Lagpas sa Silangang Asya

Ang pagtanggap ng Kanluran

Isang Jesuita sa Beijing ang nagpadala kay Leibniz ng dayagram ng animnapu't apat na hexagram at nakita niya ang sarili niyang binary arithmetic. Pagkalipas ng dalawa't kalahating siglo, naging bestseller ang parehong aklat sa San Francisco. Iilang teksto lamang ang lubos na nabago sa pamamagitan ng pagsasalin.

12
mga agos
12
mga personalidad
300
taon sa Kanluran

Ang mga agos

Bawat henerasyon ay nakahanap ng magkakaibang aklat. Isang patunay ng pahayag na Kristiyano, isang pambihirang obheto ng lohikang oriental, isang sikolohikal na instrumento, isang countercultural na orakulo, at sa huli ay isang dokumento mula sa Panahon ng Tanso.

✝️

Figurismong Jesuita

Beijing at Paris Ika-17 hanggang ika-18 siglo

Isang minorya ng mga misyonerong Jesuita ang nangatuwiran na ang mga klasikong Tsino ay nagtataglay ng isang tiwaling alaala ng pahayag mula sa bibliya, at binasa ang mga hexagram para sa mga bakas ng mga patriyarka. Hindi sumang-ayon ang Roma; gayunpaman, ang gawain ay nagbunga ng unang seryosong pakikipag-ugnayan ng Europa sa teksto.

🔟

Binary arithmetic

Hanover 1701–1703

Ipinadala ni Joachim Bouvet kay Leibniz ang pagkakaayos ni Fu Xi ng animnapu't apat na hexagram; nakita ni Leibniz na ang pagbasa sa mga putol na linya bilang zero at solidong linya bilang isa ay nagreresulta sa mga numerong zero hanggang animnapu't tatlo nang sunud-sunod. Itinuring niya ito bilang sinaunang pagpapatunay ng kanyang sariling sistema.

📘

Ang mga unang pagsasalin

Britanya at Europa Ika-19 na siglo

Dinala ng bersyon ni Thomas McClatchie noong 1876 at ng pagsasalin ni James Legge noong 1882 para sa Sacred Books of the East ang buong teksto sa wikang Ingles. Nalaman ni Legge na ang gawain ay hindi kanais-nais at sinabi ito, na mapapansin sa kanyang gawa.

📙

Ang edisyong Wilhelm-Baynes

Alemanya at Estados Unidos 1924 at 1950

Ang salin sa Aleman ni Richard Wilhelm, na ginawa kasama ang iskolar na si Lao Naixuan, na isinalin sa Ingles ni Cary F. Baynes na may paunang salita ni Jung. Ito ang naging pamantayang teksto sa Kanluran at humubog sa kung ano ang iniisip ng halos bawat mambabasang Ingles tungkol sa aklat.

🎲

Synchronicity

Zurich Mga dekada 1930 hanggang 1950

Ang panukala ni Jung tungkol sa isang prinsipyong nag-uugnay nang walang sanhi, na binuo upang bahagyang ipaliwanag ang kanyang napansin sa pagkonsulta sa mga Pagbabago. Nagbigay ito sa mga mambabasa sa Kanluran ng isang balangkas para seryosohin ang orakulo nang hindi tinatanggap ang panghuhula sa sariling mga termino nito.

🎼

Chance operations sa sining

New York Mula 1951 pataas

Ginamit ni John Cage ang mga paghagis ng hexagram upang matukoy ang pitch, tagal at daynamika sa Music of Changes at sa mga huling obra, ginawang instrumentong komposisyonal ang aklat at inimpluwensyahan ang isang henerasyon ng mga artista at koreograpo.

📗

Ang pampanitikang I Ching

Europa at Amerika Ika-20 siglo

Kinonsulta ito ni Philip K. Dick habang sinusulat ang The Man in the High Castle, kung saan komokonsulta rin ang mga tauhan dito. Inaral ito nina Hesse, Borges at marami pang iba, at naging nakikilalang kasangkapan ito sa kathang-isip matapos ang digmaan.

