Fehu

Ang hugis

Dalawang maiikling guhit na nakahilig paitaas mula sa isang patayong guhit. Ang karaniwang pagtingin dito ay isang pares ng mga sungay, na angkop para sa isang rune na isinunod ang pangalan sa baka, kahit na walang anumang tala ang nagpapatunay na ito ang sinadya ng mga umukit. Tulad ng halos lahat ng rune, iniiwasan nito ang mga pahalang na linya: ang paghiwa na sumusunod sa haspe ng kahoy ay nahahati at nawawala, kaya nakahilig ang mga guhit.

Ang hugis ay kapansin-pansing nananatili. Ang batong Kylver, ang bracteate ng Vadstena, ang sungay ng Gallehus at ang mga batong runik sa Sweden noong Panahon ng mga Viking pagkalipas ng pitong daang taon ay nagpapakita ng iisang titik na madaling makilala, kung saan ang anggulo ng mga braso lang ang nag-iiba at wala nang iba pa.

Ano ang ibig sabihin ng pangalan

Ang Proto-Germanic na fehu ay nangangahulugang alagang hayop, at sa madaling pagpapalawak, yaman. Ang tatlong nagmula rito ay sumasang-ayon: feoh sa Lumang Ingles, fé sa Lumang Norse, faihu sa Gothic. Ang lahat ng ito ay nagbabago-bago sa pagitan ng hayop at pera, at ginagawa rin ito ng kaugnay na salitang Latin na pecu: ang pecunia, na pera, ay nagmula sa salita para sa isang kawan.

Ang salitang Ingles na fee ay tuwirang nagmula rito. Gayundin ang fellow, mula sa Lumang Norse na félagi, isang taong pinagsamahan mo ng inyong mga ari-arian.

Ito ay isa sa mga tiyak na nabuong muli na pangalan ng rune. Ang halaga ng tunog, ang tatlong pinatunayang anyo at ang ibinabahaging kahulugan ay magkakatugma lahat, na higit pa sa masasabi para sa Perthro o Eihwaz.

Baka bilang yunit ng kuwenta

Ang punto ay madaling palampasin mula sa modernong pananaw. Sa isang ekonomiya na walang mga barya sa pangkalahatang sirkulasyon, ang mga baka ay hindi lamang mahalaga: sila ang panukat ng halaga. Ang mga multa, dote at kabayaran sa pagpatay ay kinukuwenta lahat sa pamamagitan ng bilang ng mga baka. Ang mga sinaunang batas ng Ireland ay nagpresyo sa lahat mula sa karangalan ng isang makata hanggang sa isang sirang ngipin gamit ang mga baka at mga bahagi nito.

Ang baka ay isa ring tiyak na uri ng yaman: sila ay naglalakad. Maaari silang itaboy ng mga mananalakay, maaari silang mamatay sa gutom sa isang matinding taglamig, maaari silang ipamigay upang pagbuklurin ang isang alyado. Iyan ang pagkakaiba na tinatandaan mismo ng hilera ng rune: sinisimulan ng Fehu ang futhark sa pamamagitan ng naililipat na ari-arian at tinatapos ito ng Othala sa pamamagitan ng lupa, na hindi maaaring ilipat, manakaw sa isang gabi, o madaling maibenta.

Ano ang talagang sinasabi ng mga tula

Pangalanan ng tatlong natitirang tulang runik ang rune na ito, at wala sa kanila ang tuwirang pag-endorso ng pagpapayaman.

Tinatawag ng tulang Lumang Ingles ang yaman bilang isang ginhawa sa lahat, pagkatapos ay agad na naglalakip ng kondisyon: dapat mo itong ipamigay nang maluwag sa loob kung nais mong mahusgahan nang mabuti. Tuluyang tinanggal ng tulang Norway ang ginhawa at isinasaad na ang yaman ay nagdudulot ng alitan sa pagitan ng mga magkakamag-anak, pagkatapos ay lumipat sa isang lobong pinalaki sa kagubatan: ang ikalawang linya ng isang saknong sa Norway ay madalas na isang kasabihan na walang halatang kaugnayan sa una, at pinagtalunan ito ng mga mambabasa sa loob ng isang siglo. Inuulit ng tulang Iceland ang linya ng alitan at nagdadagdag ng dalawang kenning: ang apoy sa pagtaas ng tubig, at ang landas ng ahas, na parehong tumutukoy sa mga itinagong ginto at ang mga dragong nakaupo sa mga ito.

Dalawa sa tatlong mapagkukunan mula sa Gitnang Panahon sa rune na ito ay mga babala. Ang mga modernong aklat ng rune na ipinapaliwanag ang Fehu bilang simpleng kasaganaan ay hindi binibigyang-pansin ang kanilang sariling katibayan.

Sa mga ukit

Bilang isang titik, ang Fehu ay lumilitaw saanman kinakailangan ang tunog na f, na madalas na nangyayari: sa mga personal na pangalan, sa fahi at faihido, ang pandiwa para sa pagpinta o pagsulat mismo ng mga rune, at sa mga pormula ng gumawa na bumubuo sa malaking bahagi ng mga natitirang teksto ng Elder Futhark.

