இஸ்லாமிய மற்றும் அரபு ஜோதிடம்

இஸ்லாமிய மற்றும் அரபு ஜோதிடம் என்றால் என்ன (What Islamic and Arabic astrology is)

இஸ்லாமிய அல்லது அரபு ஜோதிடம் என்பது 8ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 14ஆம் நூற்றாண்டு வரை இஸ்லாமிய உலகில் (முக்கியமாக அப்பாஸிய பேரரசில்) செழித்தோங்கிய ஜோதிடப் பாரம்பரியமாகும். இது 'அரபு ஜோதிடம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது ஏனென்றால் இதன் நூல்கள் அனைத்தும் அரபு மொழியில் எழுதப்பட்டன. 'இஸ்லாமிய ஜோதிடம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது ஏனென்றால் இது இஸ்லாமியப் பேரரசின் ஆதரவில் வளர்ந்தது. ஆனால் இது அரேபியர்களுக்கோ அல்லது முஸ்லிம்களுக்கோ மட்டும் சொந்தமானதல்ல: இந்த ஜோதிடர்களில் பெர்சியர்கள் (நவ்பக்த், அபு மா'ஷர்), யூதர்கள் (மாஷா'அல்லா, சாஹல் இப்னு பிஷ்ர்) மற்றும் ஹரானைச் சேர்ந்த சாபியன்கள் (தாபித் இப்னு குர்ரா) போன்ற பலரும் இருந்தனர். அவர்கள் தாலமியின் கிரேக்க ஜோதிடம், சசானிய பெர்சியாவின் உலகளாவிய ஜோதிடம் மற்றும் இந்தியாவின் கணித முறை ஆகிய மூன்றையும் இணைத்து 'நட்சத்திரத் தீர்ப்புகளின் அறிவியல்' (ilm ahkam al-nujum) என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு புதிய மற்றும் சிக்கலான அரபுப் பாரம்பரியத்தை உருவாக்கினர்.

பாக்தாத்: நட்சத்திரங்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு நகரம் (Baghdad: a city founded by the stars)

750-ஆம் ஆண்டில் அப்பாஸிய வம்சத்தினர் ஆட்சிக்கு வந்தனர், அவர்கள் பெர்சியப் பேரரசர்களின் அரசவைக் கலாச்சாரத்தை அப்படியே பின்பற்றினர் - இதில் அரசவை ஜோதிடர்களுக்கு (court astrologers) அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. 762-ஆம் ஆண்டில் கலிஃபா அல்-மன்சூர் தனக்கான புதிய தலைநகரான பாக்தாத்தை (Baghdad) கட்ட முடிவு செய்தார். அதற்கான சரியான அடித்தள நேரத்தைக் குறிப்பதற்காக அவர் பெர்சிய ஜோதிடரான நௌபக்த் மற்றும் யூத ஜோதிடரான மாஷா'அல்லா ஆகியோரை அழைத்தார். அவர்கள் ஜூலை மாதத்தின் ஒரு பிற்பகலைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்: அப்போது சூரியன் சிம்ம ராசியில் (Sun in Leo) இருந்தது, மேலும் அதிர்ஷ்டக் கிரகமான வியாழன் தனுசு ராசியில் லக்னத்தில் (Jupiter rising in Sagittarius) மிகவும் பலமாக அமைந்திருந்தது. முகூர்த்தக் கலையில் (electional astrology) இதுவே வரலாற்றில் மிகவும் பிரபலமான சம்பவமாகும், மேலும் பாக்தாத் நகரம் அடுத்த ஐந்து நூற்றாண்டுகளுக்கு உலக அறிவியலின் தலைநகரமாக விளங்கியது.

