Ang mga unang dokumento ng mga dekano

Mga diagonal na talaan ng bituin

Noong mga 2100 BCE, pinuno ng mga pintor sa Gitnang Ehipto ang loob ng ilang takip ng kabaong ng isang grid ng mga pangalan ng bituin: isang kolum para sa bawat sampung-araw na linggo ng taon, isang hanay para sa bawat oras ng gabi. Dahil mas maagang oras ang minamarkahan ng bawat bituin habang lumilipas ang mga linggo, umaakyat ang pangalan nito sa grid sa isang pahilis na linya. Ang mga talaang ito ang pinakamatandang kilalang star clock at ang pinakaunang buong listahan ng tatlumpu't anim na dekano.

kolum ng mga linggo
36
hanay ng mga oras
12
BCE, ang pinakaunang mga takip
mga 2100

Anatomiya ng isang talaan ng bituin

Ang diagonal na talaan ay isang idinisenyong bagay na may mga bahaging maaaring pangalanan isa-isa: ang takip kung saan ito ipininta, ang mga kolum at hanay, ang mismong dayagonal, ang mga imahe at teksto sa gitna nito, ang mga dagdag na kolum sa gilid nito, at ang mga katanungang nananatiling bukas hanggang ngayon.

⚰️

Ang takip bilang kalangitan

ang suporta Unang Panahon ng Pagitan hanggang Gitnang Kaharian

Ipininta ang mga talaan sa panloob na mukha ng mga hugis-parihabang kahoy na takip ng kabaong, direkta sa tapat ng mukha ng taong nakahimlay sa loob. Para sa mga patay, nasa kinalalagyan ng kalangitan sa gabi ang takip, at ginawa ng talaan ng bituin ang ibabaw na iyon na isang gumaganang mapa ng mga oras.

🏺

Ang mga pagawaan sa Asyut

Asyut, Gitnang Ehipto mga 2100–1800 BCE

Karamihan sa mga kilalang talaan ay nagmula sa sementeryo ng Asyut, ang sinaunang Zawty, kabisera ng ikalabintatlong lalawigan ng Mataas na Ehipto. Ang mga gobernador at opisyal nito ay inilibing sa mga kabaong na marangyang napipintura, at ilang iba pang mga pook ang nagbigay ng iba pa. Ang bilang ng mga kilalang talaan ay lumago mula sa halos isang dosena hanggang sa higit sa dalawampu.

📅

Tatlumpu't anim na kolum ng linggo

ang pahalang na axis ang sibil na kalendaryo

Bawat kolum ay pag-aari ng isang sampung-araw na linggo ng sibil na taon at may pamagat ng petsa nito: una, gitna o huling sampung araw ng isang partikular na buwan sa isa sa tatlong panahon, Akhet, Peret at Shemu. Labindalawang buwan ng tatlumpung araw ang nagbibigay ng tatlumpu't anim na kolum.

🕛

Labindalawang hanay ng oras

ang patayong axis isang gabi bawat kolum

Pababang bumabagtas sa bawat kolum ang labindalawang cell, isa para sa bawat oras ng gabi, at bawat cell ay naglalaman ng pangalan ng dekano na nagmamarka sa oras na iyon sa linggong iyon. Kapag binasa mula itaas pababa, ang isang kolum ay ang buong gabi ng isang sampung-araw na linggo.

↗️

Ang dayagonal

ang padron isang hakbang bawat linggo

Sumisikat ang isang bituin nang mga apat na minuto nang mas maaga bawat gabi, mga apatnapung minuto bawat linggo. Kaya ang isang dekano na nagmamarka sa ikalabindalawang oras sa isang linggo ay nagmamarka sa ikalabing-isa sa susunod, at ang pangalan nito ay umaakyat ng isang hanay bawat kolum, na lumilikha ng dayagonal na nagbigay sa mga talaan ng kanilang pangalan.