🌻

Ang counterculture

Estados Unidos at Europa Mga dekada 1960 at 1970

Nabenta ang edisyong Wilhelm-Baynes sa napakalaking dami sa mga mambabasang walang interes sa sinolohiya, at naging isang mahalagang bahagi kasama ng Zen, Vedanta at mga psychedelic. Ang karamihan ng pagkakapamilyar ng mga taga-Kanluran sa aklat ay nagsimula sa panahong ito.

🔺

Kanluraning okultismo

Britanya at Europa Ika-20 siglo

Ginamit ni Aleister Crowley ang mga Pagbabago bilang kanyang pangunahing orakulo sa loob ng maraming dekada at sinubukang iugnay ang mga hexagram sa Kabbalistic Tree of Life, isang asimilasyon na nagpapatuloy sa ilang bahagi ng Western esoteric scene.

🧬

Ang analohiya sa genetic-code

Europa at Amerika Mula 1970s pataas

Ang pagkakapareho na may animnapu't apat na hexagram at animnapu't apat na DNA codon ay nagtulak sa isang panitikan na nagmamapa ng isa sa isa. Ito ay numerolohiya sa halip na biolohiya, at naging sapat ang pagpupumilit nito upang kailanganing sabihin ito.

🏺

Ang mga pagtuklas ng manuskrito

Tsina Mula 1973 pataas

Ang mga manuskritong sutla sa Mawangdui at ang mga sumunod na natuklasan sa Guodian at iba pang lugar ay naglantad ng mga naunang bersyon na may magkakaibang pagkakaayos ng hexagram at mga kakaibang pagbasa, na nagbago sa kung ano ang masasabi ng mga iskolar tungkol sa pagkabuo ng teksto.

🔬

Ang makasaysayang pag-inog

Britanya at Amerika Mula 1980s pataas

Binasa nina Richard Rutt, Edward Shaughnessy, Richard J. Smith at iba pa ang Zhouyi bilang isang talaan ng panghuhula mula sa Panahon ng Tanso sa halip na isang aklat ng karunungan, na lumikha ng mga pagsasalin na lubhang kakaiba kumpara sa gawa ni Wilhelm.

Ang mga personalidad

Mga misyonero, matematiko, tagasalin, isang sikologo, mga alagad ng sining na ginamit ito bilang pamamaraan ng paggawa, at ang mga sinologo na ibinalik ito sa mga pinagmulan nito.

Joachim Bouvet

1656–1730 Pransya at Beijing

Misyonerong Jesuita at matematiko sa korte ni Kangxi, at ang nangungunang figurista. Sumulat siya kay Leibniz nang maraming taon at ipinadala sa kanya ang dayagram ng hexagram na nagbunga ng pananaw sa binary.

Gottfried Wilhelm Leibniz

1646–1716 Hanover

Nakabuo na siya ng binary arithmetic nang dumating ang dayagram ni Bouvet noong 1701. Binasa niya ang pagkakaayos ni Fu Xi bilang independiyenteng sinaunang kumpirmasyon at inilathala ito, na nagbigay sa mga Pagbabago ng unang katayuan sa kasaysayang intelektwal ng Europa.

Thomas McClatchie

1812–1885 Shanghai

Misyonerong Anglikano na gumawa ng unang kumpletong salin sa Ingles noong 1876, na binasa ang teksto sa pamamagitan ng paghahambing sa mitolohiya. Hindi ito pinahalagahan ni Legge, at binabasa na lamang ito ngayon pangunahin bilang isang makasaysayang kuryosidad.

James Legge

1815–1897 Scotland, Hong Kong, Oxford

Ang tanyag na tagasalin ng Panahon ni Victoria para sa mga klasikong Tsino, kung saan ang kanyang 1882 na Yi King ay lumitaw sa Sacred Books of the East. Nagtrabaho siya nang may tunay na sigasig sa isang aklat na nalaman niyang nakakabigo, at ang kanyang bersyon ay nananatiling mahalaga para sa literal na katangian nito.