மொழிபெயர்ப்பு இயக்கம் (The translation movement)

அடுத்த இரண்டு நூற்றாண்டுகளில் பாக்தாத் அறிவியல் அறிவுப் பரிமாற்றத்தின் மையமாக மாறியது. அப்பாஸிய கலிஃபாக்கள் சமஸ்கிருதம், பெர்சியம் மற்றும் கிரேக்கம் ஆகிய மொழிகளிலிருந்து நூல்களை அரபியில் மொழிபெயர்க்க 'ஞானத்தின் இல்லம்' (House of Wisdom) என்ற அமைப்பை உருவாக்கினர். இது வெறும் பழைய நூல்களைப் பாதுகாக்கும் செயல் அல்ல; ஜோதிடர்களும் அறிஞர்களும் வெவ்வேறு பாரம்பரியங்களைச் சேர்ந்த கூறுகளை ஒன்றிணைத்தனர். அவர்கள் 'யவனஜாதகத்தில்' (Yavanajataka) உள்ள இந்தியக் கூறுகளையும், தாலமியின் 'டெட்ராபிப்லோஸ்' (Tetrabiblos) என்ற கிரேக்க நூலையும், சசானிய பெர்சியர்களின் உலகளாவிய கணிப்புகளையும் (mundane astrology) ஒன்றாகச் சேர்த்தனர். இந்த மாபெரும் அறிவுப் பரிமாற்றத்தின் விளைவாகப் பிறந்த அரபு ஜோதிடமே, பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு லத்தீன் மொழிபெயர்ப்புகள் மூலம் ஐரோப்பிய மறுமலர்ச்சிக்கு (Renaissance) அடித்தளமாக அமைந்தது.

அல்-கின்டி: இயற்பியலாக ஜோதிடம் (Al-Kindi: astrology as physics)

பழைய ஹெலனிய ஜோதிடம் 'விதி' (fate) என்ற கருத்தை நம்பியிருந்தது, ஆனால் இஸ்லாமிய உலகில் எல்லாம் வல்ல இறைவனின் (அல்லாஹ்வின்) அதிகாரத்திற்கு முன்னால், நட்சத்திரங்கள் எப்படிச் செயல்பட முடியும் என்ற கேள்வி எழுந்தது. இதற்கு விடையளிக்க அல்-கின்டி (Al-Kindi) என்ற தத்துவவாதி 'On the Rays of the Stars' என்னும் நூலை எழுதினார். அரிஸ்டாட்டிலின் இயற்பியலைப் பயன்படுத்தி அவர் ஜோதிடத்தை அறிவியல் பூர்வமாக விளக்கினார்: பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு கிரகமும் நட்சத்திரமும் தொடர்ந்து கதிர்களை (rays) உமிழ்கின்றன என்றும், அவை பூமியில் உள்ள காற்று, நெருப்பு மற்றும் தண்ணீர் போன்ற பஞ்சபூதங்களின் மீது பட்டு ભௌதிக (physical) மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றன என்றும் அவர் கூறினார். இதன் மூலம் ஜோதிடம் என்பது கடவுளுக்குப் போட்டியான மாந்திரீகம் அல்ல, அது வெறும் 자연 அறிவியல் (natural science) என்று அவர் வாதிட்டார்.

அபு மா'ஷர் மற்றும் பெரிய அறிமுகம் (Abu Ma'shar and the Great Introduction)