🐂

Ang guhit ng mga pigura ng langit

ang gitna ng takip mga larawan sa gitna ng mga pangalan

Sa mga takip na napreserbang mabuti, pinuputol ng isang patayong guhit ng mga larawan ang mga kolum. Ipinapakita nito ang diyosa ng kalangitan na si Nut, ang Hita ng toro (Meskhetiu, ang ating Big Dipper o Araro), si Sah ang pigura ng Orion at si Sopdet, ang diyosa ng Sirius, ang mga nakapirming punto ng kalangitan ng Ehipto.

📜

Ang guhit ng teksto

ang gitna ng takip panalangin sa loob ng orasan

Isang pahalang na guhit ng hieroglyphic na teksto ang tumatawid sa grid sa maraming takip, karaniwang isang pormula ng alay na nananawagan sa mga diyos ng kalangitan para sa namatay. Ang astronomiya at ang panalangin ay sumasakop sa iisang ibabaw, at itinuring sila ng mga pintor bilang mga bahagi ng iisang komposisyon.

➕

Ang limang dagdag na araw

ang gilid ng grid mga araw sa labas ng bilang

Ang tatlumpu't anim na linggo ay 360 araw, at nagdagdag ang sibil na taon ng limang epagomenal na araw upang maabot ang 365. Ang ilang mga talaan ay nagdaragdag ng huling kolum para sa maikling panahong ito, upang masakop ng orasan ang buong taon, na may sarili nitong pangkat ng mga bituing nagmamarka ng oras.

🔺

Ang mga triangle decan

ang gilid ng grid isang makabagong katawagan

Malapit sa pagtatapos ng taon, ang regular na pagkakasunod-sunod ay hindi ganap na pumupuno sa grid. Ang ilang mga takip ay nagdaragdag ng isang tatsulok na bloke ng karagdagang mga pangalan ng bituin na tinawag nina Neugebauer at Parker na mga triangle decan, na ginamit lamang upang mapanatiling tumatakbo ang orasan sa mga linggong iyon.

🔭

Mga pagsikat o mga transit?

ang pagmamasid isang makabagong debate

Itinuturing ng karaniwang pagbasa na bawat oras ay minarkahan ng isang dekanong sumisikat sa silangan. Nangangatuwiran ang ilang iskolar na ang mga bituin ay binabantayan sa isa pang nakapirming posisyon, tulad ng pagtawid sa meridian. Mga pangalan ang ibinibigay ng mga talaan, hindi mga pamamaraan, kaya kailangang muling buuin ang tuntunin ng pagmamasid.

✍️

Mga kopya ng mga kopya

ang pagpasa mga dekadang lipas na sa panahon

Ang isang 365-araw na kalendaryo na walang leap day ay lumilihis ng isang buong linggo laban sa mga bituin sa loob ng mga apatnapung taon. Maraming takip ang nausog, may maling baybay o hindi tugma sa loob mismo, isang tanda na kinopya ng mga pintor ang mga lumang huwarang talaan para sa libing matagal na matapos silang tumigil sa pagtugma sa langit.

❓

Aling mga bituin?

ang hindi nalutas na bahagi dalawang angkla, maraming hula

Si Sah ay ang Orion at si Sopdet ay ang Sirius. Lampas sa dalawang iyon, nananatiling pinagtatalunan ang mga bituin sa likod ng mga pangalan. Karamihan sa mga muling pagtatayo ay naglalagay sa mga dekano sa isang sinturon sa timog ng ecliptic, ngunit mga pangalan at pagkakasunod-sunod lamang ang itinala ng mga talaan, kaya bihirang magkaroon ng tiyak na pagkakakilanlan.

Mga naghukay at nag-edit

Ang mga arkeologong naglabas ng mga kabaong ng Asyut mula sa lupa at ang mga mananalaysay ng astronomiya na nagpaliwanag sa sinasabi ng kanilang mga grid.

Émile Chassinat

1868–1948 Pransiya at Ehipto

Direktor ng French Institute of Oriental Archaeology sa Cairo na, kasama si Charles Palanque, ay naghukay sa Asyut noong 1903 at naglathala ng mga natuklasan, kabilang ang mga pininturahang kabaong na may dalang mga talaan ng bituin.

