Οι σχολές του Βιβλίου των Αλλαγών ανά τον κόσμο

Ένα βιβλίο αλλαγών

Το Ι Τσινγκ, το Κλασικό Βιβλίο των Αλλαγών, αποτελεί ένα κείμενο γραμμένο σε διαδοχικά στρώματα. Στον πυρήνα του βρίσκονται εξήντα τέσσερα εξάγραμμα, μορφές από έξι στοιβαγμένες γραμμές που είναι είτε συμπαγείς, για το Γιανγκ, είτε σπασμένες, για το Γιν. Ο θρύλος αποδίδει στον πολιτισμικό ήρωα Fuxi τον σχεδιασμό των πρώτων οκτώ τριγράμμων από τα σημάδια στο καβούκι μιας χελώνας. Το παλαιότερο στρώμα, το Zhouyi, ήταν ένα απλό εγχειρίδιο μαντείας των Δυτικών Zhou, το οποίο συμβουλεύονταν με τον χειρισμό μίσχων αχιλλείας για να απαντήσουν σε μια ερώτηση. Αιώνες αργότερα προστέθηκε ένα σύνολο φιλοσοφικών παραρτημάτων γνωστό ως Τα Δέκα Φτερά, παραδοσιακά συνδεδεμένο με τον Κομφούκιο, και ο χρησμός έγινε κοσμολογία. Κάτω από όλα αυτά κυλά μια μοναδική ιδέα: ότι η αλληλεπίδραση του Γιν και του Γιανγκ, οι εναλλασσόμενες καταστάσεις του Τσι, γεννά κάθε φαινόμενο, και ότι η μόνη σταθερά που αξίζει να μελετηθεί είναι η ίδια η αλλαγή.

Δύο τρόποι ανάγνωσης: Xiangshu και Yili

Μέχρι τη δυναστεία των Χαν, η μελέτη είχε διαχωριστεί σε δύο μεγάλες γενεαλογίες. Η σχολή Xiangshu, ή Σύμβολο-Αριθμός, προσπάθησε να κατασκευάσει μια αυστηρή, προγνωστική μηχανή του σύμπαντος. Λόγιοι όπως ο Meng Xi και ο Jing Fang συνέδεσαν τα εξάγραμμα με το ηλιακό ημερολόγιο, τα Πέντε Στοιχεία, καθώς και τους Ουράνιους Μίσχους και τους Γήινους Κλάδους μέσω συστημάτων όπως το Gua Qi, τα Οκτώ Παλάτια και το Na Jia, αντιμετωπίζοντας τα ανθρώπινα και τα κοσμικά γεγονότα ως συνδεδεμένα μέσω αριθμητικών νόμων. Απέναντι σε αυτό ήρθε το Yili, ή η σχολή Νόημα-Αρχή, που ιδρύθηκε από τον Wang Bi τον τρίτο αιώνα, ο οποίος υποστήριξε ότι τα σύμβολα ήταν μόνο οχήματα και προέτρεψε τους αναγνώστες να 'συλλάβουν το νόημα και να ξεχάσουν τα σύμβολα'. Διαβασμένο μέσα από τη δαοϊστική μεταφυσική, το κείμενο έγινε οδηγός για την ηθική και την αυτοκαλλιέργεια. Στη δυναστεία των Song, ο Cheng Yi και ο Zhu Xi έφεραν τα δύο ρεύματα κοντά, και η ανάγνωση του Zhu Xi έκανε το Ι Τσινγκ σταθερό στοιχείο των εξετάσεων για τις δημόσιες υπηρεσίες.

