Mga gawaing runic

Pang-araw-araw na karunungan

Ang nag-iisang pinakanakakasirang patunay sa ideya na ang mga runes ay isang lihim na sining ng mga pari. Ilang daang kahoy na patpat mula sa isang medieval na daungan sa Bergen, at ang mga ordinaryo, nakakabagot, at madalas ay malalaswang bagay na nakasulat sa mga ito.

~670
nakaukit na mga bagay sa Bryggen
1955
ang sunog na naglabas sa kanila
~30
graffiti ng mga Norse sa Maeshowe
In use
Panahon ng mga Viking hanggang sa panahong medieval; pinakamadami noong ika-12–ika-14 na siglo
Evidence
Mga patpat na kahoy, buto, tag, wax tablets, graffiti
Where it survives
Mga nakababad sa tubig na deposito sa mga bayan, pangunahin sa Bergen; at sa Dublin, Trondheim, Oslo, Orkney
Status
Maraming patunay, at ito ang pinakamadalang gamiting ebidensya sa mga sikat na sulatin tungkol sa runes

Kung ano ang natuklasan ng sunog

Noong 1955, isang sunog ang tumupok sa Bryggen, ang lumang daungang Hanseatic sa Bergen. Nangailangan ng paghuhukay para sa muling pagtatayo, at umabot ito sa mga nakababad na deposito mula sa panahong medieval kung saan nananatiling buo ang mga organikong materyal sa halip na mabulok.

Ang nahukay ay humigit-kumulang 670 nakaukit na bagay, karamihan ay mga patpat na kahoy, na nagmula halos noong ika-labindalawa hanggang ika-labing-apat na siglo. Ito ang pinakamalaking koleksyon ng mga sulating runic na natagpuan kahit saan. Dinoble nito ang alam nating dami ng mga pang-araw-araw na tekstong runic sa isang iglap.

Ang teknikal na termino para sa mga patpat ay rúnakefli o rune-staves: mga kwadradong piraso ng kahoy na ilang pulgada ang haba at may ukit sa mga gilid. Mura, madaling itapon, at pwedeng gamitin ulit ang mga ito. Kaya naman napakaraming itinapon, at ito rin ang dahilan kung bakit halos walang natira sa labas ng mga nakababad na lupa.

Iyon ang kritikal na problema sa mga sample. Para sa malaking bahagi ng panahong runic, ang mayroon lang tayo ay kung ano ang nakaukit sa bato at metal dahil iyon ang nagtatagal. Ipinapakita ng Bryggen kung ano ang inukit sa kahoy, ibig sabihin ay kung ano ang isinulat ng mga tao nang hindi sila nag-aalay ng parangal kahit kanino.

Ang sinasabi nila

Karamihan ay negosyo.

Malaking bahagi nito ay mga tag ng pagmamay-ari: isang patpat na nakakabit sa sako o bulto na nagsasabing Pag-aari ito ni Þorkell. Ang mga kalakal ng mga negosyanteng nakatambak sa iisang bodega ay kailangang lagyan ng palatandaan, at ang rune-stick ay isang label.

Nariyan din ang mga account at tally: dami, utang, resibo, mga tagubilin sa kasosyo sa negosyo. Isang kilalang patpat ang naglalaman ng hiling sa asawa na magpadala ng pera. Humihingi naman ng beer ang isa pa.

Kasunod ay mga liham. Maiikling mensahe, ang ilan ay malinaw na isinulat para personal na iabot sa pagitan ng dalawang tao sa iisang bayan.

Ang susunod ay ang materyal na pinakamadalang banggitin sa mga libro ng rune pero may pinakamalaking halaga: mga ehersisyo sa paaralan, kabilang ang isang pangungusap sa Latin na nakasulat sa runes; mga panalangin at bahagi ng liturhiya, ang ilan ay nasa Latin; ilang piraso ng tula, kabilang ang isang linya ng tulang skaldic; mga pahayag ng pag-ibig sa Latin at Norse; at maraming malalaswa at bastos na biro, ang ilan ay sadyang masagwa kaya ibinubuod na lang ito ng mga lumang edisyon sa halip na isalin.

Naglalaman naman ang isang patpat ng panimula ng mismong futhark, malamang bilang ensayo.

Kung ano ang pinasisinungalingan nito

Ang ideya na ang runes ay isang lihim na teknolohiya para lang sa mga pari ay hindi uubra base sa materyal na ito.

Kasama sa mga manunulat ang mga negosyante, kababaihan, apprentice, at kahit isang taong nag-eensayo lang magbasa't magsulat. Kasama sa mga paksa ang listahan ng mga kargamento at mga biro tungkol sa sex. Ginagamit ang script na ito kasabay ng Latin at minsan ay ipinagpapalit, o ginagamit pa nga para isulat ang Latin mismo.

Ganito ang hitsura ng ordinaryong pagbabasa at pagsusulat kahit saan. Hindi ito katulad ng isang limitadong sagradong sining.