Lao Naixuan

1843–1921 Qingdao

Ang iskolar na Tsino na nagturo ng mga Pagbabago kay Richard Wilhelm sa loob ng maraming taon, at pinag-aralan ang teksto kasama niya linya por linya. Ang pagsasalin ni Wilhelm ay parehong talaan ng kanyang pagtuturo at ng karunungan ni Wilhelm.

Richard Wilhelm

1873–1930 Qingdao at Frankfurt

Misyonerong naging sinologo na gumugol ng higit sa dalawampung taon sa Tsina at isinalin ang mga Pagbabago sa Aleman noong 1924. Binasa sa kanyang bersyon ang teksto sa pamamagitan ng tradisyong komentaryo ng mga Confucian at humubog sa pag-unawa ng Kanluran nang higit kaysa kaninuman.

Cary F. Baynes

1883–1977 Estados Unidos

Tagasalin at analista na isinalin ang gawang Aleman ni Wilhelm sa edisyong Ingles na inilathala noong 1950. Ang kanyang maingat na gawain ang dahilan kung bakit nakarating ang aklat sa mundong nagsasalita ng Ingles sa isang anyong talagang binabasa ng mga tao.

C. G. Jung

1875–1961 Zurich

Kinonsulta niya ang mga Pagbabago sa loob ng mga dekada at isinulat ang paunang salita sa edisyon ni Baynes, kung saan naghagis siya ng hexagram na nagtatanong tungkol sa mismong aklat. Ang kanyang konsepto ng synchronicity ay binuo upang bahagyang ipaliwanag ang karanasan.

Hellmut Wilhelm

1905–1990 Alemanya at Seattle

Anak ni Richard Wilhelm at isang propesyonal na sinologo, na ang mga lektyur at sanaysay ay nagbigay sa Kanluran ng unang seryosong iskolar na salaysay kung paano talaga gumagana nang istruktural ang mga Pagbabago.

John Cage

1912–1992 New York

Ginamit niya ang mga paghagis ng hexagram upang gumawa ng mga desisyong komposisyonal sa Music of Changes mula 1951 pataas, at nagpatuloy sa loob ng apatnapung taon. Siya ang dahilan kung bakit may puwang ang aklat sa kasaysayan ng musika noong ika-dalawampung siglo.

Philip K. Dick

1928–1982 California

Kinonsulta ang mga Pagbabago habang isinusulat ang The Man in the High Castle, kung saan kinokonsulta rin ito ng mga tauhan, at sinabi kalaunan na ang orakulo ang epektibong humubog sa banghay. Nanalo ang nobela ng Hugo Award noong 1963.

Edward L. Shaughnessy

ipinanganak noong 1952 Chicago

Pangunahing iskolar sa Kanluran ng mga sinaunang manuskritong Tsino, na isinalin ang mga Pagbabago sa Mawangdui at marami nang ginawa upang patunayan kung ano ang hitsura ng teksto bago ang naayos na tinanggap na bersyon.

Isang aklat na nagbabago kasama ng mga mambabasa nito

Ang kasaysayan ng Aklat ng mga Pagbabago sa Kanluran ay isang pag-aaral tungkol sa pagtanggap. Sa bawat yugto, natagpuan ng mga mambabasang Europeo at Amerikano ang aklat na handa nilang matagpuan, at ang pagkakasunod-sunod ng mga aklat na iyon ay halos isang buod ng tatlong siglo ng intelektuwal na uso sa Kanluran: patunay ng pahayag mula sa bibliya, isang pambihirang obheto ng lohikang oriental, isang sikolohikal na instrumento, isang countercultural na orakulo, at sa huli ay isang dokumento mula sa Panahon ng Tanso tungkol sa sakripisyo at pakikidigma.

Si Leibniz at ang dayagram ng binary

Ang unang seryosong engkuwentro ng mga Europeo ay dumating sa pamamagitan ng misyong Jesuita sa Beijing. Pinanindigan ng isang grupo ng mga misyonerong kilala bilang mga figurista na ang mga klasikong Tsino ay nagpapanatili ng isang tiwaling alaala ng pahayag mula sa bibliya, at sinaliksik ang mga sinaunang teksto para sa mga bakas nito. Hindi naging masigasig ang Roma at ang posisyon ay hindi kailanman naging patakaran ng misyon, ngunit nagbunga ito ng unang tuloy-tuloy na pag-aaral ng mga Europeo sa mga Pagbabago.

