Mga guhit at ukit ng mga Slav

Isang pangungusap, at kung ano ang hindi nito sinasabi

Nagsisimula ang lahat sa isang linya na isinulat noong mga 890–900 ng isang Bulgarian na monghe na si Chernorizets Hrabar sa isang maikling akda na tinawag na O pismenah (Tungkol sa mga Letra). Dinedepensahan niya noon ang bagong alpabetong Slavic laban sa pangmamaliit ng mga Griyego. Sa kanyang pagsasalaysay, nabanggit niya ang mga ginamit bago ito: dahil pagano ang mga Slav at walang mga libro, sila ay nagbilang at nanghula sa pamamagitan ng cherty i rezy o mga guhit at ukit.

Ang pangungusap na iyon ang buong batayan ng mga dokumento para sa pagsusulat ng mga Slav bago ang Kristiyanismo. Naging basehan ito ng napakaraming teorya sa loob ng mahigit isang libong taon.

Sa simpleng pagbasa, kakaunti lang ang sinasabi nito. Ang cherty ay mga guhit, linya, at gasgas; ang rezy naman ay mga hiwa o ukit. Ang dalawang salitang ito ay kabilang sa bokabularyo ng pag-ukit at pag-araro, hindi ng pagbabasa o pagsasalita. Katulad ito ng salitang runo sa Finnish na kinuha mula sa Germanic, na nagsimula bilang isang kinaskas na marka. At sinabi rin ni Hrabar kung para saan ang mga ito: pagbibilang at panghuhula. Hindi niya sinabing ginamit ito ng mga Slav para magsulat. Sa halip, sinabi niya ang kabaligtaran, na wala silang mga libro.

Laging may isang argumento na ipinipilit laban dito at may katwiran din naman ito. Ang mga unang Slav ay nanirahan sa paligid ng mga kakahuyan. Anumang inukit sa mga patpat, balat ng kahoy, o buto ay mabubulok. Ang kawalan ng ebidensya sa arkeolohiya ay inaasahan na talaga, mayroon mang script o wala. Totoo iyon, at nangangahulugan itong mahinang ebidensya ang kakulangan ng mga nahukay na ebidensya.

Ngunit gumagana lang ito sa isang paraan. Nagbibigay ito ng karapatang sabihin na hindi natin ito tuluyang isinasantabi. Hindi ito nagbibigay ng lisensya para gumawa ng isang hanay ng mga letra at tawagin itong isang natuklasang alpabeto.

Ang aktwal na itsura ng mga marka para sa pagbibilang at panghuhula

Ang kasanayang inilarawan ni Hrabar ay hindi bago o nawawala. Ang mga sistemang katulad nito ay nakadokumento sa buong Eurasia: ang mga tamga na marka ng pag-aari at angkan ng mga tao sa kapatagan; mga marka ng magpapalayok na nagpapakilala sa isang talyer o may-ari; mga tally stick na nagtatala ng mga utang, araw, at dami sa pamamagitan ng ukit; at mga palabunutan na ginagamitan ng mga minarkahang piraso ng kahoy.

Lahat ng ito ay totoo, kapaki-pakinabang, minsan ay detalyado, at wala sa mga ito ang nakasulat. Hindi kayang magtala ng isang pangungusap ang isang tally. Tinutukoy ng isang marka ng pag-aari ang isang bagay nang walang sinasabi tungkol dito. Ito ang tinatawag ng mga espesyalista na proto-writing: mga simbolo na may kahulugan ngunit hindi bumubuo ng isang wika.

Tumutugma ang arkeolohiya. Ang mga palayok mula sa ikaapat na siglong kultura ng Chernyakhov (isang lugar kung saan nagtagpo ang mga populasyong Slavic, Germanic, at Sarmatian) at mula sa kultura ng Prague-Korchak ay may mga nakaukit na marka na ginawa bago iluto: mga krus, geometric na hugis, at mga disenyong paikot. Ang mga malamang na ibig sabihin ng mga ito ay pag-aari, pagkakakilanlan ng pagawaan, nilalaman, at proteksyon para sa mga nakaimbak sa loob.

