Saan nagmula ang oras

Ang labindalawang oras ng gabi

Binilang ng mga Ehipsiyo ang gabi ayon sa mga dekanong sumikat dito, at sa sistemang kanilang pinagtibay, labindalawa ang nagmarka sa mga oras ng kadiliman. Binigyan din nila ang araw ng labindalawang oras, na sinukat sa pamamagitan ng mga anino. Ang mga oras na ito ay humaba at lumiit kasabay ng mga panahon hanggang sa itinakda ng mga Griyegong astronomo sa Alexandria ang pantay na haba para sa mga ito. Ang dalawampu't apat na oras na araw sa bawat orasan ngayon ay ang bilang ng Ehipto sa anyong Griyego, na hinati sa mga minuto ayon sa padrong Babilonio.

oras ng gabi
12
oras ng araw
12
minuto bawat oras ng gabi sa Thebes
52–68

Kung paano hinati ang gabi

Sinusundan ng mga kard ang oras mula sa astronomikong pinagmulan nito sa mga dekano patungo sa mga orasan na sumukat dito, ang mga relihiyosong teksto na nagbigay ng kahulugan sa bawat oras, at ang mga pagbabagong Griyego at Babilonio na lumikha sa modernong oras.

✨

Labindalawang dekano, labindalawang oras

ang pinagmulan mula noong mga 2100 BCE

Ang mga diagonal na talaan ng bituin sa mga takip ng kabaong ng Gitnang Kaharian ay nagtatala ng labindalawang dekano para sa bawat gabi, isa bawat oras. Nagsimula ang oras ng gabi bilang isang astronomikong yunit: ang agwat sa pagitan ng isang panandang bituin at ng susunod, na binasa mula sa silangang abot-tanaw.

🧮

Bakit labindalawa, hindi labingwalo

ang aritmetika isang modernong paliwanag

Humigit-kumulang labingwalong dekano ang sumisikat sa isang buong labindalawang-oras na gabi. Ipinaliwanag nina Neugebauer at Parker ang bilang na labindalawa sa pamamagitan ng takip-silim: sa paligid ng pagsikat ng Sirius sa kalagitnaan ng tag-araw, kung kailan pinakamaikli ang mga gabi, humigit-kumulang labindalawang pagsikat ng dekano lamang ang pumapatak sa tunay na kadiliman.

⏳

Mga oras na humahaba at lumiliit

ang haba ginamit sa loob ng libu-libong taon

Labindalawang oras ang palaging pumupuno sa gabi, anuman ang haba nito. Sa Thebes, ang isang oras ng gabi ay umabot sa humigit-kumulang animnapu't walong minuto sa taglamig at limampu't dalawa sa tag-araw. Ang mga pana-panahon o temporal na oras na ito ay nanatili sa pang-araw-araw na paggamit sa Europa hanggang sa kumalat ang mga mekanikal na orasan.

☀️

Ang mga oras ng araw

ang kabilang kalahati mga shadow clock ng Bagong Kaharian

Sinusukat ang liwanag ng araw sa pamamagitan ng mga anino. Ang pinakamaagang natitirang mga shadow clock ng Ehipto ay nagmula sa Bagong Kaharian, at ipinagpalagay ng isang rekonstruksyon na ang araw ay unang binilang bilang sampung oras kasama ang dalawa sa takip-silim, na tumutugma sa labindalawa ng gabi.

💧

Mga water clock

Karnak mga 1500–1350 BCE

Ang isang sisidlang bato na may maliit na butas malapit sa ilalim ay nagpalabas ng tubig sa tuluy-tuloy na bilis. Ang pinakamahusay na natitirang halimbawa, mula sa Karnak sa ilalim ni Amenhotep III, ay may sukat para sa bawat buwan sa loob, dahil nagbago ang haba ng mga oras ng gabi, at may mga dekano sa labas.

👁️

Ang mga tagabantay ng oras

ang mga templo Bagong Kaharian hanggang panahong Romano

May mga pari sa mga templo na ang titulo ay nangangahulugang 'ang nasa loob ng oras'. Binantayan nila ang mga bituin at inihayag ang mga oras para sa mga ritwal sa gabi. Tinawag ng mga Griyegong manunulat ang ganoong pari na horoskopos, isang tagabantay ng oras, ang salitang kalaunan ay ibinigay ng astrolohiya sa ascendant.