Si Joachim Bouvet, isang matematiko sa korte ni Kangxi, ay nakipagsulatan kay Leibniz sa loob ng maraming taon, at noong 1701 ay nagpadala sa kanya ng dayagram ng animnapu't apat na hexagram sa pagkakaayos na iniugnay kay Fu Xi. Nakabuo na si Leibniz ng binary arithmetic. Sa pagbasa ng mga putol na linya bilang zero at mga solidong linya bilang isa, nakita niya na ang pagkakaayos ay bumubuo ng mga integer mula zero hanggang animnapu't tatlo nang sunud-sunod.

Ang kanyang interpretasyon ay ayon sa panahong iyon: itinuring niya ang dayagram bilang sinaunang pagpapatunay, katibayan na isang napakatandang sibilisasyon ang nakaintindi sa parehong katotohanan. Malinaw ang modernong karunungan na ang pagkakaayos ni Shao Yong noong ika-labing-isang siglo ay nabuo sa pamamagitan ng paulit-ulit na paghahating binary dahil sa kosmolohikal na mga dahilan, hindi bilang aritmetika. Gayunpaman, eksakto ang pormal na pagkakatugma, at nagbigay ito sa mga Pagbabago ng unang katayuan nito sa kaisipang Europeo.

Pagsasalin

Inilathala ni Thomas McClatchie ang unang kumpletong bersyong Ingles noong 1876, na binasa sa pamamagitan ng lenteng naghahambing sa mitolohiya na hindi maganda ang pagtanda. Ang salin ni James Legge noong 1882 para sa Sacred Books of the East ay isang mas seryosong gawa. Nalaman ni Legge na ang aklat ay hindi kanais-nais, naging tapat tungkol dito, at gumawa ng isang bersyon na ang pagkaliteral nito ay ginagawa itong kapaki-pakinabang pa rin.

Ang mapagpasyang kaganapan ay ang kay Richard Wilhelm. Isang misyonerong naging iskolar, gumugol si Wilhelm ng higit sa dalawampung taon sa Tsina at pinag-aralan ang mga Pagbabago kasama si Lao Naixuan, isang iskolar ng Qing sa lumang edukasyon, pinag-aaralan ang teksto kasama niya sa loob ng maraming taon. Lumitaw ang kanyang saling Aleman noong 1924, isinalin ito sa Ingles ni Cary F. Baynes, at ang edisyon ng Bollingen noong 1950 ay naglaman ng paunang salita ni Jung.

Ang edisyong iyon ang dahilan kung bakit inaakala ng karamihan sa mga nagsasalita ng Ingles na ang mga Pagbabago ay isang aklat ng pilosopikal na karunungan tungkol sa asal ng mas mataas na uri ng tao. Matapat na isinasalin ni Wilhelm ang tradisyong komentaryo ng mga Confucian, at nagpapasa siya ng isang pagbasa mula sa ilan. Hindi ito ang makikilala sana ng isang tagapaghula ng Zhou.

Si Jung at ang synchronicity

Kinonsulta ni Jung ang aklat sa loob ng mga dekada at nag-isip nang mabuti kung bakit parang gumagana ito. May hindi pangkaraniwang ginawa ang kanyang paunang salita sa edisyon ni Baynes: naghagis siya ng hexagram na nagtatanong kung ano ang masasabi ng mga Pagbabago tungkol sa pagpapakilala sa mundong nagsasalita ng Ingles, at inuulat ang sagot.

Ang kanyang konsepto ng synchronicity, isang prinsipyong nag-uugnay nang walang sanhi na kumokonekta ng sikolohikal na kalagayan sa mga panlabas na kaganapan, ay binuo upang bahagyang bigyang-linaw ito. Anuman ang isipin ng isa tungkol dito, nakagawa ito ng tiyak na makasaysayang gawain. Nagbigay ito sa mga edukadong mambabasa sa Kanluran ng paraan para seryosohin ang orakulo nang hindi naniniwala sa panghuhula, at ito ang malaking bahagi kung bakit tinanggap ang aklat bilang isang sikolohikal na instrumento sa halip na bilang pamahiin.

