Mga paaralang Tsino

Baguazhang, ang Aklat ng mga Pagbabago bilang paggalaw

Isang eunuch sa palasyo ng ikalabinsiyam na siglong Beijing ang nagturo ng isang sining pandigma na walang nakatakdang tindig at walang tuwid na linya. Ang mga nagsasanay nito ay naglalakad sa isang bilog hanggang ang mismong paglalakad ay maging pamamaraan, at ang walong pangunahing palad nito ay sumasagot sa walong trigram, kaya ang teorya ay hindi sinusulat kundi isinasagawa.

12
mga sangay at elemento
12
mga master
8
mga mother palm

Ang mga sangay at ang kanilang mga elemento

Iba-iba ang pagtuturo ni Dong Haichuan sa bawat mag-aaral, batay sa kung ano na ang alam nila, kaya ang sining ay nahati sa iba't ibang istilo sa loob lamang ng isang henerasyon. Ito ang mga pangunahing linya at ang mga kasanayang magkakatulad sa kanila.

🌀

Paglalakad sa bilog

Tsina Mula ika-19 na siglo

Ang pundasyon ng lahat. Ang practitioner ay patuloy na naglalakad sa isang bilog, nakapulupot ang katawan patungo sa gitna, nagpapalit ng direksyon nang hindi pinipigilan ang paghakbang. Ang mga nagsisimula ay naglalakad nang maraming buwan bago matuto ng isang pamamaraan, at ang advanced na pagsasanay ay nananatiling nakasentro sa paglalakad.

🖐️

Ang walong mother palms

Tsina Ika-19 na siglo

Walong pangunahing posture o pagbabago, isa para sa bawat trigram, kung saan nagmumula ang natitirang bahagi ng sistema. Nag-iiba-iba ang mga istilo sa kanilang mga pangalan at pagkakasunud-sunod, ngunit ang ugnayan sa pagitan ng walong palad at walong trigram ay magkakatulad sa kanilang lahat.

🔢

Ang animnapu't apat na palad

Tsina Ika-19 hanggang ika-20 siglo

Ang pagsasama ng walong pagbabago at walong baryasyon ay nagbubunga ng animnapu't apat na pamamaraan, na tumutugma sa mga hexagram. Ginagawa itong mas pormal at malinaw sa sistema ni Gao Yisheng, na pinapares ang mga pabilog na pre-heaven palm sa animnapu't apat na tuwid na post-heaven na aplikasyon.

🦅

Istilong Yin

Beijing mula noong 1860s

Ang linya ni Yin Fu, nailalarawan sa isang mas patag na ox-tongue palm, mga panumbok na pag-atake, at mabilis na galaw ng paa. Binantayan ni Yin Fu ang Forbidden City at napanatili ng kanyang istilo ang pagiging direkta na pinatambok naman ng mga sumunod na sangay.

🐉

Istilong Cheng

Beijing mula noong 1870s

Ang linya ni Cheng Tinghua, ang pinakamalawak na isinasanay sa kasalukuyan, na gumagamit ng dragon-claw palm at nagbibigay-diin sa paghagis, pagpulupot, at tuluy-tuloy na pagbabago. Si Cheng ay isang tagagawa ng salamin sa mata at nagturo nang malawak sa labas ng palasyo.

🌿

Istilong Liang

Beijing mula noong 1870s

Si Liang Zhenpu ay ang pinakabatang disipulo ni Dong, at napanatili sa kanyang linya ang mga materyal mula sa ilan sa kanyang mga nakatatanda. Kilala ito sa sistematikong kurikulum nito at sa paggawa ng mga maimpluwensyang guro noong ika-20 siglo sa Beijing.

📏

Istilong Gao

Tianjin simula ng ika-20 siglo

Inayos muli ni Gao Yisheng ang turo ni Cheng at ginawa itong malinaw na sistemang may dalawang antas: mga pabilog na pre-heaven palm para sa pagsasanay sa katawan, at animnapu't apat na tuwid na post-heaven palm para sa aplikasyon. Malawakang isinasanay ito sa Tianjin, Taiwan, at sa ibang bansa.