Ernesto Schiaparelli

1856–1928 Italya at Ehipto

Direktor ng Egyptian Museum sa Turin, na ang misyong Italyano ay naghukay sa Asyut sa pagitan ng 1906 at 1913 at nagdala ng isa sa pinakamalaking koleksyon ng mga kagamitan sa libingan ng Asyut sa Europa.

David George Hogarth

1862–1927 Britanya at Ehipto

Arkeologong naghukay sa Asyut para sa British Museum noong 1906–07, na nagdagdag ng mga kabaong ng Gitnang Kaharian mula sa parehong sementeryo sa koleksyon sa London.

Alexander Pogo

aktibo noong dekada 1930 Estados Unidos

Mananalaysay ng astronomiya na naglathala ng mga talaan sa takip ng kabaong mula sa Asyut bilang mga kalendaryo at star clock sa journal na Isis noong 1932, isa sa mga unang pag-aaral na nagtrato sa kanila bilang mga astronomikal na dokumento.

Otto Neugebauer

1899–1990 Austria at Estados Unidos

Mananalaysay ng mga eksaktong agham na, kasama si Richard Parker, ay naglaan ng unang tomo ng Egyptian Astronomical Texts (1960) sa mga unang dekano at sa mga diagonal na talaan, ang edisyong pinagmumulan ng lahat ng sumunod na gawain.

Richard A. Parker

1905–1993 Estados Unidos

Ehiptologo at eksperto sa kalendaryo ng Ehipto na ang pagbasa sa mga petsa, panahon at pangalan ng bituin ay nagbigay-daan upang maipaliwanag kung bakit tumatakbo nang pahilis ang mga talaan at kung paano pinili ang mga dekano.

Sarah Symons

aktibo mula dekada 1990 Britanya at Canada

Mananalaysay ng astronomiya ng Ehipto na nagkatalogo sa mga kilalang diagonal na talaan at sa kanilang mga baryasyon, na humigit-kumulang nagdoble sa korpus na magagamit nina Neugebauer at Parker at nagbigay-daan upang maihambing ang mga kopya.

Juan Antonio Belmonte

aktibo mula dekada 1990 Espanya

Arkeoastronomo na, kasama si José Lull at iba pa, ay sumubok sa mga talaan laban sa mga kinalkulang kalangitan at nagmungkahi ng mga pagkakakilanlan ng bituin at mga petsa para sa mga pagmamasid sa likod ng mga ito.

Jochem Kahl

aktibo mula dekada 1990 Alemanya at Ehipto

Ehiptologong namuno sa German-Egyptian Asyut Project mula noong 2003, na bumalik sa sementeryo na nagbunga ng karamihan sa mga talaan ng bituin at nagdokumento sa mga libingan nito sa kanilang orihinal na tagpuan.

Ang mga pinakamatandang star clock

Sa pagitan ng humigit-kumulang 2100 at 1800 BCE, sa Unang Panahon ng Pagitan at sa maagang Gitnang Kaharian, pinuno ng mga pintor sa Gitnang Ehipto ang loob ng ilang mga kahoy na takip ng kabaong ng isang grid ng mga pangalan ng bituin. Kapag binasa nang tama, sinasabi ng grid kung aling bituin ang nagmamarka sa bawat oras ng gabi para sa bawat sampung-araw na linggo ng taon. Ito ang mga diagonal na talaan ng bituin, ang pinakamatandang mga star clock na kilala saanman at ang pinakaunang kumpletong dokumento ng tatlumpu't anim na dekano. Ang makabagong pangalan ay nagmula sa kanilang pinakapansing katangian: ang pangalan ng bawat bituin ay lumilipat ng isang kolum at umaakyat ng isang hanay linggo-linggo, kaya ang isang pangalan ay bumubuo ng isang pahilis na linya sa buong takip. Ang lahat ng sumunod sa tradisyon ng mga dekano, mula sa mga kisame ng Bagong Kaharian hanggang sa mga mukha ng Helenistikong astrolohiya, ay nagmula sa sistemang itinala ng mga talaang ito.