பல்க் (Balkh) நகரைச் சேர்ந்த அபு மா'ஷர் (Abu Ma'shar, 787–886) இந்த ஜோதிடப் பாரம்பரியத்தின் மைய நபராகத் திகழ்கிறார். அவரது மாணவர் ஷாதான் (Shadhan) கூறிய கதைகளின்படி, அவர் முதலில் ஹதீஸ் (hadith - முஹம்மது நபியின் மொழிகள்) அறிஞராகத் தொடங்கினார், மேலும் அல்-கின்டியுடன் ஏற்பட்ட ஒரு சண்டைக்குப் பிறகே, நடுத்தர வயதில் வானியல் மற்றும் ஜோதிடத்தின் பக்கம் திரும்பினார். பின்னர் அவர் தனது நூற்றாண்டின் மிகச் சிறந்த மற்றும் பிரபலமான ஜோதிடராக உருவெடுத்தார். இருப்பினும் அல்-பிருனி போன்ற பிற்கால அறிஞர்கள், அவர் அல்-கின்டியிடமிருந்து நிறைய விஷயங்களைத் திருடிக்கொண்டார் என்றும், அதை அவர் வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றும் குற்றம் சாட்டினர். அவரது 'Great Introduction to the Science of the Judgments of the Stars' (நட்சத்திரங்களின் தீர்ப்புகளுக்கான பெரிய அறிமுகம்) என்ற நூல், அரிஸ்டாட்டிலின் 'Physics' மற்றும் 'On Generation and Corruption' ஆகிய நூல்களின் அடிப்படையில் ஜோதிடக் கலைக்கான ஒரு நீண்ட தற்காப்பு வாதத்துடன் தொடங்குகிறது. வானத்தின் முடிவற்ற வட்ட இயக்கம், பூமியிலுள்ள நான்கு மூலகங்களின் (elements) மீது செயல்பட்டு, அவற்றை கலக்கவும், சூடாக்கவும், குளிரூட்டவும் மற்றும் பிரிக்கவும் செய்கிறது என்று அவர் வாதிடுகிறார். எனவே கிரகங்களின் நிலைகள், அவற்றின் பார்வைகள் மற்றும் அவற்றின் தூரங்கள் வானிலை, உயிரினங்களின் உடல்கள் மற்றும் மனித விவகாரங்களை வடிவமைக்கின்றன. எல்லாவற்றுக்கும் மேலான வெளிவட்டச் சுழற்சியை இயக்கும் 'முதல் காரணம்' (first cause) கடவுளே; கிரகங்கள் வெறுமனே 'இரண்டாம் நிலை காரணங்கள்' (secondary causes), அதாவது இறைவனின் ஆணை பூமியை வந்தடையும் கியர்கள் (gears) மட்டுமே. இந்த வாதம் அக்காலத்தின் முக்கிய இறையியல் எதிர்ப்புகளுக்குப் பதிலளித்தது. இது ஜோதிடத்தைத் தாண்டி மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது: வரலாற்று ஆய்வாளர் ரிச்சர்ட் லெமே (Richard Lemay) சுட்டிக்காட்டியபடி, 1133 இல் செவில்லின் ஜான் (John of Seville) மற்றும் 1140 இல் கரின்ஷியாவின் ஹெர்மன் (Hermann of Carinthia) ஆகியோரால் செய்யப்பட்ட இந்த நூலின் லத்தீன் மொழிபெயர்ப்புகள், அரிஸ்டாட்டிலின் சொந்த நூல்கள் லத்தீனில் வருவதற்கு முன்பே, அரிஸ்டாட்டிலின் இயற்பியலை மேற்கு ஐரோப்பாவிற்கு மீண்டும் கொண்டு வந்த முதல் நூல்களாக அமைந்தன.

இணைவுகளில் எழுதப்பட்ட வரலாறு (History written in the conjunctions)

ஹெலனிய ஜோதிடம் முக்கியமாக தனிநபர்களின் ஜாதகங்களைக் (birth charts) கணிப்பதிலேயே அதிக கவனம் செலுத்தியது. ஆனால் அரபு பாரம்பரியம், உலக யுகங்கள் (ages of the world) பற்றிய சசானிய பெர்சியர்களின் கருத்துக்களை எடுத்துக்கொண்டு, உலகளாவிய ஜோதிடத்தை (mundane astrology) - அதாவது நாடுகள், வம்சங்கள், மதங்கள் மற்றும் வானிலை ஆகியவற்றுக்கான ஜோதிடத்தை - ஒரு பெரிய மற்றும் முறையான துறையாக மாற்றியது. அபு மா'ஷரின் 'Book of Thousands' (ஆயிரங்களின் புத்தகம்) என்னும் நூல், இந்திய மற்றும் பெர்சியர்களின் பிரம்மாண்டமான உலக காலச் சுழற்சிகளை வேத நூல்களின் வரலாற்றுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைத்தது. கிமு 3102-ல் மேஷ ராசியின் தொடக்கத்தில் அனைத்து கிரகங்களும் ஒரே நேரத்தில் இணைந்த ஒரு மாபெரும் நிகழ்வை வைத்து, அதிலிருந்து நோவாவின் பெருவெள்ளத்தின் (Flood) காலத்தை அவர் கணித்தார். அவரது 'Book of Conjunctions' (இணைவுகளின் புத்தகம்) என்னும் நூல், வெறும் கண்களுக்குத் தெரியும் இரண்டு மிக மெதுவான கிரகங்களான வியாழன் மற்றும் சனியை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு செயல்படும் முறையை உருவாக்கியது. இவை இரண்டும் சுமார் இருபது ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை சந்திக்கின்றன, மேலும் ஒவ்வொரு சந்திப்பும் முந்தைய சந்திப்பிலிருந்து சுமார் 243 டிகிரிகள் தள்ளி நிகழ்கிறது. இதன் மூலம், அடுத்தடுத்த இணைவுகள் சுமார் 240 ஆண்டுகளுக்கு ஒரே மூலகத்தின் (element) மூன்று ராசிகளுக்குள் தொடர்ந்து நிகழ்கின்றன, அதன் பிறகே அடுத்த மூலகத்திற்கு மாறுகின்றன. சுமார் 960 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்தத் தொடர் நான்கு மூலகங்களையும் கடந்து அது தொடங்கிய இடத்திற்கே திரும்புகிறது. ஜோதிடர்கள் இந்த மூன்று கால அளவுகளையும் மூன்று வெவ்வேறு அளவிலான வரலாற்று நிகழ்வுகளாகப் படித்தனர்:

