Yili, de betekenis-beginsellezing
Een drieëntwintigjarige verklaarde dat de beelden een fuik waren om betekenis mee te vangen en moesten worden weggeworpen zodra de vis binnen was. Dat betoog brak de hegemonie van de Han-getallenleer, maakte van Het Boek der Veranderingen een filosofisch werk en verhief het tot de tekst die elke Chinese ambtenaar diende te kennen.
- 12
- stromingen
- 12
- denkers
- 1,500
- jaar commentaartraditie
De stromingen
Betekenis-beginsel is veeleer een methode dan een doctrine, en wie haar toepaste verschilde grondig van mening. Dit zijn de lezingen die de methode voortbracht, van derde-eeuwse metafysica tot de laatste grote confucianistische systemen.
Xuanxue (Duister Leren)
Wang Bi's bedding: een beweging die de Veranderingen, de Laozi en de Zhuangzi tezamen las als een metafysica van het niet-zijn. Zij vatte de Veranderingen op als een uiteenzetting over hoe het vele uit het ene ontstaat, en had geen boodschap aan kalendercorrespondenties.
Grijp de betekenis, vergeet de beelden
Het grondleggende betoog, ontleend aan de visfuik van de Zhuangzi. Woorden dienen om beelden te vatten, beelden dienen om betekenissen te vatten, en elk middel behoort te worden losgelaten zodra het heeft overgebracht wat het draagt. Wie zich vastklampt aan het beeld, heeft de kern gemist.
De Zhouyi zhu
Wang Bi's commentaar, na zijn dood voltooid door Han Kangbo. Het verklaart elk hexagram vanuit de onderlinge betrekkingen tussen de lijnen en de toestand die zij beschrijven, zonder stammen, takken of fasen, en verdrong de Han-commentaren nagenoeg geheel.
De Tang-orthodoxie
Kong Yingda's Zhouyi zhengyi nam Wang Bi's tekst als grondslag voor het officiële subcommentaar. Daarmee werd de betekenis-beginsellezing vastgelegd als staatsleer voor het examensysteem, wat haar overlevering veiligstelde.
De Song-heropening
Hu Yuan en Li Gou begonnen de Veranderingen te lezen voor maatschappelijke en politieke stellingname in plaats van metafysica. Zij behandelden de hexagrammen als situaties waar een bestuurder daadwerkelijk voor kon komen te staan: de wending die Cheng Yi mogelijk maakte.
De Opperste Polariteit
Zhou Dunyi's korte Taijitu shuo leidt de kosmos af uit de Opperste Polariteit via yin en yang en de Vijf Fasen. Het verankert de neoconfucianistische metafysica in een zinsnede uit het Grote Commentaar en gaf de school haar kosmologische fundament.
De ethische lezing
Cheng Yi's Yi zhuan behandelt elk hexagram als een morele en politieke situatie die om een juist antwoord vraagt, en de lijnen als posities die iemand naar behoren of gebrekkig kan bekleden. Waarzeggerij ontbreekt vrijwel geheel; de tekst is een gedragshandleiding geworden.
Zhu Xi's herstel
Zhu Xi betoogde dat de Veranderingen van oorsprong een orakelhandboek waren en als zodanig moesten worden gelezen, om pas daarna filosofisch te worden geduid. Zijn Zhouyi benyi herstelde het duizendbladritueel in een tekst die Cheng Yi louter ethisch had gemaakt, en werd de standaardeditie.
De historische lezing
Yang Wanli en anderen lichtten elk hexagram toe met episoden uit de Chinese geschiedenis, zodat de figuren een typologie van politieke situaties met uitgewerkte voorbeelden werden. Deze aanpak maakte de tekst onderwijsbaar en buitengewoon geliefd.
De leer van het gemoed
De stroming rond Lu Jiuyuan en Wang Yangming, die het beginsel in het gemoed lokaliseerde in plaats van in uiterlijke zaken, en de Veranderingen las als een beschrijving van het morele bewustzijn veeleer dan van een te onderzoeken kosmos.
