Binary at synchronicity
Dalawang pagtatangkang ipaliwanag ang Aklat ng mga Pagbabago sa terminong Kanluranin, isang matematikal at isang sikolohikal. Parehong malawakang inuulit ang dalawa, parehong mas kawili-wili kaysa sa kanilang popular na bersyon, at parehong karaniwang inilalahad sa mga paraang simpleng mali.
- 1701
- narating ni Leibniz ang diagram
- 1950
- inilathala ang paunang salita ni Jung
- 64
- heksagrama, at codon
Ang mga paghahangad
Tatlong magkaibang argumento ang pinagsasama sa mga popular na salaysay. Ang paghihiwalay sa kanila ay nagpapakita kung aling bahagi ang tumatatag at alin ang hindi.
Ang ayos ni Fu Xi
Ang ayos ni Shao Yong na Before Heaven, na nabubuo sa pamamagitan ng inuulit na paghahati sa yin at yang. Kung babasahin ang putol na guhit bilang zero at buo bilang isa, nagbubunga ito ng mga buong numero mula zero hanggang animnapu't tatlo nang sunud-sunod.
Ang pagkilala ni Leibniz
Nabuo na niya ang aritmetikang binary bago pa dumating ang diagram ni Bouvet. Ang natagpuan niya ay isang pagtutugma, na kinuha niya bilang ebidensya na naunawaan na ng isang sinaunang sibilisasyon ang parehong istruktura.
Ang argumentong binaligtad
Kadalasang sinasabi na ang I Ching ang nagbigay-inspirasyon sa binary, o sa pagpapalawak, sa kompyuter. Hindi ito totoo. Nauna ang gawain ni Leibniz sa binary bago pa ang diagram, at ang ayos ni Shao Yong ay kosmolohikal sa halip na aritmetikal.
Synchronicity
Ang iminungkahing prinsipyong akausal na pag-uugnay ni Jung, na iniuugnay ang isang estadong sikiko at isang panlabas na kaganapan nang makahulugan nang wala man lamang ang isa'y nagiging sanhi ng isa. Binuo bahagi bilang paliwanag sa kanyang karanasan sa pagkonsulta sa mga Pagbabago.
Ang eksperimento sa paunang salita
Sa kanyang panimula sa edisyong Baynes, bumato si Jung ng heksagrama na nagtatanong kung ano ang masasabi ng mga Pagbabago tungkol sa pagpapakilala nito sa mundong nagsasalita ng Ingles, at iniuulat ang sagot. Isang kapansin-pansing sulatin anuman ang konklusyon.
Ano ang ibig sabihin ng akausal
Malinaw na sinabi ni Jung na hindi niya iminumungkahi ang isang nakatagong mekanismong sanhi-at-bunga. Ginagawa nitong mahirap subukan ang konsepto, na itinuturing ng mga kritiko na mapanira ngunit itinuturing naman ng mga tagapagtanggol na siyang mismong buong punto.
Ang analohiya sa genetic code
Animnapu't apat na heksagrama, animnapu't apat na codon ng DNA. Ang pagkakataong ito ay nagbunga ng literaturang nagmamapa ng isa sa isa pa, kilala pinakamahusay sa gawa ni Martin Schönberger. Walang bunga na anumang angkop na biyolohikal na paghahangad.
Bakit parehong 64
Ang mga heksagrama ay anim na puwesto na may dalawang estado, dalawa sa ikaanim. Ang mga codon ay tatlong puwesto na may apat na estado, apat sa ikatlong kapangyarihan. Nagtatagpo pareho sa animnapu't apat sa magkaibang aritmetika, at hindi tumutugma ang mga panloob na istruktura.
Ang pagkakataon bilang paraan
Gumamit si John Cage ng mga bato ng heksagrama upang gumawa ng mga desisyon sa komposisyon, na inaalis ang personal na panlasa sa gawa. Isang paggamit ng aklat na hindi nangangailangan ng anumang paghahangad na metapisikal.
Ang pagbasang istruktural
Itinuturing ang animnapu't apat bilang isang kumpletong kombinatoryal na set para sa paglalarawan ng mga estado at paglipat, na kawili-wili sa mga tagapag-isip ng sistema at cybernetics nang hiwalay sa panghuhula.