Dalawa pang detalye ang lalong nagpapalinaw sa puntong ito. Una, ang staveless runes (isang matinding shorthand mula sa Hälsingland na tinatanggal ang patayong guhit o stave sa halos lahat ng letra) ay gagana lamang kung ang nagbabasa ay sapat na ang galing para hindi na kailanganin ang buong letra. Nangangahulugan ang shorthand na may populasyon ng mga sanay na mambabasa, hindi lang iilang espesyalista.

Pangalawa, nabuo ang short-twig hand dahil ang kahoy ay hindi magandang sulatan para sa mga ukit na maraming sanga. Kung ang isang script ay nagkakaroon ng sarili nitong pang-araw-araw na anyo na akma sa murang materyal, ito ay isang script na araw-araw ginagamit.

Hindi ibig sabihin nito na walang kinalaman ang runes sa mahika o kababalaghan. Umiiral ang sumpang bato ng Björketorp. Ibig sabihin lang na bahagi lang ito ng kabuuan, hindi iyon ang pangunahing layunin.

Ang Maeshowe, at pagsusulat sa monumento ng iba

Ang isa pang malaking koleksyon ng kaswal na sulating runic ay mga graffiti, at ang pinakamaganda rito ay nasa Orkney.

Ang Maeshowe ay isang neolithic na libingan. Tatlong libong taon na itong nakatayo bago ito pinasok ng mga bisitang Norse noong ika-labindalawang siglo. Nag-iwan sila ng nasa tatlumpung inskripsyon sa mga pader, at ito ang pinakamalaking koleksyon ng runic graffiti sa labas ng Scandinavia.

Ang nilalaman nito ay pangkaraniwang graffiti. Mga pahayag na may kinuha silang kayamanan. Pagyayabang na ang mga runes na ito ay inukit ng pinakamahusay na tagaukit sa karagatang kanluranin, gamit ang palakol na pumatay sa isang partikular na tao. Mga komento na maganda ang isang babae. Mga pangalan, para lang malaman na nandoon sila.

Ang graffiti sa Hagia Sophia sa Constantinople ay nagpapakita ng parehong ugali sa kabilang dulo ng mundo ng mga Norse: isang pangalang medyo nababasa pa, madalas ay binabasa bilang Halfdan, na kinamot sa isang marmol ng miyembro ng Varangian Guard.

Nag-uukit ang mga tao ng runes para sa parehong dahilan na nag-uukit sila ng kahit ano: para angkinin ang pagmamay-ari, para itala ang isang transaksyon, para maging bastos, at para sabihing nakarating sila roon.

Bakit madalang itong gamitin

May dahilan kung bakit bihirang banggitin ang materyal ng Bryggen sa mga sikat na libro tungkol sa runes. Hindi ito dahil sa hindi ito kilala, dahil ang mga natuklasang ito ay nailathala na at alam ng marami.

Ito ay dahil ang materyal na ito ay nakakabagot sa paraang nagpapahalaga rito. Ang isang patpat na may nakasulat na Sabi ni Gyða umuwi ka na ay walang kwenta para sa isang sistemang gustong maging taguan ng kaalaman ng mga ninuno ang runes. Ang isang tula tungkol sa yelo ay may dating; ang isang resibo ay wala.

Ang kinalabasan ay isang napakalaking ebidensya na ordinaryo lang. Tahimik itong sumasalungat sa karamihan ng isinusulat tungkol sa runes, kaya naman madalas itong laktawan.

Sinumang nagpapasya kung gaano seseryosohin ang isang pahayag tungkol sa hiwaga ng runes ay magandang magtanong kung ano ang ginagawa ng pahayag na iyon sa Bryggen.

Ang mga ebidensya

Kahoy, buto at bato, mula sa mga taong walang partikular na dahilan para magsulat.

Mga patpat ng Bryggen

Bergen, Norway Ika-12–ika-14 na siglo

Nasa 670 nakaukit na bagay ang nakuha matapos ang sunog noong 1955, karamihan ay kwadradong kahoy na rúnakefli. Mga tag ng pagmamay-ari, account, liham, aralin sa Latin, panalangin, tula, love note, at maraming kabastusan. Ito ang pinakamalaking natuklasang runes kahit saan.

Graffiti ng Maeshowe

Orkney, Scotland Ika-12 siglo

Nasa tatlumpung inskripsyon na inukit sa mga pader ng isang neolithic na libingan ng mga bisitang Norse na pumasok dito. Mga pagyayabang sa kayamanan, pag-angkin na siya ang pinakamahusay na tagaukit ng rune sa karagatang kanluranin, at mga komento tungkol sa mga babae. Ito ang pinakamalaking koleksyon sa labas ng Scandinavia.