🚣

Ang labindalawang oras ng Amduat

ang Lambak ng mga Hari Bagong Kaharian

Ang Aklat ng Kung Ano ang Nasa Kabilang-Buhay ay naghahati sa paglalakbay sa gabi ng diyos ng araw sa labindalawang oras, bawat isa ay isang rehiyon ng kabilang-buhay na may sariling mga pintuan, diyos at panganib. Sa dulo ng ikalabindalawang oras, ang araw ay muling isinisilang sa madaling-araw. Ang pinakamaagang kumpletong kopya ay nasa libingan ni Thutmose III.

⭐

Ang mga diyosa ng oras

mga libingan at templo Mula sa Bagong Kaharian

Bawat oras ng gabi ay may isang diyosa, na madalas ipinapakita na may bituin sa kanyang ulo, na gumagabay sa barko ng araw sa kanyang bahagi ng kadiliman. Pinapangalanan sila ng Amduat at ng Aklat ng mga Pintuan, at lumilitaw sila sa mga libingan at dingding ng templo.

🕯️

Mga ritwal ayon sa oras

mga templong Ptolemaic Dendera, Edfu, Philae

Sa mga ritwal para kay Osiris sa mga templo ng panahong Ptolemaic, nagpuyat ang mga pari sa bawat oras ng araw at gabi, na may hiwalay na hanay ng mga orasyon at alay para sa bawat isa. Dito, ang oras ay yunit ng ritwal gaya rin ng yunit ng panahon.

📐

Pantay na mga oras sa Alexandria

Alexandria at Rhodes ika-2 siglo BCE

Kailangan ng mga Griyegong astronomo ang mga yunit na hindi nagbabago kasabay ng mga panahon. Ginamit ni Hipparchus ang mga oras na equinoctial, bawat isa ay isang ikadalawampu't apat na bahagi ng isang buong araw, at nagkalkula si Ptolemy gamit ang mga ito. Napanatili ang bilang ng Ehipto na dalawampu't apat; ang nagbabagong haba ay hindi.

🔢

Mga minuto mula sa Babilonya

Mesopotamia ang sexagesimal na patong

Ang animnapung minuto ng oras at ang animnapung segundo ng minuto ay nagmula sa base-animnapu na aritmetika ng Babilonya, na ginamit ng mga Griyegong astronomo para sa lahat ng hating-bilang. Iba ang sariling yunit ng oras ng Babilonya, labindalawang dobleng oras sa isang buong araw, kaya pinagsasama ng modernong oras ang mga bahaging Ehipsiyo at Babilonio.

🌅

Mula sa tanda ng oras hanggang ascendant

Hellenistikong Ehipto mula ika-2 siglo BCE

Minarkahan ng sumisikat na dekano ang oras, at ang salitang Griyego para sa sumisikat na punto ng sodyako, horoskopos, ay nangangahulugang tagabantay ng oras. Maraming mananalaysay ang nakakakita sa ascendant ng tsart ng kapanganakan bilang inapo ng gawaing ito ng Ehipto sa pagbasa ng oras mula sa sumisikat sa silangan.

Mga tagabantay ng oras at mananalaysay

Mga opisyal at paring Ehipsiyo na sumukat at nagpahayag ng mga oras, ang mga Griyegong astronomo na nagpantay sa mga ito, at ang mga modernong iskolar na sumubaybay sa oras pabalik sa Nile.

Amenemhet

aktibo noong mga 1500 BCE Thebes

Opisyal ng unang bahagi ng Ikalabing-walong Dinastiya na ang inskripsiyon sa libingan ay nag-aangking nag-imbento siya ng isang water clock para kay haring Amenhotep I, na iniakma para sa nagbabagong haba ng gabi sa buong taon, ang pinakamaagang nakasulat na tala ng gayong kagamitan.

