ᚘ

Ifín

మొదట P అక్షరం; తర్వాత ముల్లు లేదా గూస్‌బెర్రీ

ఒక అవసరం కోసం కనిపెట్టి, ఆ తర్వాత దాన్ని వేరే దానికి వాడటం

ఓఘమ్ గ్లిఫ్‌లు యూనికోడ్‌లో చూపబడ్డాయి, ఎడమ నుండి కుడికి అమర్చబడ్డాయి. నిలబడి ఉన్న రాయిపై అక్షరాలు అంచు వెంబడి కింద నుండి పైకి నడుస్తాయి, కాబట్టి ఈ అడ్డు వరుస సౌలభ్యం కోసమే తప్ప యథాతథ నకలు కాదు.

Sound
io మొదట /p/; తర్వాత io అనే డిఫ్తాంగ్
స్థానం
24
Group
The forfeda
Root meaning
లాటిన్ పినస్ (pinus), పైన్ లేదా ముల్లు నుంచి, అందుకే దీని అసలు పేరు పిన్ (Pín)
Medieval tree gloss
గూస్‌బెర్రీ (అక్షరం పేరు మార్చిన తర్వాత ఈ పేరు పెట్టారు)
Unicode
U+1698
సమయం
స్థానం కోల్పోయింది
అవును / కాదు
పాత్ర మారింది

నిలువు స్థితి

  • అరువు తెచ్చుకున్న శబ్దం
  • పాత్ర మార్పు
  • వాడుకలో లేకపోవడం
  • ముల్లు
  • అవసరమై ఉండి కూడా కాదనడం
  • ప్రత్యామ్నాయం
  • దిగుమతి

In the rune poems

milsem fedo

చెట్లలో అత్యంత తియ్యనైనది, ఇదే వాక్యం కాల్ (Coll) కు కూడా ఇచ్చారు. ఫార్ఫెడా కెన్నింగ్‌లు ఎంత అస్థిరంగా ఉన్నాయో ఇది చెబుతోంది.

Bríatharogam Morainn mac Moín · Ifín
ఈ అక్షరానికి సంబంధించిన రాతప్రతుల రీడింగ్‌లు అస్థిరంగా ఉన్నాయి

రెండవ కెన్నింగ్ ఏదీ నమ్మదగినదిగా మిగలలేదు

Bríatharogam Maic ind Óc · Ifín

ఐరిష్‌లో P లేదు

ఈ అక్షరం ఉండటానికి అసలు కారణం ఇదే, ఇది చాలా విచిత్రమైనది.

ప్రోటో-ఇండో-యూరోపియన్ భాషలో *p అనేది సెల్టిక్ భాషల్లో పూర్తిగా కనుమరుగైంది. అది ఉన్న చోట ఏమీ మిగల్లేదు. లాటిన్ పదం pater పాత ఐరిష్‌లో athair గా మారింది; లాటిన్ piscis, ఐరిష్ íasc గా మారింది. మొదటి హల్లు పూర్తిగా మాయమైంది.

దీనివల్ల ప్రిమిటివ్ ఐరిష్‌లో అసలు /p/ శబ్దమే లేదు. దాంతో ఇరవై అక్షరాల వాళ్ళ అక్షరమాలకు P అవసరమే రాలేదు, అది లేదు కూడా. ఐరిష్ రాసేటప్పుడు ఇది ఏమంత లోపం కాదు.

కానీ క్రైస్తవ మతం రాకతో పాటు లాటిన్ కూడా వచ్చింది: Patricius, pascha, popul, pennit. నిత్యం వాడే ఈ పదాల్లో P ఉంది, కానీ దాన్ని రాయడానికి అక్షరమాల దగ్గర అక్షరం లేదు.

కాబట్టి ఒక అక్షరాన్ని సృష్టించారు. లాటిన్ పదం pinus (పైన్ లేదా ముల్లు) నుంచి దానికి Pín అని పేరు పెట్టారు. అక్షరం పలకాల్సిన శబ్దంతోనే ఆ పేరు మొదలవుతుంది కాబట్టి అలా పెట్టారు. అరువు తెచ్చుకున్న శబ్దానికి అరువు తెచ్చుకున్న పేరు పెట్టారన్నమాట.

ఆ తర్వాత దాన్ని తీసేశారు

తర్వాత జరిగిన పరిణామం ఓగమ్ రాతప్రతుల చరిత్రలోనే చాలా ఆసక్తికరమైనది.

మధ్యయుగాల నాటి లేఖకులు ఫార్ఫెడాను, అచ్చుల వరసకు సరిపోయేలా ఐదు అక్షరాలున్న ఒక చక్కని ఐదవ aicme గా మార్చాలనుకున్నారు. కానీ అసలైన ఫార్ఫెడా అలా ఉండేది కాదు, అవసరాల కోసం అప్పటికప్పుడు సృష్టించిన హల్లులు, డిఫ్తాంగ్‌ల కలగలుపు అది.