• ஒவ்வொரு 20 ஆண்டுகளுக்கும் நடக்கும் இணைவுகள் (ஆட்சி மாற்றங்கள்).
• ஒவ்வொரு 240 ஆண்டுகளுக்கும் நடக்கும் இணைவுகள் (இந்த சுழற்சியில் இணைவுகள் நெருப்பு ராசிகளிலிருந்து நிலம் அல்லது காற்று ராசிகளுக்கு மாறும், இது பெரிய அரசியல் மற்றும் மத மாற்றங்களைக் குறிக்கும்).
• ஒவ்வொரு 960 ஆண்டுகளுக்கும் நடக்கும் இணைவுகள் (ராசிச் சக்கரத்தை முழுமையாகச் சுற்றி வரும் சுழற்சி, இது புதிய சாம்ராஜ்யங்களின் தோற்றத்தைக் குறிக்கும்).

இந்தத் திட்டம் எதிர்காலத்தைக் கணிக்க மட்டுமின்றி, கடந்த கால வரலாற்றைப் படிக்கவும் (பின்னோக்கியும் முன்னோக்கியும்) பயன்படுத்தப்பட்டது. முகமது நபி 571 இல் பிறந்தார் என்பதை ஜோதிடர்கள் சுட்டிக்காட்டினர், இது விருச்சிக ராசியில் நடந்த ஒரு சந்திப்பின் மூலம் இணைவுகள் நீர் மூலக ராசிகளுக்கு மாறிய சிறிது நேரத்திலேயே நிகழ்ந்தது, மேலும் ஆரம்பகால இஸ்லாத்தின் பிந்தைய நிகழ்வுகளை இதே சுழற்சியின் அடிப்படையில் அவர்கள் படித்தனர். முன்னோக்கிப் பார்க்கையில், அவர்கள் அப்பாஸிய ஆட்சியின் முடிவைக் குறிக்கும் அறிகுறிகளுக்காக வரவிருக்கும் மாற்றங்களைத் தேடினர், மேலும் 1258 இல் ஹுலாகு கான் (Hulagu Khan) கடைசி அப்பாஸிய கலிஃபாவை மரணதண்டனைக்கு உட்படுத்தி பாக்தாத்தை மங்கோலியர்கள் சூறையாடியதை, பிற்கால எழுத்தாளர்கள் இத்தகைய முன்னெச்சரிக்கைகளின் நிறைவேற்றமாகவே படித்தனர். ஐரோப்பா மற்றும் மத்திய கிழக்கு முழுவதும் உலக முடிவுப் பீதியைத் தூண்டிய, 1186 ஆம் ஆண்டில் துலாம் ராசியில் அனைத்து கிரகங்களும் இணைந்த பிரபலமான நிகழ்வு, இந்தக் கோட்பாடு அக்காலத்தில் எவ்வளவு தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது என்பதைக் காட்டுகிறது.