De examenorthodoxie
Toen de Cheng-Zhu-lezing eenmaal de grondslag werd van de staatsexamens, bestudeerde elke geletterde ambtenaar in de sinosfeer de Veranderingen via dit prisma. Zes eeuwen gedeeld curriculum maakten de woordenschat van deze school tot de algemeen gangbare.
De wending naar qi
Wang Fuzhi en gelijkgestemden verwierpen de gedachte dat het beginsel voorafgaat aan de materiële kracht. Zij lazen de Veranderingen als een verslag van voortdurende transformatie in een wereld die louter uit qi bestaat: het laatste grote oorspronkelijke systeem voordat de Qing zich op de filologie toelegde.
De mensen die ze bouwden
De commentator die met de Han brak, de Tang-redacteuren die zijn lezing tot staatsleer verhieven, de Song-filosofen die haar herbouwden als ethiek en de latere denkers die weerwerk leverden.
Wang Bi
Schreef het commentaar dat tweeduizend jaar uitlegtraditie een andere wending gaf, met het betoog dat beelden de betekenis dienen en kunnen worden losgelaten zodra die begrepen is. Hij bekleedde een bescheiden ambt, was naar verluidt ongeschikt voor zijn taak en stierf op drieëntwintigjarige leeftijd aan een ziekte.
Han Kangbo
Voltooide Wang Bi's levenswerk door de Tien Vleugels te becommentariëren, die Wang Bi ongemoeid had gelaten. De twee commentaren circuleerden sindsdien gezamenlijk en werden als één enkel werk overgeleverd.
Kong Yingda
Leidde de keizerlijke commissie die de Juiste Betekenis van de Vijf Klassieken samenstelde en koos Wang Bi's Veranderingen als basistekst. Die redactionele keuze maakte betekenis-beginsel tot de orthodoxe lezing voor de daaropvolgende duizend jaar.
Hu Yuan
Een gezaghebbend leermeester die de Veranderingen las met het oog op praktische staatskunde en een generatie Song-geleerden vormde. Zijn colleges behoren tot de vroegste tekenen van de verschuiving van metafysica naar ethiek en bestuur.
Zhou Dunyi
Zijn tweehonderd karakters tellende Verklaring van het Diagram van de Opperste Polariteit werd de grondtekst van de neoconfucianistische kosmologie. Hij onderwees de gebroeders Cheng en geldt traditioneel als de eerste van de Song-meesters.
Cheng Yi
Schreef het invloedrijkste ethische commentaar op de Veranderingen, waarin hij elke lijn las als een vraagstuk van juist handelen in een gegeven positie. Compromisloos in de politiek en herhaaldelijk verbannen, voltooide hij het commentaar in ballingschap.
Su Shi
Dichter, schilder en staatsman wiens Dongpo Yi zhuan de Veranderingen leest met een literair oor en een gezonde scepsis jegens systeembouw. Het is het best leesbare en minst doctrinaire van alle Song-commentaren.
Zhu Xi
Bracht het neoconfucianisme tot een synthese en hield tegen Cheng Yi in vol dat de Veranderingen begonnen waren als waarzeggingshandboek. Zijn Zhouyi benyi herstelde de duizendbladmethode, en zijn editie van de klassieken bepaalde zeshonderd jaar lang het onderwijs in heel Oost-Azië.
Yang Wanli
Vooraanstaand dichter die een commentaar schreef waarin elk hexagram werd verlucht met historische voorvallen. Deze aanpak maakte de abstracties tastbaar en bood latere lezers een brug van de figuren naar daadwerkelijk politiek oordeelsvermogen.
Wang Yangming
Plaetste het beginsel in het gemoed veeleer dan in het onderzoek van uiterlijke dingen, een inzicht dat hij verwierf tijdens zijn ballingschap in Guizhou. Zijn lezing keert de Veranderingen naar binnen, naar het herkennen van reeds aanwezige morele kennis.
