Lagu
water, zee, vloed
Een element waaraan men zich heeft overgegeven en dat men niet kan sturen
- Sound
- l /l/
- Positie
- 21
- Group
- Het ætt van Tir
- Descended from
- Oudere Futhark Laguz (*laguz)
- Unicode
- U+16DA
- Tijdsframe
- De duur van de oversteek
- Ja / Nee
- Ja, mits je je kunt vasthouden
Rechtop
- de zee
- water
- een oversteek
- controleverlies
- angst
- diepte
- wat draagt en bedreigt
- overgave
In the rune poems
Lagu byþ leodum langsum geþuht, gif hi sculun neþan on nacan tealtum and hi sæyþa swyþe bregaþ and se brimhengest bridles ne gymeð.
De oceaan lijkt de mensen eindeloos als zij zich op een wankel schip moeten wagen, en de zeegolven hen hevig beangstigen, en het zeeross niet let op zijn toom.
Across the scripts
Laguz
De voorloper, gereconstrueerd als *laguz. Een concurrerende reconstructie, *laukaz (prei), wordt bepleit op basis van de toverformule op bracteaten.
Lǫgr
Scandinavië beschrijft het water dat het kende: een bergstroom die in Noorwegen omlaag stort, kokend water en een brede geiser in IJsland.
Lagu
Angelsaksisch futhorc
Engeland schreef over de open zee en deed dat vanuit het perspectief van een passagier in plaats van een zeeman.
Geschreven vanuit de angst
Dit is de enige strofe in het Oudengelse runengedicht waarin elke zinsnede over angst gaat, met een opvallend tastbaar gezichtspunt.
De oceaan lijkt langsum (eindeloos of zwaar) leodum, voor de mensen. De voorwaarde luidt gif hi sculun neþan: wanneer zij zich moeten wagen, wat de reis neerzet als dwang in plaats van vrije keuze. Het schip is tealt, wankel en rollend. De golven swyþe bregaþ, jagen hun diepe angst aan.
En dan de laatste regel, die alle aandacht verdient: se brimhengest bridles ne gymeð, het zeeross let niet op zijn toom.
Dat is geen zeemansstrofe. Een zeeman weet dat een schip niet als een paard wordt gemend. Het is geschreven vanuit de ervaring van iemand die aan boord is gezet en ontdekt dat het vaartuig niet door iemand in de hand wordt gehouden zoals verondersteld.
Vergelijk dit met Sigel, vijf posities eerder, waar zeelieden de zon benutten om te navigeren en land te bereiken. Het gedicht biedt ruimte aan zowel de bemanning als de opvarenden.
Het paard dat de teugel weigert
Brimhengest (zeeross) is een klassieke Oudengelse kenning voor een schip. Het gedicht heeft het paard eerder al twee keer gebruikt: bij Rad en bij Eh, waar het dier een vertrouwde partner en steun is.
Wanneer deze strofe dus grijpt naar een paard dat niet op de teugel reageert, breekt zij bewust met een beeld dat het gedicht zelf heeft neergezet. Eh is een paard waarmee men een verstandhouding heeft. Het brimhengest is een dier dat er geen kent.
De Angelsaksen kenden een rijke schat aan zulke scheepskennings (golfpaard, zeehout, schuimhals), en de elegieën benutten ze voortdurend. The Seafarer is een compleet gedicht in dit register: het beschrijft de zee als een beproeving die men ondergaat in plaats van oversteekt (kou, honger en de roep van jan-van-genten in plaats van menselijk gelach).
Water of prei
De gangbare reconstructie van de oudere naam is laguz (water), en Oudengels lagu betekent zee of vloed. Alle drie de runengedicht-tradities beschrijven water, wat voor de Oudere Futhark het sterkste bewijs vormt.
Een alternatieve reconstructie stelt laukaz (prei) voor. Dit is niet uit de lucht gegrepen: laukaz is een van de terugkerende toverwoorden in het corpus van de Oudere Futhark, aangetroffen op bracteaten en kleine voorwerpen naast alu en auja, soms afgekort. Prei nam een reële plaats in binnen Germaanse opvattingen over genezing en levenskracht.
De waterduiding steunt op de gedichten; de preiduiding op de inscripties. Ze sluiten elkaar niet uit, aangezien de rune haar klankwaarde kon behouden terwijl de formule laukaz een afzonderlijke functie vervulde. Dat is de meest verdedigbare positie. De hedendaagse praktijk drijft geheel op water, en deze strofen rechtvaardigen dat.
Bij het duiden
Lagu vertegenwoordigt een element waaraan men zich heeft verbonden en dat men niet kan besturen.
De Engelse strofe geeft de rune een scherpere toon dan de Noordse varianten. Noorwegen beschrijft een waterval, IJsland een geiser: beide dynamisch, geen van beide angstig. Engeland beschrijft een mens op een boot die ontdekt dat de boot niet bestuurbaar is.
Gelezen vanuit deze traditie wijst Lagu op situaties die de vraagsteller volkomen uit handen zijn gegleden: niet vastgelopen (zoals Is) en niet bekneld (zoals Nyd), maar op drift en onstuurbaar. De overgave is al geschied. De zinvolle vraag is niet hoe men de controle herwint, maar of men stand kan houden.
Oversteken vormen de letterlijke lezing en zijn vaak raak: een overgang tussen twee fasen met open water ertussen.
De associaties met intuïtie en het onderbewuste die in de moderne praktijk aan deze rune kleven, stammen uit de twintigste eeuw (via Jung en naoorlogs occultisme). Ze vloeien logisch voort uit een element met stromingen onder de oppervlakte, maar geen enkel historisch runengedicht maakt hiervan melding.
Questions to sit with
- Waaraan heb je je al overgegeven dat je nu niet meer kunt sturen?
- Is de situatie geblokkeerd, bekneld of in een ongewilde richting in beweging? Elk scenario vraagt een andere reactie.
- De passagiers zijn bang en de bemanning navigeert. Wie ben jij hier?
Veelgestelde vragen
Laatste Berichten
Ontdek de oude wijsheid van tarotkaarten en ontgrendel de mysteries van je spirituele reis. Onze blog is jouw toegangspoort tot het begrijpen van de rijke symboliek, betekenissen en praktische toepassingen van tarot lezen.