Xiangshu, ang pagbasang simbolo-bilang

Ano ang ibig sabihin ng simbolo-bilang

Pinagsamang dalawang salita ang Xiangshu: xiang, ang mga larawan o simbolo, at shu, ang mga bilang. Magkasama, pinangangalanan nila ang isang pagbasa sa Aklat ng mga Pagbabago kung saan ang mga anyo ay hindi pangunahing panitikan kundi kasangkapan. Ang isang heksagrama ay isang posisyon sa ilang sistema nang sabay-sabay, at tungkulin ng bumabasa na tuklasin kung ano ang sinasabi ng mga sistemang iyon tungkol sa isang partikular na sandali.

Naghari ang paraang ito sa dinastiyang Han at hindi ito gawain sa gilid. Ginawang klasikong pang-estado ang mga Pagbabago, nagtatag ng mga katedra sa akademyang imperyal para sa magkakatunggaling tradisyon ng interpretasyon, at ang mga iskolar na humawak sa mga ito ay nagpapayo sa trono tungkol sa mga pahiwatig. Iisang suliranin ang pagtutuwid sa kalendaryo at ang tamang pag-unawa sa sansinukob, at kapaki-pakinabang sa emperador ang taong kayang gawin ang dalawa.

Ang estado at ang klasiko

Mahalagang sa ilalim ng Han ito nangyari at hindi sa ibang lugar. Ginawa ni Emperador Wu ang Limang Klasiko na saligan ng opisyal na pag-aaral, at ang pagkakatalaga sa isang katedra ay nangangahulugang ang isang tiyak na pagbasa ng isang tiyak na teksto ay nagiging doktrina ng pamahalaan sa katunayan. Hindi pribadong iskolar na nagpapasa ng manuskrito sina Meng Xi, Jing Fang at ang kanilang mga karibal; nakikipagtunggali sila para sa institusyonal na pagkilala.

Ginagantimpalaan ng tunggaliang iyon ang mga sistemang nakapagbibigay ng sagot. Ang pagbasa sa mga Pagbabago na kayang sabihin kung aling heksagrama ang namamahala sa ikatlong linggo ng ikalawang buwan, at kung ano ang ibig sabihin niyon para sa tagtuyot o alitan sa pagmamana, ay higit na mahalaga sa korte kaysa sa isang nag-aalok ng moral na pagninilay. Nakatuon ang presyon sa teknikal na pagpapalawak, at lumawak nga ang paaralan.

Paano gumagana ang makina

Kay Meng Xi ang saligang hakbang, at nakagugulat ito sa pagiging simple: ipamahagi nang pantay ang animnapu sa mga heksagrama sa buong taong solar, at itabi ang Kan, Li, Zhen at Dui para mamahala sa apat na pagliko ng panahon. Bawat natitirang anyo ngayon ay sumasaklaw nang bahagyang kulang sa isang linggo. Ang petsa ay nagpapahiwatig ng heksagrama, ang heksagrama ay nagpapahiwatig ng bahagi ng taon, at nagkaroon ng orasan ang teksto.

Pagkatapos ay idinagdag ni Jing Fang ang ikalawang patong. Ikinakabit ng kanyang Na Jia ang sampung Tangkay ng Langit at labindalawang Sanga ng Lupa sa bawat guhit. Parang pagtutuos ito ng libro pero sa katunayan ito ang mapagpasyang hakbang, dahil marami ang dala ng isang sanga. Kapag may hawak nang sanga ang isang guhit, may hawak na ito ng isa sa Limang Elemento, isang direksyon, isang panahon, isang dobleng oras at isa sa labindalawang hayop. Ang hubad na guhit ay naging bagay na may katangian.

Muling pinagpangkat ng walong palasyo niya ang animnapu't apat sa mga pamilyang tig-walo, bawat isa ay nabubuo mula sa dobleng trigram sa pagpapalit ng mga guhit nito sa takdang pagkakasunod: una ang unang guhit, tapos ang ikalawa, tapos ang ikatlo, at gayon pa, habang ang huling dalawang kasapi ay nabubuo sa ibang tuntunin. Sa loob ng bawat pamilya, isang guhit ang minamarkahang shi, ang guhit ng daigdig na kumakatawan sa nagtatanong, at ang isa ay ying, ang guhit ng tugon na kumakatawan sa bagay na itinatanong.

Sa puntong iyon, naging pagtutuos na ang pagbasa. Hindi ka na lamang nagtatanong kung ano ang sinasabi ng Hatol. Nagtatanong ka kung ang elementong dala ng guhit mo ay isinisilang o dinadaig ng mga elemento sa paligid, kung pinapakain ba ito o sinasaid ng panahon, at kung ano ang ginagawa ng nakatagong guhit sa ilalim nito.

Dumarami ang kasangkapan

Patuloy na nagdagdag ang mga iskolar ng huling Han at ng Wei. Mas gusto ni Zheng Xuan ang Yao Chen, isang ibang pamamahagi ng mga sanga, at ilang siglo itong nakipagtunggali sa Na Jia. Binasa ni Xun Shuang ang mga heksagrama sa pag-akyat ng mga guhit ni Qian at pagbaba ng kay Kun, at binigyan ng panloob na dinamika ang mga anyo. Naniniwala ang Fei Fu na itinatago ng bawat heksagrama ang mga guhit na hiniram sa ulo ng palasyo nito, kaya kalahati lamang ng impormasyon ang nakikita mo.