வீடுகள், கருவிகள் மற்றும் துல்லியமான நேரம் (Houses, instruments and exact time)

ஹெலனிய ஜோதிடர்கள் பெரும்பாலும் முழு ராசி வீடுகளையே (whole-sign houses) பயன்படுத்தினர், இதில் ஒவ்வொரு ராசியும் லக்னத்திலிருந்து (rising sign) கணக்கிடப்படும் ஒரு வீடாகக் கருதப்படும். ஆனால் கோள முக்கோணவியலில் (spherical trigonometry) பயிற்சி பெற்ற மற்றும் தொழுகை நேரங்களையும் மக்காவின் திசையையும் துல்லியமாக நிர்ணயிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்த இஸ்லாமிய உலகின் வானியலாளர்கள், பார்வையாளரின் சொந்த அடிவானம் (horizon) மற்றும் நடுக்கோட்டிலிருந்து (meridian) வானத்தைப் பிரிக்கும் குவாட்ரண்ட் அமைப்புகளையே (quadrant systems) விரும்பினர். இவற்றில் மிகவும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது அல்-காபிசி (Al-Qabisi, லத்தீனில் Alcabitius என அறியப்பட்டவர்) கற்பித்த முறையாகும். அலெப்போவில் (Aleppo) உள்ள சயீஃப் அல்-தவ்லாவின் அரசவைக்காக எழுதப்பட்டு, செவில்லியின் ஜான் (John of Seville) என்பவரால் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட அவரது 'Introduction to the Art of the Judgments of the Stars' (நட்சத்திரங்களின் தீர்ப்புக் கலைக்கான அறிமுகம்), இடைக்கால ஐரோப்பிய பல்கலைக்கழகங்களின் நிலையான ஜோதிடப் பாடப்புத்தகமாக மாறியது. அவரது முறை நேரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது லக்ன டிகிரியின் பகல் அரை வட்டத்தை (diurnal semi-arc) - அதாவது அந்த டிகிரி கிழக்கு அடிவானத்திலிருந்து நடுக்கோட்டிற்கு (Midheaven) பயணிக்கத் தேவையான நேரத்தை - எடுத்துக்கொண்டு, அதை மூன்று சம பாகங்களாகப் பிரிக்கிறது. பின்னர் பதினொன்று, பன்னிரண்டு, இரண்டு மற்றும் மூன்றாம் வீடுகளின் முனைகளைக் (cusps) கண்டறிய அந்தப் பிரிவுகளை மணிநேர வட்டங்கள் (hour circles) வழியாக கிரகப்பாதைக்கு (ecliptic) கொண்டு செல்கிறது. இதை கைகளால் செய்வதற்கு முக்கோணவியல் அட்டவணைகள் தேவைப்பட்டன. ஆனால் ஆஸ்ட்ரோலேப் (astrolabe) என்ற கருவி இதை விரைவாக்கியது: பித்தளையால் ஆன இக்கருவி ஸ்டீரியோகிராஃபிக் ப்ரொஜெக்ஷன் மூலம் வானத்தின் கோளத்தை ஒரு தட்டையான தட்டில் வரைபடமாக்குகிறது. மேலும் பாக்தாத் மற்றும் பிற்கால அல்-அண்டலஸில் உள்ள கருவித் தயாரிப்பாளர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட அட்சரேகைக்கான (latitude) வீட்டு வரிகளை தட்டுகளில் செதுக்கினர், இதனால் நட்சத்திர வரைபடத்தை சரியான மணிநேரத்திற்குத் திருப்புவதன் மூலம் வீடுகளின் முனைகளை ஒரே பார்வையில் காண முடிந்தது.

அரபுப் புள்ளிகள் (The Lots, or Arabic Parts)

இது கிரேக்க ஜோதிடத்தில் இருந்த 'விதிப் புள்ளிகள்' (Lots) என்பதன் தொடர்ச்சியாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தைக் கணிக்க, இரண்டு கிரகங்களுக்கு இடையிலான தூரத்தை அளந்து, அந்தத் தூரத்தை லக்னத்திலிருந்து கூட்டி அல்லது கழித்து ஒரு கற்பனைப் புள்ளியை உருவாக்குவார்கள். அரபு ஜோதிடர்கள் நூற்றுக்கணக்கான புதிய புள்ளிகளை உருவாக்கினர். இவற்றில் சில முக்கியமானவை:

