ᚘ

Ifín

əslində P hərfi; daha sonra tikan və ya motmotu

Müəyyən bir məqsəd üçün icad edilən, lakin sonradan başqa məqsədə yönəldilən bir şey

Oqam qlifləri Unicode formatında və soldan sağa düzülüb göstərilib. Dik duran daşda hərflər tilin üzəri ilə aşağıdan yuxarıya doğru gedir, ona görə bu sıra faksimile deyil, sadəcə rahatlıq üçündür.

Sound
io əslində /p/; daha sonra io diftonqu
Mövqe
24
Group
Forfidalar
Root meaning
latınca pinus (şam ağacı və ya tikan) sözündən — buna görə də ilkin adı Pín olub
Medieval tree gloss
motmotu (hərfin adı dəyişdirildikdən sonra təyin edilib)
Unicode
U+1698
Zamanlama
Əvəz edilmiş
Hə / Yox
Rol dəyişib

Düz

  • mənimsənilmiş səs
  • yenidən təyin olunmuş rol
  • köhnəlmə
  • tikan
  • əvvəlcə lazım olan, lakin sonradan ehtiyac duyulmayan şey
  • əvəzlənmə
  • idxal

In the rune poems

milsem fedo

ağacların ən şirini — eyni ifadə Coll üçün də verilmişdir ki, bu da forfida keninqlərinin nə qədər qeyri-sabit olduğunu göstərir

Bríatharogam Morainn mac Moín · Ifín
the manuscript readings for this letter are unstable

etibarlı ikinci keninq dövrümüzə gəlib çatmayıb

Bríatharogam Maic ind Óc · Ifín

İrland dilində P yox idi

Hərfin mövcud olma səbəbi bu faktdır və olduqca qəribə bir haldır.

Proto-hind-Avropa mənşəli *p fərqli kelt dillərində tamamilə itmişdir — yoxa çıxmış, yerində heç nə qalmamışdır. Latınca pater qədim irland dilində athair sözünə; latınca piscis irlandca íasc sözünə uyğun gəlir. İlkin samit sadəcə yox olmuşdur.

Bu da ibtidai irland dilini /p/ fonemindən tamamilə məhrum etmiş, buna görə də iyirmi hərfdən ibarət əlifbada P-yə ehtiyac yox idi və o da mövcud deyildi. İrland dilində yazmaq üçün bu bir qüsur sayılmırdı.

Sonra xristianlıq və onunla birlikdə latın dili gəldi: Patricius, pascha, popul, pennit. Tərkibində P olan, mütəmadi istifadə edilən bu sözləri mövcud əlifba ilə fiziki olaraq yazmaq mümkün deyildi.

Buna görə də yeni bir hərf yaradıldı. Bu hərf, latınca pinus (şam ağacı və ya tikan) sözündən yaranan Pín adlanırdı — akrofonik olaraq seçilmiş bu ad, hərfin ehtiyac duyduğu səslə başlayırdı. Mənimsənilmiş səsi adlandırmaq üçün mənimsənilmiş bir söz.

Və sonra o geri alındı

Bundan sonra baş verənlər Oqamın əlyazma tarixindəki ən diqqətəlayiq epizoddur.

Orta əsr mirzələri forfidaların dördüncü aicme-ni əks etdirərək səliqəli bir beşinci qrup yaratmasını istəyirdilər: beş hərf, hamısı sait, saitlər sırasına uyğun. Lakin əsl forfidalar belə deyildi — onlar praktik ehtiyaclar üçün yaradılmış samitlərin və diftonqların qarışıq bir toplusu idi.

Mirzələr bu səliqəsizliyi qəbul etmək əvəzinə, onları yenidən təyin etdilər. Real daşlar üzərində /k/ səsini daşıyan Ébad, ea oldu. Yalnız P yazmaq məqsədilə yaradılmış Pín isə bu dəyərindən məhrum edildi, ona io diftonqu verildi və adı Ifín olaraq dəyişdirildi.

Əlifba real bir problemi həll etmişdi, lakin sonra simmetriya naminə bu həlli ləğv etdi.

Nəticədə dil yenidən P səssiz qaldı. Buna görə də yenicə zərərsizləşdirilmiş hərfi əvəz etmək üçün əlavə bir hərf icad edilməli idi: Peith adlı, dəyişdirilmiş Beithe (yumşaq tozağacı — beithe bog).

Bu ardıcıllıq — ehtiyac, həll, qaydaya salma, yenidən ehtiyac, ikinci həll — əlyazma ənənəsinin əslində bu əlifba ilə nə etdiyini ən aydın şəkildə göstərir. Simmetriya funksiyadan daha önəmli idi, çünki o dövrdə artıq heç kim ondan nəsə yazmaq üçün istifadə etmirdi.

Motmotu

Yeni ad və yeni dəyərlə Ifín üçün bir ağac lazım idi və ona motmotu (ispín və ya bənzər formalar) aid edildi.

Səbəb semantik deyil, daha çox fonetik görünür — Ifín və ispín bir-birini xatırladacaq qədər yaxındır. Bu, etimologiyanı əvəz edən bir söz oyunudur.