May isang babala tungkol sa isang simbolo na madalas lumabas. Ang mga umiikot na krus at disenyong swastika ay makikita sa mga sinaunang palayok sa buong Eurasia, pati na rin sa mga materyales ng mga Slav. Ang pangalang kolovrat at ang pulitikal na kahulugan nito na ginagamit ngayon ng mga pan-Slavic na nasyonalista ay mga modernong dagdag sa isang napakatanda at malawakang ginagamit na disenyong pandekorasyon. Sinauna na ang hugis na ito; ang modernong kahulugan ay idinagdag na lang kalaunan at hindi nagmula sa nakaraan.

Ang palayok mula sa Alekanovo

Noong taglagas ng 1897, hinukay ng Russian archaeologist na si Vasily Gorodtsov ang isang libingan ng mga Slav sa Alekanovo sa Ryazan Oblast. Sa libingan ng isang matandang babae, na pinetsahan noong ikasampu o ikalabing-isang siglo, nakita niya ang isang maliit at magaspang na palayok na luwad na may tuloy-tuloy na pahalang na banda ng labing-apat na karakter sa paligid nito.

Napaisip si Gorodtsov kung ang mga ito ba ay maaaring mga katutubong rune. Ngunit hindi siya sinuportahan ng comparative analysis: dalawa lang sa labing-apat ang kahawig ng kahit ano sa mga Germanic o Turkic runic repertoire. Nang sumunod na taon, mas marami pang katulad na karakter ang natagpuan sa mga piraso ng palayok sa mismong nayon, na nagpatunay na ang palayok ay hindi lang basta ginuhit-guhitan ng isang tao.

Pagkatapos ng mahigit isang siglo ng pag-aaral, ang inskripsiyon ng Alekanovo ay nananatiling hindi nababasa.

Mahalagang linawin kung bakit, dahil madalas pinalalaki ang misteryong ito. Ang labing-apat na karakter ay hindi sapat para ma-decipher ang anumang bagay, sa anumang script, kailanman. Ang pag-decipher ay nangangailangan ng mas marami pang materyales, pag-uulit, at perpekto kung may isa pang wikang kasama. Kahit na ito ay isang kumpletong phonetic alphabet, ang labing-apat na marka sa isang palayok ay mananatiling hindi mababasa. Ang mga malamang na paliwanag na tumutugma sa ebidensya ay isang lokal na set ng mga marka ng Vyatich, isang serye ng magpapalayok, o isang proto-script na hindi lumaganap nang sapat para maging isang pamantayan bago naging hindi na kinakailangan dahil sa Cyrillic.

Ang pinapatunayan ng Alekanovo ay totoo at maliit lang: ang mga unang Slav ay gumawa ng mga nakabalangkas na pagkakasunod-sunod ng mga abstract na simbolo. Iyon ay isang tunay na natuklasan. Hindi ito isang alpabeto.

Ang buto sa Lány

Ang pinakamahalagang natuklasan sa buong larangang ito ay nangyari lang kamakailan, at hindi ito ang inaasahan ng sinuman na makita.

Habang naghuhukay sa isang settlement mula ikaanim hanggang ikapitong siglo sa Břeclav-Lány sa South Moravia, nakakuha ang mga arkeologo ng isang piraso ng tadyang ng baka mula sa isang hukay ng mga basura, na itinapon kasama ng mga gawang-kamay na palayok na Prague-type, na malinaw na materyales ng mga unang Slav. Habang nililinis ito sa laboratoryo, napansin ng isang graduate student na si Alena Slámová ang mga sadyang hiwa sa ibabaw nito. Inilathala ng isang pangkat sa pangunguna ni Jiří Macháček ng Masaryk University ang kanilang pagsusuri sa Journal of Archaeological Science noong 2021.

Ang pag-aaral ay ginawang detalyado. Pinatunayan ng scanning electron microscopy at use-wear analysis na ang mga marka ay inukit, hindi mga marka mula sa mga ugat ng puno o kagat ng hayop. Ang radiocarbon dating ng collagen, kasama ang pagkumpirma sa uri ng hayop sa pamamagitan ng sinaunang DNA, ay naglagay sa buto sa pagitan ng 585 at 640 AD.