Η ρίψη του εξαγράμμου

Ο παλαιότερος αυθεντικός τρόπος για να συμβουλευτεί κανείς το κείμενο είναι η μέθοδος με τους μίσχους αχιλλείας, μια σκόπιμα αργή και στοχαστική καταμέτρηση πενήντα μίσχων. Ένας αφήνεται στην άκρη για το απόλυτο, ενώ οι υπόλοιποι χωρίζονται και μετρώνται ανά τέσσερις σε τρεις φάσεις, μέχρι κάθε γραμμή να καταλήξει σε 6, 7, 8 ή 9. Τα μαθηματικά κρύβουν μια φιλοσοφία: τα τέσσερα είδη γραμμών δεν έχουν ίσες πιθανότητες, και μια μεταβαλλόμενη γραμμή Γιανγκ εμφανίζεται τρεις φορές πιο συχνά από μια μεταβαλλόμενη γραμμή Γιν, αντανακλώντας μια παλιά αίσθηση ότι η ενεργή δύναμη είναι ασταθής ενώ η δεκτική δύναμη είναι σταθερή. Πολύ αργότερα επικράτησε η ρίψη των τριών νομισμάτων λόγω της ταχύτητάς της, αλλά ισοπεδώνει τις πιθανότητες σε ένα συμμετρικό αποτέλεσμα, σβήνοντας την αρχαία μεροληψία. Οι καθαρολόγοι απάντησαν με σημαδεμένα νομίσματα, χρωματιστούς βώλους και ειδικές τράπουλες που αποκαθιστούν τις πιθανότητες των μίσχων διατηρώντας παράλληλα την ταχύτητα μιας γρήγορης ρίψης.

Wen Wang Gua και Άνθος Δαμασκηνιάς

Από τις καινοτομίες του Jing Fang στην περίοδο των Χαν προέκυψε το Wen Wang Gua, το σύστημα των Έξι Γραμμών, το οποίο σε μεγάλο βαθμό παραμερίζει το κλασικό κείμενο και διαβάζει το εξάγραμμα ως ένα στοιχειακό πλέγμα. Σημαδεύει μια γραμμή υποκειμένου για τον ερωτώντα και μια γραμμή αντικειμένου για αυτό που ρωτά, ζυγίζει τις Έξι Σχέσεις (του ανταγωνισμού, του πλούτου, της εξουσίας, των γονέων και των απογόνων) και παρακολουθεί τους κλάδους που πέφτουν στο 'κενό' του κύκλου των εξήντα βημάτων, σημάδι καθυστέρησης ή κούφιας υπόσχεσης. Μια πολύ διαφορετική μέθοδος είναι η Αριθμολογία του Άνθους της Δαμασκηνιάς, η οποία αποδίδεται στον Shao Yong, και δεν χρειάζεται καθόλου νομίσματα ή μίσχους. Αντλεί το εξάγραμμα από τον κόσμο γύρω μας, έναν χρόνο, ένα πλήθος αντικειμένων, ένα χρώμα, το πέταγμα ενός πουλιού, και στη συνέχεια διαβάζει το αποτέλεσμα μέσα από την ισορροπία Ti-Yong, αντιμετωπίζοντας το ένα τρίγραμμο ως τον εαυτό και το άλλο ως την κατάσταση, με ένα αμοιβαίο εξάγραμμα να δείχνει το κρυμμένο κέντρο των γεγονότων.

Το εσωτερικό καμίνι: Δαοϊστική αλχημεία

Επειδή το κείμενο ανάγει το σύμπαν στο παιχνίδι του Γιν και του Γιανγκ, έγινε η φυσική γλώσσα της δαοϊστικής αλχημείας. Το Cantong Qi, το οποίο παραδοσιακά αποδίδεται στον Wei Boyang τον δεύτερο αιώνα, είναι το ιδρυτικό του έργο, ενώνοντας το Ι Τσινγκ, τη φιλοσοφία των Huang-Lao και την εργασία του καμινιού. Όπου η πρώιμη εξωτερική αλχημεία έλιωνε πραγματικά ορυκτά, η εσωτερική αλχημεία, Neidan, έστρεψε τη διαδικασία προς τα μέσα. Το σώμα γίνεται το χωνευτήρι, οι ενέργειές του διυλίζονται όπως ο μόλυβδος και ο υδράργυρος, και τα εξήντα τέσσερα εξάγραμμα λειτουργούν ως δείκτες που χρονίζουν τη 'διαδικασία πυρός' στη διάρκεια μιας ημέρας, ενός μήνα ή ενός έτους. Ο στόχος είναι να αντιστραφεί η ακολουθία της δημιουργίας και να κυοφορηθεί ένα αθάνατο έμβρυο στην κάτω κοιλιακή χώρα, μια πειθαρχία αρκετά σοβαρή ώστε να προσελκύσει σχολιασμούς από λογίους όπως ο Zhu Xi.

