Mga sistema ng interpretasyon

Ang Sampung Pakpak

Isang manwal ng panghuhula mula sa Bronze Age ang naging pilosopikal na klasiko dahil may nagkabit ng mga komentaryo dito. Pitong teksto sa sampung bahagi, tradisyunal na iniuugnay kay Confucius at tiyak na hindi niya sinulat, ang nagbigay ng kosmolohiya, etika, at bokabularyong ginagamit ng lahat ng kasunod pa sa tradisyon.

7
teksto
10
bahagi
c. 300 BCE
pinakamaagang saplot

Ang pitong teksto

Ang bilang na sampu ay dahil hinati sa dalawa ang tatlo sa mga teksto. Ang bawat isa ay nagdadala ng isang bagay na wala sa orihinal na oraakulo, at hindi sila nagkakasundo sa lahat ng bagay.

⚖️

Tuan Zhuan, tungkol sa mga Hatol

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Nasa dalawang bahagi. Ipinapaliwanag nito ang Hatol ng bawat heksagrama sa pamamagitan ng istruktura ng larawan: alin ang naghaharing guhit, kung sentral at tama ba ang naghaharing guhit, ano ang ginagawa ng dalawang trigrama sa isa't isa. Dito itinatag ang teknikal na bokabularyo ng pagsusuri ng guhit.

🏔️

Ang mga Malaking Larawan

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Binabasa nito ang dalawang trigrama bilang isang larawan at kumukuha ng tuntunin sa asal dito, halos palaging sa anyong 'kaya ganito ang ginagawa ng taong marangal'. Ang pinakasinipi at pinaka-konsistenteng etikal na saplot sa buong aklat.

🔍

Ang mga Maliit na Larawan

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Maiikling paliwanag sa bawat teksto ng guhit, na ipinapaliwanag ang bawat isa batay sa posisyon, kawastuhan, o kaugnayan nito sa kapitbahay. Maikli, minsan ay siklikal, at ang pangunahing tulay sa pagitan ng wika ng oraakulo at ng pagsusuri nito sa istruktura.

🌌

Ang Great Treatise, unang bahagi

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Ang pilosopikal na puso. Inilalahad nito ang kosmolohiya ng pagbabago, ang Supreme Polarity na naglilikha ng dalawang mode at apat na larawan, at ang salaysay kung paano ginawa ng mga pantas ang mga larawan. Naglalaman din ito ng tanging sinaunang paglalarawan ng pamamaraang yarrow.

🧠

Ang Great Treatise, ikalawang bahagi

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Ipinagpapatuloy nito ang pag-imbento ng sibilisasyon na iniuugnay sa larawan ng heksagrama, mga pagninilay tungkol sa wika at kahulugan, at pinalawig na komentaryo sa piling mga guhit. Pinagmulan ng maraming pariralang ginagamit sa pangkalahatang paggamit ng wikang Tsino.

🐉

Wenyan, tungkol sa unang dalawang heksagrama

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Isang matagalang komentaryo sa Qian at Kun lamang, na tinatalakay sa lalim na hindi natatanggap ng ibang heksagrama. Ang mga saplot-saplot na pagbasa nito sa guhit ng dragon ang modelo kung paano binibigyang-kahulugan ng tradisyon ang isang guhit sa ilang antas nang sabay.

☰

Shuogua, tungkol sa mga trigrama

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Ang katalogo ng mga tugmang trigrama: larawan, gampanin sa pamilya, hayop, bahagi ng katawan, direksyon at panahon. Kung wala ito, walang mapagkukunan ang Plum Blossom, Wen Wang Gua at karamihan ng feng shui.

🔗

Xugua, ang pagkakasunod-sunod

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Ipinapaliwanag nito kung bakit sumusunod ang bawat heksagrama sa nauna rito, sa isang kadena ng maiikling sanhi-at-bunga na pahayag. Kadalasang paapon ang pangangatwiran, ngunit ito pa rin ang salaysay ng tradisyon kung bakit ang ayos ni Haring Wen ay isang ayos.

🔀

Zagua, ang halu-halong heksagrama

Tsina mga ika-3 siglo BCE

Ipinares nito ang mga heksagrama at binigyang-katangian ang bawat isa sa iilang karakter, kadalasan sa pamamagitan ng kaibahan. May tugma, siksik, at kapaki-pakinabang bilang paalala, ngunit hindi nito pinapansin ang pagkakasunod-sunod na kababigay-katwiran lamang ng Xugua.