• அதிர்ஷ்டப் புள்ளி (Lot of Fortune): லக்னம் + சந்திரன் - சூரியன். இது உடல் நலம், செல்வம் மற்றும் உலக வாழ்க்கையோடு தொடர்புடையது.
• ஆன்மப் புள்ளி (Lot of Spirit): லக்னம் + சூரியன் - சந்திரன். இது மன விருப்பம், ஆன்மீகம் மற்றும் தொழிலோடு தொடர்புடையது.
• திருமணப் புள்ளி (Lot of Marriage): லக்னம் + சுக்கிரன் - வியாழன் (அல்லது அதைப் போன்ற பிற சூத்திரங்கள்).

இரவில் பிறந்தவர்களுக்கு (night chart) அதிர்ஷ்டப் புள்ளியைக் கணக்கிடும்போது, சூரியன் மற்றும் சந்திரனின் இடங்கள் மாற்றி வைக்கப்படும் (அதாவது லக்னம் + சூரியன் - சந்திரன்). இந்த முறை இன்றுவரை 'Arabic Parts' என்ற பெயரிலேயே அழைக்கப்படுகிறது.

ஆதிக்கங்களும் அல்முடெனும் (Dignities and the almuten)

ஒரு ஜாதகத்தில் பல வீடுகள் மற்றும் புள்ளிகள் இருக்கும்போது, ஜோதிடர்கள் பல கிரகங்களின் ஆதிக்கங்களை (Dignities) கணக்கிட வேண்டியிருந்தது. ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஒரு கிரகத்தின் சொந்த வீடு (5 புள்ளிகள்), உச்சம் (4 புள்ளிகள்), டிரிப்ளிசிட்டி (3 புள்ளிகள்), எல்லை/Term (2 புள்ளிகள்), மற்றும் ஃபேஸ்/Decan (1 புள்ளி) என பல கிரகங்களுக்கு உரிமை இருக்கும். இவற்றின் மதிப்பெண்களைக் கூட்டி எந்த கிரகம் அதிக பலம் பெற்று அந்த இடத்தின் 'உண்மையான எஜமானனாக' ஆதிக்கம் செலுத்துகிறதோ அந்த கிரகமே 'அல்முடென்' (almuten - வலிமை வாய்ந்தவர்) என்று அழைக்கப்பட்டது. ஒரு ஜாதகத்தின் லக்னத்தில் உள்ள அல்முடென் அந்த ஜாதகரின் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் கட்டுப்படுத்துகிறது என்று கருதப்பட்டது.

பிரசன்னம் மற்றும் முகூர்த்த ஜோதிடம் (Horary and electional astrology)

ஜாதகம் கணிப்பதைத் தாண்டி, அரசவைகளில் உடனடிப் பதில்கள் தேவைப்பட்டன. போருக்குச் செல்லலாமா, தொலைந்த பொருள் எங்கே, அல்லது எந்த மருத்துவர் சிறந்தவர் போன்ற கேள்விகளுக்கு உடனடியாகப் பதிலளிக்க ஜோதிடர்கள் 'பிரசன்ன ஜோதிடத்தை' (Horary astrology) வளர்த்தெடுத்தனர். இதில் கேள்வி கேட்கப்படும் நேரத்தைக் கொண்டு ஜாதகம் கணிக்கப்படும். அதேபோல, ஒரு புதிய கட்டடத்தைக் கட்டவோ, போர் தொடுக்கவோ அல்லது பயணத்தைத் தொடங்கவோ சரியான நேரத்தைக் குறிக்க முகூர்த்த ஜோதிடம் (Electional astrology) பயன்படுத்தப்பட்டது. சாஹல் இப்னு பிஷ்ர் போன்ற ஜோதிடர்கள் இதில் வல்லவர்களாக இருந்தனர்.