ఆ అస్తవ్యస్తతను అంగీకరించకుండా లేఖకులు వాటిని మార్చేశారు. నిజమైన రాళ్ల మీద /k/ శబ్దం పలికే ఏబాడ్ (Ébad), ea గా మారింది. P రాయడానికి మాత్రమే ఉన్న Pín నుంచి ఆ విలువను లాగేసుకుని, దానికి io అనే డిఫ్తాంగ్‌ను ఇచ్చి Ifín గా పేరు మార్చారు.

ఓగమ్ అక్షరమాల ఒక నిజమైన సమస్యను పరిష్కరించింది. కానీ ఒక ఆర్డర్‌లో ఉంచాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఆ పరిష్కారాన్నే చెడగొట్టారు.

దీనివల్ల మళ్లీ P లేకుండా పోయింది. దాంతో ముందే తీసేసిన అక్షరం స్థానంలో కొత్త అక్షరాన్ని కనిపెట్టాల్సి వచ్చింది: అదే Peith. దీన్నే 'సాఫ్ట్ బిర్చ్' (beithe bog) అని కూడా పిలుస్తారు. ఇది బేత (Beithe) కు మార్చిన రూపం.

అవసరం, పరిష్కారం, మార్పులు చేయడం, మళ్లీ అదే అవసరం, రెండో పరిష్కారం. ఇదంతా చూస్తే అక్షరమాల విషయంలో లేఖకులు ఏం చేస్తున్నారో స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. వాళ్ళకి అక్షరాలు ఎలా పనిచేస్తున్నాయి అన్నదానికంటే ఒక ఆర్డర్ ఉండటానికే ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఇచ్చారు, ఎందుకంటే అప్పటికే వాటితో రాయడం మానేశారు.

గూస్‌బెర్రీ

కొత్త పేరు, కొత్త విలువతో ఇఫిన్‌కు ఒక చెట్టును కేటాయించాల్సి వచ్చింది. అప్పుడే దానికి గూస్‌బెర్రీ (ispín లేదా దానికి దగ్గరగా ఉండే రూపాలు) ఇచ్చారు.

దీని వెనక ఉన్న కారణం అర్థం కంటే కూడా శబ్దపరమైనదిగా కనిపిస్తుంది. Ifín మరియు ispín ఒకదానికొకటి దగ్గరగా అనిపిస్తాయి. ఇది భాషా చరిత్ర కంటే కూడా ఒక చమత్కారం లాంటిది.

అందుకే కెన్నింగ్‌లు అస్థిరంగా ఉంటాయి. దానికి ఎక్కువగా వాడే పదం, milsem fedo (చెట్లలో అత్యంత తియ్యనైనది), వాస్తవానికి బ్రియాతరోగైమ్ (Bríatharogaim) లో హేజెల్ (hazel) అయిన కాల్ (Coll) కు వాడే పదమే. బహుశా అది ఇటు మారి ఉండొచ్చు, లేదా ఒక లేఖరి ఖాళీని పూరించడానికి ఇప్పటికే ఉన్న పదాన్ని వాడి ఉండొచ్చు.

సాధారణంగా ఫార్ఫెడా గురించి చెప్పేటప్పుడు ఈ పునరావృతం గమనించాల్సిన విషయం. మొదటి ఇరవై అక్షరాలకు ఉన్నట్లు ఈ అక్షరాలకు స్వతంత్రమైన కెన్నింగ్ సాంప్రదాయం లేదు. వాటి కెన్నింగ్‌లు ముక్కలు ముక్కలుగా, విరుద్ధంగా, కొన్నిసార్లు వేరే చోట నుంచి అరువు తెచ్చుకున్నవిగా ఉంటాయి. ఎందుకంటే బ్రియాతరోగైమ్ సృష్టించబడిన నెమోనిక్ సిస్టమ్‌లో అవి ఎప్పుడూ భాగం కాదు.

రీడింగ్‌లో

ఇక్కడ స్థిరమైన సాంప్రదాయ అర్థం ఏదీ లేదు, ఎవరైనా కచ్చితంగా చెప్పారంటే దాన్ని వాళ్ళు కల్పించినట్టే.

ఈ అక్షరం చరిత్ర మనకు ఒక నిర్దిష్టమైన విషయాన్ని చెబుతోంది: నిజమైన అవసరం కోసం సృష్టించబడి, తర్వాత దాన్ని పక్కనపెట్టడం. ఇఫిన్ అనేది అప్పటికే పనిచేస్తున్న పరిష్కారం, కానీ అది పనిచేస్తుందా లేదా అన్నదానితో సంబంధం లేకుండా దాన్ని పక్కనపెట్టారు. తర్వాత మళ్లీ అదే పనిచేసే రెండో పరిష్కారంతో దాన్ని భర్తీ చేశారు.

