Mga dekano ng Ehipto

Mga dekano ng Ehipto

Tatlumpu't anim na pangkat ng bituin na sunud-sunod na sumisikat sa gabi ng Ehipto, ipininta sa mga takip ng kabaong noong mga 2100 BCE bilang pinakamatandang star clock sa mundo. Hinati nila ang gabi sa labindalawang oras, ibinigay sa taon ang sampung-araw na linggo nito, at nabuhay nang mas matagal pa kaysa sa Ehipto mismo bilang mga mukha ng Helenistikong astrolohiya, mga imahe ng talisman sa Picatrix at ang tatlumpu't anim na may-numerong baraha ng tarot.

36
dekano
12
oras ng gabi
4,000
taon

Ang tradisyon ng mga dekano

Labindalawang kabanata ng iisang ideya, mula sa pagtatakda ng oras sa takip ng kabaong hanggang sa mga imahe ng talisman at baraha ng tarot. Sundan ang mga dekano habang binibigyan sila ng bawat panahon ng bagong gamit.

🕰️

Mga diagonal na talaan ng bituin

Asyut at Gitnang Ehipto mga 2100 BCE

Mga grid na ipininta sa loob ng mga takip ng kahoy na kabaong, karamihan mula sa Asyut, na naglilista kung aling dekano ang sumisikat sa aling oras ng gabi sa tatlumpu't anim na linggo ng taon. Dahil umuusog ang oras ng bawat bituin habang lumalakad ang taon, humahakbang nang pahilis ang mga pangalan sa grid, kaya ito ang naging makabagong pangalan ng mga talaan. Sila ang pinakamatandang star clock na kilala.

🌅

Ang Sirius, ang Sothis at ang taon

Ehipto ika-3 milenyo BCE pataas

Ang Sirius, na diyosang Sopdet sa mga Ehipsiyo at Sothis sa mga Griyego, ang una at pinakadakilang dekano. Ang pagbabalik nito sa langit ng madaling-araw matapos ang pitumpung araw na hindi ito nakikita ang naghuhudyat ng Bagong Taon at ng pagbaha ng Nilo. Lumilihis dito ang sibil na kalendaryo ng 365 araw nang isang araw bawat apat na taon, isang mabagal na pag-usog na tinatawag ngayong Sothic cycle.

🌙

Ang labindalawang oras ng gabi

Ehipto Gitnang Kaharian pataas

Sa loob ng isang gabi, humigit-kumulang labindalawang dekano ang sunud-sunod na sumisikat, kaya nahati ang gabi sa labindalawang oras, mas mahaba sa taglamig at mas maikli sa tag-init. Ipinares ito sa labindalawang oras ng araw, at kalaunan ay pinantay ng mga astronomong Griyego sa magkakaparehong yunit. Ang ganitong kaugalian ng mga Ehipsiyo na magbilang gamit ang mga dekano ang tuwirang ninuno ng 24 na oras ng isang araw.

🧍

Ang mga Ramesside star clock

Thebes mga 1100 BCE

Isang pagpapahusay noong Bagong Kaharian na ipininta sa mga libingan nina Ramesses VI, VII at IX. May nagmamasid na nakatingin sa kasamang nakaupo sa harap niya at itinatala ang bawat bituin habang dumaraan ito sa puso, tainga o balikat ng katapat, na may bagong talaan para sa bawat kalahating buwan. Pinalitan ng pagmamasid sa transit ang mga pagsikat, kaya naipagpalit ang lumang listahan ng dekano sa mas pinong katumpakan.

🏛️

Mga astronomikong kisame

Thebes at Abydos mga 1470 BCE pataas

Lumipat ang mga dekano mula sa mga takip ng kabaong patungo sa mga kisame ng libingan at templo. Nasa hindi natapos na libingan ni Senenmut sa Deir el-Bahri ang pinakamaagang kilalang astronomikong kisame, at dala ng cenotaph ni Seti I sa Abydos ang Aklat ni Nut, na nagpapaliwanag sa pitumpung araw ng pagkawala ng mga dekano bilang panahong ginugugol nila sa daigdig ng mga yumao.

🐍

Mga dekano bilang diyos

Ehipto Huling Panahon

Pagsapit ng unang milenyo BCE, hindi na lamang tagapagbantay ng oras ang tatlumpu't anim kundi mga kapangyarihan na rin, mga sugo ni Sekhmet na kayang magpadala ng salot o pumigil dito. Lumilitaw ang kanilang mga pigura sa mga pader ng templo, orasang-tubig at anting-anting na pananggalang, bawat isa'y may sariling pangalan, imahe at purok ng langit, isang kaugalian ng paglalarawan sa kanila na hindi na iniwan ng tradisyon.

