Eþel

Labis na minamahal

Ang unang salita ng paghatol ng saknong ang dapat pansinin, at karaniwang pinalalambot ito ng mga salin.

Eþel byþ oferleof æghwylcum men - ang isang lupain ay oferleof sa bawat tao. Ang unlaping ofer- ay nangangahulugang labis, higit sa nararapat. Hindi sinasabi ng makata na mahal na mahal ng mga tao ang kanilang lupain. Sinasabi niyang mahal nila ito nang higit sa nakabubuti sa kanila.

Hindi ganyan binibigyang-kahulugan ng anumang modernong aklat ng rune ang letrang ito. Ang pamantayang pagbasa ay pamana, koneksyon sa ninuno, pagiging kabilang - mainit, hindi komplikado. Nagbubukas ang saknong sa pamamagitan ng pagtukoy dito bilang isang kilalang kahinaan.

Pagkatapos ay naglalakip ito ng kondisyon, tulad ng ginagawa ng mga saknong ng Feoh at Nyd. Gif he mot ðær rihtes and gerysena on brucan on bolde bleadum oftast - kung magagamit niya roon kung ano ang nararapat at angkop, sa kanyang tahanan, kadalasan sa kasaganaan.

Nakadepende ang halaga ng lupain sa pagiging magagamit nito. Ang pag-aari na hindi mapapakinabangan ay hindi sakop ng saknong. Hindi sinasabi ng tula kung ano ang halaga nito sa ganoong sitwasyon.

Lupang tinubuan, hindi lamang ari-arian

Mas malawak ang eþel sa Lumang Ingles kaysa sa katumbas nito sa Norse, na nagpapabago sa sentro ng rune.

Ang óðal sa Lumang Norse ay isang partikular na legal na kategorya: lupaing hinawakan nang matagal sa isang pamilya upang maging hindi maipagbibili, kung saan ang mga kamag-anak ay may karapatan sa paunang pagbili bago ang anumang bentahan. Buhay pa rin ang institusyong iyon sa batas ng Norway bilang odelsrett.

Sakop ng eþel sa Lumang Ingles ang kahulugang iyon at nangangahulugan ding lupang tinubuan, sariling bansa, ang teritoryo kung saan nabibilang ang mga tao. Ginagamit ito ng Beowulf para sa lupaing pananagutan ng isang hari. Lumitaw ang salita sa buong panulaan ng Lumang Ingles sa mas malawak na kahulugang iyon, at patuloy itong ginagamit ng mga elehiya para sa bagay na nawala sa isang lagalag.

Kaya kung saan ang bersyon ng Scandinavia ng rune na ito ay tungkol sa batas sa ari-arian, ang sa Inglatera ay tungkol sa pagiging kabilang sa isang lugar. Ang tambalang eþelweard, tagapag-alaga ng lupang tinubuan, at mga personal na pangalan tulad ng Æthelred - marangal na tagapayo, mula sa nauugnay na æþel - ay nasa parehong kategorya.

Isang rune na ginamit bilang salita

Ang Eþel ay isa sa pinakamalinaw na halimbawa sa Ingles ng isang rune na kumakatawan sa sarili nitong pangalan sa halip na sa tunog nito. Ang ebidensya ay nasa pinakasikat na manuskrito sa Lumang Ingles.

Sa kaisa-isang natitirang manuskrito ng Beowulf, ang Cotton Vitellius A. xv, isinulat ng tagasipi ang rune na ᛟ nang tatlong beses bilang isang hiwalay na logogram. Pinalitan nito ang nakasulat na salitang eþel. Ang tula ay nasa Latin script sa kabuuan; ang rune ay inilagay bilang shorthand, at inaasahang sasabihin ng mambabasa ang salita.

May pangalan ang kasanayang iyon, begriffsrunen, at ito ang katumbas sa Ingles ng batong Stentoften sa Sweden na gumagamit ng Jera nang mag-isa upang mangahulugang masaganang ani. Dalawang magkahiwalay na tradisyon na parehong gumagamit ng rune bilang isang konsepto sa halip na isang letra.

Ipinapakita rin nito na ang runic literacy ay hindi lamang para sa mga manlililok na nagtatrabaho sa bato at buto. Ang isang monastikong tagasipi na kumokopya ng katutubong panulaan sa isang scriptorium na gumagamit ng alpabetong Latin ay gumamit ng rune dahil mas mabilis ito, at ipinalagay niyang maiintindihan ito ng kanyang mga mambabasa.