ఒకరి అవసరం కోసం మరో పాత్రను మార్చడం, లేదా ఒక వ్యవస్థ పనిచేస్తున్నప్పటికీ దాన్ని పక్కనపెట్టడం లాంటి అర్థాలు వస్తాయి. ఇది నిజంగా జరిగే విషయమే, చాలా సాధారణమైనది. కానీ అక్షరమాలలో మరే అక్షరం దీన్ని వివరించదు.

pinus నుంచి వచ్చిన ముల్లు అర్థాన్ని ద్వితీయ రీడింగ్‌గా వాడొచ్చు. మీకు మధ్యయుగపు అర్థం కావాలంటే గూస్‌బెర్రీని వాడుకోవచ్చు. ఈ రెండింటినీ లేబుల్ చేయాలి.

Questions to sit with

  • బాగా పనిచేస్తున్నదాన్ని, అది ఎలా పనిచేస్తుందన్నదానితో సంబంధం లేకుండా ఎందుకు పక్కనపెట్టారు?
  • ఇక్కడ ఉపయోగకరంగా ఉండటం కంటే ఒక ఆర్డర్ లో ఉండటానికే ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఇస్తున్నారా?
  • వాళ్ళు P ని తీసేసి, మళ్లీ ఇంకోదాన్ని కనిపెట్టాల్సి వచ్చింది. మీరు దేన్ని తీసేసి, మళ్లీ అవసరం అనుకుంటున్నారు?

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

ఎందుకంటే ఐరిష్‌లో ఆ శబ్దం పూర్తిగా కనుమరుగైంది. సెల్టిక్ భాషల్లో ప్రోటో-ఇండో-యూరోపియన్ *p మాయమైంది. లాటిన్ pater కి పాత ఐరిష్‌లో athair, piscis కి íasc ఉన్నాయి. కాబట్టి ప్రిమిటివ్ ఐరిష్‌లో /p/ లేదు. దానివల్ల ఇరవై అక్షరాల అక్షరమాలకు దాని అవసరం రాలేదు. క్రైస్తవ మతం రాకతో Patricius, pascha లాంటి లాటిన్ పదాలు వచ్చాయి, వాటిని రాయడానికి P అవసరమైంది.

మధ్యయుగాల లేఖకులు ఫార్ఫెడాను అచ్చుల వరసకు సరిపోయేలా ఐదు అచ్చులతో ఒక చక్కని ఐదవ ఏక్మేగా మార్చాలనుకున్నారు. ఆ ప్రకారమే వాళ్ళు అక్షరాలను మార్చేశారు, దాంతో పీన్ (Pín) తన /p/ విలువను కోల్పోయి, io అనే డిఫ్తాంగ్‌ను పొంది కొత్త పేరు తెచ్చుకుంది. వాళ్ళు అది పనిచేస్తుందా లేదా అన్నదానికంటే ఒక ఆర్డర్‌గా ఉండటానికే ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఇచ్చారు.

ముందే తీసేసిన అక్షరం స్థానంలో మళ్లీ కొత్త అక్షరాన్ని కనిపెట్టాల్సి వచ్చింది: అదే పీత్ (Peith). దీన్నే 'సాఫ్ట్ బిర్చ్' (beithe bog) అని కూడా పిలుస్తారు, ఇది బేత (Beithe) కు మార్చిన రూపం. అవసరం, పరిష్కారం, మార్పులు, మళ్లీ అదే అవసరం, రెండో పరిష్కారం. ఇదంతా చూస్తే అప్పటికే ఆ అక్షరాలతో ఎవరూ ఏమీ రాయకపోయినా రాతప్రతుల సాంప్రదాయం ఏం చేసిందో అర్థమవుతుంది.

భాషా చరిత్ర కంటే కూడా ఇది ఒక చమత్కారం లాంటిది: Ifín మరియు ispín అనే పదాలు ఒకదానికొకటి దగ్గరగా ఉంటాయి. దీని కెన్నింగ్‌లు కూడా అస్థిరంగా ఉంటాయి. దానికి వాడే milsem fedo (చెట్లలో అత్యంత తియ్యనైనది) అనే పదాన్నే బ్రియాతరోగైమ్ (Bríatharogaim) కాల్ (Coll, హేజెల్) కు కూడా వాడుతుంది.

స్థిరమైన సాంప్రదాయ అర్థం ఏదీ లేదు, కాబట్టి ఎలాంటి రీడింగ్ అయినా కల్పించినట్టే. దీని చరిత్ర ఒక నిర్దిష్టమైన విషయాన్ని చెబుతుంది: నిజమైన అవసరం కోసం సృష్టించబడి, అది పనిచేస్తున్నప్పటికీ దాన్ని పక్కనపెట్టడం. దీన్ని, ఒకరి అవసరం కోసం మరో పాత్రను మార్చడం లేదా పనిచేస్తున్న వ్యవస్థను తీసెయ్యడం అనే అర్థంలో చదవొచ్చు.

తాజా పోస్ట్‌లు

టారో కార్డుల ప్రాచీన జ్ఞానాన్ని కనుగొనండి, మీ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని రహస్యాలను ఆవిష్కరించండి. టారో రీడింగ్‌లోని గొప్ప ప్రతీకవాదం, అర్థాలు, ఆచరణాత్మక ఉపయోగాలను అర్థం చేసుకోవడానికి మా బ్లాగ్ మీ ప్రవేశద్వారం.