🃏 Tarot

Kleine Arcana

56 kaarten verdeeld over vier elementen. Waar de Grote Arcana spreken in archetypen, beschrijven de Kleine Arcana het dagelijks leven: situaties, emoties, keuzes en uitkomsten.

kaarten
56

De vier kleuren

Kleine Arcana in elk deck

Dezelfde 56 kaarten, door elk deck in onze bibliotheek opnieuw verbeeld. Open de Kleine Arcana in het deck waarmee je wilt lezen.

De Kleine Arcana: de 56 kaarten die het dagelijks leven in kaart brengen

Als de Grote Arcana de kopstukken onder de archetypen van de Tarot zijn, dan zijn de Kleine Arcana de werkwoordenschat: 56 kaarten, verdeeld over vier kleuren, die de gewone textuur van een leven beschrijven in plaats van zijn keerpunten. Ze zijn ook de oudere helft van het deck, en de helft die nog het meest op een gewoon pak speelkaarten lijkt. Hier lees je hoe de Kleine Arcana zijn opgebouwd, waar ze vandaan komen en hoe lezers ze tegenwoordig gebruiken.

Definitie en structuur

Een volledig tarotdeck telt 78 kaarten. Haal je de 22 troeven van de Grote Arcana weg, dan zijn de overgebleven 56 de Kleine Arcana. Ze zijn verdeeld over vier kleuren, meestal Staven, Bekers, Zwaarden en Pentakels, van elk 14 kaarten. Tien daarvan zijn de getalkaarten, genummerd van Aas tot en met Tien, en de andere vier zijn de hofkaarten: Page, Ridder, Koningin en Koning.

Dat is bijna de structuur van een modern pak speelkaarten, en daar is een goede reden voor. Beide hebben een gemeenschappelijke voorouder. Een standaardpak van 52 kaarten is de Kleine Arcana met één hofrang minder, en de vier kleuren harten, ruiten, klaveren en schoppen stammen af van dezelfde middeleeuwse kleuren als bekers, munten, knotsen en zwaarden. Waar de Grote Arcana een latere Europese toevoeging waren, zijn de Kleine Arcana de historische kern van het deck, het deel dat al compleet in Europa aankwam.

Historische ontwikkeling

De Kleine Arcana legden een lange weg af voordat ze een Europese kaarttafel bereikten. Hun skelet van vier kleuren gaat terug op Chinese kaarten met geldkleuren, die via Perzië naar het westen trokken tot in het Mamelukkensultanaat van Egypte. De belangrijkste overlevende is het Mamelukkendeck dat in 1931 in het Topkapıpaleis in Istanbul werd gevonden en uit de 15e eeuw dateert: vier kleuren van 14 kaarten, tien getalkaarten en drie hofrangen, al de vorm van de moderne Kleine Arcana. Omdat de islamitische kunst figuurlijke portretten meed, waren de hofkaarten panelen met kalligrafie in plaats van koningen en koninginnen.

De kaarten bereikten Europa omstreeks 1370 via de handelshavens van Venetië, Florence en Barcelona. De Europeanen behielden munten en bekers, maakten van de gebogen islamitische zwaarden rechte slagzwaarden, veranderden de onbekende poloknuppel in een gewone knots of staf en vervingen de abstracte hofpanelen door koninklijke figuren. Het Arabische woord voor die hofkaarten, na'ib, leeft voort in het Spaanse naipes en het Italiaanse naibi, die allebei nog steeds speelkaarten betekenen.

Gedurende het grootste deel van de volgende vier eeuwen bleven de getalkaarten kaal. Een genummerde kaart toonde alleen een nette schikking van de symbolen van zijn kleur, vijf zwaarden of acht bekers, precies zoals een moderne speelkaart dat doet. Het eerste deck dat met die gewoonte brak, was de Sola-Busca van omstreeks 1491, het oudste bewaard gebleven tarotdeck met 78 kaarten en het eerste dat alle 56 kaarten van de Kleine Arcana een volledig geïllustreerde scène gaf.