Kasabay ng teknikal na gawain ay umiiral ang mga apokripa, ang Yi wei, na kumuha sa kalendaryo ng heksagrama bilang susi sa propesiyang pampulitika. Napakalaki ng impluwensiya ng mga tekstong ito at sa kalaunan ay naging sapat na nakababahala kaya ipinagbawal sila ng sunod-sunod na dinastiya, at nagsimula ang mahigpit na pagbabawal noong ika-limang siglo. Nakaligtas sila higit sa lahat bilang mga sipi sa mga akdang nakikipagtalo laban sa kanila.

Ang labis at ang tugon

Ang kahinaan ng sistema ay siya ring sumasalot sa bawat sapat na mayamang kasangkapan sa interpretasyon: kapag sapat na ang kagamitan, anumang konklusyon ay maipagtatanggol. Si Yu Fan ang huling hangganan. Ang Gua Bian niya ay kumukuha ng isang anyo mula sa iba sa pamamagitan ng takdang paggalaw ng guhit, at pinunan pa niya ito ng kalahating larawan at karagdagang ugnayan hanggang halos anumang komentaryo ay may maisasandalan.

Ang tugon ni Wang Bi noong ikatlong siglo ay itapon ang halos lahat ng ito. Ang pormula niya, na hawakan ang kahulugan at kalimutan ang mga simbolo, ang nagbigay sa paaralang Yili ng saligang islogan nito at nagtakda ng mga tuntunin ng tunggaliang tumatakbo mula noon. Pagtatalo ito tungkol sa paraan, hindi kung mahalaga ba ang mga Pagbabago, at lubos itong nanalo. Tumigil ang pagkopya sa mga komentaryo ng Han, at nawala ang karamihan sa kanila sa loob ng dalawa o tatlong siglo.

Dalawang beses na pagbawi

Dalawang beses bumalik ang simbolo-bilang, at sa magkaibang-magkaibang paraan.

Dumaan sa mga dayagram ang muling pagsibol ng Song: ang Mapa ng Dilaw na Ilog at ang Sulat ng Ilog Luo, mga ayos na numeriko na sinasabing pinagmulan mismo ng mga trigram. Ipinasa ito ni Chen Tuan mula sa isang kapaligirang Daoista at nagtayo si Shao Yong ng buong kosmolohiya sa pagkakasunod na nagmumula rito, kasama ang maikot na kronolohiya ng sansinukob na sinusukat sa yunit na halos isandaan at tatlumpung libong taon. Higit na pilosopikal kaysa panghula ang agos na ito, at ito ang nagbigay ng ayos na binasa ni Leibniz sa kalaunan bilang aritmetikang binaryo.

Akademiko at may pag-aalinlangan naman ang muling pagsibol ng Qing. Pinaniwalaan nina Hui Dong at ng mga mananaliksik na ebidensyal na ang mga dayagram ng Song ay huling imbensiyong nakasuot ng damit ng kalumaan, at ang tunay na karunungan ng Han ay kailangang muling hukayin mula sa mga tala. Pilolohiko ang paraan nila: salain ang mga sipi mula sa mga kalipunan ng Tang at Song, tukuyin ang may-akda, at muling buuin ang mga komentaryong wala nang anyong libro. Ang muling pagbuo ni Zhang Huiyan sa Yi ni Yu Fan, ilang dekadang gawain sa isang may-akdang nawala na ang orihinal na teksto, ang huwaran ng pagsisikap na iyon at siya pa ring edisyong ginagamit ng mga iskolar.

Saan ito nabubuhay

Ang buhay na anyo ay ang Wen Wang Gua, ipinangalan kay Haring Wen at itinayo nang tuwiran sa kasangkapan ni Jing Fang. Inihahagis ng manghuhula ang tatlong barya nang anim na ulit, tinutukoy ang palasyo ng heksagrama, binibigyan ng sanga at elemento ang mga guhit, minamarkahan ang guhit ng daigdig at ng tugon, itinatala ang mga nakatagong guhit, at binabasa ang kalalabasan mula sa kung paano sinusuportahan o sinasalakay ng mga elementong iyon ang isa't isa at kung gaano sila binibigatan ng kasalukuyang panahon.

Kailangang linawin ang angkan, dahil tinatakpan ito ng mga salin. Ang teknik na ginagamit ngayon ng karamihan sa propesyonal na manghuhulang Tsino ay hindi ang pagbasang Hatol-at-Larawan na pamilyar mula kina Wilhelm o Legge. Ito ang paraan ng pagtutuos na binuo ng isang opisyal ng Han para hulaan ang mga usapin ng estado, at tuloy-tuloy itong ginagamit mula pa noong unang siglo BCE. Ang mambabasang nakakikilala sa mga Pagbabago sa mga wikang Kanluranin lamang, kapag nakapanood ng manghuhulang nagtatrabaho sa Taipei o Hong Kong, ay makikilala ang mga heksagrama at halos wala nang iba.