விமர்சகர்கள்: இறையியல், வானியல் மற்றும் வரலாறு (The critics: theology, astronomy and history)

பதினொன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் ஜோதிடக் கலைக்கு இஸ்லாமிய உலகில் கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுந்தன. அல்-கசாலி (Al-Ghazali) போன்ற இறையியலாளர்கள், நட்சத்திரங்கள் தாமாக இயங்குகின்றன என்ற வாதத்தை எதிர்த்தனர். அனைத்தும் இறைவனின் கட்டளைப்படியே நடப்பதாகக் கூறி, ஜோதிடம் என்பது மனிதனை இறைவனிடமிருந்து விலக்கும் என்று வாதிட்டனர். மறுபுறம், இப்னு அல்-ஹய்தம் (Ibn al-Haytham) மற்றும் அல்-பிருனி (Al-Biruni) போன்ற அறிவியல் அறிஞர்கள், ஜோதிடம் ஒரு உண்மையான அறிவியல் அல்ல என்று கூறி அதைப் புறக்கணித்தனர். அவர்கள் வானியலை (astronomy - கிரகங்களின் இயக்கத்தைக் கணக்கிடுவது) ஜோதிடத்திலிருந்து (astrology - எதிர்காலத்தைக் கணிப்பது) பிரித்தனர். பதினான்காம் நூற்றாண்டில், சிறந்த வரலாற்று ஆசிரியரான இப்னு கல்தூன் (Ibn Khaldun) தனது 'முகத்திமா' (Muqaddimah) என்னும் நூலில், ஜோதிடம் என்பது கற்பனை என்றும், ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை சமூக மற்றும் பொருளாதாரக் காரணிகளாலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்றும் மிகக் கடுமையாக விமர்சித்தார்.

ஐரோப்பாவில் மரபு (The legacy in Europe)

இந்த விமர்சனங்களால் இஸ்லாமிய உலகில் ஜோதிடம் அதன் செல்வாக்கை மெதுவாக இழந்தது (ஆனாலும் முகூர்த்தம் போன்ற பிரிவுகள் தொடர்ந்தன). ஆனால் அதற்குள் அதன் மொழிபெயர்ப்புகள் ஸ்பெயின் மற்றும் இத்தாலி வழியாக ஐரோப்பாவைச் சென்றடைந்தன. 12ஆம் நூற்றாண்டில், ஸ்பெயினின் டோலிடோ (Toledo) நகரத்தில் கிறிஸ்தவ மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் அபு மா'ஷர், அல்-காபிசி மற்றும் மாஷா'அல்லா ஆகியோரின் அரபு நூல்களை லத்தீன் மொழியில் மொழிபெயர்த்தனர். இந்த நூல்களே இடைக்கால மற்றும் மறுமலர்ச்சிக் கால ஐரோப்பிய ஜோதிடத்திற்கு அடித்தளமாக அமைந்தன. 17ஆம் நூற்றாண்டில் வில்லியம் லில்லி (William Lilly) போன்ற ஐரோப்பிய ஜோதிடர்கள் பயன்படுத்திய முறைகள் அனைத்தும் இந்த அரபு ஜோதிடர்களிடமிருந்தே வந்தன.

இந்த பகுதியை எவ்வாறு படிப்பது (How to read this section)

மேலேயுள்ள கார்டுகள் அரபு ஜோதிடப் பாரம்பரியத்தை பாக்தாத்தின் அடித்தளத்திலிருந்து இப்னு கல்தூனின் விமர்சனம் வரை விவரிக்கின்றன, மேலும் கீழே உள்ளவர்கள் இதை வடிவமைத்தவர்கள் ஆவர். ஆரம்பகால அத்தியாயங்கள் இக்கலை எவ்வாறு உருவானது என்பதையும், நடுப்பகுதி அத்தியாயங்கள் அதன் நுட்பங்களையும், இறுதி அத்தியாயங்கள் அதற்கெதிரான வாதங்கள் மற்றும் அது ஐரோப்பாவைச் சென்றடைந்த பாதையையும் விளக்குகின்றன. ஜோதிடம் இங்கே வரலாறாகவும், சுய சிந்தனைக்கான ஒரு குறியீட்டு மொழியாகவும் முன்வைக்கப்படுகிறது, மாறாக நிலையான முடிவுகளின் வாக்குறுதியாக அல்ல. இந்தப் பாரம்பரியமும் அதன் நுட்பங்களும் Tarot Academy சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் (ecosystem) ஐம்பத்திரண்டு மொழிகளிலும் கிடைக்கின்றன.