🧘

Ang pamilya ng internal arts

Tsina huling bahagi ng ika-19 na siglo pataas

Nagsama-sama ang Baguazhang, Xingyiquan, at Taijiquan bilang mga internal art, na nagbabahagi ng isang bokabularyo ng layunin, nakakarelaks na lakas, at koneksyon sa buong katawan. Gumawa ng pormal na kasunduan ang mga nagsasanay ng Bagua at Xingyi sa Beijing na huwag makipagkumpitensya at sa halip ay turuan ang mga mag-aaral ng bawat isa.

⚔️

Ang mga sandata

Tsina mula ika-19 na siglo

Deer-horn knives na natatangi sa sining na ito, kasama ang tuwid na espada, sabre, sibat, at malaking bagua broadsword. Sumusunod sa parehong pabilog na galaw ng paa ang paggamit ng sandata, at ang mga deer-horn knife ay direktang nagpapalawig sa mga pagbabago sa palad.

🌬️

Pagsasanay sa pagtayo at paghinga

Tsina mula ika-19 na siglo

Ang mga paraan ng pagtayo at paghinga ay ang pundasyon ng paglalakad, at itinuturing ito ng maraming angkan bilang tulay sa pagitan ng martial art at Daoist na pagpapaunlad. Tunay ang ugnayan nito sa panloob na alchemy ngunit malaki ang pagkakaiba-iba nito depende sa guro.

🛕

Ang tanong sa Daoist na paglalakad sa bilog

Tsina pinagtatalunan

Sinasabing natutunan ni Dong Haichuan ang paglalakad sa bilog mula sa mga nag-iisang Daoist sa mga bundok, at sadyang may mga gawain ng circumambulation sa tradisyong Daoist. Ang kasaysayan ng koneksyon na ito ay kapani-paniwala ngunit hindi napatunayan, at nananatili itong pangunahing bukas na katanungan sa sining na ito.

🏅

Baguazhang sa kompetisyon

Tsina at sa ibang bansa mula noong 1950s

Ang mga pamantayang gawain na binuo para sa modernong kumpetisyon sa wushu ay nagbibigay-diin sa kakayahang umangkop, bilis, at visual na epekto. Pinapanatili nila ang mga hugis at isinasantabi ang pamamaraan ng pakikipaglaban. Dito unang nakikilala ng karamihan sa mga tao ang sining na ito.

Ang mga master

Ang tagapagtatag, ang unang henerasyon na ginawang mga pinangalanang istilo ang kanyang mga turo, at ang mga tauhan noong ika-20 siglo na isinulat ito at dinala ito sa labas ng Tsina.

Dong Haichuan

c. 1797–1882 Hebei at Beijing

Ang tagapagtatag na nagsilbi bilang isang eunuch sa sambahayan ng isang prinsipe ng Qing, at nagsimulang magturo sa Beijing nang nasa 60 anyos na siya. Iba-iba ang pagtuturo niya sa bawat mag-aaral batay sa kanilang kasalukuyang kasanayan, kaya agad na nahati ang sining sa iba't ibang istilo.

Yin Fu

1840–1909 Beijing

Ang pinakaunang pangunahing disipulo ni Dong, isang dating manlalakbay na nagtitinda na naging bantay sa palasyo at iniulat na nagturo sa sambahayan ng Empress Dowager. Ang kanyang istilo ang pinakamatulis at pinakaperkussibo sa mga pangunahing linya.

Cheng Tinghua

1848–1900 Beijing

Isang tagagawa ng salamin sa mata na naging pinakaproduktibong guro ni Dong at nagtatag ng pinakamalawak na sangay. Binaril siya ng mga sundalong Aleman noong panahon ng Boxer Uprising, isang kaganapan na biglang nagwakas sa unang henerasyon ng sining na ito.