📐

Ang kagamitan ng pagsusuri sa guhit

Tsina mula sa mga Pakpak

Kawastuhan, sentralidad, pagtutugma, pagsakay at pagsuporta: ang buong kagamitan para basahin ang isang heksagrama mula sa panloob na istruktura nito ay nagmula sa mga tekstong ito, hindi sa Zhouyi.

☯️

Ang kosmolohiya ng pagbabago

Tsina mula sa mga Pakpak

Ang Supreme Polarity, ang pagpapalitan ng yin at yang bilang ang Daan, ang pagtutugma ng langit, lupa, at sangkatauhan. Ang metapisika ng Neo-Confucian ay higit na isang pagpapalawak ng ilang linya sa Great Treatise.

🧭

Ang pagliko tungo sa etika

Tsina mula sa mga Pakpak

Ginawa ng mga Pakpak na isang aklat tungkol sa asal ang isang oraakulo tungkol sa alay, bihag, at kampanya. Ang taong marangal, na halos hindi lumilitaw sa pinakamatandang saplot, ang naging sentral na tauhan ng teksto.

Mga ideya, tanong at ebidensya

Ano ang ipinakilala ng mga Pakpak, sino talaga ang sumulat nito, at ano ang ipinakita ng mga hinukay na manuskrito.

Ang atribusyon kay Confucius

tradisyonal Tsina

Iniuugnay ng tradisyon ang mga Pakpak kay Confucius, at walang modernong iskolar ang tumatanggap nito. Ang mga teksto ay mas huli kaysa sa kanya nang dalawang siglo o higit pa, iba-iba ang bokabularyo at pilosopiya, at malinaw na ilang tao ang sumulat nito.

Ouyang Xiu

1007–1072 Song China

Ang unang pangunahing iskolar ng Tsina na nagsulat na hindi maaaring pareho lamang ang may-akda ng lahat ng Pakpak, batay sa panloob na ebidensya. Isang kapansin-pansing halimbawa ng maagang kritisismong pangteksto, at umabot ng ilang siglo bago ito karaniwang tinanggap.

Ang mga manuskrito ng Mawangdui

hinukay noong 1973 Hunan

Isang kopya mula sa mga 200 BCE na may ibang ayos ng heksagrama at mga tekstong komentaryo na wala sa natanggap na mga Pakpak, kasama ang mga diyalogo sa pagitan ni Confucius at ng kanyang mga alagad. Direktang ebidensya na buhay pa rin ang saplot na komentaryo noong panahong iyon.

Ang paggamit ni Wang Bi

226–249 Wei China

Ang kanyang pagbasang batay sa prinsipyo ng kahulugan ay halos ganap na gumagamit sa kagamitang istruktural na ibinigay ng mga Pakpak, tinatanggal ang mga tugmang Han. Sa ganitong diwa, ang paaralang Yili ay pagbabalik sa mga Pakpak.

Han Kangbo

mga 332–380 Eastern Jin

Nagkomentaryo si Wang Bi sa mga heksagrama ngunit hindi sa mga Pakpak; nakumpleto ni Han Kangbo ang gawain sa pamamagitan ng pagkomentaryo dito. Magkasama silang kumalat mula noon bilang iisang natanggap na komentaryo.

Ang paghihiwalay ni Zhu Xi

1130–1200 Fujian

Iginiit niya ang pagkakaiba ng orihinal na tekstong panghuhula sa mga komentaryong inilapat dito, at inilimbag nang magkahiwalay sa kanyang edisyon. Isang mahalagang hakbang pang-editoryal para sa sinumang gustong makita ang mga saplot.

Ang talata ng Supreme Polarity

Great Treatise Tsina

Isang iisang pangungusap tungkol sa Supreme Polarity na naglilikha ng dalawang mode, na lumilikha ng apat na larawan at pagkatapos ay ng walong trigrama. Sa ibabaw nito itinayo ni Zhou Dunyi ang kosmolohiyang Neo-Confucian labimpitong siglo pagkatapos.