Staveless runes

Hälsingland, Sweden Ika-10 siglo

Isang shorthand na tinatanggal ang patayong guhit sa halos lahat ng letra, kaya ang mga sanga at ang kanilang pwesto na lang ang nagdadala ng kahulugan. Mababasa lamang ito ng isang taong sanay na, kaya naman ang pag-iral nito ay patunay kung gaano karami ang mga sanay na mambabasa noon.

Ang short-twig hand

Sweden at Norway Panahon ng mga Viking

Isang mabilisang istilo ng Younger Futhark na may maiikling sanga. Nabuo ito dahil sinisira at pinuputol ng mga guhit ng kahoy ang mababaw at pahilis na hiwa. Ang isang script na bumubuo ng pang-araw-araw na istilo para sa murang materyal ay isang script na araw-araw ginagamit.

Graffiti ng Hagia Sophia

Constantinople Ika-9–ika-11 siglo

Isang bahagyang nababasang pangalan, karaniwang binabasa bilang Halfdan, na kinamot sa isang marmol sa gallery ng isang miyembro ng Varangian Guard. Pagsusulat sa runic na nasa pinakadulo ng mundo ng mga Norse. Wala itong ibang mas malalim na layunin kundi itala lang na may taong nakarating doon.

Mga nadiskubre sa labas ng Bergen

Dublin, Trondheim, Oslo, Lund Ika-10–ika-13 siglo

Mas maliit pero katulad na koleksyon ng mga nakaukit na kahoy at buto mula sa iba pang nakababad na deposito sa mga bayan. Kinukumpirma nito na ang Bryggen ay isang maayos na halimbawa ng ordinaryong gawain at hindi lang isang lokal na kakaibang pangyayari.

Mga script kung saan nagmula ang mga ebidensyang ito

Younger Futhark

Ang script kung saan nakasulat ang halos lahat ng materyal na ito, at ang idinisenyo para sa bilis sa halip na pagiging perpekto.

ᛁ

Íss

Ang tanging patayong guhit kung saan binubuo ang bawat letra sa pinaikling hilera, at ang pinakapayak na anyo ng shorthand.

ᚠ

Feoh

Ang inskripsyon sa singsing ng Galloway Hoard na nagmamarka ng pilak bilang pag-aari ng komunidad. Ito ay isang uri ng pag-tag ng pagmamay-ari na tulad nito.

Mga madalas itanong

Ang rúnakefli o rune-staves ay mga kwadradong piraso ng kahoy na ilang pulgada ang haba at may ukit sa mga gilid. Mura, madaling itapon, at pwedeng gamitin ulit ang mga ito. Kaya naman napakaraming itinapon, at nananatili lang ang mga ito sa mga nakababad na lupa kung saan hindi nabubulok ang mga organikong materyal.

Karamihan ay negosyo. Mga tag ng pagmamay-ari na nakakabit sa mga kalakal, mga account at tally, mga utang, at mga tagubilin sa mga kasosyo. Nariyan din ang mga liham, ehersisyo sa paaralan kabilang ang isang pangungusap sa Latin na nakasulat sa runes, mga panalangin, piraso ng tula, mga pahayag ng pag-ibig, at maraming malalaswang biro.

Pinapatunayan nitong ang paggamit para sa mahika ay bahagi lang, at hindi ang pangunahing layunin. Totoo at umiiral ang mga sumpang bato tulad ng Björketorp. Ang sinasalungat ng materyal sa Bryggen ay ang ideya na ang pagsusulat ng runic ay para lang sa mga pari. Kasama sa mga manunulat ang mga negosyante, kababaihan, at mga taong nag-eensayo lang magbasa't magsulat.

Dahil nakakabagot ito sa paraang nagpapahalaga rito. Ang isang tula tungkol sa yelo ay may dating; ang isang resibo ay wala. Walang naitutulong ang isang patpat na nagsasabing umuwi ang isang tao para sa isang sistemang gustong maging taguan ng kaalaman ng mga ninuno ang runes. Dahil dito, linaktawan ang pinakamalaking koleksyon ng mga sulating runic na umiiral.

Nasa tatlumpung inskripsyon ng runic na inukit ng mga bisitang Norse noong ika-labindalawang siglo sa mga pader ng isang neolithic na libingan sa Orkney. May mga pagyayabang tungkol sa pagkuha ng kayamanan, pag-angkin na siya ang pinakamahusay na tagaukit ng rune sa karagatang kanluranin, mga komento tungkol sa mga babae, at mga pangalang isinulat lang para makita.

Tinatanggal ng staveless runes ang patayong guhit o stave sa halos lahat ng letra, kaya ang mga sanga at pwesto na lang nito ang natitira. Hindi ito mababasa ng sinumang hindi pa sanay dahil tinanggal na ang mga palatandaang nakakatulong sa mga nag-aaral pa lang. Ang shorthand ay nangangahulugang may malaking bilang ng mga sanay na mambabasa, at hindi lang iilang espesyalista.

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.