Ang aklat bilang pamamaraan

Mula 1951, ginamit ni John Cage ang mga paghagis ng hexagram upang matukoy ang pitch, tagal at daynamika, nagsimula sa Music of Changes at nagpatuloy sa loob ng apatnapung taon. Ang layunin ay hindi ang hula kundi ang pag-alis ng personal na panlasa sa komposisyon, at sa pamamagitan ni Cage ay nakarating ang kasanayan kay Merce Cunningham, Jasper Johns at sa isang malawak na bilog ng mga alagad ng sining.

Kinonsulta ito ni Philip K. Dick habang sinusulat ang The Man in the High Castle, kung saan komokonsulta rin ang mga tauhan dito, at pagkatapos ay sinabing ang orakulo ang nagtakda sa banghay. Nanalo ang nobela ng Hugo Award noong 1963.

Pagkatapos ay dumating ang counterculture, at nabenta ang edisyong Wilhelm-Baynes sa bilang na walang kahit anong makaiskolar na salin ang may karapatang maabot. Sa loob ng dalawampung taon ay kasama ito ng Zen, Vedanta at mga psychedelic bilang pamantayang kagamitan, at doon nabuo ang karamihan sa pagkakapamilyar ng mga taga-Kanluran sa aklat.

Ang makasaysayang pag-inog

Dalawang bagay ang binaligtad ang direksyon ng paglalakbay. Nakagawa ang arkeolohiya ng mas matatandang bersyon ng teksto: ang mga manuskritong sutla sa Mawangdui, na nahukay noong 1973, ay may magkakaibang pagkakaayos ng hexagram at maraming kakaibang pagbasa, at nagdagdag pa ang mga sumunod na natuklasan sa Guodian at sa iba pang lugar.

At isang henerasyon ng mga iskolar ang nagpasyang basahin ang Zhouyi bilang kung ano ito, isang talaan ng panghuhula mula sa Panahon ng Tanso. Eksaktong tinawag ito sa subtitle ni Richard Rutt. Pinag-aralan ni Edward Shaughnessy ang mga manuskrito. Isinulat ni Richard J. Smith ang pamantayang kasaysayang kultural. Ang kanilang mga pagsasalin ay lubhang kakaiba kumpara sa kay Wilhelm: mas kaunting pilosopiya, mas maraming hayop, bihag, sakripisyo at kampanyang militar.

Dalawang aklat, parehong totoo

May daan na ngayon ang mga mambabasa sa Kanluran sa dalawang magkakaibang Pagbabago, at mahalagang maging malinaw na pareho itong lehitimo.

Ang isa ay ang tinanggap na klasiko tulad ng pagkabasa ng Silangang Asya rito sa loob ng dalawang libong taon, na pinatungan ng Ten Wings at ng mga komentaryo ng mga Confucian, isang aklat tungkol sa pag-uugali at sitwasyon. Iyan ang aklat ni Wilhelm, at iyan ang kadalasang kahulugan ng tradisyon mismo sa mga Pagbabago.

Ang isa pa ay ang teksto ng Zhou noong bago nabuo ang interpretasyong iyon, maikli at madalas na malabo, nababahala sa sakripisyo, pangangaso at digmaan. Iyan ang aklat nina Rutt at Shaughnessy, at mas malapit ito sa orihinal na isinulat.

Ang pagnanais sa mas matandang bersyon ay hindi mas tunay sa simpleng kahulugan. Naging pilosopikal na klasiko ang mga Pagbabago nang mas matagal kaysa sa pagiging manwal mula sa Panahon ng Tanso nito, at bahagi ng obheto ang tradisyon ng interpretasyon. Ngunit dapat malaman ng mambabasa kung alin sa dalawa ang hawak nila, at walang sinasabi ang karamihan sa mga edisyon.

Mga madalas itanong

Lahat ng paaralan ng I Ching

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.