Wang Fuzhi
Schreef na de val van de Ming tijdens decennia in de onderduik verschillende werken over de Veranderingen, waarin hij betoogde dat het beginsel niet los van materiële kracht kan bestaan. Bij leven nagenoeg onbekend, werd hij in de negentiende eeuw herontdekt en gelezen als een proto-modern denker.
Li Guangdi
Stelde op bevel van keizer Kangxi de Zhouyi zhezhong samen, een editie die de lezingen van Cheng en Zhu tegen elkaar afweegt en de officiële Qing-tekst van de Veranderingen werd.
Waar het geschil begon
Halverwege de derde eeuw schreef een bijzonder jonge man genaamd Wang Bi een commentaar op Het Boek der Veranderingen met een passage die de daaropvolgende zeventienhonderd jaar geciteerd zou worden. Woorden, zo stelde hij, bestaan om beelden te bevatten; beelden bestaan om betekenissen te bevatten. Een strik is er om de haas te vangen, en wie de haas eenmaal heeft, vergeet de strik. Wie zich nog aan het beeld vastklampt, heeft niet begrepen waartoe het beeld diende.
Zijn doelwit was de teken-getalschool van de Han, die inmiddels een stelsel van kalenders, stammen, takken, fasen en afleidingsregels had opgetuigd dat zo ingewikkeld was dat een commentator er vrijwel alles mee kon rechtvaardigen. Wang Bi betoogde niet dat het apparaat in detail onjuist was; hij stelde dat het aan de kern voorbijging. Een lezer die louter correspondenties opstapelde, was met iets anders bezig dan met lezen.
Yili, de school van betekenis en beginsel, koos zijn zijde.
Wat de machinerie verving
Nadat Wang Bi de correspondenties overboord had gegooid, had hij een ander uitgangspunt nodig om de hexagrammen te duiden. Hij vond dat in de innerlijke structuur van de figuur zelf: welke lijn het hexagram beheerst; of een lijn op een voor haar geëigende plaats staat; of zij centraal staat; of zij correspondeert met de lijn drie posities verderop; of zij op een sterkere lijn rust dan wel erdoor gedragen wordt; en hoe de twee trigrammen op elkaar inwerken.
Dit waren geen eigen vindingen, want ze stonden al in de Tien Vleugels. Zijn verdienste was dat hij ze als toereikend beschouwde. Een hexagram beschrijft een toestand, de lijnen beschrijven posities daarbinnen, en interpreteren betekent nagaan wat voor situatie dit is en wat iemand in elke positie te doen staat. Niets buiten de figuur zelf is vereist.
Dat was een soberdere gereedschapskist dan die van de Han-school en aanzienlijk veeleisender, omdat zij geen mogelijkheid bood om mechanisch een antwoord te berekenen. De methode vroeg om oordeelsvermogen, en bracht daarom filosofie voort in plaats van techniek.
Van metafysica naar ethiek
Wang Bi las de Veranderingen metafysisch, in samenhang met de Laozi en de Zhuangzi. Zijn Veranderingen vormen een verslag van hoe veelheid voortkomt uit een ongedifferentieerde bron. Onder de Tang werd die lezing officieel toen Kong Yingda haar koos als uitgangspunt voor het keizerlijke subcommentaar. Dat besliste de overlevering: Wang Bi's tekst werd gekopieerd, terwijl de Han-commentaren bleven liggen.
De Song verlegden het zwaartepunt. Vanaf leermeesters als Hu Yuan begonnen geleerden de hexagrammen te lezen als politieke en maatschappelijke situaties in plaats van metafysische vraagstukken, en Cheng Yi voltooide die wending. Zijn commentaar vraagt bij elke lijn wat een rechtschapen mens in die positie behoort te doen, en antwoordt in de taal van de confucianistische ethiek. Waarzeggerij is nagenoeg verdwenen; de Veranderingen zijn een gedragsleer geworden.
