பதினான்கு நாடிகள்

நாடி என்பது என்ன

'நாடி' என்ற சொல் பாய்ந்தோடும் என்ற பொருளைக் கொண்ட வேர்ச்சொல்லில் இருந்து உருவானது. சமஸ்கிருதத்தில் இச்சொல் ஆறுகள், குழாய்கள் மற்றும் நாடித்துடிப்புகள் போன்றவற்றுடன் இந்தப் பாதைகளையும் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. சூட்சும உடலைப் பற்றிய நூல்களில், ரத்த நாளங்கள் ரத்தத்தைக் கொண்டு செல்வது போல, நாடிகள் பிராணனை எடுத்துச் செல்கின்றன. முக்கியமான நாடிகள் சந்திக்கும் இடங்களிலேயே சக்கரங்கள் அமைந்துள்ளன.

இவற்றின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருப்பதோடு, பலவாறாக வேறுபடுகிறது. சிவ சம்ஹிதை 350,000 என்று கூறுகிறது. கோரக்ஷ சதகம் மற்றும் பிற்கால நூல்கள் 72,000 என்று குறிப்பிடுகின்றன. இருப்பினும், இவை இரண்டும் பெயரிடத் தகுதியான பதினான்கு நாடிகளை மட்டுமே முக்கியப்படுத்துகின்றன. அந்தப் பதினான்கில், மூன்று நாடிகள் ஒட்டுமொத்தப் பயிற்சிகளின் அடிப்படையாக விளங்குகின்றன.

முக்கியமான மூன்று நாடிகள்

சுழுமுனை நாடி முதுகெலும்பின் அடிப்பகுதியிலிருந்து உச்சந்தலையில் உள்ள துளை வரை மேல்நோக்கிச் செல்கிறது. இது பொதுவாக மூடியிருப்பதாக விவரிக்கப்படுகிறது. பந்தங்கள், கும்பகம் மற்றும் ஆசனங்கள் என ஹட யோகத்தில் உள்ள ஏறக்குறைய எல்லாமே இதைத் திறப்பதையே நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.

இடாவும் பிங்கலையும் இதைச் சுற்றி வளைந்து, ஒவ்வொரு மையத்திலும் குறுக்கிட்டு, இடது மற்றும் வலது நாசிகளில் முடிகின்றன. இடா என்பது சந்திரனின் தன்மையைக் கொண்டது, குளிர்ச்சியானது, உள்வாங்கும் திறன் கொண்டது. பிங்கலை என்பது சூரியனின் தன்மையைக் கொண்டது, வெப்பமானது, சுறுசுறுப்பானது. இவை மாறி மாறிச் செயல்படுவது வெறும் உருவகம் மட்டுமல்ல: பெரும்பாலான மக்களில் மூக்கு வழியான காற்றோட்டம் நாள் முழுவதும் ஒரு பக்கத்திலிருந்து மறுபக்கத்திற்கு மாறுகிறது. உடலியல் துறையில் இதற்கு ஒரு பெயர் சூட்டப்படுவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, இந்தக் கண்காணிப்பின் அடிப்படையில் யோக மரபு ஒரு சுவாசப் பயிற்சியை உருவாக்கியது.

இவை இரண்டும் சமநிலையில் இருக்கும்போது, சுழுமுனை திறப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. பரவலாகக் கற்றுத்தரப்படும் பிராணாயாமப் பயிற்சியான நாடி சுத்தி அல்லது மாற்று நாசி சுவாசத்தின் பின்னணியில் உள்ள முழுமையான தர்க்கம் இதுவே.

பதினொன்று முரண்படுவது ஏன்?

மீதமுள்ள பதினொரு நாடிகள் சிவ சம்ஹிதை, கஹெரண்ட சம்ஹிதை மற்றும் அவற்றின் உரைநூல்களில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இந்தப் பட்டியல்கள் ஒன்றுக்கொன்று பொருந்தவில்லை. அலம்புஷா நாடி ஒரு நூலில் வாயிலும், வேறொரு நூலில் ஆசனவாயிலும் முடிவடைகிறது. யஷஸ்வினி நாடி ஓரிடத்தில் இடது காதிலும், மற்றோரிடத்தில் இடது கால் பெருவிரலிலும் சென்றடைகிறது. கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பொறுத்து, பூஷாவும் பயஸ்வினியும் வலது காதுக்குச் செல்வது மாற்றி மாற்றிச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஒவ்வொரு நாடிக்கும் மிகவும் பொதுவாகக் கூறப்படும் முடிவுப் புள்ளியை இங்கு வழங்கியுள்ளோம், அத்துடன் முக்கிய வேறுபாட்டையும் அதன் பக்கத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளோம். இந்த முரண்பாடு மூல நூல்களின் குறையல்ல, மாறாக அவை எதற்காக உருவாக்கப்பட்டன என்பதற்கான சான்றாகும்: இவை பல பாரம்பரியங்களிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட பயிற்சிக் குறிப்புகள், இவற்றின் நிலைத்தன்மையை யாரும் சரிபார்க்கவில்லை.

ஒரு பட்டியல், இரண்டு தர்க்கங்கள்

இந்தப் பதினொரு நாடிகளை மீண்டும் கவனித்தால் ஒரு கட்டமைப்பு புலப்படும். ஒரு குழு புலன் உறுப்புகளின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: கண்களுக்கு காந்தாரி மற்றும் ஹஸ்திஜிஹ்வா, வலது காதுக்குப் பூஷா மற்றும் பயஸ்வினி, இடது காதுக்குச் சங்கினி அல்லது யஷஸ்வினி, நாக்குக்குச் சரஸ்வதி. மற்றொரு குழு தொப்புளுக்குக் கீழான செயல்பாடுகளின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: பிறப்புறுப்புகளுக்குக் குஹு, திரவங்கள் மூலம் வாருணி, தொப்புளைச் சுற்றி விஸ்வோதரா, வாய் மற்றும் அதே குழாயின் மற்றொரு முனைக்கு இடையே எங்கோ அலம்புஷா.

புலன் உறுப்புகளின் அடிப்படையிலான வகைப்பாடு மிகவும் நேர்த்தியாக உள்ளது, இது பெரும்பாலும் அவை பிற்காலத்தில் தொகுக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கிறது. எந்த நூலாக இருந்தாலும் சரி, இந்தப் பதினொரு நாடிகளின் வேலை ஒன்றுதான்: மையப் பாதையிலிருந்து உடல் உலகை சந்திக்கும் இடங்களுக்குப் பிராணனை எடுத்துச் செல்வது.

மூன்று முடிச்சுகள் (கிரந்திகள்)

இரண்டு பக்க நாடிகளும் சமநிலையை அடைந்தவுடனே சுழுமுனை முழுமையாகத் திறந்துவிடாது. நூல்கள் இதில் மூன்று கிரந்திகளை (முடிச்சுகளை) குறிப்பிடுகின்றன: மூலத்தில் பிரம்ம கிரந்தி, இதயத்தில் விஷ்ணு கிரந்தி, புருவ மத்தியில் ருத்ர கிரந்தி. இவை ஒவ்வொன்றும் பயிற்சி தடைபடும் இடமாக விவரிக்கப்படுகின்றன. உளவியல் ரீதியாக இவை ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு பற்றுதலாக விளக்கப்படுகின்றன: பாதுகாப்பின் மீதான பற்று, தன் சொந்தத் திறனின் மீதான பற்று, இறுதியாகத் தெளிவின் மீதே உள்ள பற்று.