Amenhotep III

naghari noong mga 1390–1352 BCE Thebes

Hari kung kaninong pangalan ginawa ang water clock ng Karnak, ang pinakamatandang halos kumpletong clepsydra, na may mga sukatan ng buwan sa loob at mga dekano, planeta at hilagang konstelasyon na inukit sa labas.

Harkhebi

unang bahagi ng panahong Ptolemaic Mababang Ehipto

Pari na ang inskripsiyon sa estatwa ay naglalarawan sa kanya bilang isang tagamasid sa langit na may alam sa pagsikat at paglubog ng mga bituin at nagpahayag sa kanila, isang bihirang personal na tala ng isang astronomo-paring Ehipsiyo habang gumaganap ng tungkulin.

Hipparchus

mga 190–120 BCE Rhodes

Astronomo na ang komentaryo kina Aratus at Eudoxus ay nagtatala ng mga bituing nagmamarka sa bawat pantay na oras ng gabi. Ang kanyang paggamit ng pantay na mga oras ay nagpapakita na ang bilang ng Ehipto na dalawampu't apat ay naging isang yunit sa pagkakalkula.

Claudius Ptolemy

mga 100–170 CE Alexandria

Nagtrabaho gamit ang mga pantay na oras na hinati nang sexagesimal sa buong Almagest, habang ipinapaliwanag din kung paano gawing mga pana-panahong oras ng pang-araw-araw na buhay ang mga ito, ang dalawang sistema na magkatabi.

Clement ng Alexandria

mga 150–215 CE Alexandria

Kristiyanong manunulat na naglalarawan ng isang prusisyon sa templo ng Ehipto kung saan ang horoskopos ay may dalang orasan at isang palaspas, mga sagisag ng astrolohiya, at dapat may alam sa mga aklat ni Hermes tungkol sa mga bituin.

Ludwig Borchardt

1863–1938 Alemanya at Ehipto

Ehiptologo na ang Die altägyptische Zeitmessung (1920) ay nagtipon ng mga water clock, shadow clock at mga instrumento sa pagsukat ng Ehipto sa unang sistematikong pag-aaral kung paano sinukat ng mga Ehipsiyo ang mga oras.

Hermann Junker

1877–1962 Austria at Ehipto

Ehiptologo na noong 1910 ay naglathala ng mga pagpupuyat bawat oras ng mga misteryo ni Osiris mula sa mga templo ng panahong Ptolemaic, ang mga ritwal na teksto na nagtatalaga ng hiwalay na seremonya sa bawat oras ng araw at gabi.

Erik Hornung

1933–2022 Alemanya at Switzerland

Ehiptologo na ang mga edisyon at salin ng Amduat at ng Aklat ng mga Pintuan ay nagbukas sa labindalawang oras ng paglalakbay sa gabi ng araw bilang mga tekstong may sariling istruktura at lohika.

Gerhard Dohrn-van Rossum

aktibo mula noong dekada 1980 Alemanya

Mananalaysay na ang History of the Hour ay sumubaybay kung paano lumipat ang Europa mula sa mga pana-panahong oras na minana mula sa sinaunang panahon patungo sa pantay na mga oras ng mga mekanikal na orasan sa huling bahagi ng Gitnang Kapanahunan.

Saan nagmula ang labindalawa

Nagsimula ang oras ng gabi sa Ehipto bilang isang bahagi ng kalangitan. Sa mga takip ng kabaong ng Gitnang Kaharian, noong mga 2100 BCE, ang mga diagonal na talaan ng bituin ay nagtatala ng labindalawang dekano para sa bawat sampung-araw na linggo ng taon, bawat dekano ay nagmamarka ng isang oras ng gabi. Ang isang oras, sa sistemang ito, ay ang agwat sa pagitan ng paglitaw ng isang panandang bituin at ng susunod. Walang pumili ng labindalawa bilang isang bilog na numero at pagkatapos ay nag-akma ng mga bituin dito; ang bilang ay nagmula sa kung gaano karaming mga dekano ang ginamit upang punan ang gabi. Naging nakapirmi ito, at nang maitakda ay nagtagal nang higit pa sa mismong mga orasan ng dekano, na lumipat sa astronomiyang Griyego at mula roon ay sa bawat orasan at relo na ginagamit ngayon.

