Feoh

Ang tanging tradisyong nag-uumpisa nang mabuti

Inilalarawan ng tatlong tula ng runa ang runang ito at isa lamang sa kanila ang nagsisimula nang maayos.

Sinasabi ng Norwegian na ang yaman ay nagdudulot ng hidwaan sa mga magkakamag-anak. Inulit ng Icelandic ang parirala at nagdagdag ng dalawang kenning para sa gintong binabantayan ng dragon. Sinasabi ng Lumang Ingles na feoh byþ frofur fira gehwylcum (ang yaman ay isang ginhawa sa lahat).

Pagkatapos ay inilalakip nito ang kondisyon na siyang tunay na nilalaman ng saknong. Sceal ðeah manna gehwylc miclun hyt dælan (ngunit dapat itong ibahagi nang malaki ng bawat isa). At ang dahilan: gif he wile for drihtne domes hleotan (kung nais niyang mabigyan ng karangalan sa harap ng Panginoon).

Kaya sumasang-ayon ang England sa Scandinavia na isang problema ang yaman, at hindi sumasang-ayon sa solusyon. Sinasabi ng mga tulang Norse na ang pera ay naghahati sa mga pamilya at iniiwan itong ganon. Sinasabi ng tulang Ingles na mabuti ang pera at nagiging mapanganib lamang kapag tumigil ito sa pag-ikot.

Kaninong panginoon

Ang Drihten ang salitang dapat bantayan. Sa Lumang Ingles, nangangahulugan ito ng isang panginoon sa ordinaryong sekular na kahulugan (ang pinuno ng isang warband o ang lalaki sa bulwagan) at nangangahulugan din itong Panginoon o Diyos.

Gumagana ang saknong sa parehong paraan, at malamang na sinadya ito.

Sa sekular na pagbasa, eksakto nitong inilalarawan ang ekonomiya ng regalo: ang isang panginoon ay namamahagi ng mga singsing, sandata at lupa, at ang katayuan ng isang tao ay nakasalalay sa kung gaano niya kalaya ipinapasa ang yaman. Tinatawag ng tula sa Lumang Ingles ang isang panginoon na beaga brytta (tagabasag ng singsing) at goldwine (kaibigang ginto). Ang pag-iimbak ay isang pagkabigo sa tungkuling iyon.

Sa relihiyosong pagbasa, ito ay ang Kristiyanong paglilimos: kayamanan sa langit sa halip na sa lupa, at paghuhusga sa harap ng Diyos.

Paulit-ulit itong ginagawa ng Tula ng Runa sa Lumang Ingles. Ito ay isang tekstong Kristiyano na gumagamit ng paganong materyal, at sa halip na burahin ang lumang kahulugan ay madalas itong nakakahanap ng mga pariralang nagdadala sa pareho. Ang runang Ansuz na naging os (bibig) ay ang parehong hakbang ngunit may mas mabigat na diskarte.

Baka, ari-arian, fee

Sakop ng Lumang Ingles na feoh ang mga alagang hayop at naililipat na ari-arian nang hindi pinag-iiba ang mga ito, eksakto sa ginawa ng Proto-Germanic na fehu. Ang salita ay lumilitaw sa buong corpus ng Lumang Ingles sa parehong kahulugan: baka sa isang testamento, at pera sa isang kodigo ng batas.

Nararapat na bakasin ang mga inapo nito dahil ipinapakita nila ang ginagawa ng salita. Ang modernong Ingles na fee ay direktang nagmula rito, sa pamamagitan ng pyudal na kahulugan ng isang pagmamay-ari. Ang fellow ay nagmula sa Lumang Norse na félagi, isang taong pinagsamahan mo ng iyong ari-arian (isang kasosyo sa negosyo bago naging kaibigan).

Ang Latin na cognate pecu (kawan) ay nagbigay ng pecunia (pera), at pagkatapos ay pecuniary. Dalawang hindi magkaugnay na pamilya ng wika ang independiyenteng bumuo ng kanilang salita para sa pera mula sa kanilang salita para sa mga alagang hayop, na nagsasabi kung gaano kapangkalahatan ang kasunduang iyon.

Ito ay yaman ng komunidad

Ang Galloway Hoard, ibinaon sa Scotland noong 900 at hinukay noong 2014, ay nagbago sa kung ano ang masasabi tungkol sa kung sino ang gumamit ng runang ito at para saan.

Limang pinatag na pilak na singsing sa braso sa hoard ay may nakamot na Anglo-Saxon runes, hindi Scandinavian. Ang isa ay binabasa bilang EGGBRECT, ang pangalang Ecgbeorht. Ang pinakamahaba at pinakakawili-wili ay nagbabasag DIS IS ÆIGNA FEOH (ito ay yaman ng komunidad), gamit ang isang salita para sa isang relihiyosong komunidad.

Dalawang bagay ang sumusunod dito. Una, ang mismong pangalan ng runa ay ginagamit dito sa simpleng kahulugan nito, sa isang bagay, upang lagyan ng label ang ari-arian. Ito ang isa sa pinakadirektang ebidensya na inaalok ng corpus para sa kung ano ang ibig sabihin ng feoh sa mga taong sumusulat nito.

Pangalawa, ang hoard ay matagal nang ipinapalagay (tulad ng karamihan sa mga pilak na hoard noong panahong iyon sa Britain) bilang panakaw ng mga Viking. Ang isang Anglo-Saxon runic na inskripsiyon na umaangkin sa pilak para sa isang monastikong komunidad ay nagpapahirap na panatilihin ang pagbasang iyon, at ito ay isang kapaki-pakinabang na pagtutuwid sa nakagawiang pagtrato sa nakabaon na pilak bilang awtomatikong Norse at awtomatikong ninakaw.

Sa pagbasa

Ang Feoh ay nangangahulugang mga mapagkukunan na nasa kamay, at ang pagbasang Ingles ang pinakamagamit sa tatlo dahil sinasabi nito kung ano ang gagawin sa mga ito.

Sa patayong posisyon, minamarkahan nito ang kita, bayad, o materyal na pundasyon sa ilalim ng isang bagay na lumulutang. Ito ang karaniwan at nabibilang na dulo ng magandang kapalaran sa halip na ang pananaw na dulo.

Ang idinaragdag ng saknong ay isang pagsubok. Ang yaman sa Feoh ay inilaan upang umikot, at ang runa ay hindi komportable sa mga sitwasyon kung saan ang isang mahalagang bagay ay tumigil sa paggalaw (mga ipon na inimbak nang lampas sa anumang layunin, isang kasanayan na hindi ginagamit, ipinagkait na kabutihang-loob). Ang tanong na itinatanong nito ay kung gumagana ba ang mayroon ka.

Karamihan sa modernong pagsasanay sa runa ay kumukuha ng kanilang mga kahulugan mula sa tulang ito kaysa sa mga tulang Norse, kaya naman ang karaniwang gloss ng runang ito ay kasaganaan na may kasamang babala sa halip na hidwaan sa pamilya. Mahalagang malaman ito kapag naghahambing ng mga set.