🪐

Ang sodyako ng Dendera

Dendera mga 50 BCE

Sa kisame ng isang kapilya ng templo ni Hathor, na ngayon ay nasa Louvre, umiikot ang tatlumpu't anim na dekano sa gilid ng isang bilog na langit na may dala ring labindalawang tanda na bagong dating mula sa Babilonya. Ito ang pagtatagpo ng dalawang sistema sa iisang imahe: ang katutubong kalendaryo ng bituin ng Ehipto na nakapalibot sa inangkat na sodyako na malapit na nitong salihan.

🎭

Ang mga mukha ng astrolohiya

Alexandria ika-2 siglo BCE pataas

Hinati ng mga Helenistikong astrologo ang bawat tanda ng sodyako sa tatlong bahagi na tig-sasampung digri at ibinuhos dito ang mga dekano: tatlumpu't anim na mukha na may tig-isang planetang tagapamahala, itinalaga sa pababang Chaldean na pagkakasunod-sunod mula kay Mars sa simula ng Aries. Naging subdibisyon ng tanda ang dekano, at ganito na ito ginagamit ng mga astrologo mula noon.

💎

Medisina at mahika ng mga dekano

Greco-Roman na Ehipto ika-1 hanggang ika-4 na siglo CE

Itinatalaga ng Sacred Book of Hermes to Asclepius sa bawat dekano ang isang bahagi ng katawan, isang bato at isang halaman, kaya kayang bantayan ng isang inukit na hiyas ang organong pinamamahalaan ng dekano nito. Sa Testament of Solomon, dumaraan sa harap ng hari ang tatlumpu't anim na espiritu ng dekano, na bawat isa'y umaamin sa sakit na dulot nito at sa pangalang nagpapalayas dito. Pagpapagaling, hindi paghula, ang layunin.

📚

Ang paglipat sa Arabe

Baghdad at al-Andalus ika-9 hanggang ika-11 siglo

Inilatag ng Great Introduction ni Abu Ma'shar ang tatlong magkakaribal na set ng imahe para sa bawat dekano, Persiano, Indian at Griyego, at ginawa ng Picatrix na mga praktikal na resipe ng talisman ang mga listahan. Isinalin sa Latin noong ika-12 at ika-13 siglo, dinala ng mga aklat na ito ang mga imahe ng dekano sa Europa nang halos hindi na mababakas ang pinagmulang Ehipsiyo ng mga ito.

🎨

Ang pagbabalik sa Renaissance

Ferrara at Cologne ika-15 hanggang ika-16 na siglo

Sa Palazzo Schifanoia sa Ferrara, na ipininta noong mga 1470, tatlong kakaibang pigura ang namumuno sa bawat buwan; sila ang mga dekano, na dumating sa pamamagitan ni Abu Ma'shar. Inilimbag ng Three Books of Occult Philosophy ni Agrippa ang mga mukha at ang kanilang mga imahe para sa bawat may-pinag-aralang salamangkero sa Europa, kaya nanatiling buhay sa limbag ang tradisyon ng talisman.

🃏

Ang mga dekano sa tarot

London 1888 pataas

Itinalaga ng Golden Dawn ang bawat may-numerong minor na baraha mula Dalawa hanggang Sampu sa isa sa tatlumpu't anim na dekano, na ipinapares ang elemento ng suit ng baraha sa tanda at ang numero nito sa bahagi, kaya ang Lima ng mga Kopita ay si Mars sa unang dekano ng Scorpio. Sa pamamagitan ng mga deck na Rider-Waite at Thoth, hinuhubog pa rin ng planong iyon kung paano binabasa ang mga pip.

Ang mga taong nagdala nito

Mga tagapagtayo, tagatipon, salamangkero at iskolar na pinagdaanan ng tatlumpu't anim sa paglalakbay nila mula sa Nilo hanggang sa kasalukuyan.

Senenmut

fl. mga 1470 BCE Ehipto

Katiwala at arkitekto ni Hatshepsut na ang hindi natapos na libingan sa Deir el-Bahri ang nag-iingat sa pinakamaagang kilalang astronomikong kisame, kasama ang listahan ng dekano, mga konstelasyon sa hilaga at kalendaryong lunar nito.

