ᛈ

Perthro

onbekend; het enige gedicht plaatst haar te midden van spel en gelach

Wat nog niet is onthuld, met inbegrip van wat deze rune betekent

Sound
p /p/
Positie
14
Group
Hagals ætt
Reconstructed name
*perþ- (geen zekere etymologie)
Unicode
U+16C8
Element
Water
Tree
Beuk en esp
Tijdsframe
Onbekend; de rune van het nog niet weten
Ja / Nee
Te vroeg om te zeggen

Rechtop

  • toeval
  • het ononthulde
  • spel
  • kameraadschap
  • het verborgene
  • een niet-onthulde factor
  • geluk
  • mysterie

Omgekeerd

  • een slecht bewaard geheim
  • gokken
  • een onwelkome onthulling
  • stagnatie
  • verwachten dat het lot het werk doet
  • slechte kansen

In the rune poems

Peorð byþ symble plega and hlehter wlancum … ðar wigan sittaþ on beorsele bliþe ætsomne.

Peorð is altijd spel en gelach voor de trotsen, waar krijgers tezamen zitten in de bierhal, vrolijk in elkaars gezelschap.

Oudengels runengedicht · Peorð

Across the scripts

ᛈ

Perthro

Oudere Futhark

Geen zekere reconstructie. De vorm *perþ- is een tijdelijke aanduiding die achterwaarts is afgeleid van de Oudengelse naam, niet een Oergermaans woord waar iemand voor kan instaan.

—

Niet overgenomen

Jongere Futhark

Vervallen bij de reductie tot zestien runen; de p-klank werd ondergebracht bij ᛒ. Geen van de Scandinavische gedichten bevat een strofe, waardoor er slechts één getuigenis bewaard is gebleven.

ᛈ

Peorð

Angelsaksische Futhorc

Behouden, en de bron van alles wat we weten. Het Oudengelse peorð komt buiten dit gedicht nergens in de taal voor; de strofe omschrijft dus een woord zonder verdere context.

De stand van het bewijsmateriaal

Perthro is de enige rune waarbij het eerlijke antwoord luidt dat niemand de betekenis weet.

Het is de moeite waard om de feiten helder op een rij te zetten, aangezien vrijwel elk runenboek een stellige betekenis geeft zonder te vermelden dat deze is verzonnen.

De gereconstrueerde Oergermaanse naam kent geen betrouwbare etymologie. Niets in de Germaanse talen, en niets overtuigends in de bredere Indo-Europese taalfamilie, sluit erop aan. De Oudengelse naam peorð komt nergens anders in het gehele Oudengelse corpus voor, behalve in deze ene strofe van het runengedicht. Het is een hapax legomenon, een woord dat exact eenmaal is overgeleverd, en het gedicht waarin het staat definieert het niet.

De rune werd weggelaten uit de Jongere Futhark, waardoor er geen Noorse of IJslandse strofe bestaat om mee te vergelijken. Bovendien is het teken zeldzaam in inscripties, omdat /p/ een schaarse klank was in het Germaans nadat de klankverschuiving beschreven door de wet van Grimm de meeste geërfde p-klanken veranderde in f.

Kortom: één strofe, één verder niet-geattesteerd woord, geen etymologie, geen tweede bron en weinig voorbeelden van gebruik. Dat is de voltallige bewijsbasis.

Wat het gedicht werkelijk zegt

De strofe plaatst peorð in een specifieke sociale context in plaats van het begrip te definiëren. Wat het ook moge zijn: het is altijd spel en gelach voor de trotsen, waar krijgers tezamen zitten in een bierhal, opgewekt in elkaars gezelschap.

Let op wat deze tekst ons wel en niet biedt. Het leert ons dat peorð thuishoort in de bierhal, bij ontspanning en het samenzijn met anderen. Het vertelt ons niet of peorð het gespeelde spel is, het speelstuk waarmee gespeeld wordt, de muziek die klinkt, de drank voor hen op tafel, of het gebouw zelf.

Het handschrift is op deze regel bovendien beschadigd, vandaar het weglatingsteken in de tekst hierboven. Tekstbezorgers vullen dit op verschillende wijzen aan, maar geen van die reconstructies lost het fundamentele probleem op.

De concurrerende hypothesen

Elk van de onderstaande verklaringen is serieus bepleit door ter zake kundige wetenschappers. Geen ervan kan rekenen op brede instemming.

Een dobbelbeker of speelstuk. De populairste theorie, omdat de sfeer van de zaal past bij bord- en dobbelspelen en omdat Tacitus overleverde dat Germanen zo bezeten dobbelden dat zij zelfs hun eigen vrijheid verspeelden. De vorm van het teken is weleens gezien als een omgekantelde beker. Taalkundig is er echter geen enkel bewijs: het woord kan niet worden herleid tot een bekende Germaanse term voor dobbelstenen of spelen.