Bakit labindalawa at hindi labingwalo

Umiikot ang langit minsan sa isang araw, kaya ang tatlumpu't anim na dekano na nakapuwesto sa paligid nito ay sumisikat sa mga agwat na humigit-kumulang apatnapung minuto, at humigit-kumulang labingwalo sa kanila ang lumilitaw sa isang buong labindalawang-oras na gabi. Labindalawa ang binilang ng mga Ehipsiyo. Ang paliwanag na iminungkahi nina Neugebauer at Parker, at malawak na tinatanggap, ay umiikot sa takip-silim. Ang sistema ng dekano ay nakatali sa heliacal na pagsikat ng Sirius, na pumatak sa kalagitnaan ng tag-araw, kung kailan pinakamaikli ang mga gabi. Bawasan ang mahabang takip-silim sa tag-araw, kung kailan mahirap makita ang mga bituin malapit sa abot-tanaw, at ang mga oras ng tunay na kadiliman ay nag-iiwan ng puwang para sa humigit-kumulang labindalawang pagsikat ng dekano. Ang bilang na itinakda sa panahong iyon ay naging pamantayan para sa buong taon. May iba pang mga paliwanag na inialok, ngunit wala sa kanila ang pumalit dito. Isang bunga nito ang madaling makaligtaan: kung ang bawat dekanong oras ay ang apatnapung-minutong agwat sa pagitan ng dalawang pagsikat, ang labindalawang oras ng star clock ay sumaklaw lamang ng humigit-kumulang walong oras ayon sa orasan, ang madilim na ubod ng gabi. Ang ideya ng labindalawang oras na magkakasamang pumupuno sa buong gabi mula paglubog ng araw hanggang pagsikat ng araw ay kabilang sa isang mas huling yugto, kung kailan pinalitan ng mga water clock at ng pana-panahong oras ang mga bituin.

Mga oras na humihinga kasabay ng mga panahon

Dahil labindalawang oras ang palaging pumupuno sa gabi, ang oras ay walang nakapirming haba. Ang isang mahabang gabi sa taglamig ay nagbunga ng mahahabang oras at ang maikling gabi sa tag-araw ay maikling oras. Sa latitud ng Thebes, kapansin-pansin ang pagkakaiba, tulad ng ipinapakita ng tinatayang mga bilang sa ibaba para sa panahon mula sa paglubog ng araw hanggang sa pagsikat ng araw.

Panahon sa Thebes Haba ng gabi Isang oras ng gabi
Solstisyo ng taglamig mga 13 h 40 min mga 68 min
Mga ekinoksiyo mga 12 h mga 60 min
Solstisyo ng tag-araw mga 10 h 20 min mga 52 min

Sa mas malayong hilaga, lumalaki ang pagkakaiba-iba. Sa Roma o Athens, ang isang oras ng gabi sa taglamig ay lumalampas nang husto sa isang oras ayon sa modernong pagbilang. Ang mga pana-panahong oras na ito, na tinatawag ding temporal o hindi pantay na mga oras, ang karaniwang paraan ng pagsasabi ng oras sa buong sinaunang Mediteraneo. Napanatili sila ng monastikong Europa sa mga kanonikong oras nito, at nagbigay-daan lamang sa pantay na mga oras matapos kumalat ang mga mekanikal na orasan na may nakapirming pintig sa mga bayan sa Europa noong ikalabing-apat at ikalabinlimang siglo.

Ang mga oras ng liwanag ng araw

Hindi masusukat ng mga bituin ang araw, kaya lumingon ang mga Ehipsiyo sa mga anino. Ang pinakamaagang natitirang mga shadow clock ay nagmula sa Bagong Kaharian, kabilang sa mga ito ang isang hugis-L na uri kung saan ang isang nakaangat na crossbar ay nagpapatama ng anino nito sa kahabaan ng isang markadong bar, na iniharap sa silangan sa umaga at sa kanluran sa hapon. Ang isang maimpluwensyang rekonstruksyon, kay Parker, ay nagpapanukala na ang araw ay orihinal na hinati sa sampung oras ng buong liwanag ng araw kasama ang isang oras ng takip-silim sa umaga at isa sa takip-silim sa gabi, labindalawa sa kabuuan upang tumugma sa labindalawa ng gabi. Anuman ang pinakamaagang pagsasaayos, pagsapit ng Bagong Kaharian ang araw at gabi ng Ehipto ay may tig-labindalawang oras, at ang buong siklo ay may dalawampu't apat.