Nechepso at Petosiris

ika-2 siglo BCE Ehipto

Hari at pari na sagisag-pangalan lamang; sa ilalim ng kanilang mga pangalan kumalat ang pundasyong korpus ng astrolohiyang Greco-Egyptian, na nagdala sa mga dekano sa teknik ng horoscope na may awtoridad ng Ehipto sa likod nila.

Teucer ng Babilonya

ika-1 siglo CE Ehipto

Astrologo mula sa kutang Babylon malapit sa makabagong Cairo, hindi sa lungsod ng Mesopotamia, na ang katalogo ng mga dekano at ng mga bituing sumisikat kasabay ng bawat isa ang nagpakain sa mga listahan ng imahe na ginamit sa loob ng isanlibong taon.

Firmicus Maternus

ika-4 na siglo CE Sicily at Rome

May-akda ng Mathesis, ang pinakamahabang astrolohikal na handbook na nakaligtas mula sa sinaunang panahon, na itinuturing ang mga dekano bilang makapangyarihang subdibisyon ng mga tanda at nagpapahiwatig ng mas pino pang mga espiritu sa loob ng mga ito.

Hephaistion ng Thebes

mga 380–415 CE Ehipto

Ehipsiyong astrologo na ang Apotelesmatika ang nagsanib sa mas lumang materyal na Nechepso-Petosiris, kasama ang mga dekano, sa Griyegong sintesis habang nagsasara na ang mga templong nag-ingat sa mga listahan ng bituin.

Abu Ma'shar

787–886 Balkh at Baghdad

Ang pinakamaimpluwensiyang astrologo ng daigdig ng Islam, na ang Great Introduction ang nag-ingat sa mga set ng imaheng Persiano, Indian at Griyego para sa lahat ng tatlumpu't anim na dekano at naging pinagmulan ng Europa para sa mga ito.

Heinrich Cornelius Agrippa

1486–1535 Cologne

Ensiklopedista ng mahika ng Renaissance na ang Three Books of Occult Philosophy ang naglimbag sa mga mukha ng dekano kasama ang kanilang mga imahe at gamit sa talisman, kaya naitakda ang anyo kung saan mamanahin ang mga ito ng mga okultista.

Aby Warburg

1866–1929 Hamburg

Historyador ng sining na noong 1912 ay nakilala ang mga mahiwagang pigura ng mga fresco ng Schifanoia bilang mga dekano at sinundan ang kanilang paglalakbay mula sa Ehipto hanggang Ferrara sa pamamagitan ni Abu Ma'shar, kaya naitatag ang isang buong pamamaraan mula sa tuklas na iyon.

Wilhelm Gundel

1880–1945 Germany

Klasisista na ang Dekane und Dekansternbilder noong 1936 ang nagtipon sa mga pangalan, imahe at teksto ng dekano mula sa mga mapagkukunang Ehipsiyo, Griyego, Arabe at Latin tungo sa pamantayang pag-aaral ng tradisyon.

Otto Neugebauer at Richard Parker

1899–1990 & 1905–1993 United States

Historyador ng sinaunang agham at Egyptologist na ang tatlong-tomong Egyptian Astronomical Texts nila ang nag-edit sa mga star clock at kisame, kaya nailagay ang pag-aaral ng mga dekano sa makabago at dokumentadong pundasyon nito.

Ano ang mga dekano

Ang mga dekano ay tatlumpu't anim na bituin at pangkat ng bituin na minamasdan ng mga Ehipsiyo habang sunud-sunod na sumisikat sa silangang abot-tanaw. Bawat sampung araw, may bagong dekanong pumapalit bilang pananda ng taon, kaya tinawag sila kalaunan ng mga Griyego na dekanoi, ang mga sampu. Sinasakop ng tatlumpu't anim na dekano na tig-sasampung araw ang 360 araw ng sibil na taon ng Ehipto, na dinadagdagan ng limang araw ng pista sa labas ng bilang upang umabot sa 365. Katutubo sa Ehipto ang sistema at mas matanda ito sa sodyako nang mga labinlimang siglo: lumilitaw itong buo na sa mga takip ng kabaong noong mga 2100 BCE, at ipininta pa rin ang mga inapo nito sa mga pader ng palasyo sa Italya noong Renaissance. Walang ibang piyesa ng makinarya ng astrolohiya ang nakarating nang ganito kalayo mula sa pinagmulan nito.

