Perthro

Ang estado ng ebidensya

Ang Perthro ang kaisa-isang rune kung saan ang tapat na sagot ay walang nakakaalam.

Karapat-dapat na ilatag nang malinaw ang sitwasyon dahil halos bawat aklat ng rune ay nagsasaad ng kahulugan para dito nang hindi binabanggit na ang kahulugan ay inimbento lamang.

Ang muling binuong pangalang Proto-Germanic ay walang tiyak na etimolohiya. Walang sa Germanic at walang kapani-paniwala sa mas malawak na pamilyang Indo-European ang tumutugma rito. Ang pangalang Lumang Ingles na peorð ay lumilitaw sa wala nang iba pang bahagi ng buong korpus ng Lumang Ingles maliban sa isang saknong na ito ng tula ng rune. Ito ay isang hapax legomenon o isang salitang pinatunayan ng eksaktong isang beses, at ang tula na nagpapatunay nito ay hindi nagbibigay ng kahulugan nito.

Ang rune ay inalis mula sa Younger Futhark kaya walang saknong mula sa Norwegian o Icelandic upang maihambing. Hindi rin ito karaniwan sa mga inskripsiyon dahil ang /p/ ay isang pambihirang tunog sa Germanic matapos ang pagbabago ng tunog na inilarawan ng Batas ni Grimm kung saan karamihan sa mga minanang tunog na p ay naging f.

Kaya: isang saknong, isang salitang hindi na pinatunayan pa, walang etimolohiya, walang pangalawang saksi, at iilang halimbawa ng paggamit. Iyan ang buong batayan ng ebidensya.

Kung ano talaga ang sinasabi ng tula

Inilalagay ng saknong ang peorð sa isang partikular na panlipunang tagpuan sa halip na bigyan ito ng kahulugan. Anuman ito, ito ay palaging laro at tawanan para sa mga mapagmataas kung saan ang mga mandirigma ay magkakasamang nakaupo sa isang bulwagan ng serbesa na masaya sa piling ng bawat isa.

Pansinin kung ano ang ibinibigay nito sa atin at kung ano ang hindi. Sinasabi nito sa atin na ang peorð ay kabilang sa bulwagan ng mead, sa paglilibang, at sa pagiging kasama ng mga tao. Hindi nito sinasabi sa atin kung ang peorð ba ay ang larong nilalaro nila, ang bagay na ginagamit nila sa paglalaro, ang musikang naririnig nila, ang inumin sa harapan nila, o ang mismong bulwagan.

Ang manuskrito ay sira rin sa linyang ito kaya ang teksto sa itaas ay mayroong ellipsis. Iba-iba ang pagkakabuo ng mga editor at wala sa mga muling pagbuo ang nagpapabago sa pangunahing problema.

Ang mga magkakatunggaling hinuha

Ang bawat interpretasyon sa ibaba ay seryosong ipinaglaban ng isang taong kwalipikado ngunit wala ni isa man ang nakakuha ng pag-sang-ayon.

Isang tasa ng dice o piraso ng paglalaro. Ang pinakasikat dahil ang tagpuan sa bulwagan ay angkop sa paglalaro at dahil naitala ni Tacitus na ang pagsusugal ng mga Germanic ay mapilit hanggang sa puntong inaalipin ang sarili. Ang hugis ay binasa bilang isang tasang nakatagilid. Walang anumang lingguwistikong suporta: ang salita ay hindi maaaring makuha mula sa anumang kilalang terminong Germanic para sa dice o mga laro.

Isang puno ng peras. Ipinaglaban mula sa isang posibleng ugnayan ng panghihiram sa Latin na pirum. Ang ibang mga saknong ng tula ng rune ay may kasamang mga puno kaya hindi ito kakaiba para sa tula ngunit hindi nito ipinapaliwanag ang tagpuan sa bulwagan.