Τα τρίγραμμα σε κίνηση: Baguazhang

Η ίδια φιλοσοφία πήρε φυσική μορφή στο Baguazhang, την Παλάμη των Οκτώ Τριγράμμων, μια εσωτερική πολεμική τέχνη που δημιουργήθηκε τον δέκατο ένατο αιώνα από τον Dong Haichuan. Η προϋπόθεσή της είναι η βασική διδασκαλία του Ι Τσινγκ: ότι τίποτα δεν μένει σταθερό και ότι η ακαμψία προκαλεί την καταστροφή. Ο ασκούμενος περπατά στην άκρη ενός κύκλου με συρόμενα βήματα 'μέσα σε λάσπη', αλλάζοντας συνεχώς γωνία για να αποφύγει τη δύναμη, και η ύλη βασίζεται σε οκτώ 'μητρικές παλάμες', μία για την ενέργεια κάθε τριγράμμου, από την αδυσώπητη εξωτερική δύναμη του Qian μέχρι την υποχωρητική απορρόφηση του Kun. Αργότερα, δάσκαλοι χώρισαν την τέχνη σε ξεχωριστά στυλ για πάλη, χτυπήματα και κλειδώματα αρθρώσεων. Στο Baguazhang, ο μαχητής ενσαρκώνει το ίδιο το κείμενο, μετατρέποντας τις σκληρές επιθέσεις σε μαλακές αποφυγές και τις αποφυγές πίσω σε χτυπήματα.

Κορέα: Ιατρική και προφητεία

Στη βαθιά κομφουκιανή δυναστεία των Joseon, το Ι Τσινγκ, γνωστό ως Juyeok, βρισκόταν στο επίκεντρο της σκέψης. Ο Toegye Yi Hwang και ο Yulgok Yi I έχτισαν μακροσκελείς συζητήσεις γύρω από τις αρχές και την υλική δύναμη πάνω στη μεταφυσική του. Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, ο Lee Je-ma έκανε ένα περαιτέρω άλμα, θεμελιώνοντας ένα ολόκληρο ιατρικό σύστημα στη γενεσιουργό ακολουθία του κειμένου από το απόλυτο στο Γιν και το Γιανγκ και στις τέσσερις εικόνες. Η ιατρική του, το Sasang, ταξινομεί τους πάντες σε τέσσερις ιδιοσυγκρασίες με διαφορετικές δυναμικές οργάνων, έτσι ώστε ένα γιατρικό που θεραπεύει έναν τύπο μπορεί να βλάψει έναν άλλον. Την ίδια περίοδο, το Jeongyeok του Kim Il-bu αναδιαμόρφωσε το κλασικό έργο ως προφητεία, υποστηρίζοντας ότι η παλιά ιεραρχική τάξη έδινε τη θέση της σε έναν αρμονικό 'Ύστερο Ουρανό', μια ιδέα που τροφοδότησε αρκετές νέες θρησκείες στην Κορέα.

Ιαπωνία: Από το Ζεν στην κρατική τέχνη

Η Ιαπωνία δέχτηκε αρχικά το κείμενο μέσω των Ζεν μοναχών των ναών Gozan στο Κιότο, οι οποίοι το διάβασαν σε μια εύκολη ανάμειξη Βουδισμού και Κομφουκιανισμού. Υπό το σογκουνάτο των Τοκουγκάβα προωθήθηκε σε επίσημη κρατική φιλοσοφία και απομακρύνθηκε από τον Βουδισμό. Τον δέκατο έβδομο αιώνα, ο Yamazaki Ansai προχώρησε παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι οι αλήθειες του Ι Τσινγκ ήταν ταυτόσημες με τον ντόπιο Σιντοϊσμό και δεσμεύοντας το κινεζικό σύμπαν με τους ιαπωνικούς θεούς στο δικό του Suika Shinto. Στην εποχή των Meiji, ο αυτοδίδακτος μάντης Takashima Kaemon, ο οποίος έμαθε το κείμενο στη φυλακή, χρησιμοποίησε μίσχους αχιλλείας για να συμβουλεύσει υπουργούς και δημοσίευσε έναν τεράστιο σχολιασμό, μετατρέποντας το κλασικό έργο σε γέφυρα για ταχύ εκσυγχρονισμό. Το όνομά του εξακολουθεί να πουλά δημοφιλή αλμανάκ σε όλη την Ιαπωνία σήμερα.