Pagsukat sa oras gamit ang tubig

Gumagana lamang ang pagmamasid sa bituin sa maaliwalas na mga gabi, at nagtayo rin ang mga Ehipsiyo ng mga water clock. Ang inskripsiyon sa libingan ng isang opisyal na nagngangalang Amenemhet, mula sa unang bahagi ng Ikalabing-walong Dinastiya, ay nag-aangking nagdisenyo siya ng isang water clock para kay haring Amenhotep I na isinasaalang-alang ang nagbabagong haba ng gabi sa buong taon. Ang pinakamatandang halos kumpletong halimbawa ay ginawa sa Karnak sa ilalim ni Amenhotep III, noong mga 1380 BCE. Ito ay isang sisidlang bato, mas malapad sa itaas kaysa sa ilalim, na may maliit na labasan malapit sa base. Habang umaagos ang tubig, ang antas nito ay bumababa lampas sa isang hanay ng mga marka sa panloob na dingding. Mayroong labindalawang kolum ng mga marka, isa para sa bawat buwan, dahil ang haba ng isang oras ng gabi ay nagbago sa buong taon. Nakaukit sa labas ang mga dekano, ang mga planeta at ang mga hilagang konstelasyon, kaya dinala ng instrumento sa ibabaw nito ang langit na itinayo ito upang palitan.

Ang mga taong nagbantay sa mga oras

Kailangan ng mga templo ang tumpak na mga oras para sa mga ritwal sa gabi, at nag-empleyo sila ng mga pari upang ibigay ang mga ito. Ang isang titulong Ehipsiyo, na karaniwang isinasalin bilang 'ang nasa loob ng oras', ay pag-aari ng mga tagabantay ng oras na ito, na nagmasid sa mga bituin, sumangguni sa mga water clock at nag-anunsyo ng bawat oras. Ang isang inskripsiyon sa estatwa ng pari noong unang bahagi ng panahong Ptolemaic na si Harkhebi ay naglalarawan sa kanya bilang isang tagamasid ng kalangitan na may alam sa mga pagsikat at paglubog ng mga bituin, isa sa kakaunting personal na ulat ng gawaing ito. Tinawag ng mga Griyegong manunulat ang ganoong pari na horoskopos, isang tagabantay ng oras. Si Clement ng Alexandria, na sumulat noong mga 200 CE, ay naglarawan ng isang prusisyon sa templo kung saan ang horoskopos ay may dalang orasan at isang palaspas at dapat may alam sa mga aklat ni Hermes tungkol sa mga bituin.

Ang gabi bilang isang paglalakbay

Binigyan ng relihiyong Ehipsiyo ang labindalawang oras ng pangalawang kahulugan. Sa mga maharlikang libingan ng Bagong Kaharian, ang Aklat ng Kung Ano ang Nasa Kabilang-Buhay, na kilala bilang Amduat, ay naghahati sa gabi sa labindalawang oras, bawat isa ay isang rehiyon ng kabilang-buhay kung saan naglalakbay ang diyos ng araw sa kanyang barko. Nakakatagpo niya ang mga patay, dumaraan sa mga panganib, at sa ikapitong oras ay humaharap sa ahas na si Apophis. Sa dulo ng ikalabindalawang oras, muli siyang isinisilang sa madaling-araw bilang ang uwang na si Khepri. Ang pinakamaagang kumpletong Amduat ay nasa libingan ni Thutmose III. Ang Aklat ng mga Pintuan, na unang matatagpuan sa libingan ni Horemheb, ay naghahati sa parehong paglalakbay sa labindalawang oras na pinaghihiwalay ng mga binabantayang pintuan. Ang bawat oras ay may diyosa nito, na madalas ipinapakita na may bituin sa kanyang ulo, na gumagabay sa barko sa kanyang bahagi ng kadiliman. Ang astronomikong oras ng mga takip ng kabaong at ang relihiyosong oras ng mga maharlikang libingan ay ang parehong labindalawang pagkakahati na nakikita mula sa dalawang panig.