Liang Zhenpu

1863–1932 Beijing

Ang pinakabata sa mga disipulo ni Dong, na patuloy na natuto mula sa kanyang mga nakatatanda matapos pumanaw ang tagapagtatag, at napanatili ang isang malawak na kurikulum. Hinubog ng kanyang mga mag-aaral ang Beijing Baguazhang sa buong ika-20 siglo.

Shi Jidong

1837–1909 Beijing

Isang tagagawa ng saddle at nakatatandang disipulo na ang linya ay kilala sa natatanging galaw ng paa at para sa mga pamamaraan ng pagsasanay gamit ang poste na napanatili sa kanyang mga mag-aaral.

Song Changrong

1840s–1900s Beijing

Kilala bilang Flower-Cloth Song dahil sa kanyang trabaho, isa siya sa mga pinakaunang disipulo at ang kanyang linya ay nagpapanatili ng mga pamamaraan sa palad na malinaw na naiiba sa mga pangunahing istilo ng Yin at Cheng.

Gao Yisheng

1866–1951 Tianjin

Inayos muli ang kanyang natutunan at ginawa itong pre-heaven at post-heaven na sistema. Ito ang nagbigay sa sining ng pinakamalinaw nitong animnapu't apat na pamamaraang istraktura. Ang kanyang kurikulum ay malawakang kumalat at malakas na kinikilala sa Taiwan at sa Kanluran.

Sun Lutang

1860–1933 Hebei

Bihasa sa Xingyi, Bagua, at Taiji. Sinulat niya ang unang seryosong nai-publish na mga aklat sa tatlong ito, na nangangatwirang nagbabahagi sila ng isang panloob na prinsipyo. Ang kanyang pagsusulat ang lumikha ng modernong kategorya ng mga internal martial art.

Cheng Youlong

1875–1928 Beijing

Anak ni Cheng Tinghua at isang mahalagang tagapaghatid ng sistema ng kanyang ama. Siya ay aktibo sa komunidad ng martial arts sa Beijing sa panahon ng Republika kung kailan ang mga sining ay inaayos muli at ini-publish.

Fu Zhensong

1872–1953 Guangdong

Isa sa limang guro sa hilaga na ipinadala sa timog upang magturo noong dekada 1920, nagtatag siya ng isang natatanging linya ng Bagua sa Guangzhou at pinagsama ito sa Taiji at Xingyi tungo sa isang sistemang ipinapasa pa rin ng kanyang pamilya hanggang ngayon.

Jiang Rongqiao

1891–1974 Hebei

Naglathala ng marami sa panahon ng Republika at gumawa ng isang pinagsama-samang kurikulum ng Bagua na naging batayan para sa maraming mga sumunod na pamantayang anyo. Ang kanyang mga libro ay nakatulong nang malaki upang maging madaling ituro ang sining sa labas ng isang angkan.

Wang Shujin

1904–1981 Taiwan at Japan

Dinala niya ang Bagua at Xingyi sa Taiwan at pagkatapos ay sa Japan, kung saan siya ay malawakang nagturo. Siya ang isa sa mga unang nagturo ng sining nang seryoso sa mga hindi Tsinong mag-aaral, at siya ay isang pangunahing daan kung paano ito nakarating sa Kanluran.

Isang sining na walang tuwid na linya

Ang Baguazhang ang pinakamadaling makilala sa mga Chinese martial art, dahil ang mga nagsasanay nito ay ginugugol ang halos lahat ng kanilang oras sa paglalakad nang pabilog. Nilalakad ng isang mag-aaral ang paligid ng isang bilog na ilang hakbang ang lapad. Ang kanyang katawan ay nakapulupot patungo sa gitna at ang mga braso ay nakapirmi sa isang hugis, habang nag-iiba ng direksyon paminsan-minsan nang hindi sinisira ang hakbang. Ang mga nagsisimula ay maaaring wala nang ibang gawin kundi ito sa loob ng ilang buwan.