Ang Asyut at ang mga kabaong nito

Karamihan sa mga kilalang talaan ay nagmula sa Asyut, ang sinaunang Zawty, kabisera ng ikalabintatlong lalawigan ng Mataas na Ehipto at sentro ng kulto ng diyos na asong-gubat na si Wepwawet. Ang mga gobernador at opisyal nito ay inilibing sa mga bangin sa kanluran ng bayan sa mga parihabang kahoy na kabaong na pininturahan sa loob at labas: mga listahan ng alay, mga frieze ng mga bagay na kakailanganin ng mga patay, mga orasyon ng Coffin Texts, at sa iilang mga takip, ang talaan ng bituin. May mas maliit na bilang ng mga talaan na nagmula sa iba pang mga pook sa Gitna at Mataas na Ehipto. Mabagal na lumago ang korpus. Nakapagtrabaho lamang sina Neugebauer at Parker mula sa halos isang dosenang takip noong 1960; ang mga huling katalogo, lalo na ang kay Sarah Symons, ay humigit-kumulang nagdoble sa bilang, bagaman ang ilan sa mga takip ay pira-piraso at ang ilan ay nananatili lamang sa mga lumang kopya.

Pagbasa sa grid

Ang isang kumpletong talaan ay isang grid ng tatlumpu't anim na kolum at labindalawang hanay. Bawat kolum ay pinangungunahan ng isang petsa sa sibil na kalendaryo ng Ehipto, na may tatlong panahon, Akhet, Peret at Shemu, bawat isa ay may apat na buwan ng tatlumpung araw. Bawat buwan ay nahahati sa tatlong linggo ng tig-sampung araw, kaya ang pamagat ay katumbas ng: unang sampung araw ng ikalawang buwan ng Akhet. Tatlumpu't anim na ganoong mga linggo ang pumupuno sa 360 araw. Pababang tumatakbo sa bawat kolum ang labindalawang cell, isa para sa bawat oras ng gabi, at bawat cell ay naglalaman ng isang pangalan ng dekano. Ang mga kolum ay karaniwang nakaayos mula kanan pakaliwa, ang normal na direksyon ng pagsulat ng hieroglyphic. Upang magamit ang talaan, hahanapin ng isa ang kolum para sa kasalukuyang linggo at babasahin ito pababa: ang unang dekano ang nagmamarka sa unang oras, ang ikalawa ang nagmamarka sa ikalawang oras, at tuloy-tuloy hanggang sa madaling-araw.

Bakit tumatakbo nang pahilis ang mga pangalan

Ang dayagonal ay resulta ng paggalaw ng kalangitan. Ang anumang bituin ay sumisikat nang mga apat na minuto nang mas maaga bawat gabi, kaya sa loob ng sampung araw ay nakakakuha ito ng mga apatnapung minuto, na malapit sa haba ng isa sa mga oras na ito. Ang isang dekano na nagmamarka sa huling oras ng gabi sa isang linggo samakatuwid ay nagmamarka sa ikalawa sa huling oras sa susunod na linggo, sa ikatlo sa huling oras sa sumunod na linggo, at tuloy-tuloy hanggang sa makaahon ito sa gabi nang buo. Sa takip, ang pangalan nito ay humahakbang pataas ng isang hanay sa bawat kolum. Ipinapakita ng sumusunod na iskema ang prinsipyo para sa unang apat na linggo ng isang talaan, kung saan ang mga dekano ay may numero ayon sa kanilang pagkakasunod-sunod ng pagsikat.

Oras Linggo 1 Linggo 2 Linggo 3 Linggo 4
1 Dekano 1 Dekano 2 Dekano 3 Dekano 4
2 Dekano 2 Dekano 3 Dekano 4 Dekano 5
3 Dekano 3 Dekano 4 Dekano 5 Dekano 6
… … … … …
12 Dekano 12 Dekano 13 Dekano 14 Dekano 15

Sundan ang Dekano 4 at lilipat ito mula sa ikaapat na oras sa linggo 1 patungo sa unang oras sa linggo 4. Sa isang tunay na takip, ang padron ay tumatakbo sa lahat ng tatlumpu't anim na kolum, at ang pagiging regular ng mga hakbang ang nagbigay-daan sa mga modernong iskolar na makilala ang isang orasan sa dating mukhang isang listahan.