De verandering die bleef hangen kwam in 1909. Toen Arthur Edward Waite en de kunstenares Pamela Colman Smith het Rider–Waite–Smith-deck maakten, dicteerde Waite de symboliek van de troeven, maar liet hij Smith bij de Kleine Arcana grotendeels vrij. Ze had foto's van de Sola-Busca bestudeerd, in 1907 geschonken aan het British Museum, en nam het idee van een scène op elke kaart over, met een echo van het doorboorde hart in haar Drie van Zwaarden en van de beladen figuur in haar Tien van Staven. Op basis van jarenlang werk bij het Lyceum Theatre inszeneerde ze elke getalkaart als een klein menselijk drama. Die ene beslissing, een afbeelding op elke kaart in plaats van een kale telling van symbolen, is de reden dat een beginner een kaart uit de Kleine Arcana in één oogopslag kan lezen, en de reden dat de meeste decks sindsdien haar voorbeeld hebben gevolgd.

Het systeem van vier kleuren

De vier kleuren zijn niet zomaar etiketten. Elke kleur correspondeert met een van de vier klassieke elementen, een schema dat Éliphas Lévi in de jaren 1850 uiteenzette en dat de Golden Dawn later als standaard vastlegde. Staven zijn Vuur, Bekers zijn Water, Zwaarden zijn Lucht en Pentakels zijn Aarde. Elk element staat op zijn beurt voor één domein van het gewone leven.

Staven (Vuur) gaan over drijfkracht, creativiteit en wil, de vonk van een idee en de drang om erop te handelen. Bekers (Water) gaan over emotie, relatie en intuïtie, het innerlijk leven en kwesties van het hart. Zwaarden (Lucht) gaan over denken, communicatie en conflict, de geest aan het werk ten goede en ten kwade. Pentakels (Aarde), soms Munten of Schijven genoemd, gaan over werk, geld, het lichaam en de materiële wereld, wat wordt opgebouwd en werkelijkheid wordt. Samen verdelen de vier kleuren de hele dagelijkse ervaring.

De koppeling staat vast voor Bekers en Pentakels, maar niet buiten kijf. Staven bij Vuur en Zwaarden bij Lucht is na 1909 de orthodoxe indeling, maar een stroming binnen wicca en neopaganisme draait de twee om en leest zwaarden als in vuur gesmeed en staven als door de lucht gezwaaid. Het meningsverschil is een nuttige herinnering dat deze correspondenties een gekozen kader zijn en geen vaste wet.

De getallenruggengraat

Lees je een kleur van Aas tot Tien, dan vertellen de getallen viermaal hetzelfde verhaal, elk in zijn eigen medium. De Aas is het zuivere zaad van het element, zijn wortel en onbenut potentieel. De middelste getallen ontwikkelen en compliceren het, en de Tien brengt het tot zijn volste uitdrukking, wat voltooiing kan betekenen of het punt waarop de energie is uitgewerkt.

De esoteristen gaven deze boog een nauwkeurig skelet. De Golden Dawn koppelde de tien getallen van elke kleur aan de tien sefirot van de kabbalistische Levensboom, zodat een getal een vast karakter heeft, waar het ook terechtkomt. De Azen zijn de wortel van hun element; de Vijven, gekoppeld aan Gevoerah (strengheid), brengen strijd en verstoring; de Zessen, gekoppeld aan Tiferet (schoonheid), herstellen een evenwichtig succes; de Tienen, gekoppeld aan Malchoet (het koninkrijk), markeren een vast einde. Daarom voelen de vier Vijven over de kleuren heen verwant aan, de Vijf van Pentakels als materiële nood naast de Vijf van Zwaarden als nederlaag, en daarom zegt het getal van een kaart vaak even veel als haar kleur. De kleur zegt welk deel van het leven; het getal zegt waar in de cyclus het zich bevindt.

De hofkaarten

De 16 hofkaarten, vier rangen in elke kleur, gelden algemeen als het moeilijkste deel van het deck om te lezen, omdat één hofkaart tegelijk verschillende dingen kan betekenen. De klassieke Europese rangen zijn Page, Ridder, Koningin en Koning, meestal opgevat als een grove ladder van rijpheid van leerling tot meester.

De moeilijkheid komt grotendeels voort uit drie interpretatiegewoonten, en ervaren lezers wisselen er naar gelang de context tussen af. Een hofkaart kan een persoon zijn, iemand in het leven van de vrager wiens leeftijd, rol of temperament de kaart beschrijft. Ze kan een energie zijn, een kwaliteit die in de situatie werkzaam is, wie die ook draagt, zoals de gedisciplineerde warmte van de Koning van Bekers. Of ze kan een aanpak zijn, een manier van omgaan met dingen die de vrager wordt uitgenodigd over te nemen, wanneer de Ridder van Zwaarden wordt gelezen als 'handel besluitvaardig en verdedig je zaak'. Dezelfde kaart ondersteunt alle drie; de lezer kiest wat bij de vraag past.

