Μπαγκουατζάνγκ, το Βιβλίο των Αλλαγών ως κίνηση

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί οι ασκούμενοι του Μπαγκουατζάνγκ περπατούν σε κύκλους;

Το κυκλικό περπάτημα καλλιεργεί τον συντονισμό στον οποίο στηρίζεται η τέχνη: ένα σώμα που στρέφεται διαρκώς, με τα ισχία, τη σπονδυλική στήλη και τα πόδια σε σταθερή σχέση, ώστε ο βηματισμός και το χτύπημα να αποτελούν την ίδια κίνηση. Παράλληλα, διαμορφώνει τη συνήθεια της κίνησης γύρω από τη δύναμη του αντιπάλου αντί για τη μετωπική σύγκρουση μαζί της. Οι αρχάριοι συχνά δεν κάνουν τίποτε άλλο για μήνες, ενώ και η προχωρημένη εξάσκηση παραμένει κυρίως περπάτημα.

Πώς σχετίζονται τα οκτώ τρίγραμμα με τις τεχνικές;

Οι οκτώ βασικές αλλαγές της τέχνης, οι μητρικές παλάμες, αντιστοιχούν μία προς μία στα οκτώ τρίγραμμα, και καθεμία συνδέεται με τις ιδιότητες του δικού της τριγράμμου. Ο συνδυασμός των οκτώ με οκτώ παραλλαγές παράγει εξήντα τέσσερις τεχνικές που αντιστοιχούν στα εξήντα τέσσερα εξάγραμμα. Το στυλ Γκάο καθιστά αυτή τη δομή ιδιαίτερα ρητή, συνδυάζοντας κυκλικές παλάμες του Πρότερου Ουρανού με εξήντα τέσσερις γραμμικές εφαρμογές του Ύστερου Ουρανού.

Ποιος ίδρυσε το Μπαγκουατζάνγκ;

Ο Ντονγκ Χαϊτσουάν, ο οποίος δίδαξε στο Πεκίνο περίπου από το 1860 μέχρι τον θάνατό του το 1882. Ήταν ευνούχος στην αυλή ενός πρίγκιπα της δυναστείας Τσινγκ και άρχισε να διδάσκει δημόσια μόνο μετά τα εξήντα του χρόνια. Καμία συγκρίσιμη τέχνη δεν μαρτυρείται πριν από αυτόν, και κάθε υπάρχουσα γενεαλογία ανάγεται στους μαθητές του.

Έμαθε πράγματι ο Ντονγκ Χαϊτσουάν από δαοϊστές;

Αυτή είναι η παραδοσιακή εκδοχή, η οποία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Λέγεται ότι διδάχθηκε το κυκλικό περπάτημα από ερημίτες στα νότια βουνά, και όντως υπάρχουν δαοϊστικές πρακτικές κυκλικής περιφοράς, επομένως η ιστορία είναι αληθοφανής. Δεν υπάρχουν ωστόσο ανεξάρτητες μαρτυρίες, και αυτό παραμένει η βασική ιστορική αβεβαιότητα της τέχνης.

Γιατί υπάρχουν τόσα πολλά στυλ;

Επειδή ο Ντονγκ δίδασκε με αυτόν τον τρόπο από επιλογή. Δεχόταν μαθητές που διέθεταν ήδη σημαντική εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες και έδειχνε στον καθένα πώς να εφαρμόζει το κυκλικό περπάτημα και τις αλλαγές της παλάμης σε όσα ήδη εξασκούσε. Ένας μαχητής κρούσεων δημιούργησε κρουστικό στυλ, ένας παλαιστής στυλ ρίψεων. Οι κλάδοι είχαν ήδη αποκλίνει πριν από τον θάνατο του ιδρυτή.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο στυλ Γιν και στο στυλ Τσενγκ;

Το στυλ Γιν, από τον Γιν Φου, χρησιμοποιεί επίπεδη παλάμη γλώσσας βοδιού με γρήγορα, άμεσα, κρουστικά χτυπήματα. Το στυλ Τσενγκ, από τον Τσενγκ Τινγκχουά, χρησιμοποιεί παλάμη νυχιού δράκου και προτιμά τις ρίψεις, την περιτύλιξη και τη συνεχή μεταβολή. Το στυλ Τσενγκ είναι με διαφορά το πιο διαδεδομένο, κυρίως επειδή ο Τσενγκ δίδαξε ανοιχτά εκτός του παλατιού.

Σχετίζεται το Μπαγκουατζάνγκ με το Ταϊτζικουάν και το Σινγκγικουάν;

Κατατάσσονται παραδοσιακά ως οι τρεις εσωτερικές τέχνες, μια ομαδοποίηση που οφείλεται κυρίως στον Σουν Λουτάνγκ, ο οποίος εκπαιδεύτηκε και στις τρεις υποστηρίζοντας ότι μοιράζονται μία κοινή αρχή συνδεδεμένης ολοσωματικής δύναμης. Οι ασκούμενοι του Μπαγκουά και του Σινγκγί στο Πεκίνο συγκρότησαν επίσης μια πρακτική συμμαχία, συμφωνώντας να μην ανταγωνίζονται και να εκπαιδεύουν από κοινού τους μαθητές τους.

Χρειάζεται να μελετήσει κανείς το Ι Τσινγκ για να μάθει Μπαγκουατζάνγκ;

Όχι για να ξεκινήσει. Το περπάτημα, οι αλλαγές της παλάμης και οι εφαρμογές διδάσκονται σωματικά, και οι περισσότεροι μαθητές τις μαθαίνουν χωρίς να έχουν διαβάσει το κλασικό κείμενο. Η γνώση των οκτώ τριγραμμάτων και των ιδιοτήτων τους καθιστά κατανοητή τη δομή της διδακτέας ύλης, και οι αφοσιωμένοι ασκούμενοι συνήθως την αποκτούν στην πορεία.

Ποια όπλα χρησιμοποιεί η τέχνη;

Τα μαχαίρια κέρατο ελαφιού αποτελούν το χαρακτηριστικό όπλο της τέχνης και επεκτείνουν τις αλλαγές της παλάμης σχεδόν άμεσα. Η τέχνη χρησιμοποιεί επίσης ίσιο σπαθί, σπάθη και δόρυ, καθώς και μια υπερμεγέθη σπάθη που χρησιμεύει κυρίως για μυϊκή ενδυνάμωση. Η εξάσκηση με όπλα ακολουθεί το ίδιο κυκλικό περπάτημα με την άοπλη μάχη.

Είναι το αγωνιστικό γουσού Μπαγκουατζάνγκ η ίδια τέχνη;

Μοιράζεται τα εξωτερικά σχήματα αλλά παραλείπει σε μεγάλο βαθμό τη μαχητική μέθοδο. Οι τυποποιημένες φόρμες αναπτύχθηκαν από τη δεκαετία του 1950 για τους αγώνες σύγχρονου γουσού και κρίνονται με κριτήρια την ευλυγισία, την ταχύτητα και την παρουσίαση. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι περισσότεροι βλέπουν για πρώτη φορά την τέχνη, όμως διαφέρουν από αυτό που εξασκούσαν οι μαθητές του Ντονγκ Χαϊτσουάν.