Ang dahilan ay hindi para sa tibay ng katawan. Ang patuloy na paglalakad sa bilog ay nagsasanay ng isang partikular na relasyon sa pagitan ng mga paa, bewang, at gulugod. Sa prosesong ito, ang katawan ay laging lumiliko at hindi kailanman nakaharap nang direkta. Mula sa batayang ito sumusunod ang pangunahing taktika ng sining. Sa halip na harapin nang direkta ang lakas, ang gumagamit nito ay umiikot dito, na nakarating sa isang anggulo kung saan ang istraktura ng kalaban ay humina na.

Ang pangalan nito ay nangangahulugang eight-trigram palm, at hindi ito simpleng palamuti lamang. Ang walong pangunahing pagbabago, na karaniwang tinatawag na mga mother palm, ay tumutugma sa walong trigram. Ang pagsasama ng mga ito sa walong baryasyon ay nagbubunga ng animnapu't apat na pamamaraan na tumutugon sa animnapu't apat na hexagram. Ang teorya ng Aklat ng mga Pagbabago ay naririto hindi bilang isang komentaryo kundi bilang isang kurikulum.

Dong Haichuan

Ang kasaysayan ng sining ay biglaang nagsimula sa isang tao noong ika-19 na siglong Beijing. Si Dong Haichuan ay nagmula sa Hebei, nagsilbi bilang eunuch sa sambahayan ng isang prinsipe ng Qing, at nagsimulang magturo sa publiko nang siya ay mahigit animnapung taong gulang na. Bago iyon, kakaunti ang mga tala at marami ang mga kwento.

Ang pinakamatagal nang kwento ay natutunan niya ang paglalakad sa bilog mula sa mga nag-iisang Daoist sa mga bundok sa timog. Mayroon namang mga gawain ng circumambulation sa tradisyong Daoist, kaya hindi imposibleng mangyari ang kwentong ito. Ngunit walang malinaw na ebidensya para dito at nananatili itong isang bukas na katanungan. Ang tiyak lamang ay walang katulad na sining na napatunayan bago sa kanya, at nagturo siya sa Beijing mula humigit-kumulang 1860 hanggang sa kanyang pagpanaw noong 1882.

Ang paraan ng kanyang pagtuturo ang nagpapaliwanag sa agarang pagkakahati-hati ng sining. Tinanggap ni Dong ang mga mag-aaral na mayroon nang malakas na kasanayan sa pakikipaglaban at itinuro niya sa bawat isa kung paano ilapat ang paglalakad sa bilog at ang pagpapalit-palit ng palad sa kung ano na ang alam nila. Si Yin Fu, na may background sa direktang pag-atake, ay nakabuo ng isang perkussibong istilo. Si Cheng Tinghua naman, isang wrestler, ay bumuo ng isa na puno ng paghagis at pagpulupot. Sa loob lamang ng isang henerasyon, may mga natatanging istilo na sa halip na isang solong sistema, at sadya itong ginawa upang maging ganito.

Ang mga sangay

Ang istilong Yin, mula kay Yin Fu, ay gumagamit ng patag na ox-tongue palm, mabilis na galaw ng paa, at direktang perkussibong pag-atake. Binantayan ni Yin ang Forbidden City at sinasabing nagturo din sa loob ng sambahayan ng imperyo.

Ang istilong Cheng, mula kay Cheng Tinghua, ang pinakamalawak na isinasanay ngayon. Gumagamit ito ng dragon-claw palm at pabor sa paghagis, pagpulupot, at patuloy na pagbabago. Nagturo si Cheng sa labas ng palasyo, kaya kumalat nang husto ang kanyang linya. Siya ay binaril ng mga sundalong Aleman sa Beijing noong panahon ng Boxer Uprising noong 1900.