Randomness at software
Kung ang synchronicity ang gumagawa ng trabaho, kwalipikado ba ang isang pseudorandom generator? Hindi nagkakasundo ang mga mananagot, at gumagamit ang ilang kasangkapan ng ingay ng hardware upang lampasan ang tanong.
Ano ang hinihikayat ng mga analohiya
Madaling matagpuan at mahirap pigilan ang numerikong pagkakataon. Ang literaturang tungkol sa codon ang pinakamalinaw na halimbawa ng isang pagtutugmang bumubuo ng limampung taong sulatin nang hindi bumubuo ng isang solong maisusuring paghahangad.
Ang mga tao at pinagmulan
Sino ang gumawa ng bawat argumento, sa anong anyo, at ano talaga ang kanilang inangkin kumpara sa iniuugnay sa kanila.
Joachim Bouvet
Heswitang matematiko sa hukuman ng Kangxi at isang pangunahing figurist, na naniniwalang pinapanatili ng mga klasikong Tsino ang isang binaluktot na rebelasyong bibliko. Ipinadala niya kay Leibniz ang diagram ng heksagrama noong 1701.
Gottfried Wilhelm Leibniz
Gumagawa na siya sa aritmetikang binary mula noong 1670s at inilathala niya ito noong 1703, sinisipi ang diagram na Tsino bilang sinaunang pagpapatibay. Hindi niya natutuhan ang binary mula sa mga Pagbabago at hindi kailanman sinabing ganoon.
Shao Yong
Ginawa ang ayos sa pamamagitan ng sunud-sunod na paghahati sa yin at yang para sa kosmolohikal na dahilan. Ang pagbunga nito ng pagbibilang na binary ay isang kahihinatnan ng pamamaraan, hindi isang layuning tinatarget niya.
C. G. Jung
Kumonsulta sa mga Pagbabago sa loob ng mga dekada at sumulat ng paunang salita sa edisyong Baynes. Ang kanyang sanaysay noong 1952 tungkol sa synchronicity, na isinulat kasama ang partisipasyon ni Wolfgang Pauli, ang pinakabuong pahayag ng ideya.
Wolfgang Pauli
Nagtrabaho ang pisisistang Nobel kasama si Jung sa aklat kung saan lumitaw ang sanaysay ng synchronicity. Madalas sinisipi ang kanyang partisipasyon bilang nagbibigay ng bigat na siyentipiko, at tunay na tuklasin ang kanilang kolaborasyon sa halip na isang teoryang pisikal.
Ang edisyong Baynes
Isinalin ang Aleman ni Richard Wilhelm sa Ingles ni Cary F. Baynes, kasama ang paunang salita ni Jung. Ang aklat kung saan naabot ng dalawang balangkas na ito ang isang malawak na mambabasang Kanluranin.
Martin Schönberger
Inilathala ang pinakakilalang aklat na nagmamapa ng animnapu't apat na heksagrama sa animnapu't apat na codon ng DNA. Itinatag nito ang isang genre na nagpapatuloy sa kabila ng kawalan ng anumang maisusuring bunga.
John Cage
Gumamit ng mga bato ng heksagrama sa komposisyon mula 1951, kalaunan ay gamit ang mga numerong nabuo ng kompyuter. Ang kanyang interes ay ang pag-alis ng intensyon mula sa gawa, na hindi nangangailangan ng anumang paghahangad kung paano gumagana ang oraakulo.
Hellmut Wilhelm
Isang propesyonal na sinologo at anak ni Richard Wilhelm, na ang kanyang mga lektura ay nagbigay sa mga mambabasang Kanluranin ng isang iskolarli na salaysay tungkol sa istruktura ng aklat bilang panlaban sa mas espekulatibong balangkas.
Richard J. Smith
Sinaklaw ng kanyang kulturang kasaysayan ng mga Pagbabago nang mabuti ang pagtanggap ng Kanluran, kabilang kung paano nalito ang kuwento ni Leibniz sa popular na pagsasalaysay.
Ang literaturang mapag-alinlangan
Paulit-ulit na itinama ng mga istoryador ng matematika at sinolohiya ang paghahangad na binary, at patuloy na nabibigo ang pagwawasto na palitan ang popular na bersyon.