Isang apuyan o dapugan. Iminungkahi mula sa panghihiram sa Celtic o Slavic na umaangkop nang maayos sa panloob na tagpuan.

Isang instrumentong pangmusika. Binasa mula sa laro at tawanan kung saan sakop ng plega ang pagtatanghal pati na rin ang mga laro.

Isang sinapupunan o panganganak. Karaniwan sa mga modernong aklat ng rune at pinakamahina sa kasaysayan. Nakasalalay ito sa isang iminungkahing cognate na tinatanggihan ng karamihan sa mga lingguwista at wala itong koneksyon sa bulwagan ng serbesa na inilalarawan ng tula. Naging tanyag ito noong ika-dalawampung siglo dahil binigyan nito ang rune ng magagamit na kahulugan sa panghuhula.

Ang tapat na buod ay ang narating ng iskolar ng Lumang Ingles na si Bruce Dickins at iba pa: ang salita ay hindi maisasalin batay sa kasalukuyang ebidensya.

Saan nagmula ang modernong kahulugan

Kung hindi maisasalin ang salita ay bakit sinasabi ng bawat aklat ng rune na ang Perthro ay nangangahulugang kapalaran, pagkakataon, mga lihim, o sinapupunan?

Dahil ang isang sistema ng panghuhula ay hindi maaaring magkaroon ng patlang. Nang magsimulang gamitin ang mga rune bilang isang orakulo noong ika-dalawampung siglo, lalo na pagkatapos ng The Book of Runes ni Ralph Blum noong 1982, ang bawat isa sa dalawampu't apat ay nangailangan ng kahulugang maaaring basahin nang malakas sa nagtatanong. Ang Perthro ang nag-iisa na may butas at ang butas ay pinunan.

Ang hinuha tungkol sa tasa ng dice ang pinakamadaling makuha dahil nagbibigay ito ng pagkakataon, kapalaran, at ang hindi alam sa isang hakbang kung saan ang mga konseptong ito ay kapaki-pakinabang sa pagbabasa. Mula roon ay naging sinapupunan, mga nakatagong bagay, at ang okulto sa pangkalahatan.

Ang prosesong iyon ay hindi nakakahiya ngunit hindi ito pagsasalin at mahalaga ang pagkakaiba. Ang aklat ni Blum na nagpakilala ng modernong paghahagis ng rune ay nagpakilala rin sa blangkong rune at isang sariling pagsasaayos, at hayagang ginaya ang pamamaraan nito sa I Ching at sa mga pagbabasa ng tarot.

Sa pagbabasa kapag patayo

Dahil sa lahat ng iyon, ang praktikal na tanong ay kung ano ang gagawin sa Perthro sa isang pagbabasa. May dalawang maipagtatanggol na diskarte at hindi sila magkapareho.

Basahin ang tula. Ang Perthro ay ang bulwagan: laro, tawanan, mga mandirigmang magkakasamang nakaupo, at ang tiyak na kasiyahan ng magandang samahan sa paglilibang. Ito ang tanging kahulugan na may ebidensya sa likod nito at ito ay tunay na kapaki-pakinabang. Binabasa ito bilang pakikipagkapwa, bilang halaga ng oras na walang pagkaseryoso, at bilang pagiging kasama ng iyong mga tao nang walang nakataya. Sa isang pagbabasa na puno ng mahihirap na rune ay isa itong paalala na ang bulwagan ng serbesa ay umiiral.

Basahin ang puwang. Ang Perthro ang rune na hindi alam ang kahulugan. Kapag ginamit nang sinasadya ay minamarkahan nito ang salik na hindi pa nabubunyag: impormasyong wala sa nagtatanong, isang desisyong ginagawa sa ibang lugar, o isang bagay na malapit nang maging makabuluhan na wala pang pumapangalan. Ito ay isang modernong pagbabasa na walang batayan sa kasaysayan, at tapat ito sa pagiging gayon na higit pa sa nagagawa ng pagbabasa bilang sinapupunan.