Mga ritwal ayon sa oras

Sa mga templo ng panahong Ptolemaic sa Dendera, Edfu at Philae, inayos ng oras ang ritwal gayundin ang mito. Ang mga pagpupuyat bawat oras ng mga misteryo ni Osiris, na inilathala ni Hermann Junker noong 1910, ay nagtatakda ng hiwalay na hanay ng mga orasyon at alay para sa bawat oras ng araw at ng gabi, upang magbantay ang mga pari sa namatay na diyos sa buong dalawampu't apat. Ang tumpak na mga oras ay isang pangangailangang ritwal, na tumutulong upang ipaliwanag ang pamumuhunan sa mga water clock at sinanay na mga tagamasid.

Pana-panahong mga oras sa daigdig ng Roma

Kinuha ng mga Griyego at Romano ang labindalawa-at-labindalawang pagkakahati sa pana-panahong anyo nito. Iniulat ni Pliny ang Nakatatanda na ang unang pampublikong sundial sa Roma ay dinala mula sa Catania sa Sicily noong 263 BCE at nagpakita ng maling mga oras sa loob ng halos isang siglo, dahil inilatag ito para sa ibang latitud. Ang mga oras ng Roma ay binilang mula sa pagsikat ng araw, kaya ang ikaanim na oras ng araw ay palaging tanghali, anuman ang panahon; ang siesta ng Espanya ay kumuha ng pangalan nito mula sa sexta hora na iyon. Ang mga inhinyero sa Alexandria, simula kay Ctesibius noong ikatlong siglo BCE, ay nagtayo ng mga water clock na may nababagong mga sukatan upang ang daloy ng tubig ay makasunod sa mga oras na nagbago ang haba sa buong taon, at inilalarawan ni Vitruvius ang mga gayong aparato sa kanyang aklat sa arkitektura. Napanatili ng sinaunang Kristiyano at monastikong kasanayan ang parehong pagbilang: ang mga liturhiya ng prime, terce, sext at none ay ipinangalan ayon sa una, ikatlo, ikaanim at ikasiyam na oras ng pana-panahong araw. Ang bilang ng Ehipto na labindalawa ay naging karaniwang oras ng Mediteraneo, nasa nababaluktot pa rin nitong anyo.

Pantay na mga oras sa Alexandria

Kinuha ng mga Griyegong astronomo ang bilang ng Ehipto na dalawampu't apat ngunit hindi makapagkalkula gamit ang mga oras na nagbago ang haba. Tinukoy nila ang equinoctial na oras, isang ikadalawampu't apat na bahagi ng isang buong araw at gabi, na katumbas ng pana-panahong oras sa mga equinox lamang. Si Hipparchus, noong ikalawang siglo BCE, ay nagtapos sa kanyang komentaryo kina Aratus at Eudoxus sa pamamagitan ng mga talaan ng mga bituing nagmamarka sa bawat equinoctial na oras ng gabi, isang Griyegong inapo ng mga orasan ng dekano. Ginamit ni Ptolemy ang mga equinoctial na oras sa buong Almagest at ipinaliwanag kung paano gawing pana-panahong oras ang mga ito. Nagtrabaho ang mga astronomo sa pantay na mga oras mula noon, habang napanatili ng karaniwang buhay ang pana-panahong uri sa loob ng isa pang labinlimang siglo.

Animnapung minuto mula sa Babilonya

Ang mga pagkakahati sa loob ng oras ay Babilonio. Ang mga astronomo ng Mesopotamia ay nagbilang sa base animnapu at hinati ang araw sa labindalawang dobleng oras, bawat isa ay may tatlumpung digri ng oras na humigit-kumulang apat na minuto. Pinagtibay ng mga Griyegong astronomo ang base animnapu para sa lahat ng kanilang mga hating-bilang, at nang hatiin nila ang oras ng Ehipto, hinati nila ito sa animnapung bahagi, at ang mga iyon sa animnapu muli. Samakatuwid, ang modernong oras ng animnapung minuto at animnapung segundo ay isang kombinasyon: isang bilang ng Ehipto na dalawampu't apat, isang desisyong Griyego na gawing pantay ang bawat oras, at isang pamamaraang Babilonio para sa paghahati-hati nito.