Ang mas malawak na pagtanggap
Ang dalawang balangkas na ito ay bahagi ng mas mahabang kuwento ng pakikipag-ugnayang Kanluranin na sinasaklaw sa pahina ng paaralang pagtanggap ng Kanluran, mula sa figurism na Heswita hanggang sa kalaunang pagliko sa makasaysayan.
Dalawang balangkas, parehong karapat-dapat ilahad nang tama
Kapag sinusubukan ng mga manunulat na Kanluranin na ipaliwanag kung bakit ang Aklat ng mga Pagbabago ay maaaring higit pa sa pamahiin, humahantong sila sa isa sa dalawang argumento. Alinman ay lihim na matematika ang aklat, na inaasahan na ang binary at sa gayon ang pagkukwenta; o gumagana ito sa pamamagitan ng synchronicity, isang prinsipyong nag-uugnay ng panloob na estado at panlabas na kaganapan nang walang sanhi. May tunay na nilalaman ang parehong argumento. Kadalasang mali ang paglalahad sa kanila.
Ano talaga ang natagpuan ni Leibniz
Noong 1701, ipinadala ni Joachim Bouvet, isang Heswitang matematiko sa hukuman ng Kangxi, kay Leibniz ang isang diagram ng animnapu't apat na heksagrama sa ayos na iniuugnay kay Fu Xi at aktwal na ginawa ni Shao Yong noong ika-11 siglo.
Agad namataan ni Leibniz na kung babasahin ang isang putol na guhit bilang zero at isang buong guhit bilang isa, inililista ng ayos ang mga buong numero mula zero hanggang animnapu't tatlo nang sunud-sunod. Inilathala niya ito noong 1703 at itinuring itong kamangha-mangha.
Ngayon ang pagwawasto, na mahalaga. Nagtatrabaho na si Leibniz sa aritmetikang binary mula noong 1670s, mga dekada bago dumating ang diagram. Hindi niya ito natutuhan mula sa mga Pagbabago at hindi kailanman inangkin niyang ganoon. Ang inangkin niya ay pagpapatibay: ebidensya, sa kanyang pagbasa, na naunawaan na ng isang sinaunang sibilisasyon ang isang istrukturang muling niya natuklasan.
Hindi rin nagsasagawa ng aritmetika si Shao Yong. Nabuo niya ang pagkakasunod-sunod sa pamamagitan ng paulit-ulit na paghahati ng yin mula sa yang para sa kosmolohikal na dahilan, at ang ayos na binary ay lumalabas mula sa pamamaraang iyon bilang kahihinatnan sa halip na layunin. Walang bagay sa mga sanggunian ng Tsino na itinuturing na sistema ng numero ang ayos.
Kaya't ang popular na argumento, na ang I Ching ang nagbigay-inspirasyon sa binary at sa gayon sa kompyuter, ay binabaligtad ang kasaysayan sa bawat hakbang. Eksakto at tunay na kapansin-pansin ang pormal na pagtutugma. Mali ang salaysay ng sanhi-at-bunga na nakakabit dito.
Ano ang inaangkin ng synchronicity
Kumonsulta si Jung sa mga Pagbabago sa loob ng mga dekada at gusto niyang magkaroon ng paliwanag kung bakit tila gumagana ito. Ang synchronicity ang kanyang sagot: isang prinsipyo kung saan maaaring makahulugang maiugnay ang isang estadong sikiko at isang panlabas na kaganapan nang wala man lamang ang isa'y nagiging sanhi ng isa, o may ikatlong bagay na nagiging sanhi ng pareho.
May ginagawang medyo matapang ang kanyang paunang salita sa edisyong Baynes noong 1950. Sa halip na pagtalunan ang paraan, ginamit niya ito, bumato ng isang heksagrama upang itanong kung ano ang masasabi ng mga Pagbabago tungkol sa pagpapakilala nito sa mundong nagsasalita ng Ingles, at pagkatapos ay binigyang-kahulugan ang sagot sa print.