Mga orasan na ipininta para sa mga yumao

Ang pinakamatandang dokumento ng dekano ay ang mga diagonal na talaan ng bituin, mga grid na ipininta sa loob ng mga takip ng kahoy na kabaong, karamihan mula sa Asyut sa Gitnang Ehipto. Bawat hanay ng grid ay para sa isang sampung-araw na linggo ng taon at naglilista, mula itaas pababa, ng mga dekanong nagtatanda sa labindalawang oras ng mga gabi ng linggong iyon. Dahil sumisikat ang bawat bituin nang mga apat na minutong mas maaga bawat gabi, ang dekanong nagtatanda sa ikalabindalawang oras sa isang linggo ay nagtatanda sa ikalabing-isa pagkalipas ng mga isang linggo, kaya umaakyat ang bawat pangalan sa grid sa isang mahabang dayagonal. Hindi instrumento para sa mga buhay ang mga talaan; panustos sila para sa mga yumao, na kakailanganing malaman ang mga oras sa daigdig sa ibaba. Isang ugali ng pag-iisip na iningatan ng tradisyon: sa Ehipto, hindi kailanman nahiwalay sa relihiyon ang mga bituing nagsasabi ng oras.

Ang Sirius, ang baha at ang taon

Ang una sa mga dekano ay ang Sirius, ang pinakamaliwanag na bituin sa langit, na sinasamba bilang diyosang Sopdet at kilala sa astronomiyang Griyego bilang Sothis. Bawat taon, naglalaho ang bituin sa liwanag ng araw at nananatiling hindi nakikita nang mga pitumpung araw sa latitud ng Ehipto, at ang unang muling paglitaw nito sa langit ng madaling-araw, ang heliacal na pagsikat, ay tumatapat sa simula ng pagbaha ng Nilo. Ang umagang iyon ang nagbubukas ng taon ng Ehipto. Binasa ang pitumpung araw ng pagkawala bilang kamatayan at pag-eembalsamo ng bituin, at ang parehong haba ang naging kanonikong tagal ng mummification para sa mga tao. Dahil walang leap day ang sibil na kalendaryo na eksaktong 365 araw, umuusog ito palayo sa Sirius nang isang araw bawat apat na taon, at bumabalik lamang sa dating tapat pagkalipas ng mga 1,460 taon, isang panahong tinatawag ng mga Egyptologist na Sothic cycle at ginagamit upang iangkla ang kronolohiya ng Ehipto.

Saan nagmula ang 24 na oras ng isang araw

Sa iisang gabi, humigit-kumulang isang dosenang dekano ang sumisikat mula takipsilim hanggang madaling-araw. Kaya hinati ng mga Ehipsiyo ang gabi sa labindalawang oras na tinatandaan ng labindalawang sunud-sunod na pagsikat ng dekano, at binalanse ito ng labindalawang oras ng liwanag na sinusukat ng mga shadow clock. Humihinga ang mga oras na ito kasabay ng mga panahon, humahaba sa mga gabi ng taglamig at umiikli sa tag-init. Nang kailanganin ng mga astronomong Griyego sa Alexandria ng mga yunit na angkop sa kalkulasyon, iningatan nila ang bilang ng mga Ehipsiyo na 24 ngunit ginawa nilang pantay-pantay ang mga oras sa buong taon. Sa bagay na ito, bawat orasan sa mundo ay tumatakbo pa rin sa oras ng Ehipto: may 24 na oras ang isang araw dahil mga labindalawang dekano ang tumatawid sa abot-tanaw sa isang gabi sa Nilo.

Mga pagpapahusay ng Bagong Kaharian

Nasira ang simpleng plano ng pagsikat habang lumilihis ang kalendaryo, at dalawang beses itong itinayong muli ng Bagong Kaharian. Ang kisame ng hindi natapos na libingan ni Senenmut sa Deir el-Bahri, mula noong mga 1470 BCE, ang pinakamaagang astronomikong kisameng kilala, na naglalatag ng listahan ng dekano sa tabi ng mga konstelasyon sa hilaga at ng kalendaryong lunar. Dala ng cenotaph ni Seti I sa Abydos ang Aklat ni Nut, na isinasalaysay ang taon ng mga dekano bilang isang buhay: bawat bituin ay gumugugol ng pitumpung araw na patay sa Duat, dinadalisay, at muling sumisikat. Sa mga libingan nina Ramesses VI, VII at IX, noong mga 1100 BCE, ibang pamamaraan ang lumitaw. Umupo ang isang nagmamasid sa harap ng kanyang kasama at itinala ang bawat bituin habang tumatawid ito sa katawan ng katapat, sa ibabaw ng puso, sa kaliwang tainga, sa kanang balikat, na may bagong talaang ginagawa para sa bawat kalahating buwan. Pinalitan ng mga Ramesside star clock na ito ang mga pagsikat ng mga transit, isang mas eksaktong pagmamasid, bagaman nanatiling mga sangguniang bituin ang mga dekano.