Kung ito ba ay kailanman ginamit bilang isang nagsasariling mahiwagang tanda ay mas mahirap patunayan. Ang mga inuulit na solong rune ay nagaganap sa mga bracteate at anting-anting, at ang f-rune ay kabilang sa mga ito, ngunit ang mga pagkakasunud-sunod na ito ay hindi matukoy at ang alternatibong pagbasa: na sila ay mahika ng alpabeto, panggagaya sa literasya, o simpleng dekorasyon, ay kahit paano kasing tatag. Walang pinatunayang pormula kung saan ang Fehu lamang ang hinihingi para sa yaman.

Sa pagbasa, patayo

Ang patayong Fehu ay tumutukoy sa mga mapagkukunang dumarating o nasa kamay na: kita, papasok na bayad, trabahong nagbabayad, materyal na batayan sa ilalim ng isang planong nakalutang lang. Ito ang pangkaraniwan at nabibilang na dulo ng magandang kapalaran sa halip na ang mapangaraping dulo.

Dala rin nito ang kondisyon ng mga tula. Ang yaman sa Fehu ay nilalayong gumalaw: ginastos, ibinahagi, ipinuhunan, pinagtrabaho. Kapag binasa kasama ng mga baraha o rune tungkol sa paghawak at pagtatanggol, madalas nitong itinatanong kung ang mayroon ka ay umiikot o natitigil.

Dahil sinisimulan nito ang hilera, madalas itong basahin bilang simula ng isang siklo: ang unang mapagkukunan na ginagawang posible ang lahat pagkatapos nito. Sa isang pagbasa tungkol sa pakikipagsapalaran, ang patayong Fehu ang pangkalahatang sagot na mayroong sapat para magsimula.

Sa pagbasa, baligtad

Ang Fehu ay hindi pantay ang magkabilang bahagi, kaya malinaw itong nababaligtad, at ang mga mambabasang gumagamit ng mga kahulugang merkstave ay itinuturing ito bilang isa sa mga mas malinaw na pagbaligtad sa hilera.

Kapag ibinaligtad, kinukuha nito ang pagbasang Norway at Iceland at ginagawa itong buong mensahe: pera bilang pinagmulan ng salungatan. Pagkawala, utang, isang pakikipagsapalaran na kumokonsumo ng higit sa naibabalik nito, isang away ng pamilya tungkol sa isang pamana. Saklaw din nito ang mas banayad na pagkabigong ibinabala sa tulang Lumang Ingles: yaman na hawak nang napakahigpit na nawalan na ng silbi, ipinagkait na pagkabukas-palad, isang tao na naging tagatuos ng sarili nilang buhay.

Isang kapaki-pakinabang na pagkakaiba sa pagsasanay: itinatanong ng patayong Fehu kung ano ang magagawa mo sa kung anong mayroon ka; itinatanong ng baligtad na Fehu kung ano ang ginagawa sa iyo ng pagkakaroon nito.

Mga modernong esoterikong patong

Ang lahat sa seksyong ito ay nangyari isang milenyo pagkatapos ng materyal sa kasaysayan at dapat ituring nang hiwalay mula rito.

Binuksan ng Das Geheimnis der Runen (1908) ni Guido von List ang kanyang inimbentong labing-walong rune na hilera ng Armanen gamit ang Fa, na ipinaliwanag bilang unang apoy at bumubuong enerhiya. Ang pagbasang iyon ay walang batayan sa anumang mapagkukunan noong Gitnang Panahon, at ang sistema ni List ay kasunod na kinuha ng mistisismo ng mga Aleman at pagkatapos ay ng nasa laylayan ng okulto ng partidong Nazi: isang kasaysayang nararapat malaman kapag ang mga kahulugang nagmula sa Armanen ay lumilitaw nang hindi itinutukoy sa mga modernong aklat ng rune.

Ang mga pagkakatugma sa pahinang ito: apoy, elder, Freyr at Freyja, ay nagmula sa muling pagbuhay noong ika-dalawampung siglo, lalo na ang mga sistemang pinagsama nina Edred Thorsson at Freya Aswynn noong dekada 1980. Ang mga ito ay magkakaugnay at malawakang ginagamit. Ang mga ito ay hindi sinauna.

Kasama ng ibang mga rune

Itinatakda ng Fehu kasama ang Othala (ᛟ) ang dalawang uri ng ari-arian laban sa isa't isa: ang natutunaw na yaman sa tabi ng pamanang ari-arian. Ang pares ay madalas na nagmamarka ng isang desisyon tungkol sa pagbebenta o pagpapanatili ng isang bagay na hawak ng pamilya.

Ang Fehu kasama ang Gebo (ᚷ) ay ang saknong sa Lumang Ingles sa dalawang rune: yaman at ang regalo, mga mapagkukunang gumagana lamang kapag sila ay gumagalaw.

Ang Fehu kasama ang Naudhiz (ᚾ) o Isa (ᛁ) ay pagpigil sa pera: nakaharang na kita, nagyelong pondo, isang mapagkukunan na umiiral ngunit hindi maabot.

Inililipat ito ng Fehu kasama ang Berkano (ᛒ) o Jera (ᛃ) mula sa cash patungo sa paglago: lumalaking kawan, isang tubo na dumarating sa sarili nitong iskedyul sa halip na kapag hinihingi.