Istruktural ang kahirapan ng konsepto at alam iyon ni Jung. Malinaw niyang sinabi na hindi niya iminumungkahi ang isang nakatagong mekanismong sanhi-at-bunga, na nangangahulugang hindi ang synchronicity ang uri ng paghahangad na maaaring subukan at pagkatapos ay patunayan o pabulaanan. Itinuturing ito ng mga kritiko na mapanira; itinuturing naman ito ng mga tagapagtanggol bilang mismong buong punto, dahil ang isang paliwanag na sanhi-at-bunga ay magiging ibang teorya na. Madalas sinisipi ang partisipasyon ni Wolfgang Pauli sa aklat kung saan lumitaw ang sanaysay bilang nagbibigay ng respetabilidad na pisikal, at mahalagang linawin na tuklasin ang kanilang kolaborasyon sa halip na isang kontribusyon sa pisika.
Anuman ang halaga nito, may partikular na gawaing makasaysayan ang konsepto. Binigyan nito ng pahintulot ang mga edukadong mambabasang Kanluranin na seryosohin ang oraakulo nang hindi naniniwala sa panghuhula, at malaking bahagi ito kung bakit tinanggap ng Kanluran matapos ang digmaan ang aklat bilang isang sikolohikal na instrumento sa halip na isang pamahiin.
Ang paghahangad ng DNA
May animnapu't apat na heksagrama. May animnapu't apat na codon ng DNA. Mula noong 1970s, nagsisimula sa gawang kilala ni Martin Schönberger, may literaturang nagmapa ng isa sa isa pa.
Hindi sinusuportahan ng aritmetika ang analohiya. Ang mga heksagrama ay anim na puwesto na bawat isa ay may dalawang estado, dalawa sa ikaanim. Ang mga codon ay tatlong puwesto na bawat isa ay may apat na estado, apat sa ikatlong kapangyarihan. Nagtatagpo pareho sa animnapu't apat sa magkaibang ruta, at hindi tumutugma ang mga panloob na istruktura: walang prinsipyadong paraan para sabihin kung aling codon ang isang partikular na heksagrama, at gumagawa ang iba't ibang may-akda ng iba't ibang pagmamapa nang walang paraan para pumili sa pagitan nila.
Walang sumusunod na biyolohikal o pang-interpretasyong kahihinatnan. Walang pagmapa ang nakahula ng anuman tungkol sa isang protina, at wala ang nagpabuti sa isang pagbasa. Isa itong numerikong pagkakataon na nagbunga ng limampung taong sulatin nang hindi bumubuo ng isang solong maisusuring paghahangad, at karapat-dapat itong pangalanan bilang ganoon.
Ang paggamit na hindi nangangailangan ng teorya
Inaalok ni John Cage ang pinakamalinaw na alternatibo. Mula 1951, ginamit niya ang mga bato ng heksagrama upang tukuyin ang mga pitch, tagal, at dynamics, at nagpatuloy sa loob ng apat na dekada, kalaunan ay gamit ang mga numerong nabuo ng kompyuter.
Ang kanyang layunin ay alisin ang sarili niyang panlasa mula sa gawa. Hindi ito nangangailangan ng anumang pananaw tungkol sa kung may alam ba ang oraakulo: kailangan lamang na ang pamamaraan ay nasa labas ng kanyang mga kagustuhan. Isang paalala ito na maaaring gamitin nang seryoso ang aklat nang hindi kumikilos sa alinman sa mga balangkas sa itaas.
Kung saan ito iniiwan ang mambabasa
Dalawang posisyon ang tila mapagtatanggol. Tunay ang pagtutugmang matematikal at hindi totoo ang salaysay ng sanhi-at-bunga tungkol dito, kaya't ang tapat na bersyon ay ang ayos ni Shao Yong at ang pagbibilang na binary ay nagbabahagi ng isang istruktura, na kawili-wili at hindi nangangahulugan ng anumang impluwensya sa alinmang direksyon. Ang synchronicity ay isang tunay na pagtatangkang sagutin ang isang mahirap na problema na, sa disenyo mismo ng may-akda nito, hindi masusubok, at maaaring makita ito ng isang mambabasa na nagbibigay-liwanag o walang laman nang wala man lamang alinman sa dalawang posisyon na hindi makatwiran.
Ang hindi mapagtatanggol ay ang pag-uulit na binigyan tayo ng I Ching ng kompyuter, o na iniuugnay ng animnapu't apat nitong larawan ang genetic code. Sinasaklaw ng pahina ng paaralang pagtanggap ng Kanluran ang mas mahabang kasaysayan kung saan bahagi ang dalawang balangkas na ito.
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.