Panghuhula gamit ang runes

Ang totoong sitwasyon

Walang inskripsyon, batas, o kwento na naglalarawan ng pagbunot ng runes para sagutin ang isang tanong. Walang arkeolohikal na tuklas ang kinilala bilang gamit sa panghuhula at walang natagpuang pangkat ng dalawampu't apat na runes.

Ang mga natagpuang runes ay para sa pag-alala, teritoryo, kalakalan, personal na gamit, at minsan ay pagbabanta. Naglalaman ito ng mga tanda ng pagmamay-ari, listahan sa kalakalan, sumpa, liham ng pag-ibig, kalaswaan, at aral sa Latin. Wala itong hula.

Ito ang malinaw na sitwasyon na hindi sinasabi ng karamihan sa mga aklat tungkol sa runes.

Ang totoong isinulat ni Tacitus

Isang tala ang pinagbabatayan ng halos buong kasaysayan kaya dapat itong suriing mabuti.

Sa Germania 10 na isinulat noong 98 CE, inilarawan ni Tacitus ang isang paraan ng panghuhula ng mga Aleman. Pinuputol ang isang sanga mula sa namumungang puno at hinihiwa. Nilalagyan ito ng mga marka o notae at ikinakalat sa puting tela. Isang pari para sa pampublikong usapin o pinuno ng pamilya para sa pribadong bagay ang magdarasal, titingala sa langit, at bubunot ng tatlong piraso para bigyan ng kahulugan ang bawat marka.

Isa itong totoong tala ng isang tunay na gawain. May tatlong problema kung bakit hindi nito sinusuportahan ang panghuhula gamit ang runes.

Petsa. Sumulat si Tacitus noong 98 CE. Ang pinakaunang runes na natagpuan ay mula rin sa panahong ito o mas bago pa, at ang kumpletong hilera ng futhark ay lumitaw lang sa Kylver stone noong 400. Inilarawan niya ang isang bagay na bago pa man magkaroon ng tala ng runes.

Bokabularyo. Ginamit niya ang salitang notae na ibig sabihin ay marka. Hindi niya sinabing letra. Nabanggit din niya na walang alam sa lihim na sulatan ang mga lalaki at babaeng Aleman kaya nakapagtataka kung mayroon silang sistema ng panghuhula na ginagamitan ng pagbasa.

Paraan. Ang proseso ay hindi tulad ng modernong pagbasa ng runes. Ito ay pagbunot ng tatlong piraso mula sa mga nakakalat sa puting tela pagkatapos magdasal at tumingala sa langit. Walang sako, walang spread, at walang baligtad na posisyon.

Pinapatunayan ng tala ang panghuhula ng mga Aleman gamit ang mga markadong kahoy. Hindi nito sinusuportahan ang pagbasa ng futhark ng mga Viking.

Ang kaisa-isang totoong detalye

May isang totoong katotohanan sa likod nito na dapat linawin.

May ideograpikong kahulugan at tunog ang runes. Hindi ito haka-haka.

Ang Stentoften stone sa Blekinge ay gumagamit ng Jera rune nang mag-isa para mangahulugang magandang ani sa halip na tunog na j. Binasa ito bilang isang konsepto sa isang tunay na monumento ng mga taong gumamit ng alpabeto.

Ginawa rin ito ng mga Anglo-Saxon. Isinulat ng tagasulat ng kaisa-isang manuskrito ng Beowulf ang ᛟ rune nang tatlong beses bilang logogram para sa salitang eþel sa isang teksto na purong Latin ang letra. Ang tawag sa gawaing ito ay begriffsrunen.

Ginawa ang mga tula tungkol sa runes para magbigay ng konsepto sa bawat letra. Ang bawat karakter sa alpabeto ay may kahulugan kung ang mga letra nito ay isinunod sa pangalan ng baka, yelo, pangangailangan, ligaya, at libingan.

Ang ideya ng panghuhula kung saan may kahulugan ang mga letra ay totoo at napatunayan. Ang nawawala ay ang ebidensya na ginamit ito ng mga tao bilang orakulo.

Saan nagmula ang modernong gawain

Ang paraang ginagamit ng marami ay bago at malinaw ang pinagmulan.