Daaronder zit een nette structuur. Elke rang krijgt een eigen element bovenop het element van de kleur, zodat de hofkaarten een 'element van een element' worden. In het Rider–Waite–Smith-schema zijn de Koningen Vuur, de Koninginnen Water, de Ridders Lucht en de Pages Aarde, waardoor de Koningin van Zwaarden het waterige deel van lucht wordt: intuïtie die wordt gehanteerd met meedogenloze logica. Veel moderne lezers komen via de vier functies van Carl Jung tot dezelfde 16 persoonlijkheden, door Zwaarden aan Denken, Bekers aan Voelen, Pentakels aan Waarnemen en Staven aan Intuïtie te koppelen, zodat de hofkaarten van kleine portretten veranderen in een kaart van hoe iemand de wereld verwerkt.

Filosofie en psychologie

De helderste manier om de twee helften van het deck uit elkaar te houden is hoogte. De Grote Arcana spreken in de taal van lot en archetype, de grote onpersoonlijke krachten die een heel leven vormen. De Kleine Arcana spreken in de taal van het alledaagse bewustzijn, de keuzes, stemmingen en taken waar iemand dag na dag doorheen gaat. Een troef zegt dit is een keerpunt; een kaart uit de Kleine Arcana zegt zo voelt de week aan. Samen gelezen bepalen de Grote Arcana het thema en vullen de Kleine Arcana het detail in.

Precies dat alledaagse register maakt de Kleine Arcana zo bruikbaar voor een moderne psychologische lezing. Ontdaan van elke aanspraak om de toekomst te voorspellen wordt een kaart als de Vijf van Pentakels een beeld om mee te denken, een manier om te vragen waar iemand zichzelf buitensluit van hulp die hij zou kunnen aannemen. Seculiere lezers gebruiken de zwaardere kaarten uit de Kleine Arcana vanzelfsprekend zo, door de Zeven van Zwaarden te behandelen als een vraag over grenzen in plaats van een waarschuwing voor diefstal, of de Tien van Zwaarden als het eigen catastroferen van de geest in plaats van een letterlijke ramp. De kaart benoemt een gevoel en houdt het op een afstand waarop het kan worden onderzocht.

Verschillen tussen decks

Het raamwerk van 56 kaarten staat vast, maar bijna elk etiket erop is door iemand gewijzigd. Alleen al de Aardekleur gaat onder drie namen: Munten in de oudere Italiaanse en Marseille-decks, Pentakels in de Rider–Waite–Smith-traditie en Schijven in Crowleys Thoth-deck. Staven duiken elders op als Knotsen, Stokken of Roeden, en Munten is de oudste vorm van de vierde kleur.

De hofkaarten zijn nog meer door elkaar geschud. Om de vier rangen te laten aansluiten bij de vier letters van de Hebreeuwse naam van God, hernoemde de Golden Dawn de Koningen tot Prinsen, de Ridders tot Koningen en de Pages tot Prinsessen. Crowleys Thoth-deck behield een versie daarvan en kent Ridder, Koningin, Prins en Prinses in plaats van de vertrouwde Page, Ridder, Koningin en Koning. Een lezer die tussen tradities wisselt, moet nagaan welk systeem een deck gebruikt, omdat dezelfde titel op een andere rang kan staan.

De diepste scheiding is visueel. Decks uit de Marseille-lijn laten de getalkaarten van de Kleine Arcana ongeïllustreerd, met alleen geordende kleursymbolen, en vragen de lezer te leunen op getal en element. Decks uit de Rider–Waite–Smith-lijn geven elke getalkaart een volledige scène. Geen van beide is fout. Een deck met alleen symbolen beloont kennis van het systeem, terwijl een deck met scènes je een beeld geeft om rechtstreeks af te lezen, dus kiezen tussen die twee is kiezen hoeveel van de betekenis je door de kunst wilt laten dragen.