Ang mga ukit ay mga rune, at ang mga ito ay nasa Elder Futhark, na hanay ng mga Germanic. Sa partikular, ito ang anim sa huling walong karakter ng pagkakasunod-sunod ng dalawampu't apat na rune, na nakaayos. Dahil ito ay isang abecedary, isang bahagi ng alpabeto sa halip na isang salita o pangalan, itinuring ito ng runologist na si Robert Nedoma bilang isang practice piece. Hindi magaling ang nag-ukit nito: nawawala ang dalawang rune ng huling grupo, iba-iba ang proporsyon, at may inulit na mga linya.

May isang tao sa isang Slavic na nayon noong bandang 600 AD na nagpapraktis ng Germanic na alpabeto sa isang itinapong buto, halos tatlong siglo bago naimbento ang Glagolitic na script.

Ang mga interpretasyon ay talagang nakabukas. Maaaring inukit ito ng isang Germanic, marahil mula sa isang populasyon na nanatili sa halip na lumipat sa Italya, na naninirahan kasama ng mga Slav. Maaaring ito ay isang Slav na nag-aaral ng script ng kanilang kapitbahay. O baka isang taong kumopya ng mga hugis na itinuturing nilang makapangyarihan sa halip na mga letra.

Ang sigurado ay hindi ito patunay ng isang Slavic script. Ito ay patunay ng ugnayan, at posibleng ng mga Slav na nag-aaral magsulat sa sistema ng ibang tao, na sapat na para maging kawili-wili at sumasalungat sa lumang haka-haka na ang mga populasyong ito ay namuhay na may matinding alitan. Pinagtatalunan pa rin ang tiyak na kahulugan nito. Ang petsa at ang mismong pag-ukit ay hindi.

Ang mga Scandinavian rune sa mga ilog ng mga Slav

Pagkalipas ng tatlong siglo, muling dumating ang mga rune sa mga lupain ng mga Slav nang maramihan at dala mismo ng mga tao. Ang mga mangangalakal at mandirigmang Scandinavian, ang mga Varangian o ang mga Rus', ay naglakbay sa mga ruta ng ilog pababa sa Dnieper, Volga, at Volkhov patungong Byzantium, at nag-iwan ng malalim na marka sa pulitika ng Kievan Rus'.

Kakaunti lang ang iniwan nilang mga runestone para sa dalawang dahilan na walang kinalaman sa mga Slav. Ang nakasanayan ng mga Scandinavian ay nakadepende sa maraming granite sa paligid, na wala sa mga kagubatan, kapatagan, at latian ng Silangang Europa. Bukod pa rito, itinala ng Arabong sugo na si ibn Fadlan, na nanood sa libing ng isang Rus' sa Volga, na ang alaala ay inukit sa isang posteng kahoy na nakapatong sa libingan, isang kasanayan na walang iniiwang bakas sa isang basang klima.

Ang pangunahing nakaligtas ay ang Berezan runestone, na natagpuan noong 1905 ni Ernst von Stern sa Berezan Island, kung saan ang Dnieper ay umaabot sa Black Sea. Isang mangangalakal mula Gotland na nagngangalang Grani ang nag-ukit nito para kay Karl, ang kanyang félag o kasosyo sa negosyo. Nakasulat ito sa Younger Futhark, ganap na awtentiko at sadyang Scandinavian: isang kasanayan sa kalakalan mula sa Baltic na dinala pababa sa ilog, hindi isang lokal na script.

Habang ang mga Varangian elite ay nakapag-asawa at naging bahagi na ng higit na nakararaming Slav, kasama nilang naglaho ang kanilang mga rune, at tuluyang kinopya ng Cyrillic ang pamamaraan ng pagsusulat.

Dalawang siglo ng mga inimbentong ebidensya

Ang malaking puwang at nasyonalismo ay kadalasang nagreresulta sa palsipikasyon, at ang pagkukulang na ito ay nakagawa ng napakaraming peke.