Ang gitna ng takip

Bihirang walang abala ang grid. Sa mga takip na napreserbang mabuti, isang pahalang na guhit ng hieroglyphic na teksto ang tumatawid dito, karaniwang isang pormula ng alay na nananawagan sa mga diyos ng kalangitan para sa may-ari ng kabaong. Isang patayong guhit din ng mga larawan ang naghahati sa mga kolum, na nagpapakita ng mga pigurang nag-aangkla sa kalangitan ng Ehipto: si Nut, ang diyosa na ang katawan ay ang kalangitan; ang Hita ng toro, si Meskhetiu, ang mga bituin ng ating Big Dipper o Araro; si Sah, ang pigura ng Orion; at si Sopdet, ang diyosa ng Sirius. Ang pagkakaayos ay nag-iiba-iba sa bawat takip, ngunit ang kombinasyon ay sapat na konsistente upang ipakita na ang talaan ay naisip bilang isang iisang komposisyon na pinagsasama ang astronomiya at panalangin. Walang anuman sa takip ang naghihiwalay sa pagtatakda ng oras mula sa relihiyosong teksto.

Ang mga dagdag na kolum

Ang tatlumpu't anim na linggo ay nag-iiwan ng limang araw ng 365-araw na taon na hindi nabibilang. Ang mga epagomenal na araw na ito, ang mga kaarawan nina Osiris, Horus, Seth, Isis at Nephthys sa mitolohiya ng Ehipto, ay nasa labas ng mga buwan, at ang ilang takip ay nagdaragdag ng huling kolum upang masakop din sila ng orasan. Isang pangalawang problema ang lumilitaw malapit sa pagtatapos ng taon, kung saan ang regular na pagkakasunod-sunod ng mga dekano ay hindi na malinis na pumupuno sa bawat oras. Ang ilang mga takip ay nagdaragdag ng isang tatsulok na bloke ng mga karagdagang pangalan ng bituin sa puntong ito. Tinawag sila nina Neugebauer at Parker na mga triangle decan, at ang kanilang presensya ay nagpapakita na ang mga gumawa ng mga huwarang talaan ay nagtrabaho sa buong taon oras-oras kaysa basta lamang umulit ng isang padron.

Ano ang pinagmamasdan ng mga Ehipsiyo

Naglilista ng mga bituin ang mga talaan; hindi nila sinasabi kung ano ang naobserbahan. Ang karaniwang interpretasyon, na inilatag nina Neugebauer at Parker, ay bawat oras ay minarkahan ng isang dekanong sumisikat sa silangang abot-tanaw, kung saan ang mga dekano ay pinili upang ang kanilang heliacal na pagsikat, ang kanilang unang paglitaw sa madaling-araw pagkatapos ng isang panahong hindi sila nakikita, ay magkahiwalay ng sampung araw. Sa pagbasang iyon, ang dekanong muling lumitaw ay nagmamarka sa huling oras ng gabi, at sa mga sumunod na linggo ay nagmamarka ito sa mas maagang mga oras. Ang ibang mga iskolar ay nangatuwiran na ang mga bituin ay naobserbahan sa ibang nakapirming posisyon, halimbawa habang tumatawid sila sa meridian, o na ang panuntunan ay nagbago sa pagitan ng mga tradisyon. Karamihan sa mga muling pagtatayo ay naglalagay sa mga dekano sa isang sinturon na humigit-kumulang parallel sa ecliptic at timog nito, isang banda na kinabibilangan ng Orion at Sirius. Ang tanong ay hindi maaaring malutas mula sa mga takip lamang, dahil ang mga natitirang kopya ay masyadong hindi konsistente upang eksaktong umangkop sa anumang iisang kalangitan.

