஒன்றையும் சுமக்கிறது. வெறும் கோடு பண்புகள் கொண்ட பொருளாகிறது.

அவரது எட்டு அரண்மனைகள் அறுபத்துநான்கையும் எட்டெட்டாகக் குடும்பங்களாக மறுதொகுப்பு செய்கின்றன; ஒவ்வொரு குடும்பமும் ஓர் இரட்டை முக்கோணத்திலிருந்து அதன் கோடுகளை நிலையான வரிசையில் மாற்றி உருவாகிறது: முதலில் முதற்கோடு, பின் இரண்டாவது, பின் மூன்றாவது, இப்படியே; கடைசி இரு உறுப்பினர்கள் வேறு விதியால். ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் ஒரு கோடு ஷி எனும் உலகக் கோடாகவும், இன்னொன்று யிங் எனும் பதில் கோடாகவும் குறிக்கப்படுகிறது.

அந்தக் கட்டத்தில் வாசிப்பு கணிப்பாக மாறிவிடுகிறது. நீங்கள் இனி தீர்ப்பு என்ன சொல்கிறது என்று மட்டும் கேட்பதில்லை. உங்கள் கோடு சுமக்கும் பூதத்தை சுற்றியுள்ள பூதங்கள் பிறப்பிக்கின்றனவா வெல்கின்றனவா, பருவம் அதை ஊட்டுகிறதா உறிஞ்சுகிறதா, அதன் கீழுள்ள மறைந்த கோடு என்ன செய்கிறது என்று கேட்கிறீர்கள்.

கருவி பெருகுகிறது

பிற்கால ஹான், வெய் அறிஞர்கள் சேர்த்துக்கொண்டே இருந்தனர். ஜெங் சுவானுக்கு யாவோ சென் விருப்பமாயிருந்தது; அது கிளைகளின் வேறொரு பகிர்வு, நூற்றாண்டுகளாக நா ஜியாவுடன் போட்டியிட்டது. சுன் ஷுவாங் அறுகோணங்களைச் சியானின் கோடுகளின் ஏற்றத்தாலும் குன்னின் கோடுகளின் இறக்கத்தாலும் வாசித்து உருவங்களுக்கு உள்ளியக்கம் தந்தார். ஒவ்வோர் அறுகோணமும் தன் அரண்மனையின் தலையிலிருந்து கடன்பெற்ற கோடுகளை மறைக்கிறது, அதாவது நீங்கள் காண்பது தகவலின் பாதி மட்டுமே என ஃபெய் ஃபு கருதியது.

நுட்பப் பணிக்கு இணையாக அபோக்ரிஃபா, அதாவது யி வெய் நடந்தது; அது அறுகோண-நாட்காட்டியை அரசியல் தீர்க்கதரிசனத்தின் திறவுகோலாகக் கொண்டது. இந்நூல்கள் மிகப்பெரும் செல்வாக்குப் பெற்றன, இறுதியில் அரசமரபுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அவற்றைத் தடைசெய்யும் அளவுக்கு அச்சமூட்டின; கடுமையான தடைகள் ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் தொடங்கின. அவை பெரும்பாலும் தமக்கு எதிராக வாதிட்ட நூல்களின் மேற்கோள்களிலேயே எஞ்சியுள்ளன.

மிகைப்பும் எதிர்வினையும்

போதுமான அளவு செழுமையான ஒவ்வொரு விளக்கக் கருவியையும் பீடிக்கும் பலவீனமே இந்த அமைப்பினுடையதும்: போதுமான கருவிகள் இருந்தால் எந்த முடிவையும் நியாயப்படுத்த முடியும். யூ ஃபாங் எல்லைவழக்கு. அவரது குவா பியான் வரையறுக்கப்பட்ட கோட்டு நகர்வுகளால் ஓர் உருவத்திலிருந்து இன்னொன்றை வருவிக்கிறது; அதை அரை-படிமங்களாலும் மேலும் ஒத்திசைவுகளாலும் அவர் நிரப்பியதால் நடைமுறையில் எந்த உரையையும் எதன்மேலாவது நிறுத்த முடிந்தது.

மூன்றாம் நூற்றாண்டில் வாங் பி-யின் பதில் இதில் கிட்டத்தட்ட அனைத்தையும் தூக்கியெறிவதே. பொருளைப் பற்றிக்கொண்டு குறியீடுகளை மற என்ற அவரது சூத்திரம் யிலி மரபுக்கு அதன் அடித்தள முழக்கத்தைத் தந்தது; அன்றிலிருந்து நடந்துவரும் போட்டியின் நிபந்தனைகளையும் வகுத்தது. இது மாற்றங்கள் முக்கியமா என்பதல்ல, முறை குறித்த வாதம்; அது முழுமையாக வென்றது. ஹான் உரைகள் நகலெடுக்கப்படுவது நின்றது, அவற்றில் பெரும்பாலானவை இரண்டு மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்குள் அழிந்தன.

