Reið
اسبسواری، سفر؛ گردونه؛ تندر
پیشرفتی که بهای آن را دیگری با رنج و زحمت خود میپردازد
- Sound
- r /r/
- موقعیت
- 5
- Group
- خاندان فرِی (Freyr's ætt)
- Descended from
- فوثارک کهن Raidho (*raidō)
- Unicode
- U+16B1
- زمانبندی
- در راه، در جریان سفر
- بله / خیر
- آری، اما بررسی کنید چه کسی کار و بار اصلی را به دوش میکشد
مستقیم
- سفر
- اسبسواری
- حرکت
- مسیر
- پیشرفت
- رنج بر دوش کشنده
- مرکب
- پایبندی به مسیر برگزیده
In the rune poems
Ræið kveða rossom væsta; Reginn sló sværðet bæzta.
گویند سواری سختترین کار برای اسبان است؛ رگین بهترین شمشیر را ساخت.
Reið er sitjandi sæla ok snúðig ferð ok jórs erfiði. iter ræsir.
سواری، نشستنی نیکفرجام، سفری شتابان و رنج اسب است. سفر؛ شهریار.
Across the scripts
Raidho
نیای بازسازیشده به صورت *raidō. بند انگلیسی باستان آن، آسانی سخن گفتن از سواری در گرمای خانه را با دشواری پیمودن راه بر اسب واقعی مقایسه میکند.
Reið
فوثارک جوان
در شکل و نام دستنخورده مانده است. در زبان نورس باستان reið به معنای گردونه و تندر نیز هست که سرچشمه پیوند با ثور به شمار میرود.
Rad
واژه انگلیسی باستان rad واژههای road (راه) و raid (شبیخون) را پدید آورد که در آغاز یک واژه بودند: سواری و تاختن بر ضد دشمن.
سه معنا در یک واژه نورس باستان
واژه نورس باستان reið گستره معنایی فراتری نسبت به نام فوثارک کهن دارد و این وجوه معنایی افزوده برای درک رون حیاتی هستند.
این واژه به معنای اسبسواری یعنی خود کنش است. به معنای گردونه یا ارابه است. و به معنای تندر: reið به مفهوم غرش غلتان در آسمان است؛ به همین دلیل در باورهای نوین، خدای ثور که گردونهاش را بزها میکشند با این رون پیوند مییابد.
معنای گردونه از دیدگاه تاریخی بیشترین اهمیت را دارد. در آیین ژرمنی سنتی ثبتشده برای گردونههای آیینی وجود داشت: تاسیتوس ایزدبانو نرتوس را وصف میکند که درون گردونهای پوشیده در مزارع گردانده میشد، و در گورکشتی اوزبرگ گردونهای با کندهکاریهای ظریف یافت شد که هرگز برای باربری عادی به کار نرفته بود. حرکت در موکب آیینی کاری سپند به شمار میآمد.
هیچیک از اینها به طور صریح درباره خود رون گفته نشده است؛ اینها بستری معنایی هستند که نام رون در آن میزید.
هر دو شعر در کنار اسب میایستند
این نکتهای بنیادین و پیوسته است که در هر سه سنت اشعار رون بر جا مانده است، امری که بسیار کممانند است.
بند نروژی بیپردگی دارد: سواری سختترین کار برای اسبان دانسته شده است. شعر ایسلندی سه کنایه میآورد و همان دیدگاه را در جایگاه سوم پس از جنبههای دلپذیر مینشاند: نشستن نیکفرجام، سفری شتابان و jórs erfiði یعنی رنج و زحمت اسب.
بند انگلیسی باستان نیز رویکردی همسان دارد و جنگاوری را که در گرمای سرای از سواری دم میزند، با مردی که به راستی در بیابان راهها را در مینوردد رو در رو میگذارد.
سه سنت مستقل یادآور میشوند که آسودگی از آنِ یک سو و رنج و زحمت از آنِ سوی دیگر است. برای رونی که در کتابهای امروزی به سفر و پیشرفت ساده فروکاسته میشود، این هشدار پیششرطی اساسی و فراموششده است.
رگین و شمشیر نامدار
سطر دوم شعر نروژی مانند کوششی برای همقافیه کردن væsta با bæzta به چشم میآید، اما نامی که بر زبان میآورد تصادفی نیست.
رگین آهنگر کوتوله در حماسه ولسونگ است: پدرخوانده زیگورد، برادر فافنیر و سازنده شمشیر گرام (Gramr) که زیگورد با آن اژدها را از پای درمیآورد. رگین سپس برای دستیابی به گنجینه نقشه قتل زیگورد را میکشد و خود کشته میشود.
شعر نروژی پیاپی از این یادمانها بهره میگیرد. فرودی زیر Ár، لوکی زیر Bjarkan و رگین در اینجا میآیند. دانشآموزی که الفبا میآموخت همزمان حماسهها را مرور میکرد؛ شعر فرض میکرد شنونده داستانها را چنان خوب میشناسد که تنها بردن یک نام بسنده است.
کارکرد این سرودهها چنین بود: ابزاری برای یادسپاری در فرهنگی که دانش خود را سینهبهسینه میرساند.
در خوانش و تفسیر فال
Reið نشاندهنده حرکت در امتداد مسیری از پیش تعیینشده است. تفسیر آن در سیستم شانزده رونی با فوثارک کهن همخوانی دارد، با این تفاوت که اسب آشکارتر در کانون توجه قرار میگیرد.
این رون نشانگر کاری در جریان است: سفری آغازشده، پروژهای در میانه راه، روندی با مراحلی که باید به ترتیب سپری شوند. این رون نه به تصمیم برای رفتن اشاره دارد و نه به رسیدن به فرجام.
پرسش بنیادی اشعار نورس این است: چه کسی بار سنگین را به دوش میکشد؟ در کارهای حرفهای این پرسش راستین است (کدام فرد یا منبع بار واقعی را میکشد)؛ در روابط فردی به کسی اشاره دارد که بیش از توان از او کار کشیده میشود.
معنای گردونه برداشتی آیینی به همراه میآورد: حرکتی که رعایت نظم خود هدف آن است. این گسترشی منطقی است و نه گفته بیواسطه اشعار.
در جایگاه یک حرف
صدای روشن /r/ و یکی از پرکاربردترین حروف در سنگنبشتهها است. دستور زبان نورس باستان آکنده از آن است، زیرا حالت فاعلی مفرد بسیاری از نامهای مذکر به -r پایان میپذیرد.
باید آن را از ᛦ ýr بازشناخت که بازتاب آوای r مانندی دیگر از z پایانی باستان است. قرنها سنگتراشان اسکاندیناوی این دو نشانه را به دقت جدا نگه داشتند؛ زمانی که این تمایز رنگ میبازد ابزاری برای گاهنگاری سنگنبشتهها به شمار میرود.
Questions to sit with
- در این کار چه کسی واقعا بار اصلی را میکشد و آیا توانش تا پایان راه خواهد پایید؟
- آیا آسوده بر زین نشستهاید یا خود شمایید که بار سنگین را میکشید؟
- این راه مراحلی پیاپی دارد: از روی کدام گام میخواهید بپرید؟
پرسشهای متداول
آخرین نوشتهها
حکمت باستانی کارتهای تاروت را کشف کنید و اسرار سفر معنوی خود را باز کنید. وبلاگ ما دروازه شما به درک نمادگرایی غنی، معانی و کاربردهای عملی خواندن تاروت است.