Mga kopya ng mga kopya

May dahilan ang hindi pagkakatugma. Ang sibil na taon ng Ehipto na eksaktong 365 araw ay walang leap day, kaya lumihis ito laban sa mga bituin nang isang araw bawat apat na taon. Ang isang talaan na tumpak noong iginuhit ay magiging isang buong linggo na lihis pagkalipas ng mga apatnapung taon at walang silbi sa loob ng ilang henerasyon. Ipinapakita ng mga takip ang mga sintomas: mga kolum na nausog kaugnay sa kanilang mga petsa, mga pangalang mali ang baybay o inulit, mga hanay na hindi sumusunod sa dayagonal. Ang mga pintor ay kumokopya mula sa mga huwarang talaan, na malamang na itinago sa mga archive ng templo o pagawaan, na matagal nang tumigil sa pagtugma sa langit. Sa paghahambing ng mga takip, natukoy ng mga iskolar ang mga pangkat na may parehong offset o pangkat ng mga pagkakamali, at sinubukan ng ilan na petsahan ang mga orihinal na pagmamasid mula sa laki ng pag-usog. Ang mga resulta ay labis na nakasalalay sa mga pagpapalagay tungkol sa panuntunan ng pagmamasid at sa mga pagkakakilanlan ng bituin, at nananatili silang mga pagtatantya.

Isang orasan para sa mga patay

Kung ang mga talaan ay lipas na sa panahon noong ipininta, hindi sila inilaan para sa praktikal na gamit, at ang kanilang posisyon ang nagpapaliwanag sa kanilang layunin. Ang takip ay nakahimlay nang direkta sa tapat ng mukha ng namatay, na tumitingala rito tulad ng mga nabubuhay na tumitingala sa kalangitan sa gabi. Inisip ng funerary na relihiyon ng Ehipto na ang patay ay sasama sa mga bituin at maglalakbay kasama ng araw sa mga oras ng gabi, at ang isang talaan ng mga oras ay kaalaman na maaaring dalhin ng namatay sa paglalakbay na iyon. Karamihan sa mga Ehiptologo ay nagbabasa sa mga talaan bilang bahagi ng relihiyosong kagamitan ng kabaong, kasama ng mga Coffin Texts na ipininta sa tabi ng mga ito. Napanatili nila ang tunay na astronomiya dahil kinopya sila mula sa mga dokumentong minsang naglarawan sa aktwal na kalangitan.

Ang mga sumunod na panahon

Nawala ang mga diagonal na talaan mula sa mga kabaong pagkatapos ng Gitnang Kaharian, ngunit hindi ang kanilang nilalaman. Ang listahan ng dekano ay lumipat sa mga kisame ng mga libingan at templo, simula sa kisame ng libingan ni Senenmut noong mga 1470 BCE, kung saan ang mga dekano ay lumilitaw bilang isang listahan kasama ang kanilang mga kaugnay na diyos sa halip na isang gumaganang grid. Ang cenotaph ni Seti I sa Abydos ay nagdagdag ng Aklat ni Nut, na nagpapaliwanag sa siklo ng pagpapakita ng mga dekano sa mitolohikal na mga termino. Noong mga 1100 BCE, ang mga maharlikang libingan ng panahon ng Ramesside ay nagpakilala ng ibang orasan, batay sa mga bituin na tumatawid sa mga posisyon malapit sa meridian. Ang mismong listahan ng dekano, na pinino at muling inayos sa tinatawag ng mga modernong iskolar na mga pamilya ng mga listahan, ay naging imbakang pinagkunan ng mga templo ng Huling Panahon, ng mga Helenistikong astrologo at sa huli ng tradisyon ng mahika.

