NL (Nederlands)
ᛚ
Lǫgr
water, zee, vloeistof
Kracht in beweging die haar eigen verloop volgt
- Sound
- l /l/
- Positie
- 15
- Group
- Týrs ætt
- Descended from
- Ouder Futhark Laguz (*laguz)
- Unicode
- U+16DA
- Tijdsframe
- Al in beweging; niet door jou te plannen
- Ja / Nee
- Ja, als je met de stroom mee kunt gaan
Rechtop
- water
- stroom
- kinetische kracht
- de zee
- wat draagt
- diepte
- instinct
- een stroming
In the rune poems
Lǫgr er, fællr ór fjalle foss; en gull ero nosser.
Water is wat van de berg valt als een waterval; maar gouden sieraden zijn kostbaar.
Lögr er vellanda vatn ok viðr ketill ok glömmungr grund. lacus lofðungr.
Water is een kokende stroom, een brede ketel en het land van de vissen. Meer; vorst.
Across the scripts
ᛚ
Laguz
De voorloper. De Oudengelse strofe beschrijft een landrot op een hevig schommelend schip en eindigt met een zeeross dat het bit weigert.
ᛚ
Lǫgr
Jongere Futhark
Ongewijzigd van vorm en naam, en een van de weinige runen zonder korttakvariant omdat het teken al minimaal was.
ᛚ
Lagu
Ongewijzigd. In het Oudengels betekent lagu zee of vloed, en het overleeft in plaatsnamen en dichterlijke samenstellingen.
Het eigen water van elk land
De drie runengedicht-tradities beschrijven drie verschillende wateren, en elk daarvan toont het water dat dat land werkelijk kende.
Engeland schreef over de open zee vanuit het perspectief van iemand die erdoor beangstigd werd: de oceaan lijkt eindeloos, het schip rolt, de golven boezemen ontzag in en het zeeross negeert de teugel.
Noorwegen schreef over een bergwaterval. Lǫgr er, fællr ór fjalle foss: water is wat van de berg neerdaalt als een foss, een stortvloed. Noors water arriveert verticaal langs de wanden van de fjorden, en het woord overleeft in honderden plaatsnamen en in het moderne Noorse foss.
IJsland schreef over iets wat geen ander Europees land kon beschrijven. Vellanda vatn, kokend water. Viðr ketill, een brede ketel. En pas daarna glömmungr grund, het land van de vissen, voor de zee.
IJslandse geothermische verschijnselen zijn geen poëtische versiering, maar het landschap zelf. Het woord geiser is zelf IJslands, afkomstig van geysa (opwellen), en vormt de oorsprong van de algemene term. Een IJslandse dichter die water opsomde, noemde de hete bronnen het eerst.
Het goud op de bodem
De tweede Noorse regel luidt en gull ero nosser (maar gouden sieraden zijn kostbaar), een typische rijmopvulling (fosse tegenover nosser).
De gangbare verklaring verwijst naar Andvari, de dwerg die als snoek in een waterval leeft en wiens door Loki geroofde schat de vloek draagt die de hele Völsunga-saga doordringt: hij doodt Hreiðmarr, zet Fáfnir en Reginn tegen elkaar op en vernietigt uiteindelijk Sigurðr en de Bourgondiërs.
Een waterval met goud op de bodem is een befaamd beeld in deze literatuur, waardoor de koppeling voor de hand ligt. Het is ook precies het soort associatie dat lezers achteraf maken bij een rijmregel.
Het Noorse gedicht doet dit herhaaldelijk (Reginn bij Reið, Fróði bij Ár, Loki bij Bjarkan), waardoor een verwijzing naar de Völsungar geheel in het karakter van het gedicht past.
In een duiding
Lǫgr staat voor kracht die al in beweging is en haar eigen bedding volgt.
De Scandinavische traditie geeft de rune meer energie dan de Engelse. De Engelse strofe draait om angst op open water; de Noorse toont een bergstroom; de IJslandse toont water dat kokend uit de aarde opwelt. Alle drie gaan over water buiten controle, maar de Noordse beelden zijn dynamisch in plaats van bevreesd.
In een legging duidt Lǫgr minder op 'kopje-onder gaan' en meer op 'dit beweegt en heeft een eigen koers'. De rune toont een stroming die de vraagsteller draagt als hij meegaat, maar schaadt als hij dwars gaat liggen.
De associaties met intuïtie en het onderbewuste die in de moderne praktijk aan deze rune kleven, stammen uit de twintigste eeuw via Jung en hedendaags occultisme. Ze sluiten logisch aan bij een element met verborgen diepten, maar komen in de oude gedichten niet voor.
De dieptegedachte sluit wel mooi aan bij glömmungr grund, het land van de vissen: een hele onderwaterwereld die haar eigen bestaan leidt.
Als letterteken
Een verticale staaf met een enkele korte zijtak aan de top, en een van de weinige runen zonder aparte korttakvorm omdat het teken al maximaal vereenvoudigd was.
De rune leent haar naam aan de lǫgrúnar, een van de middeleeuwse geheimschriften waarin een letter wordt gecodeerd door het nummer van haar ætt en haar positie met behulp van streepjes op een staaf. Net als bij de ijs- en hagelrunen berustte dit systeem op algemene bekendheid met de ætt-indeling.
Questions to sit with
- Wat is hier al in beweging dat je krampachtig probeert stil te houden?
- Sta je dwars op de stroming of beweeg je ermee mee?
- Onder de oppervlakte van deze situatie leeft een heel eigen wereld. Wat bevindt zich daar?
Veelgestelde vragen
Laatste Berichten
Ontdek de oude wijsheid van tarotkaarten en ontgrendel de mysteries van je spirituele reis. Onze blog is jouw toegangspoort tot het begrijpen van de rijke symboliek, betekenissen en praktische toepassingen van tarot lezen.