Mula sa tagabantay ng oras hanggang ascendant

Nag-iwan din ng marka ang oras sa astrolohiya. Sa mga Hellenistikong horoskopyo, ang punto ng sodyako na sumisikat sa silangang abot-tanaw sa oras ng kapanganakan ay tinatawag na horoskopos, ang tagabantay ng oras, ang parehong salitang ginamit para sa pari ng templo. Ang sumisikat na digri ay nagtatakda sa unang bahay at nag-aangkla sa natitirang bahagi ng tsart. Maraming mananalaysay ang nakakakita ng linya mula sa gawaing Ehipsiyo ng pagsasabi ng oras sa pamamagitan ng dekanong sumisikat sa silangan patungo sa pagbibigay-diin ng Griyego sa sumisikat na tanda, at ang mga Hellenistikong dekano, tatlo sa isang tanda, ay nagpanatili ng kanilang mga pangalang Ehipsiyo sa ilang mga talaan. Ang modernong ascendant, ayon sa pananaw na ito, ang pinakamatandang labi ng orasan sa gabi ng Ehipto sa loob ng astrolohiya.

Saan susunod na pupunta

Para sa mga talaan ng bituin na unang naghati sa gabi, tingnan ang mga diagonal na talaan ng bituin. Para sa mga orasan ng Ramesside na nagmarka sa mga oras sa pamamagitan ng mga bituing tumatawid sa meridian, tingnan ang mga Ramesside star clock, at para sa huling tungkulin ng mga dekano bilang mga mukha ng mga tanda ng sodyako, ang mga mukha ng astrolohiya. Ang kasaysayan ng mga dekano at ng mga oras ay bahagi ng kompendyum ng Tarot Academy sa limampu't dalawang wika.

Mga madalas itanong

Bakit may 24 oras ang araw?

Dahil hinati ng mga Ehipsiyo ang gabi sa labindalawang oras, bawat isa ay minarkahan ng isang sumisikat na dekano, at ang araw sa labindalawang oras na sinukat ng mga shadow clock. Pinanatili ng mga Griyegong astronomo sa Alexandria ang kabuuan na dalawampu't apat at ginawang pantay ang mga oras para sa pagkalkula. Ang bilang na dalawampu't apat ay Ehipsiyo; ang pantay na haba ay Griyego; ang mga minuto at segundo ay Babilonio.

Bakit nagbilang ang mga Ehipsiyo ng labindalawang oras ng gabi?

Humigit-kumulang labingwalong dekano ang sumisikat sa isang buong labindalawang-oras na gabi, ngunit ang sistema ng dekano ay nakatali sa pagsikat ng Sirius sa kalagitnaan ng tag-araw, kung kailan maikli ang mga gabi at mahaba ang takip-silim. Ikinatwiran nina Neugebauer at Parker na humigit-kumulang labindalawang pagsikat ng dekano lamang ang pumatak sa tunay na kadiliman sa panahong iyon, at ang bilang ay naging pamantayan. Ito ang pinakamalawak na tinatanggap na paliwanag.

Pare-pareho ba ang haba ng mga oras ng Ehipto?

Hindi. Palaging may labindalawang oras ang gabi, kaya ang haba ng mga ito ay sumunod sa haba ng gabi. Sa Thebes, ang isang oras ng gabi ay humigit-kumulang animnapu't walong minuto sa solstisyo ng taglamig at humigit-kumulang limampu't dalawa sa solstisyo ng tag-araw. Ang mga pana-panahong oras na ito ay nanatiling karaniwan sa pang-araw-araw na buhay hanggang sa kumalat ang mga mekanikal na orasan na may pantay na mga oras sa huling bahagi ng medyebal na Europa.