Noong 1768, isang tambak ng mga tansong pigurin, plato, at mga gamit panritwal ang naiulat mula malapit sa Prillwitz sa Mecklenburg. Ito ay itinaguyod ng teologong si Andreas Gottlieb Masch, na naglathala nito noong 1771, at kalaunan ay ni Count Jan Potocki. Ang mga piraso daw na ito ay nagmula sa Rethra, ang dakilang nawawalang templo ng mga Polabian Slav. May higit sa isang daan at walumpung bagay, na marami ang may mga runic na inskripsiyon na tila tiyak na katibayan ng isang sibilisasyong paganong Slavic na marunong bumasa at sumulat.

Mga peke ang mga ito. Ang ginamit na technique sa paghulma ay panggawa pa noong ikalabing-walong siglo, at ang mga inskripsiyon ay mga karakter na kinuha mula sa mga inilathalang hanay ng Germanic rune at idinagdag nang walang pakialam sa kahulugan nito.

Ang Poland ay gumawa rin ng sarili nilang bersyon noong kalagitnaan ng ikalabing-siyam na siglo: ang mga Mikorzyn stone, na inukitan ng kabayo, isang anyo ng tao, at mga runic na karakter. Pilit itong itinaguyod ng mga kilalang Polish Slavist bilang patunay ng katutubong literasiya, ngunit kalaunan ay napatunayang makabayang peke bago matapos ang siglo.

Ang nakikitang pattern ay tumutugma sa bawat kaso sa page ng fabrications. Nauuna ang pangangailangan bago dumating ang artifact para tugunan ito, na dala-dala kung ano mismo ang gusto nang makita ng mga tao.

Saan talaga nanggaling ang labingwalong rune

Ang 18-karakter na 'Slavic runic alphabet' na umiikot ngayon ay may kasaysayang masusubaybayan, at hindi ito nagsimula sa sinaunang panahon ng mga Slav.

Nagsimula ito sa Vienna noong 1902 sa Austrian occultist na si Guido von List. Nabulag ng labing-isang buwan pagkatapos ng operasyon sa katarata, iniulat ni von List ang isang pangitain na nagpapakita ng sinasabi niyang orihinal na rune ng isang sinaunang kaparian ng Aryan na tinawag niyang Armanen. Kinuha niya ang makasaysayang 16-rune na Younger Futhark, binago ito, at inilathala ang resulta bilang Armanen Futharkh na may labingwalong karakter. Hindi basta-basta ang bilang at hindi rin ito mula sa makasaysayang Germanic: pinili niya ang labingwalo para tumugma sa labingwalong mahiwagang kanta na itinala ni Odin sa Rúnatal na bahagi ng Hávamál.

Ang labingwalong rune ni von List ay naging gulugod ng ika-dalawampung siglong Germanic occultism, kasama na ang völkisch nito at mga ugnayan sa Nazi.

Matapos ang 1991, ang muling pagbuhay sa Slavic Native Faith na Rodnovery sa Russia, Ukraine, at Poland ay lumikha ng pangangailangan para sa isang sagradong katutubong script na may mistikal na katayuan tulad ng mga Germanic rune. Ito ay tinugunan ng mga Russian esoteric author, na pinangunahan ni Anton Platov. Bumuo sila ng hanay ng labingwalong karakter, ikinabit sa mga ito ang mga diyos ng Slavic na sina Perun, Veles, Dazhdbog, Makosh, isinama ang kosmolohiya sa alamat na Nav, Prav, at Yav pati na ang batong Alatyr, at ipinakita ang resulta bilang ang nadiskubreng cherty i rezy mula sa pangungusap ni Hrabar.

Makikita ang pangongopya sa mismong istruktura, kaya mas mabigat ito sa isang simpleng akusasyon:

• Ang hanay ay may labingwalong karakter. Labingwalo rin ang bilang ng mga kanta sa isang Norse na tula na pinili ng isang Austrian noong 1902. Walang anumang pinagmulan sa mga Slavic ang tumutukoy sa labingwalo ng kahit ano.
• Ang Mir ay iginuhit bilang Germanic na Algiz stave, at ang Chernobog ay ang parehong hugis na nakabaligtad. Ang magkasalungat na pares na iyon ay eksaktong Man at Yr ni von List.
• Ang mga karakter ay binigyan ng mga phonetic na halaga na tumutugma sa Cyrillic letters, isang alpabeto na ginawa noong ikasiyam na siglo ng mismong Kristiyanismo na inaangkin ng hanay na nauna dito.