இருமுறை மீட்பு

குறியீடு-எண் இருமுறை திரும்பியது, இருமுறையும் முற்றிலும் வேறுபட்ட வழிகளில்.

சொங் மறுமலர்ச்சி வரைபடங்கள் வழியே சென்றது: மஞ்சள் ஆற்று வரைபடமும் லுவோ ஆற்று எழுத்தும், அதாவது முக்கோணங்களின் மூலமே எனக் கூறப்பட்ட எண் அமைப்புகள். சென் துவான் அவற்றைத் தாவோ சூழலிலிருந்து கடத்தினார்; ஷாவோ யோங் அவற்றிலிருந்து வரும் வரிசையின்மேல் முழு அண்டவியலைக் கட்டினார், அதில் ஏறத்தாழ ஒரு லட்சத்து முப்பதாயிரம் ஆண்டு அலகுகளில் அளக்கப்பட்ட பிரபஞ்சத்தின் சுழற்சிக் காலவரிசையும் அடங்கும். இந்த ஓட்டம் குறிசொல்வதைவிட மெய்யியல் சார்ந்தது; லைப்னிட்ஸ் பின்னாளில் இரும எண்கணிதமாக வாசித்த அமைப்பைத் தந்ததும் இதுவே.

சிங் மறுமலர்ச்சி கல்விசார்ந்ததும் ஐயப்பாடு கொண்டதுமாயிருந்தது. சொங் வரைபடங்கள் தொன்மையின் உடையணிந்த பிற்காலக் கண்டுபிடிப்பு என்றும், உண்மையான ஹான் கல்வியைப் பதிவுகளிலிருந்து மீண்டும் தோண்டியெடுக்க வேண்டும் என்றும் ஹுய் டோங்கும் சான்றியல் ஆய்வாளர்களும் கருதினர். அவர்களது முறை மொழியியல் சார்ந்தது: தாங், சொங் தொகுப்புகளிலிருந்து மேற்கோள்களைச் சலித்து, அவற்றின் ஆசிரியரைத் தீர்மானித்து, இனி நூலாக இல்லாத உரைகளை மீண்டும் இணைப்பது. மூல நூல் அழிந்துபோன ஓர் ஆசிரியர்மேல் பல பத்தாண்டுகள் உழைத்து ஜாங் ஹுயியான் செய்த யூ ஃபாங் மீள்கட்டமைப்பு அந்த முயற்சியின் முன்மாதிரி; அறிஞர்கள் இன்றும் பயன்படுத்தும் பதிப்பும் அதுவே.

அது எங்கு வாழ்கிறது

உயிருள்ள வடிவம் வென் வாங் குவா; வென் மன்னர் பெயரால் அழைக்கப்படுவது, நேரடியாக ஜிங் ஃபாங்கின் கருவியின்மேல் கட்டப்பட்டது. குறிசொல்பவர் மூன்று நாணயங்களை ஆறுமுறை வீசி, அறுகோணத்தின் அரண்மனையை அடையாளம் கண்டு, கோடுகளுக்குக் கிளைகளையும் பூதங்களையும் அளித்து, உலகக் கோட்டையும் பதில் கோட்டையும் குறித்து, மறைந்த கோடுகளைப் பதிவுசெய்து, அந்தக் கூறுகள் ஒன்றையொன்று எப்படித் தாங்குகின்றன அல்லது தாக்குகின்றன, நடப்புப் பருவம் அவற்றுக்கு எவ்வளவு எடை தருகிறது என்பதிலிருந்து முடிவை வாசிக்கிறார்.

வழிமரபைத் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும், ஏனெனில் மொழிபெயர்ப்புகள் அதை மறைக்கின்றன. இன்று பெரும்பாலான தொழில்முறை சீனக் குறிசொல்பவர்கள் பயன்படுத்தும் நுட்பம் வில்ஹெல்ம் அல்லது லெக் வழியே பரிச்சயமான தீர்ப்பு-மற்றும்-படிம வாசிப்பு அல்ல. அது அரசு விவகாரங்களை முன்னறிவிக்க ஒரு ஹான் அதிகாரி உருவாக்கிய கணிப்பு முறை; கி.மு. முதல் நூற்றாண்டிலிருந்து இடையறாது பயன்பாட்டில் உள்ளது. மாற்றங்களை மேலைமொழிகளில் மட்டும் அறிந்த வாசகர் தைபேயிலோ ஹாங்காங்கிலோ பணியாற்றும் குறிசொல்பவரைப் பார்த்தால் அறுகோணங்களை அடையாளம் காண்பார், வேறு கிட்டத்தட்ட எதையும் அல்ல.