Een perenboom. Bepleit op basis van een mogelijke ontlening aan het Latijnse pirum. Andere strofen in het runengedicht behandelen bomen, dus het past binnen het karakter van de tekst. Het verklaart echter niet de context van de bierhal.

Een haard of vuurplaats. Voorgesteld als een Keltisch of Slavisch leenwoord. Dit sluit goed aan bij het binnenverblijf.

Een muziekinstrument. Afgeleid van het spel en het gelach, waarbij plega zowel op muziekspel als op gezelschapsspelen kan slaan.

Een baarmoeder of geboorte. Veelvoorkomend in moderne runenboeken en historisch gezien de zwakste hypothese. Zij steunt op een verondersteld cogninaat dat door de meeste taalkundigen wordt verworpen, en heeft geen enkele band met de bierhal uit het gedicht. Deze lezing werd populair in de twintigste eeuw omdat zij de rune een bruikbare orakelbetekenis gaf.

De eerlijke samenvatting is die van de Oudengelse taalgeleerde Bruce Dickins en anderen: op basis van de huidige bronnen is het woord onvertaalbaar.

De oorsprong van de moderne betekenis

Als het woord niet kan worden vertaald, waarom beweert vrijwel elk runenboek dan dat Perthro staat voor het lot, toeval, geheimen of de baarmoeder?

Omdat een divinatiesysteem geen lege plekken toelaat. Toen runen in de twintigste eeuw als orakel werden ingezet, vooral na het verschijnen van Ralph Blums The Book of Runes in 1982, had elk van de vierentwintig tekens een betekenis nodig die aan een vraagsteller kon worden voorgelegd. Perthro was de letter met een leegte, en die leegte werd opgevuld.

De hypothese van de dobbelbeker was het handigst voorhanden: zij levert in één klap toeval, noodlot en het onbekende op, stuk voor stuk bruikbare begrippen in een duiding. Van daaruit schoof de betekenis door naar de baarmoeder, het verborgene en het occulte in het algemeen.

Die ontwikkeling is niet per se kwalijk. Het is alleen geen vertaling, en dat onderscheid doet ertoe. Blums boek, dat het moderne runenwerpen introduceerde, voerde tevens de blanco rune en een geheel eigen volgorde in, en baseerde zijn werkwijze openlijk op de I Tjing en tarotleggingen.

In de duiding: rechtop

Gelet op dit alles luidt de praktische vraag hoe je Perthro in een legging hanteert. Er zijn twee verdedigbare benaderingen, en die verschillen wezenlijk van elkaar.

Volg het gedicht. Perthro is de zaal: spel, gelach, krijgers bijeen, het ongedwongen genoegen van goed gezelschap in rusttijd. Dit is de enige duiding waar enig historisch bewijs voor bestaat, en zij is bijzonder waardevol. Zij staat voor kameraadschap, voor de waarde van ontspannen tijdverdrijf en voor het samenzijn met gelijkgestemden zonder dat er iets op het spel staat. In een legging vol zware runen herinnert zij eraan dat de bierhal bestaat.

Duid het hiaat. Perthro is de rune waarvan de betekenis onbekend is. Bewust ingezet markeert zij de factor die nog niet aan het licht is gekomen: informatie waarover de vraagsteller niet beschikt, een beslissing die elders wordt genomen, of een omstandigheid die weldra meespeelt maar door niemand nog is benoemd. Dit is een moderne interpretatie zonder historische basis, maar zij erkent dat tenminste eerlijk, wat van de baarmoeder-hypothese niet kan worden gezegd.

Beide benaderingen zijn verkieslijk boven het voorwenden dat de etymologie vaststaat. De duidingen rond toeval en gokken zijn eveneens het overwegen waard, aangezien het tafereel in de bierhal wel degelijk wijst op spel en vermaak, zelfs als het woord zelf dat niet bewijst.

In de duiding: omgekeerd

Perthro is asymmetrisch en kent een omkering.

Omgekeerd slaat de betekenis van kameraadschap om in haar tegendeel: een verzuurde sfeer, een gezelschap waarin men niet welkom is, of gelach ten koste van iemand in plaats van met elkaar.

De duiding van het verborgene slaat om in een kwalijke onthulling: een geheim dat te lang werd bewaard, of nieuws dat op een ongelukkig moment naar buiten komt. Het omvat tevens de valkuil van afwachten tot het lot ingrijpt, waarbij onzekerheid als excuus dient om geen besluit te nemen.

Ook het aspect van gokken toont zich omgekeerd op zijn scherpst: slechte kansen die tegen beter weten in toch worden gewaagd. Het verslag van Tacitus over het Germaanse dobbelen eindigt met mannen die bij een laatste worp hun eigen vrijheid inzetten en het verlies gelaten aanvaarden.