Bago ang dæg, hindi pagkatapos

Isang maliit na detalye ng pagkakasunud-sunod na nararapat itala, dahil hindi magkakasundo ang mga talahanayan ng rune at napapansin ito ng mga mambabasa.

Ang batong Kylver, bandang 400 CE at ang pinakalumang kumpletong futhark, ay nagtatapos sa hanay na dagaz at saka othala. Binaligtad ito ng Vadstena bracteate, bandang 500: othala at saka dagaz.

Sinusunod ng Tula ng Rune sa Lumang Ingles ang pagkakasunud-sunod sa Vadstena. Ang Eþel ay ika-23 at ang Dæg ay ika-24, bago ang limang dagdag sa Ingles.

Walang mali sa alinmang pagkakasunud-sunod at walang paraan upang magpasya sa pagitan nila. Sinusunod ng site na ito ang Kylver para sa Elder Futhark at ang tula para sa Futhorc, na nangangahulugang magkaiba ang pagtatapos ng dalawang hanay. Isa itong kumbensyon, hindi isang natuklasan.

Modernong paggamit, at maling paggamit

Ang rune na ito ay may pinakamalubhang modernong problema sa alinmang hanay, at kailangan itong ipahayag sa halip na ilagay sa footnote.

Sa ilalim ng Third Reich, ang hugis, na karaniwang tinatawag na rune na Odal, ay ginamit sa pamamagitan ng inimbentong sistema ni Guido von List noong 1902 at ng ideolohiyang blood-and-soil ng kilusang Völkisch. Ang isang rune na nangangahulugang minanang lupain ng ninuno ay malinaw na akma rito. Lumitaw ito sa mga insignia ng dibisyon ng SS, kabilang ang 7th SS Volunteer Mountain Division Prinz Eugen, kadalasan sa isang variant na nakabukaka ang mga binti palabas.

Aktibo pa rin itong ginagamit ng mga grupong neo-Nazi at white-nationalist. Inililista ito ng Anti-Defamation League sa kanilang Hate Symbols Database. Lumitaw ito sa mga kamakailang rally ng matinding kanan at sa graphic design ng isang pampulitikang kampanya noong 2020, na umani ng agarang pagtutol.

Ang rune mismo ay isang 2,000-taong-gulang na letra. Ipinangalan ito sa isang tunay na legal na institusyon na umiiral pa rin sa batas sa ari-arian ng Norway. Maraming tao ang gumagamit ng mga rune na walang anumang pampulitikang layunin. Ang pag-angkin ay bago at walang pagpapatuloy sa anuman doon.

Kapwa totoo ang mga iyon, at hindi kinakansela ng pangalawa ang una. Sa mga rune sa alinmang hanay, ito ang pinakamalamang na basahin sa publiko bilang isang pahayag na hindi sinadya ng nagsusuot.

Sa pagbasa

Ang Eþel ay kung ano ang iyong natanggap sa halip na kung ano ang iyong itinayo.

Sa isang spread, minamarkahan nito ang pamana sa lahat ng kahulugan: ari-arian at pera, pati na rin pamilya, lugar, ang pangalang ibinigay sa iyo, at ang mga palagay na kinalakihan mo. Maganda itong basahin sa mga tanong tungkol sa tahanan, obligasyon sa pamilya, at sa mga bahagi ng sitwasyon na hindi pinili ng nagtatanong.

Pinapalawak ito nang husto ng kahulugang lupang tinubuan sa Ingles nang higit sa legal na aspeto ng Norse. Hindi lamang ito tungkol sa pagmamay-ari mo kundi tungkol sa pinagmulan mo. Ginagawa nitong natural na rune para sa mga tanong tungkol sa pagbabalik, pagkakatapon, at kung sa iyo pa ba ang isang lugar.

At nananatili ang oferleof. Paborable ang patayong Eþel at may dalang babala tungkol sa pagka-kalakip na karaniwang inaalis sa karamihan ng mga pagbasa. Ang tanong na madalas nitong itaas ay hindi kung mahal mo ang lugar kundi kung may nawawala sa iyo dahil sa pagmamahal na iyon.