Ang crane sa lilim

Great Treatise Tsina

Huminto ang Treatise upang palawakin ang ikalawang guhit ng heksagrama 61, kinukuha rito ang paniwalang ang taimtim na salita ay sinasagot mula sa isang libong milya ang layo. Ang pinakasinipi na sandaling komentaryo sa buong aklat.

Bakit pinakamahalaga ang Shuogua

praktikal Tsina

Sa lahat ng Pakpak, ito ang pang-araw-araw na ginagamit ng mga aktibong mananagot, dahil ang mga talahanayan ng tugmang trigrama ang hilaw na materyal ng Plum Blossom, Anim na Guhit, at feng shui.

Ang modernong paghihiwalay

Mula sa ika-20 siglo pasulong Kanluran

Ang mga tagasaling makasaysayan ang pananaw, tulad ni Richard Rutt, ay inilalahad ang Zhouyi nang wala ang mga Pakpak, upang ipakita kung ano ang sinasabi ng tekstong Bronze Age bago idagdag ang pilosopiya. Nakakabigla ang kaibahan.

Ang pagsasanib ni Wilhelm

1924 Alemanya

Sa kabaligtaran, isinanib ni Wilhelm ang mga Pakpak sa kanyang salin, kaya't ang mga Pagbabago sa Ingles ay binabasa bilang patuloy na literaturang pang-karunungan sa halip na isang oraakulo na may apendise.

Bakit sampu at hindi pito

tradisyonal Tsina

Tatlo sa pitong teksto, ang Tuan, ang Xiang, at ang Great Treatise, ay bawat isa'y hinati sa dalawang bahagi, na nagpapataas sa bilang tungo sa sampu. Ang bilang ay usaping paghahati sa halip na nilalaman.

Ano ang ginawa ng mga Pakpak

Alisin sa Aklat ng mga Pagbabago ang lahat maliban sa pinakamatandang saplot, at ang matitira ay maikli at kakaiba. Mga pangalan ng heksagrama, maiikling Hatol na oraakular, at anim na pahayag ng guhit bawat isa tungkol sa alay, bihag, hayupan, pangangaso, kasal at kampanyang militar. Halos walang pilosopiya rito at halos walang etika.

Ang aklat na aktwal na binabasa ng lahat ay ang tekstong iyon kasama ang Sampung Pakpak: pitong komentaryo sa sampung bahagi, idinugtong sa isang panahong nagtatapos sa mga panahon ng Han. Binigyan nila ng kosmolohiya, moral na bokabularyo, at analitikal na kagamitan ang aklat, at ito ang dahilan kung bakit naging klasiko ang mga Pagbabago sa halip na manatiling isang manwal lamang.

Ang bilang na sampu ay aritmetika lamang, hindi nilalaman. Tatlo sa pitong teksto ang bawat isa'y hinati sa dalawang bahagi, na nagpapataas sa kabuuan sa sampung bahagi.

Ang pitong teksto

Ipinapaliwanag ng Tuan Zhuan ang Hatol ng bawat heksagrama batay sa istruktura ng larawan: alin ang naghaharing guhit, kung sentral at tama ba ang guhit na iyon, ano ang ginagawa ng mga trigrama sa isa't isa. May dalawang uri ang Xiang Zhuan. Binabasa ng Malaking Larawan ang pares ng trigrama bilang isang larawan at kumukuha ng asal dito, halos palaging sa anyo ng ginagawa nang naaayon ng taong marangal. Ipinapaliwanag naman ng Maliit na Larawan ang bawat teksto ng guhit batay sa posisyon at kaugnayan.

Ang Xici, ang Great Treatise, nasa dalawang bahagi, ang siyang pilosopikal na puso. Naglalaman ito ng salaysay ng Supreme Polarity na naglilikha ng dalawang mode, ng apat na larawan at walong trigrama; ang kuwento ng mga pantas na nag-imbento ng sibilisasyon mula sa larawan ng heksagrama; mga pagninilay sa hangganan ng wika; at ang tanging sinaunang paglalarawan ng pamamaraang yarrow.

Ang Wenyan ay nagkomentaryo sa Qian at Kun lamang, sa lalim na wala nang iba pang tumatanggap. Kinakatalogo ng Shuogua ang mga tugmang trigrama. Ipinapaliwanag ng Xugua kung bakit sumusunod ang bawat heksagrama sa naunang isa. Ipinares ng Zagua ang mga heksagrama at binigyang-katangian ang bawat isa sa iilang karakter na may tugma, masayang binabalewala ang pagkakasunod-sunod na kababigay-katwiran lamang ng Xugua.