Pagbawi sa mga talaan

Nakarating ang mga kabaong sa mga museo sa pamamagitan ng mga paghuhukay sa Asyut noong unang bahagi ng ikadalawampung siglo: sina Émile Chassinat at Charles Palanque para sa French Institute sa Cairo noong 1903, si David Hogarth para sa British Museum noong 1906–07, at ang misyong Italyano ni Ernesto Schiaparelli sa pagitan ng 1906 at 1913, na nagpadala ng malaking koleksyon ng Asyut sa Turin. Ang artikulo ni Alexander Pogo noong 1932 sa journal na Isis ay nagtrato sa mga takip bilang mga kalendaryo at mga orasan, at ang unang tomo ng Egyptian Astronomical Texts nina Neugebauer at Parker, na inilathala noong 1960, ay nag-edit sa mga kilalang talaan at naglatag ng interpretasyong ginagamit pa rin. Ang mga huling gawa nina Sarah Symons, nina Juan Antonio Belmonte at José Lull, at ng iba pa ay nagpalaki sa korpus at sumubok dito laban sa mga kinalkulang kalangitan. Mula noong 2003, ang German-Egyptian Asyut Project sa ilalim ni Jochem Kahl ay nagdokumento sa sementeryo mismo, na nagbalik sa mga kabaong sa kanilang arkeolohikal na tagpuan.

Saan susunod na pupunta

Para sa bituin na ang pagbabalik ay nagbukas sa taon ng Ehipto, tingnan ang pahina tungkol sa Sirius, Sothis at ang taon. Para sa paraan kung paano ang labindalawang oras ng dekano ay naging kalahati ng modernong araw, tingnan ang labindalawang oras ng gabi. Para sa mga orasan na pumalit sa mga talaang ito sa mga maharlikang libingan, tingnan ang mga Ramesside star clock, at para sa mga kisame na nagpatuloy sa listahan ng dekano, ang pahina ng mga astronomikong kisame. Ang kasaysayan ng mga dekano ay bahagi ng compendium ng Tarot Academy sa limampu't dalawang wika.

Mga madalas itanong

Ano ang isang diagonal na talaan ng bituin?

Isang grid ng mga pangalan ng bituin na ipininta sa loob ng isang takip ng kabaong sa Ehipto, karaniwan mula noong mga 2100 hanggang 1800 BCE. Ang tatlumpu't anim na kolum nito ay kumakatawan sa mga sampung-araw na linggo ng sibil na taon at ang labindalawang hanay nito para sa mga oras ng gabi, at bawat cell ay nagpapangalan sa dekano na nagmamarka sa oras na iyon sa linggong iyon. Ito ang pinakamatandang uri ng star clock na kilala.

Bakit sila tinatawag na diagonal?

Dahil ang bawat bituin ay nagmamarka ng mas maagang oras habang sumusulong ang taon. Ang isang bituin ay sumisikat nang mga apatnapung minuto nang mas maaga bawat sampung araw, humigit-kumulang isang oras sa talaan, kaya ang pangalan nito ay umaakyat ng isang hanay sa bawat sumunod na kolum. Kapag inulit sa buong grid, ang mga hakbang na ito ay bumubuo ng mga pahilis na linya ng parehong pangalan, na nagbigay sa mga talaan ng kanilang makabagong pangalan.

Saan natagpuan ang mga diagonal na talaan ng bituin?

Karamihan ay sa sementeryo ng Asyut sa Gitnang Ehipto, kung saan ang mga panlalawigang gobernador at opisyal ng Unang Panahon ng Pagitan at maagang Gitnang Kaharian ay inilibing sa mga pininturahang kahoy na kabaong. May mas maliit na bilang na nagmula sa iba pang mga pook sa Ehipto. Ang mga kabaong ay hinukay noong unang bahagi ng ikadalawampung siglo at ngayon ay nakabahagi sa mga museo sa Ehipto at Europa.

Ilang diagonal na talaan ng bituin ang nananatili?

Higit sa dalawampu, marami sa kanila ay hindi kumpleto. Nagtrabaho sina Neugebauer at Parker mula sa halos isang dosena noong 1960, at ang mga huling katalogo, lalo na ang kay Sarah Symons, ay humigit-kumulang nagdoble sa bilang. Ang ilan ay nananatili lamang bilang mga piraso o sa mga naunang kopya, kaya bahagyang nagkakaiba ang mga kabuuan sa pagitan ng mga katalogo depende sa kung ano ang binibilang.