Zhu Xi vond dat dit te ver ging. Hij onderschreef de filosofie, maar wees op een historisch gegeven: de Veranderingen waren ooit samengesteld als orakelhandboek, de taal was die van voortekens, en wie het werk las alsof het van meet af aan louter ethiek was geweest, deed de tekst geweld aan. Zijn Zhouyi benyi voegde het duizendbladritueel weer toe om de uitkomsten vervolgens moreel te duiden. Die combinatie verklaart waarom de traditie doorgaans naar Cheng en Zhu gezamenlijk wordt vernoemd.
Het examensysteem
In 1313 wees het Yuan-hof de Cheng-Zhu-commentaren aan als grondslag voor de staatsexamens, en latere dynastieën handhaafden die keuze tot de afschaffing van de examens in 1905. Bijna zes eeuwen lang bestudeerde elke geletterde ambtenaar in China, evenals in de Koreaanse en Vietnamese staten die hetzelfde curriculum overnamen, Het Boek der Veranderingen via deze school.
De draagwijdte daarvan wordt gemakkelijk onderschat. Wanneer een Joseon-geleerde of een examenkandidaat onder de Lê-dynastie over de Veranderingen schreef, waren de begrippen en het idioom die van Cheng Yi en Zhu Xi. De betekenis-beginsellezing is niet zomaar een van de vele interpretaties: zij bepaalde hoe de gehele sinosfeer over de tekst sprak, en vormt de onderlaag van vrijwel alle latere Oost-Aziatische commentaren.
Tegengeluiden van binnenuit
De school was allerminst eenvormig. Su Shi schreef een commentaar met het gehoor van een dichter en een afkeer van strakke systemen. Yang Wanli voorzag elk hexagram van historische voorbeelden, wat de tekst toegankelijk maakte voor onderwijs en het praktische oordeelsvermogen aanscherpte. Lu Jiuyuan en later Wang Yangming betoogden dat het beginsel in de menselijke geest huist in plaats van in het uiterlijke onderzoek der dingen, waardoor de Veranderingen een weergave van het morele bewustzijn werden.
De scherpste breuk volgde aan het eind. Wang Fuzhi, die na de val van de Ming ondergedoken leefde, verwierp het uitgangspunt dat het beginsel voorafgaat aan materiële kracht of er los van kan bestaan. Voor hem bestond er louter qi in voortdurende gedaanteverandering, en de Veranderingen beschrijven dat proces veeleer dan een eeuwig patroon erachter. Bij leven werd hij nauwelijks gelezen, maar in de negentiende eeuw won hij aan betekenis toen Chinese denkers, op zoek naar inheemse bronnen voor een moderne filosofie, op zijn werk stuitten.
Waartoe de school dient
Gelezen vanuit betekenis en beginsel is Het Boek der Veranderingen geen instrument om te voorspellen wat er zal gebeuren. Het is een gestructureerd overzicht van de omstandigheden waarin een mens kan verkeren, en van wat rechtschapenheid in elk daarvan vergt. De vierenzestig figuren vormen een typologie van levenssituaties: vooruitgang, terugtocht, belemmering, overvloed, verval en het ogenblik vlak voor de voltooiing.
Daarom hield deze school in de geletterde hoofdstroom stand tegen haar rivalen, en klinkt zij door in de meeste westerse vertalingen. Wanneer Wilhelm een lijn becommentarieert met een opmerking over het handelen van de edele mens, geeft hij Cheng Yi door. De alternatieve lezing, die rekent en berekent, heeft op die manier nooit haar weg naar het Westen gevonden.
Veelgestelde vragen
Laatste Berichten
Ontdek de oude wijsheid van tarotkaarten en ontgrendel de mysteries van je spirituele reis. Onze blog is jouw toegangspoort tot het begrijpen van de rijke symboliek, betekenissen en praktische toepassingen van tarot lezen.