Ralph Blum, The Book of Runes, 1982. Bumenta ito nang malaki at may kasamang set ng ceramic tiles. Ito ang direktang pinagmulan ng kasalukuyang gawain. Inamin ni Blum na gumawa siya ng sariling pamamaraan base sa I Ching at tarot spreads. Ginamit din niya ang sariling pagkakasunod-sunod sa halip na ang futhark sequence.

Siya rin ang nagpakilala sa blank rune na tinawag niyang rune ni Odin. Hindi ito makikita sa anumang historikal na tala. Ang lahat ng blankong tile sa mga ibinebentang rune set ay nagmula sa aklat na ito.

Pagkatapos ni Blum ay lumitaw ang mga akdang mas nakabatay sa kasaysayan, lalo na kina Edred Thorsson at Freya Aswynn noong 1980s. Sila ang nagbigay ng karamihan sa mga koneksyon sa elemento, puno, at diyos na itinuturing na tradisyonal ngayon. Maayos at pinag-isipan ang mga sistemang iyon. Apatnapung taon pa lang ang mga ito at hindi sanlibong taon.

Sa likod ng lahat ng ito ay si Guido von List. Ang inimbento niyang labing-walong Armanen runes noong 1902 ay nagpakilala ng mga kahulugan na ginagamit pa rin hanggang ngayon. Ang sistema niya ay naging bahagi ng Völkisch at sumisimbolo sa Nazi.

Ang isyu sa pagbaligtad

Isang praktikal na punto ang nakabatay sa mga tala kaysa sa tradisyon.

Binibigyan ng modernong gawain ang karamihan sa mga runes ng baligtad o merkstave na kahulugan. Siyam sa dalawampu't apat na Elder Futhark runes ang magkapareho sa taas at baba kaya hindi ito pwedeng mabaligtad: Gebo, Hagalaz, Naudhiz, Isa, Jera, Eihwaz, Sowilo, Ingwaz, at Dagaz.

Ang mga set at aklat na nagbibigay ng baligtad na kahulugan para sa siyam na ito ay nag-iimbento lamang dahil hindi ito pinapayagan ng kanilang hugis.

Mayroon pang isang problema. Ang Sowilo ay pantay pag inikot pero hindi pag hinati sa gitna kaya ang Sowilo na nakaharap sa kabilang direksyon ay hindi baligtad. Nakaharap lang ito sa kabilang direksyon. Ang pag-aakala na baligtad ito ay maling pagbasa sa pagkakagawa.

Nagbibigay ang site na ito ng baligtad na kahulugan para lang sa mga Elder Futhark runes na may tiyak na direksyon. Wala itong ibinibigay para sa Younger Futhark, Futhorc, o Ogham dahil ang pagbaligtad ay isang modernong imbensyon para sa Elder Futhark.

Kaya dapat ka bang magbasa ng runes

Oo, kung gusto mo, at walang dahilan para mag-alangan tungkol dito.

Ganito rin ang pananaw ng site na ito sa tarot. Ang sikolohikal na pagbasa ng tarot ay nabuo noong ika-20 siglo at ipinatong sa isang laro ng baraha noong ika-15 siglo. Epektibo ito. Hindi ibig sabihin na walang kwenta ang isang bagay dahil moderno ito.

Ang maganda sa modernong pagbasa ng runes ay ang matibay nitong pinagmulan. Binubuo ito ng dalawampu't apat hanggang dalawampu't siyam na letra na may sinaunang pangalan at nakakabit sa mga sinaunang tula tungkol sa baka, panahon, pangangailangan, proteksyon, paglalakbay, regalo, yelo, at libingan. Mas mayaman at kongkreto ang bokabularyo nito kumpara sa karamihan ng sistema ng panghuhula. Mayroon din itong naitalang tradisyon ng mga hindi pagkakasundo na nagbibigay-gantimpala sa patuloy na pag-aaral nito.

Ito lang ang aming payo. Alamin kung anong bahagi ng kasaysayan ang iyong pinagbabatayan. Isang katotohanan na ang Hagalaz ay nangangahulugang yelo. Totoo rin na nabanggit sa saknong sa Lumang Ingles na nagiging tubig ito kinalaunan. Ang ideya na ang Hagalaz ay binhi ng pagbabago ay isang modernong pananaw at magandang gamitin. Hindi totoo na ganito ang ginawa ng mga Viking.

Sapat na ang unang tatlo para makapagsimula ka.