Hindi kay Confucius

Iniuugnay ng tradisyon ang mga Pakpak kay Confucius. Walang modernong iskolar ang tumatanggap nito, at hindi bago ang mga pagdududa: iginiit ni Ouyang Xiu noong ika-11 siglo, batay sa panloob na ebidensya, na hindi maaaring pareho lamang ang may-akda ng lahat ng ito.

Mas huli ang mga teksto kaysa kay Confucius nang dalawang siglo o higit pa. Nagkakaiba sila sa isa't isa sa bokabularyo, sa mga pilosopikal na palagay, at sa kalidad. May mga ideya ito, lalo na tungkol sa yin at yang bilang mga kosmikong prinsipyo, na kabilang sa panahon ng Warring States at Han sa halip na sa kanyang buhay.

Linutas ng mga manuskrito ng Mawangdui, hinukay noong 1973 mula sa isang libingang sinarhan noong mga 168 BCE, ang tanong mula sa kabaligtarang direksyon. May ibang ayos ng heksagrama ang kopyang iyon at nagdadala ng mga tekstong komentaryo na wala sa natanggap na mga Pakpak, kabilang ang mga diyalogong tinatalakay ni Confucius ang mga Pagbabago. Buhay pa ring sinusulat at inaayos ang saplot na komentaryo sa isang petsang inaakala ng tradisyon na matagal nang naitakda.

Ano ang idinagdag nila, sa konkretong paraan

Tatlong bagay, at hindi makikilala ang tradisyon kung wala ang kahit isa dito.

Ang kagamitang analitikal: kawastuhan, sentralidad, pagtutugma, pagsakay at pagsuporta. Ang bawat teknik para basahin ang isang heksagrama mula sa panloob na istruktura nito ay nagmula sa mga Pakpak sa halip na sa Zhouyi, at ang buong paaralang Yili ay itinayo dito.

Ang kosmolohiya: ang pagpapalitan ng yin at yang bilang ang Daan, ang Supreme Polarity at ang sunud-sunod na paghahati nito, ang tatluhang ugnayan ng langit, lupa, at sangkatauhan. Ang tekstong nagtatag ng metapisikang Neo-Confucian ni Zhou Dunyi ay higit na isang pagpapalawak ng isang pangungusap sa Great Treatise.

Ang etika: ang taong marangal, na halos hindi lumilitaw sa pinakamatandang saplot, ang naging sentral na tauhan. Ang bawat Malaking Larawan ay ginagawang tuntunin sa asal ang isang larawan, at ito ang saplot na pinakamalaking dahilan kung bakit binabasa ang aklat bilang literaturang pang-karunungan.

Dapat banggitin nang hiwalay ang Shuogua dahil ito ang Pakpak na pang-araw-araw na ginagamit ng mga aktibong mananagot. Ang mga talahanayan nito tungkol sa kahulugan ng bawat trigrama ang hilaw na materyal ng Plum Blossom, Wen Wang Gua, at feng shui.

Pagbasa kasama o wala sila

Iginiit ni Zhu Xi ang paghihiwalay sa orihinal na oraakulo mula sa mga komentaryo at inilimbag ang mga ito nang magkahiwalay, isang mahalagang tulong para sa sinumang gustong makita ang mga saplot. Ang mga modernong tagasaling makasaysayan ang pananaw, tulad ni Richard Rutt, ay lumalampas pa at inilalahad ang Zhouyi nang mag-isa.

Salungat naman ang ginawa ni Richard Wilhelm, na isinanib ang mga Pakpak sa kanyang salin upang mabasa ang komentaryo at teksto bilang isang tuluy-tuloy na gawain. Iyan ang dahilan kung bakit ang mga Pagbabago sa Ingles ay parang isang aklat ng karunungan sa halip na isang oraakulo na may apendise, at isa itong tapat na paglalahad kung paano talaga natanggap ang teksto sa Silangang Asya.

Wala sa dalawang paraan ang mali, ngunit tunay silang nagbubunga ng magkaibang aklat, at dapat malaman ng isang mambabasa kung alin ang nasa kanyang kamay.

Mga madalas itanong

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.