De Kleine Arcana vandaag lezen

In een werkende lezing doen de Kleine Arcana het meeste praktische werk. Waar de troeven de grote thema's aanduiden, beantwoorden de Kleine Arcana de specifieke, geaarde vragen: wat te doen met een baan, een gesprek, een rekening, een gespannen vriendschap. Een legging die grotendeels uit kaarten van de Kleine Arcana bestaat, wijst meestal op een werkbare situatie die in de eigen handen van de vrager ligt, en niet op een kwestie van lot.

Twee gewoonten geven de Kleine Arcana extra bereik. De eerste is timing. Omdat het oudere esoterische systeem de genummerde kaarten van de Kleine Arcana aan de astrologische kalender koppelt, gebruiken veel lezers kleur en getal als een ruwe klok, waarbij Staven als snel en Pentakels als langzaam gelden, of ze leunen op de seizoensassociaties van een kaart om in te schatten wanneer iets zal aankomen. De tweede is kleurdominantie: opmerken welk element een legging overspoelt. Een lezing vol Bekers wijst op een emotionele kwestie, een lezing zwaar van Zwaarden op een mentale of door conflict gedreven kwestie, een lezing vol Pentakels op werk en geld, een lezing vol Staven op drijfkracht en momentum. Voordat een ervaren lezer één kaart duidt, leest hij vaak eerst de verhouding van de kleuren, omdat die alleen al zegt tot welk deel van het leven de hele vraag behoort.

Veelgestelde vragen

Hoeveel kaarten zitten er in de Kleine Arcana?

De Kleine Arcana bestaan uit 56 kaarten, vier kleuren van 14. Elke kleur heeft tien getalkaarten, genummerd van Aas tot en met Tien, en vier hofkaarten: Page, Ridder, Koningin en Koning. De andere 22 kaarten van een tarotdeck met 78 kaarten zijn de Grote Arcana.

Wat is het verschil tussen de Kleine en de Grote Arcana?

De Grote Arcana zijn 22 troeven die over lot, archetype en bepalende levensthema's gaan. De Kleine Arcana zijn 56 kaarten uit kleuren die over het dagelijks leven gaan: werk, gevoel, denken en materiële zaken. In een lezing wordt een troef meestal als het zwaardere, meer bepalende signaal behandeld, en vullen de Kleine Arcana het praktische detail in.

Wat betekenen de vier tarotkleuren?

Elke kleur correspondeert met een klassiek element en een levensdomein: Staven met Vuur (drijfkracht en creativiteit), Bekers met Water (emotie en relaties), Zwaarden met Lucht (denken en conflict) en Pentakels met Aarde (werk en de materiële wereld). Dit elementensysteem werd aan het eind van de 19e eeuw geformaliseerd door de Golden Dawn.

Wat zijn getalkaarten en hofkaarten?

De getalkaarten zijn de tien genummerde kaarten van elke kleur, van Aas tot en met Tien, die situaties en gebeurtenissen beschrijven. De hofkaarten zijn de vier figuren van elke kleur, Page, Ridder, Koningin en Koning, die meestal personen, persoonlijkheden of manieren van handelen vertegenwoordigen. Samen geven ze elke kleur 14 kaarten.

Waarom lijken de Kleine Arcana op speelkaarten?

Omdat ze een gemeenschappelijke voorouder delen. De structuur met vier kleuren, getalkaarten en hofkaarten kwam in de 14e eeuw vanuit het Egypte van de Mamelukken Europa binnen en werd zowel de Kleine Arcana van de Tarot als het moderne pak van 52 speelkaarten. Een standaard speelkaartenpak is de Kleine Arcana met één hofrang minder.

Wat betekent een lezing vol Kleine Arcana?

Een legging die door kaarten uit de Kleine Arcana wordt gedomineerd, wijst meestal op een alledaagse, werkbare situatie die binnen de eigen controle van de vrager ligt, en niet op een door het lot bepaald keerpunt. Veel lezers kijken ook naar welke kleur domineert: veel Bekers wijst op een emotionele kwestie, Zwaarden op een mentale, Pentakels op werk en geld en Staven op drijfkracht en momentum.

Laatste Berichten

Ontdek de oude wijsheid van tarotkaarten en ontgrendel de mysteries van je spirituele reis. Onze blog is jouw toegangspoort tot het begrijpen van de rijke symboliek, betekenissen en praktische toepassingen van tarot lezen.