Βιετνάμ: Προφητείες, σημαίες και ναοί

Στο Βιετνάμ, το κείμενο (Kinh Dịch) διέτρεχε τη λογιοσύνη, την πολιτική και τη θρησκεία. Τον ταραχώδη δέκατο έκτο αιώνα, ο σοφός Nguyen Binh Khiem αποσύρθηκε από μια διεφθαρμένη αυλή και συμβούλευε αντίπαλους πολέμαρχους με κρυπτική ποίηση βασισμένη στα εξάγραμμα, προβλέποντας μετατοπίσεις γενιές μπροστά. Τα τρίγραμμά του έφτασαν μέχρι και στην εθνική σημαία: η Αυτοκρατορία του Βιετνάμ ύψωσε το τρίγραμμο Li της φωτιάς και του νότου το 1945, και η μετέπειτα Δημοκρατία ύψωσε τις τρεις συμπαγείς γραμμές του Qian, που διαβάζονταν ως ο ουρανός και η ένωση των τριών περιοχών της χώρας. Η εσωτερική του κορύφωση είναι ο Καοδαϊσμός, που ιδρύθηκε το 1926, του οποίου η Αγία Έδρα στο Tây Ninh είναι χτισμένη γύρω από τα οκτώ τρίγραμμα, ένα οκταγωνικό παλάτι που παντρεύει τη δυαδική προέλευση του Ι Τσινγκ με έναν κόσμο όπου το θείο γεμίζει το σύνολο του Γιν και του Γιανγκ.

Η δυτική συνάντηση

Όταν το κείμενο έφτασε στην Ευρώπη, μελετήθηκε σοβαρά ως δομή αντί να απορριφθεί ως δεισιδαιμονία. Ο Ιησουίτης Joachim Bouvet, στην αυλή του Kangxi, έστειλε τη διάταξη του Fuxi για τα εξάγραμμα στον Leibniz το 1701. Ο Leibniz, ο οποίος αναζητούσε καιρό μια χρήση για την αριθμητική με βάση το δύο, είδε τον δικό του δυαδικό κώδικα σε αυτό, διάβασε τη σπασμένη γραμμή ως μηδέν και τη συμπαγή γραμμή ως ένα, και θεώρησε το διάγραμμα ως απόδειξη ότι η λογική του ήταν αρχαία και θεόσταλτη. Τον εικοστό αιώνα, ο Carl Jung, σε συνεργασία με τη Marie-Louise von Franz, χρησιμοποίησε τον χρησμό για να αναπτύξει τη συγχρονικότητα, μια μη-αιτιώδη αρχή όπου η εσωτερική κατάσταση του μάντη και η εξωτερική πτώση των νομισμάτων μοιράζονται ένα ενιαίο πεδίο νοήματος. Στη μοριακή βιολογία, ορισμένοι έχουν παρατηρήσει ότι τα εξήντα τέσσερα εξάγραμμα αντιστοιχούν στα εξήντα τέσσερα κωδικόνια του γενετικού κώδικα, μια συμμετρία που οι σκεπτικιστές αποκαλούν σύμπτωση και οι ενθουσιώδεις δικαίωση.

Πώς να χρησιμοποιήσετε αυτή τη βιβλιοθήκη

Περιηγηθείτε ανά σχολή για να παρακολουθήσετε μια ανάγνωση του κειμένου από τις ρίζες της, είτε πρόκειται για το σύμβολο-αριθμό των Χαν, το νόημα-αρχή των Song, τη δαοϊστική αλχημεία ή τη δυτική συνάντηση, ή περιηγηθείτε ανά μέθοδο για να συγκρίνετε πώς ρίχνεται και εφαρμόζεται το εξάγραμμα, από τους μίσχους αχιλλείας και τα νομίσματα μέχρι τις Έξι Γραμμές, το Άνθος της Δαμασκηνιάς, την ιατρική και την κρατική τέχνη. Κάθε παράδοση, οι μέθοδοί της και το λεξιλόγιό της είναι διαθέσιμα στις πενήντα δύο γλώσσες του οικοσυστήματος του Tarot Academy, ώστε να μπορείτε να μελετήσετε την αλλαγή στη γλώσσα με την οποία σκέφτεστε.