Napanatili ng istilong Liang, mula sa pinakabatang disipulo ni Dong na si Liang Zhenpu, ang isang malawak na kurikulum dahil patuloy na natuto si Liang mula sa kanyang mga nakatatanda pagkatapos mamatay ang tagapagtatag. Pinapanatili naman ng mga istilong Shi at Song ang mga natatanging pamamaraan ng palad at galaw ng paa. Ang istilong Gao, na binuo sa Tianjin ni Gao Yisheng, ay nag-ayos sa mga turo ni Cheng tungo sa isang malinaw na istrakturang may dalawang antas: ang mga pabilog na pre-heaven palm para palakasin ang katawan, at ang animnapu't apat na tuwid na post-heaven palm para sa aplikasyon, na siyang pinakamalinaw na paglalapat ng mga hexagram sa pamamaraan na nabuo ng sining.

Ang mga internal art

Noong unang bahagi ng ika-20 siglo, ang Baguazhang ay pinagsama-sama sa Xingyiquan at Taijiquan bilang mga internal art, isang kategorya na may malaking utang na loob kay Sun Lutang, na nagsanay sa tatlo at sumulat ng mga unang seryosong libro tungkol sa bawat isa. Ang kanyang argumento ay nagbabahagi ang tatlo ng isang prinsipyo, na ipinahayag sa iba't ibang paraan. Ito ay lakas na nabuo sa pamamagitan ng koneksyon ng buong katawan at layunin sa halip na pamamagitan ng lokal na pagsisikap ng kalamnan.

Lumayo pa rito ang mga nagsasanay ng Bagua at Xingyi sa Beijing, at gumawa ng pormal na alyansa, sumasang-ayon na hindi makipagkumpetensya laban sa isa't isa at na magpadala ng mga mag-aaral sa kabilang panig. Halos magkasalungat sa taktika ang dalawa. Ang Xingyi ay sumusulong nang tuwid at ang Bagua naman ay umiikot palayo, kaya matagal na itong tinatrato ng mga nagsasanay bilang mga pantulong na kalahati ng isang edukasyon.

Ano ba talaga ang ginagawa ng mga trigram

Karapat-dapat na maging tumpak tungkol sa kung gaano kalaki ang teorya na gumagawa ng tunay na gawain dito. Ang sulat sa pagitan ng walong palad at walong trigram ay unibersal sa lahat ng mga istilo, at ang istraktura ng animnapu't apat na pamamaraan ay malinaw sa istilong Gao. Ang mga indibidwal na palad ay nauugnay sa mga katangian ng kanilang trigram, kaya ang pagbabagong nauugnay sa Kan ay maaaring kumilos na parang tubig, at ang nauugnay sa Gen ay maaaring huminto na parang bundok.

Pinagtatalunan pa kung ang mga trigram ba ay unang naibigay o iniayon na lang kalaunan. Ang totoo, halos walang iniwang kasulatan ang pinakaunang henerasyon nito. Ang masasabi ay na ang isang nagsasanay ng Baguazhang na naglalakad sa isang bilog at umiikot sa pamamagitan ng mga pagbabago ay nagsasagawa ng isang kosmolohiya ng tuluy-tuloy na pagbabago sa halip na nagbabasa lamang tungkol dito. Sa lahat ng paraan kung paano isinasabuhay ang Aklat ng mga Pagbabago, ito ang tanging paraan kung saan ang katawan ng mismong tao ang gumagawa ng argumento.

Ang sining ngayon

Ang Baguazhang ay nananatili sa tatlong magkakaibang anyo ngayon. Ang tradisyonal na turo ng angkan ay nagpapatuloy sa Beijing, Tianjin, Taiwan, at sa diaspora, na nanatiling buo ang pamamaraan ng pakikipaglaban kung saan piniling panatilihin ito ng mga guro. Ang mga pamantayang gawain sa kompetisyon na binuo para sa modernong wushu ay nagpapanatili ng mga hugis habang isinasantabi ang mga paraan sa pakikipaglaban. Bukod pa rito, isang malaking pagsasanay na nakatuon sa kalusugan ang umusbong mula sa paglalakad at pagtayo, dahil sa paniwala na ang paglalakad nang pabilog ay nakakabuti sa katawan, anuman ang iba nitong gamit.

Mga madalas itanong

Lahat ng paaralan ng I Ching

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.