Mga diyos na kailangang payapain

Sa unang milenyo BCE, nagkaroon ang mga dekano ng ikalawang buhay bilang mga kapangyarihan sa sarili nilang karapatan. Inuukit sila ng mga templo ng Huling Panahon bilang mga pigurang may ulo ng ahas at ng leon; lumilitaw sila sa mga orasang-tubig, mga estatwang panggamot at mga anting-anting. Naunawaan sila bilang mga sugo ni Sekhmet, ang diyosang leon ng salot, na kayang magpakawala ng sakit sa taon o pigilan ito, at ang limang dagdag na araw sa labas ng bilang ng dekano ay itinuring na lalong mapanganib at nangangailangan ng mga orasyong pananggalang. Ito ang puntong hindi na lamang orasan ang mga dekano kundi mga nilalang na may pangalan, imahe at ugali, at itong Ehipto, hindi ang Ehipto ng mga tagapag-oras, ang minana ng mas huling tradisyon ng mahika.

Mula sa mga bituin tungo sa mga mukha

Nang dumating ang sodyako ng Babilonya sa Ehipto sa ilalim ng mga Ptolemy, nagsanib ang dalawang sistema. Ipinapakita ng bilog na sodyako na inukit sa Dendera noong mga 50 BCE ang sandaling iyon sa bato: ang labindalawang tanda sa gitna ng langit, ang tatlumpu't anim na dekano na tumatakbo sa gilid. Ginawang aritmetika ng mga Helenistikong astrologo ang pagsasanib, hinati ang bawat tanda sa tatlong mukha na tig-sasampung digri at nilagyan ng isang dekano ang bawat isa. May planetang tagapamahala na itinalaga sa bawat mukha sa pababang Chaldean na pagkakasunod-sunod, si Mars sa unang mukha ng Aries, ang Araw sa ikalawa, si Venus sa ikatlo, at gayon hanggang sa lahat ng tatlumpu't anim. Sa ilalim ng mga pangalang Nechepso at Petosiris, ibinigay ng isang korpus na sagisag-pangalan lamang ang prestihiyo ng Ehipto sa planong ito, at si Teucer ng Babilonya, na sumusulat mula sa kutang bayan malapit sa makabagong Cairo, ang nagkatalogo sa mga imaheng sumisikat kasabay ng bawat dekano. Naging subdibisyon ng tanda ng sodyako ang dekano, ang anyo kung paano pa rin ito ginagamit ng mga astrologo.

Medisina, hiyas at mga espiritu

Pinagtrabaho ng mga siglong Greco-Egyptian ang mga dekano sa katawan. Itinatalaga ng Sacred Book of Hermes to Asclepius sa bawat dekano ang isang bahagi ng katawan, mula ulo hanggang paa sa pagkakasunod-sunod ng sodyako, kasama ang isang bato at isang halaman; iukit ang imahe ng dekano sa bato nito, ilagay ang halaman sa ilalim, at babantayan ng anting-anting ang organong pinamamahalaan ng dekano nito. Idinadrama ng Testament of Solomon, isang Griyegong teksto mula sa mga unang siglo CE, ang parehong doktrina: tatlumpu't anim na espiritu ng mga dekano ang dumaraan sa harap ni Haring Solomon, na bawat isa'y umaamin kung anong karamdaman ang dulot nito, sakit ng ulo, pamamaga ng lalamunan, alitan ng mag-asawa, at kung anong pangalan ng anghel ang nagpapalayas dito. Si Firmicus Maternus, na sumulat ng kanyang Mathesis noong ika-4 na siglo, ay itinuturing pa rin ang mga dekano bilang makapangyarihang diyos sa loob ng mga tanda at bumabanggit ng mas pino pang mga espiritu, ang munifices, sa ilalim nila. Sa sangay na ito, halos hindi na astrolohiya ang mga dekano; isa silang sistema ng diyagnosis at proteksiyon.