Ang dalawang ito ay mas mabuti kaysa sa pagkukunwaring tapos na ang usapan tungkol sa etimolohiya. Ang mga pagbabasa tungkol sa pagkakataon at pagsusugal ay karapat-dapat ding isaalang-alang dahil ang tagpuan sa bulwagan ay tunay na nagpapahiwatig ng paglalaro kahit na hindi ito isinasaad ng mismong salita.

Sa pagbabasa kapag nakabaligtad

Ang Perthro ay hindi simetriko at talagang bumabaligtad.

Kapag nakabaligtad ay nagiging kawalan ng pakikipagkapwa ang pagbabasa: samahan na naging masama, isang silid kung saan hindi ka tanggap, o tawanan tungkol sa isang tao sa halip na kasama nila.

Ang pagbabasa ng hindi nabunyag ay nagiging pagbubunyag na naging masama: isang sikretong itinago nang lampas sa punto kung saan nakakatulong ang pagtatago nito, o isa na lumabas nang masama. Sinasaklaw din nito ang tiyak na kabiguang paghihintay sa tadhana na kumilos kung saan tinatrato ang isang hindi alam bilang dahilan upang hindi magdesisyon.

At ang diwa ng pagsusugal ay pinakamatindi kapag nakabaligtad: masasamang tsansa na tinanggap pa rin. Ang salaysay ni Tacitus tungkol sa paglalaro ng dice ng mga Germanic ay nagtatapos sa mga lalaking itinataya ang kanilang sariling kalayaan sa huling hagis at tinatanggap ang pagkatalo.

Mga modernong esoterikong patong

Halos lahat ng karaniwang sinasabi tungkol sa rune na ito ay isang modernong patong na ginagawa itong pinakamalinaw na pagsubok sa site.

Ang elemento, mga puno, at pag-uugnay sa mga Norn ay nagmula sa pagbabalik noong ika-dalawampung siglo, pangunahin na kina Thorsson at Aswynn. Ang pagbabasa ng sinapupunan, ang pag-uugnay sa okulto at sa mga nakatagong kaalaman, at ang pagtrato sa Perthro bilang rune ng mismong kapalaran ay lahat nabibilang sa parehong panahon.

Wala sa mga ito ang napatunayan. Ang ilan dito ay kapaki-pakinabang. Ang pagkakaibang pinapanatili ng site na ito ay sa pagitan ng pagsasabing "ito ay isang modernong pagbabasa na gumagana" at pagsasabing "ito ang ibig sabihin ng rune", at sa Perthro pinakaginagamit ang pagkakaibang iyon.

Kasama ng ibang mga rune

Ang Perthro na kasama ng Wunjo (ᚹ) ay dinobleng pagbabasa ng bulwagan: pakikipagkapwa at pagkakontento at marahil ang pinakamainit na pagpapares na magagamit para dito.

Ang Perthro na kasama ng Ansuz (ᚨ) ay ang hindi nabunyag na bagay na malapit nang sabihin. Karaniwan itong ang pinakamalinaw na senyales sa isang pagbabasa na may darating na impormasyon.

Ang Perthro na kasama ng Isa (ᛁ) ay nagpapanatili sa hindi alam sa lugar nito: isang bagay na hindi pa nabubunyag at hindi mabubunyag sa lalong madaling panahon.

Ang Perthro na kasama ng Fehu (ᚠ) ay sumasandal sa diwa ng pagsusugal at karapat-dapat basahing mabuti sa mga tanong tungkol sa pera.

Ang Perthro na kasama ng Eihwaz (ᛇ) ay pinagsasama ang dalawa sa mga pinaka-hindi tiyak na rune sa hilera, at sa pagsasanay ay karaniwang nangangahulugan na ang nagtatanong ay nagtatrabaho nang may mas kaunting impormasyon kaysa sa inaakala nila.