Mayroon bang aktwal na gumamit ng mga talaang ito upang alamin ang oras?

Malamang na hindi ang mga pininturahang kopya. Ang 365-araw na sibil na kalendaryo ay lumihis laban sa mga bituin nang isang araw bawat apat na taon, kaya ang isang talaan ay naging isang linggong lipas na sa panahon sa loob ng mga apatnapung taon, at ang mga takip ay nagpapakita ng mga pag-usog at pagkakamali na magpapawalang-silbi sa kanila. Kinopya sila mula sa mas lumang mga huwarang talaan para sa kapakanan ng mga patay. Ang mga huwaran mismo ay tiyak na minsang naglarawan sa totoong langit.

Ano ang ipinapakita sa gitna ng talaan?

Sa mga takip na napreserbang mabuti, may isang pahalang na guhit ng teksto, karaniwang isang pormula ng alay na nananawagan sa mga diyos ng kalangitan, at isang patayong guhit ng mga larawan: si Nut ang diyosa ng kalangitan, ang Hita ng toro (ang mga bituin ng Big Dipper o Araro), si Sah ang pigura ng Orion at si Sopdet ang diyosa ng Sirius. Minamarkahan nila ang mga nakapirming sanggunian ng kalangitan ng Ehipto sa tabi ng gumagalaw na mga dekano.

Ano ang mga triangle decan?

Mga dagdag na pangalan ng bituin na inilalagay ng ilang takip sa isang tatsulok na bloke malapit sa pagtatapos ng taon, kung saan ang regular na pagkakasunod-sunod ng mga dekano ay hindi na malinis na pumupuno sa bawat oras. Ang termino ay isang makabagong katawagan na ipinakilala nina Neugebauer at Parker. Nagdaragdag din ang ilang takip ng isang kolum para sa limang epagomenal na araw sa labas ng tatlumpu't anim na linggo.

Ang mga dekano ba ay naobserbahang sumisikat o tumatawid sa meridian?

Ang karaniwang interpretasyon ay bawat oras ay minarkahan ng isang dekanong sumisikat sa silangan, kung saan ang mga dekano ay may sapat na pagitan upang ang kanilang heliacal na pagsikat ay magkahiwalay ng sampung araw. May ilang iskolar na nagmumungkahi ng iba pang mga patakaran sa pagmamasid, kabilang ang mga meridian transit. Mga pangalan at ang kanilang pagkakasunod-sunod lamang ang itinala ng mga talaan, kaya ang pamamaraan ay kailangang ihinuha, at walang muling pagtatayo na umaangkop sa bawat kopya.

Aling mga modernong bituin ang mga dekano sa mga talaang ito?

Dalawa lamang ang tiyak: si Sah ay tumutugma sa mga bituin ng Orion at si Sopdet sa Sirius. Para sa iba pa, ang mga iskolar ay nagmungkahi ng mga pagkakakilanlan sa loob ng isang sinturon ng kalangitan na humigit-kumulang timog ng at kahanay sa ecliptic, ngunit hindi sila magkasundo sa mga detalye, at karamihan sa mga pagkakakilanlan ay pinakamainam na ituring bilang mga haka.

Ano ang nangyari sa mga diagonal na talaan pagkatapos ng Gitnang Kaharian?

Itinigil ang pagpipinta sa kanila sa mga kabaong, ngunit nanatili ang listahan ng dekano. Lumipat ito sa mga kisame ng libingan at templo, simula sa libingan ni Senenmut noong mga 1470 BCE, at ang mga maharlikang libingan ng panahon ng Ramesside noong mga 1100 BCE ay nagpakilala ng isang bagong uri ng star clock batay sa mga posisyon sa meridian. Sa pamamagitan ng mga huling listahan, narating ng mga dekano ang Helenistikong astrolohiya at, nang mas huli pa, ang tarot.

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.