Ang mga iskolar ng relihiyon ay may nakatakdang termino para sa ganitong uri ng bagay, at hindi ito simpleng peke: isa itong inimbentong tradisyon. Bago pa lang ang pagkakabuo at peke ang pinagmulan, ngunit ang kasanayang itinayo mula rito ay totoo. Ito ay buong-pusong ginagamit ng napakaraming tao at nagagawa kung ano ang kailangan nilang gawin.

Ang labingwalo, at kung paano ito ginagamit talaga

Idinodokumento ng talahanayang ito ang isang buhay na modernong kasanayan. Hindi ito isang sinaunang alpabeto, at walang anumang bahagi nito ang matutunton sa isang pinagmulan bago ang Kristiyanismo. Sinumang makakatagpo ng mga simbolong ito ay mas makikinabang kung mayroon silang kumpletong listahan kasama ang nakalakip na petsa kaysa itaboy sila.

Rune	Tunog	Kaugnay ni	Kahulugan sa paggamit
Mir	M	Belobog, ang Puno ng Mundo	Kaayusan, proteksyon, komunidad, ang banal na kislap sa loob
Chernobog	Ch	Chernobog, kaguluhan	Entropy, pagputol ng mga lumang ugnayan, kinakailangang pagkawasak
Alatyr	A	Ang bato at bundok ng mundo	Ang sentro, ang altar, simula at wakas
Raduga	R	Ang tulay ng bahaghari	Ang landas sa pagitan ng mga kaharian, paglalakbay, magandang kalabasan
Nuzhda	N	Veles bilang panginoon ng mga patay	Hindi maiiwasang kapalaran, paghihigpit, paghihirap, pagbabawal
Krada	G, K	Ang sakripisyong apoy	Paglilinis, pagsunog sa kasinungalingan, naibunyag na layunin
Treba	T	Ang mandirigma ng espiritu	Sakripisyo ng ego sa halip na mga materyal na bagay
Sila	S	Tagumpay	Integridad, pinagsamang lakas ng katawan at isipan, panalo
Veter	V	Veles bilang patron ng mahika	Inspirasyon, paghinga, tula, pag-angat
Bereginya	B	Makosh, ang Ina ng Lupa	Pagkamayabong, proteksyon, kapalaran; parehong kapanganakan at kamatayan
Ud	U	Yarovit, pinagmulang apoy	Pasyon, kabataan, lakas sa pag-aanak
Lelya	L	Lelya, buhay na tubig	Intuition, ang subconscious, daloy, tagsibol
Rok	-	Hindi nakikitang espiritu	Kapalarang higit sa kontrol ng tao; pagsunod sa disenyo
Opora	O	Ang haligi ng mga ninuno	Pagpapatatag, lupang tinubuan, suporta ng mga ninuno
Dazhdbog	D	Dazhdbog, ang nagbibigay	Kayamanan, ani, walang katapusang daloy ng mga biyaya
Perun	P	Perun, kulog	Katarungan, poot, pagtatanggol sa katotohanan, puwersa laban sa kasamaan
Yest	E	Zhiva, puwersa ng buhay	Buhay, paggalaw, pagpapanibago, pagiging positibo
Istok	I	Yelo	Katahimikan, hindi umuusad, nakatagong potensyal, paghihintay

Ang panloob na disenyo ay talagang magkakaugnay. Nakaayos ito ayon sa magkasalungat na pares tulad ng Mir laban sa Chernobog, Ud laban sa Bereginya, apoy ni Krada laban sa tubig ni Lelya, at ang pag-yelo ng Istok laban sa pagbilis ng Yest, kasama si Alatyr sa gitna at si Rok sa labas ng buong sistema bilang kapalarang nagtatali kahit sa mga diyos. Naiintindihan talaga ng sinumang nag-assemble nito kung ano ang kanilang ginagawa.