Keninqlər də müvafiq olaraq qeyri-sabitdir. Ən çox istifadə olunan ifadə olan milsem fedo (ağacların ən şirini), Bríatharogaim-də fındıq ağacı olan Coll üçün verilən eyni ifadədir. Ya bu ifadə sonradan keçib, ya da bir mirzə boşluğu sistemdə artıq mövcud olan bir ifadə ilə doldurub.

Bu təkrarın forfidalar haqqında ümumi olaraq nə dediyini qeyd etmək yerinə düşər. Bu hərflər, ilkin iyirmi hərfin malik olduğu üç qatlı müstəqil keninq ənənəsinə sahib deyil. Onların keninqləri fraqmentardır, ziddiyyətlidir və bəzən başqa yerdən götürülmüşdür, çünki onlar Bríatharogaim-in qurulduğu mnemonik sistemin heç vaxt bir hissəsi olmayıblar.

Oxunuşda

Burada sabit ənənəvi məna yoxdur və bunu əminliklə təqdim edən hər kəs onu özü qurur.

Hərfin tarixinin dəstəklədiyi şey qeyri-adi dərəcədə spesifikdir və istifadə etməyə dəyər: real ehtiyac üçün yaradılmış, lakin sonradan başqa məqsədə yönləndirilmiş bir şey. Ifín, uğurla işləyən bir həll idi; işləyib-işləməməsi ilə heç bir əlaqəsi olmayan səbəblərdən kənarlaşdırıldı və tamamilə eyni işi görən ikinci bir həll ilə əvəzləndi.

Açılışda bu, başqasının səliqəyə olan ehtiyacı tərəfindən yenidən müəyyən edilmiş rol və ya hələ də funksional olarkən təqaüdə göndərilmiş şəxs (yaxud quruluş) kimi oxunur. Bu, real situasiyadır, tez-tez rast gəlinir və əlifbadakı başqa heç bir hərf onu təsvir etmir.

Pinus-dan gələn tikan mənası ikinci dərəcəli oxunuş kimi mövcuddur; əgər orta əsrlər versiyasını istəyirsinizsə, motmotu da istifadə edilə bilər. Hər ikisi qeyd olunmalıdır.

Questions to sit with

  • İşləyən bir şey öz funksionallığından asılı olmayan səbəblərə görə necə başqa yerə yönləndirildi?
  • Burada nəsə faydalı olmaq bahasına səliqəyə salınırmı?
  • Onlar P hərfini sildilər, sonra isə yenisini icad etməli oldular. Sən nəyi ləğv etmək üzrəsən ki, sonradan ona yenidən ehtiyac duyacaqsan?

Tez-tez verilən suallar

Çünki irland dili bu səsi tamamilə itirmişdi. Proto-hind-Avropa *p səsi kelt dillərində yoxa çıxmışdı — latınca pater qədim irland dilində athair, piscis isə íasc sözünə uyğun gəlir — buna görə də ibtidai irland dilində /p/ yox idi və iyirmi hərflik əlifbada da ona ehtiyac duyulmurdu. Sonralar xristianlıq, mövcud əlifba ilə yazıla bilməyən Patricius və pascha kimi latın sözlərini gətirdi.

Çünki orta əsr mirzələri forfidaların saitlər sırasını əks etdirən səliqəli bir beşinci sait qrupu (aicme) yaratmasını istəyirdilər. Onlar hərfləri buna uyğun yenidən təyin etdilər, beləcə Pín öz /p/ dəyərini itirdi, ona io diftonqu verildi və adı dəyişdirildi. Simmetriya funksiyadan üstün tutuldu.

Yenicə zərərsizləşdirilmiş hərfi əvəz etmək üçün əlavə bir hərf icad edilməli idi: Peith — beithe bog, yəni yumşaq tozağacı adlanan dəyişdirilmiş Beithe. Bu ardıcıllıq (ehtiyac, həll, qaydaya salma, eyni ehtiyac, ikinci həll) əlyazma ənənəsinin nə etdiyini göstərir, çünki o dövrdə artıq heç kim bu əlifba ilə nəsə yazmırdı.

Görünür ki, bu etimologiyadan daha çox söz oyunu ilə bağlıdır: Ifín və ispín bir-birini xatırladacaq qədər oxşardır. Onun keninqləri də eyni dərəcədə qeyri-sabitdir və ən çox əlavə olunan milsem fedo (ağacların ən şirini) ifadəsi, Bríatharogaim-in fındıq ağacı Coll üçün verdiyi eyni ifadədir.

Heç bir sabit ənənəvi məna dövrümüzə çatmayıb, ona görə də hər hansı bir oxunuş quraşdırmadır. Hərfin tarixinin dəstəklədiyi məna isə spesifikdir: real ehtiyac üçün yaradılan, lakin hələ də işləyərkən başqa məqsədə yönləndirilən bir şey. Bu, başqasının səliqəyə olan ehtiyacı tərəfindən yenidən müəyyən edilmiş bir rol və ya hər halda funksional ikən ləğv edilmiş bir sistem kimi oxunur.

Son yazılar

Tarot kartlarının qədim hikmətini kəşf edin və ruhani səyahətinizin sirrlərini açın. Blogumuz, tarot oxumağın zəngin simvolizmini, mənalarını və praktiki tətbiqlərini anlamaq üçün qapınızdır.