Paano nalaman ng mga Ehipsiyo ang oras sa gabi?

Sa pamamagitan ng pagmamasid sa pagsikat ng mga dekano, at mula sa Bagong Kaharian ay sa pamamagitan din ng mga water clock: mga sisidlang bato na nagpapatulo ng tubig sa tuluy-tuloy na bilis lampas sa mga marka sa panloob na dingding. Ang water clock mula sa Karnak, na ginawa sa ilalim ni Amenhotep III, ay may hiwalay na sukatan para sa bawat buwan. Ginamit ang dalawa ng mga pari sa templo na tungkuling magbantay sa mga oras.

Ano ang pinakamatandang water clock?

Ang pinakamatandang halos kumpleto ay ang clepsydra sa Karnak na ginawa sa ilalim ni Amenhotep III, noong mga 1380 BCE, na ngayon ay nasa Museong Ehipsiyo sa Cairo. Ang isang mas naunang inskripsiyon sa libingan ng isang opisyal na nagngangalang Amenemhet ay nag-aangking gumawa siya ng water clock para kay Amenhotep I, ngunit ang kagamitang iyon ay hindi nakaligtas.

Paano sinukat ang mga oras sa araw?

Gamit ang mga shadow clock, na ang pinakamaagang natitirang mga halimbawa ay nagmula sa Bagong Kaharian. Sa isang karaniwang uri, ang isang nakataas na crossbar ay naghagis ng anino nito sa kahabaan ng isang markadong bar na iniharap sa silangan sa umaga at sa kanluran sa hapon. Iminungkahi ni Parker na ang araw ay unang binilang bilang sampung oras kasama ang dalawang oras ng takip-silim.

Ano ang labindalawang oras sa Amduat?

Ang Amduat, isang maharlikang aklat ng paglilibing sa Bagong Kaharian, ay naghahati sa gabi sa labindalawang oras, bawat isa ay isang rehiyon ng kabilang-buhay kung saan naglalayag ang diyos ng araw bago ang kanyang muling pagsilang sa madaling-araw. Bawat oras ay may sariling mga diyos, panganib at namumunong diyosa. Ang Aklat ng mga Pintuan ay naghahati sa parehong paglalakbay sa labindalawang oras na pinaghihiwalay ng mga pintuan.

Sino ang nag-imbento ng pantay na mga oras?

Ang mga Griyegong astronomo ng panahong Hellenistiko. Ginamit ni Hipparchus ang mga equinoctial na oras, bawat isa ay isang ikadalawampu't apat na bahagi ng isang buong araw, noong ikalawang siglo BCE, at nagkalkula si Ptolemy gamit ang mga ito sa buong Almagest. Sinukat na ng mga astronomong Babilonio ang oras sa pantay na mga yunit, ngunit ang kanilang araw ay may labindalawang dobleng oras, kaya ang pantay na oras ng dalawampu't apat sa isang buong araw ay isang likhang Griyego sa isang bilang ng Ehipto.

Saan nagmula ang mga minuto at segundo?

Mula sa base-animnapu na aritmetika ng Babilonya. Gumamit ang mga Griyegong astronomo ng mga ikaanimnapung bahagi para sa bawat uri ng hating-bilang, kaya nang hatiin nila ang oras ay hinati nila ito sa animnapung bahagi at bawat isa sa mga iyon sa animnapu pa. Ang mismong oras ay may pinagmulang Ehipsiyo; ang mga hati nito ay sumusunod sa sistema ng numero ng Babilonya.

Ano ang kinalaman ng ascendant sa mga oras ng Ehipto?

Ang salitang Griyego para sa ascendant, horoskopos, ay nangangahulugang tagabantay ng oras, ang parehong titulong ibinigay sa mga paring Ehipsiyo sa templo na nagbantay sa mga oras. Sa Ehipto ang oras ay binasa mula sa dekanong sumisikat sa silangan; sa Hellenistikong astrolohiya ang sumisikat na digri ng sodyako ang nag-aangkla sa tsart ng kapanganakan. Maraming mananalaysay ang nagtuturing sa ascendant bilang isang pamana mula sa gawaing iyon ng Ehipto.

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.