Ang pagkakaugnay-ugnay ay hindi nangangahulugan ng kalumaan. Ang isang modernong bagay na maganda ang pagkakagawa ay nananatili pa ring isang modernong bagay.

Ang mga pulitika, pinangalanan

Ang materyal na ito ay may pulitikal na sukat, at ang tapat na pagtingin dito ay pareho lang sa inilalapat ng seksyong ito sa Germanic runes.

Ang Rodnovery ay hindi lang iisang kilusan. Malaking bahagi nito ay rekonstruksiyonistang relihiyon sa kalikasan na ginagawa ng mga taong walang programa sa pulitika. Sila ay mas interesado sa mga napapanahong pagdiriwang, alamat, at ang kaugnayan nila sa lupa at sa kanilang mga ninuno. Ang ilang mga pangkat ay malinaw na ethnonationalist, at ang ilan ay bukas sa pagiging racist. Ang pinakamalinaw na halimbawa ay ang kilusang Ynglist na itinatag ni Alexander Khinevich. Nagsusulong ito ng hiwalay at inimbentong script kasama ng gawa-gawang 'Slavic-Aryan Vedas'. Sa hanay naman ng mga pseudo-scholar, nakabuo ng malaking sumusunod si Valery Chudinov sa pamamagitan ng pag-aangkin na nakababasa siya ng mga Slavic na inskripsiyon sa mga nahukay. Ngunit sa pagsusuri, ang mga ito ay mga texture ng bato, photographic noise, at natural na pagkibang.

Mahalaga ang kaugnayan dahil ang aktwal na pinagmulan ng hanay ay galing kay von List. Ang kanyang Armanen system ay direktang nakapag-ambag sa völkisch at kalaunan sa Nazi occultism. Ang pamanang iyon ay isang katotohanan tungkol sa kasaysayan ng mga simbolo, at hindi tungkol sa mga taong gumagamit nito.

Kaya ang parehong makitid ngunit totoong pag-angkin ay nalalapat din dito tulad sa ibang bahagi ng site na ito: may ilang mga hugis na nagdadala ng pampublikong kahulugan na hindi kontrolado ng mga gumagamit nito. Karamihan sa mga taong naaakit sa mga simbolong ito ay walang anumang layuning pulitikal. Ngunit may ilan din na naglalathala tungkol sa mga ito nang may layuning iyon. Parehong totoo ang mga pahayag na ito. Ang pag-alam kung alin ang tama ang dahilan kung bakit mahalagang malaman kung saan nagmula ang labingwalong rune.

Bakit walang hanay sa pahinang ito

Ang bawat ibang script sa seksyong ito ay may hanay ng mga letra, at kung saan naitala ang mga letra, may nakalaan na isang pahina sa bawat isa. Ang pahinang ito ay nakatanggap lang ng isang sanaysay at ang dahilan mismo ay ang napag-alaman.

Walang Slavic rune row para sa pahinang ito. Walang nawala o pinagtatalunan; sadyang wala pang naitala kailanman. Ang tanging mayroon ay isang pangungusap tungkol sa pagbibilang at panghuhula, kalat-kalat na mga marka sa mga palayok, isang hindi nababasang banda na may labing-apat na karakter, at ang pinakakawili-wili ay isang Germanic na alpabeto na pinapraktis sa isang nayong Slavic bandang 600 AD.

Kung bubuo ng labingwalong pahina para sa mga letra rito, ilalagay ang sistemang binuo noong dekada '90 sa parehong istruktura tulad ng Elder Futhark, na nakita sa daan-daang bagay sa loob ng limang siglo. Gagawa ito ng sarili nitong pag-angkin, anuman ang sabihin ng babala sa ilalim nito. Ang tanging hindi dapat gawin ng pahinang ito ay lumikha ng script kung saan inilalathala ang kawalan nito.

Kaya ang labingwalo ay nakalista nang minsanan sa itaas nang buo kasama ang may-akda at ang kanilang petsa. Ito ang talagang kailangan ng isang tao na naghahanap ng mga kahulugan nito, na higit pa sa sasabihin ng karamihan sa mga mapagkukunan ng impormasyon.