Ang mahabang daan pakanluran

Matapos magsara ang mga templo, nakaligtas ang mga dekano sa pamamagitan ng pagsasalin. Inilatag ni Abu Ma'shar ng Balkh, na nagtatrabaho sa Baghdad noong ika-9 na siglo, ang tatlong kumpletong set ng imahe para sa bawat dekano, ang Persiano, ang Indian at ang Griyego, sa kanyang Great Introduction, at ginawa ng Picatrix, isang kompendyum ng salamangkero mula sa al-Andalus, na mga resipe ng talisman ang mga imahe. Dinala ng mga saling Latin noong ika-12 at ika-13 siglo ang dalawang aklat sa Europa. Noong mga 1470, muling lumitaw ang mga dekano, nang hindi nakikilala, sa Salone dei Mesi ng Palazzo Schifanoia sa Ferrara, kung saan tatlong mahiwagang pigura ang namumuno sa bawat buwan; noong 1912, nakilala sila ng historyador ng sining na si Aby Warburg bilang mga dekano at sinundan ang kanilang ruta mula sa Ehipto hanggang sa mga pintor ng fresco sa pamamagitan ni Abu Ma'shar, isang tuklas na tumulong magtatag sa makabagong pag-aaral ng tradisyon. Ibinigay ng Three Books of Occult Philosophy ni Agrippa, na inilimbag noong 1533, ang mga mukha at ang kanilang mga imahe sa bawat mambabasa ng may-pinag-aralang mahika, at mula kay Agrippa, tuloy-tuloy ang linya hanggang sa muling pagbangon ng okultismo noong ika-19 na siglo.

Ang mga dekano sa tarot

Ang Hermetic Order of the Golden Dawn, na itinatag sa London noong 1888, ang tuwirang nagkabit ng mga dekano sa tarot. Itinatalaga ng kanilang plano ang bawat may-numerong minor na baraha mula Dalawa hanggang Sampu sa isang dekano: ibinibigay ng suit ang elemento at samakatuwid ang triplicity ng sodyako, ibinibigay ng numero ang posisyon, at kinukulayan ng planetang tagapamahala ng dekano ang baraha. Ang Lima ng mga Kopita ay si Mars sa unang dekano ng Scorpio; ang Sampu ng mga Pentakulo ay si Mercury sa ikatlong dekano ng Virgo. Itinayo nina Waite at Smith ang deck na Rider-Waite sa loob ng balangkas na ito, at tahasang inilimbag ni Crowley ang mga atribusyon ng dekano sa mga baraha ng deck na Thoth. Sinumang nagbabasa ng tatlumpu't anim na pip gamit ang mga deck na ito ay humahawak, alam man niya o hindi, sa huling gumaganang inapo ng star clock ng Ehipto.

Ano talaga ang alam natin

Nakasalalay ang makabagong kaalaman tungkol sa mga dekano sa isang maliit na estante ng iskolarsyip: tinipon ng Dekane und Dekansternbilder ni Wilhelm Gundel noong 1936 ang mga pangalan, imahe at teksto sa apat na wika, at inedit ng tatlong-tomong Egyptian Astronomical Texts nina Otto Neugebauer at Richard Parker, mula 1960 hanggang 1969, ang mismong mga takip ng kabaong, kisame at star clock. May isang resultang nagpapakumbaba: maliban sa Sirius at sa mga bituin ng Orion, na pag-aari ng mga dekanong Sopdet at Sah, halos wala sa tatlumpu't anim ang matitiyak na makikilala sa makabagong langit. Nakaligtas ang mga listahan, nakaligtas ang mga imahe, nakaligtas ang ritmo ng sampung araw, ngunit nakawala na ng mga bituin ang kanilang mga pangalan. Umaabot sa kasalukuyan ang mga dekano bilang isang istruktura, tatlumpu't anim na hati ng taon at ng sodyako, sa halip na bilang isang mapa ng bituin.

Paano basahin ang seksyong ito

Sinusundan ng mga chapter card sa itaas ang iisang ideya sa loob ng apat na libong taon, mula sa mga takip ng kabaong ng Asyut hanggang sa mga pip ng isang makabagong deck, at minamarkahan ng mga tao sa ibaba ang mga kamay na pinagdaanan nito. Basahin ang mga maagang kabanata para sa astronomiya, ang mga nasa gitna para sa mahika, at ang mga huli para sa mga rutang pinagdaanan ng star clock ng Ehipto patungong Europa. Magagamit ang mga dekano, ang kanilang kasaysayan at mga gamit sa limampu't dalawang wika ng Tarot Academy ecosystem.

Mga madalas itanong

Lahat ng tradisyon sa astrolohiya

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.