Moderne esoterische lagen

Vrijwel alles wat gangbaar over deze rune wordt beweerd is van recente datum, wat haar tot het duidelijkste voorbeeld op deze site maakt.

De toewijzing aan het element, de bomen en de Nornen stamt uit de twintigste-eeuwse herleving, voornamelijk via het werk van Thorsson en Aswynn. De associatie met de baarmoeder, het occulte, verborgen kennis en het voorstellen van Perthro als de ultieme rune van het noodlot dateren alle uit dezelfde periode.

Niets daarvan is historisch overgeleverd. Een deel ervan is in de praktijk bruikbaar. Het onderscheid dat deze site handhaaft is dat tussen "dit is een moderne lezing die werkt" en "dit is wat de rune oorspronkelijk betekent", en nergens is dat onderscheid wezenlijker dan bij Perthro.

In combinatie met andere runen

Perthro met Wunjo (ᚹ) versterkt het thema van de zaal: kameraadschap en welbehagen, vermoedelijk de warmste combinatie die voor deze rune denkbaar is.

Perthro met Ansuz (ᚨ) duidt op het verborgene dat op het punt staat te worden uitgesproken. In een legging is dit doorgaans de duidelijkste aanwijzing dat er nieuws onderweg is.

Perthro met Isa (ᛁ) houdt het onbekende vast: iets wat nog niet is onthuld en voorlopig ook verborgen zal blijven.

Perthro met Fehu (ᚠ) leunt op het waagstuk of het gokelement en verdient zorgvuldige aandacht bij financiële vraagstukken.

Perthro met Eihwaz (ᛇ) brengt twee van de meest raadselachtige runen bijeen; in de praktijk wijst dit er vaak op dat de vraagsteller over veel minder informatie beschikt dan gedacht.

Questions to sit with

  • Wat ontbreekt er momenteel aan je beeld van deze situatie?
  • Wanneer zat je voor het laatst met mensen samen zonder dat er iets op het spel stond?
  • Wacht je op een antwoord, of gebruik je het ontbreken ervan als excuus om niet in beweging te komen?

Veelgestelde vragen

Niemand weet het, en dat is het enig juiste antwoord. De naam heeft geen betrouwbare etymologie in het Germaans of het bredere Indo-Europees, en het Oudengelse woord peorð komt buiten deze ene strofe nergens in de taal voor. Er bestaat bovendien geen Noorse of IJslandse strofe om mee te vergelijken, omdat de rune werd weggelaten uit de Jongere Futhark.

Het is de populairste hypothese, maar zij ontbeert elke taalkundige onderbouwing. De aantrekkingskracht schuilt erin dat het gedicht peorð in een bierhal plaatst tussen spel en gelach, en Tacitus vermeldt dat de Germanen zo verwoed dobbelden dat zij zelfs hun eigen vrijheid inzetten. Het woord kan echter niet worden herleid tot enige bekende Germaanse term voor dobbelen of spelen. Een perenboom, haardvuur en muziekinstrument zijn met evenveel ernst bepleit.

Dit komt veel voor in moderne runenboeken en is historisch gezien de zwakste verklaring. De duiding rust op een voorgesteld cogninaat dat door de meeste taalkundigen wordt verworpen, en heeft geen enkel verband met het verblijf in de bierhal uit het gedicht. Deze opvatting werd populair in de twintigste eeuw omdat een orakelsysteem nu eenmaal voor elke rune een bruikbare betekenis vereist.

Dat peorð altijd spel en gelach is voor de trotsen, waar krijgers bijeen zitten in de bierhal, opgewekt in elkaars gezelschap. Dit toont aan dat het woord hoort bij ontspanning en het samenzijn met anderen. Het maakt echter niet duidelijk of peorð slaat op het spel, het spelmateriaal, de muziek, de drank of de zaal zelf.

Er zijn twee verdedigbare opties. Volg het gedicht en vat haar op als kameraadschap en de waarde van ontspannen tijdverdrijf in eigen kring, wat de enige lezing is die op overgeleverd bewijs steunt. Of duid bewust de leegte en vat haar op als de factor die nog niet is onthuld. Die tweede optie is een modern inzicht, maar erkent dat tenminste eerlijk.

Omdat /p/ een zeldzame klank was in het Germaans. De Eerste Germaanse klankverschuiving, beschreven door de wet van Grimm, veranderde de meeste geërfde Indo-Europese p-klanken in een f. Daarom opent Fehu het alfabet en had de p-rune naar verhouding weinig werk te verrichten.

Laatste Berichten

Ontdek de oude wijsheid van tarotkaarten en ontgrendel de mysteries van je spirituele reis. Onze blog is jouw toegangspoort tot het begrijpen van de rijke symboliek, betekenissen en praktische toepassingen van tarot lezen.