மெசோஅமெரிக்க நாட்காட்டிகள்

காலம் என்பது ஒரு உயிருள்ள சக்தி (Time as a living thing)

பண்டைய மெசோஅமெரிக்காவில், ஒரு நாள் என்பது வெறுமனே மனித நிகழ்வுகளைக் குறிக்கப் பயன்படும் ஒரு வெற்று பெட்டி அல்ல. ஒரு நாள் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட தன்மையைக் கொண்ட தெய்வீக சக்தி, அது காலத்தின் பாதையில் நடந்து செல்லும் ஒரு 'சுமை-சுமப்பவர்' (burden-bearer) ஆகப் பார்க்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு நாளும் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி, திசை மற்றும் தெய்வத்தோடு இணைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த நாட்காட்டி முறை வெறும் நாட்களை எண்ணுவதற்கு மட்டுமல்ல; இது மனிதர்களின் விதி, அரசியல் நிகழ்வுகள் மற்றும் விவசாயப் பருவங்களைக் கணிப்பதற்கான ஒரு கருவியாகும். ஸ்பானிய வெற்றியாளர்கள் (Conquistadors) 16ஆம் நூற்றாண்டில் இதை அழிப்பதற்கு முன்பு வரை, மெக்சிகோ முதல் குவாத்தமாலா வரையிலான அனைத்து நாகரிகங்களும் (ஓல்மெக், மாயா, ஆஸ்டெக்) இந்த நாட்காட்டியைப் பயன்படுத்தின.

ஆரம்பகால சான்றுகள் (The earliest evidence)

இந்த நாட்காட்டி அந்தப் பகுதியின் எழுத்து முறைகளை விடப் பழமையானது. கி.மு. 1000-லிருந்து, மெக்சிகன் வளைகுடா கடற்கரையில் உள்ள ஓல்மெக் (Olmec) மற்றும் ஆரம்பகால மாயா (Maya) நகரங்களில், ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் கட்டிடங்கள் அமைக்கப்பட்டன. இவை 'இ-குழுக்கள்' (E-Groups) எனப்படுகின்றன. இதில் ஒரு மேற்கத்தியப் பிரமிடும், மூன்று கிழக்கத்திய மேடைகளும் இருக்கும். ஒரு பார்வையாளர் மேற்குப் பிரமிட்டில் நின்று பார்த்தால், சூரியன் எந்த மேடைக்கு மேல் உதிக்கிறது என்பதைப் பொறுத்துக் கோடைகால அல்லது குளிர்காலத் திருப்புமுனையைக் (solstices) கணக்கிட முடியும்.

எழுத்துப்பூர்வமான ஆவணங்கள் கி.மு. முதல் மில்லினியத்தின் நடுப்பகுதியில் தொடங்குகின்றன. மெக்சிகோவில் உள்ள சான் ஜோஸ் மொகோட் (San Jose Mogote) என்ற சபோடெக் (Zapotec) தளத்தில் ஒரு கல்லில் செதுக்கப்பட்ட '1 பூகம்பம்' (1 Earthquake) என்ற குறியீடு காணப்படுகிறது. இது கி.மு. 600-க்கும் 500-க்கும் இடையில் செதுக்கப்பட்டதாகும். இந்தச் செதுக்கல், மெசோஅமெரிக்காவின் அடிப்படையான 260-நாள் 'புனிதக் கணக்கீடு' அந்த நேரத்திலேயே பயன்பாட்டில் இருந்ததை நிரூபிக்கிறது.

260-நாள் கணக்கீடு (The 260-day count)

புனித நாட்காட்டி என்பது ஒரே நேரத்தில் சுழலும் இரண்டு சக்கரங்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்படுகிறது: ஒன்று 1 முதல் 13 வரையிலான எண்கள், மற்றொன்று 20 நாளின் பெயர்கள். எண் 1 முதல் 13 வரை சென்று மீண்டும் 1-ல் தொடங்கும்; அதே சமயம் 20 பெயர்களும் தொடர்ந்து சுழலும். 13-ம் 20-ம் மீண்டும் ஒரே புள்ளியில் (எண் 1 + முதல் பெயர்) சந்திக்கச் சரியாக 260 நாட்கள் ஆகும் (13 × 20 = 260).

ஆஸ்டெக்குகள் இந்தக் கணக்கீட்டை 'டோனல்போகுவாலி' (tōnalpōhualli) என்றும், மாயாக்கள் இதை 'சோல்கின்' (Tzolk'in) என்றும், மலைவாழ் மாயாக்கள் இதை 'சோல் கிஜ்' (Chol Qij) என்றும் அழைத்தனர். பிறந்த நாளின் குறியீடே ஒரு மனிதனின் ஆழமான விதி என்று நம்பப்பட்டது. எனவே பல நாகரிகங்களில், குழந்தைகள் தங்களது பிறந்த நாளின் நாட்காட்டிப் பெயரையே தங்களின் சொந்தப் பெயராகப் பெற்றனர் (உதா: 8 மான், 13 முயல்).

இந்த 20 நாள் குறியீடுகளின் (day signs) பெயர்கள் பல்வேறு மெசோஅமெரிக்க மொழிகளில் சிறிதளவு மாறினாலும், அவற்றின் பொருளும் விலங்குகளின் குறியீடுகளும் ஒன்றுதான்:

ஆஸ்டெக் மக்களும் இந்த 260 நாட்களை 13 நாட்கள் கொண்ட இருபது குழுக்களாகப் பிரித்தனர். இது 'ட்ரெசெனா' (trecena) எனப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ட்ரெசெனாவும், அது தொடங்கும் முதல் நாளின் பெயரால் அழைக்கப்பட்டது (உதா: '1 முதலை' ட்ரெசெனா). ஒவ்வொரு ட்ரெசெனாவிற்கும் அதற்கென ஒரு தெய்வமும் ஒரு குறிப்பிட்ட அதிர்ஷ்டமும் இருந்தது.

365-நாள் ஆண்டு (The 365-day year)

சூரிய நாட்காட்டி மாயாக்களால் 'ஹாப்' (Haab') என்றும், ஆஸ்டெக்குகளால் 'ஷியுபோகுவாலி' (xiuhpōhualli - ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கை) என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இது 365 நாட்களைக் கொண்டிருந்தது. இதில் 20 நாட்கள் கொண்ட 18 மாதங்களும், வருடத்தின் இறுதியில் 5 தனி நாட்களும் இருந்தன. மாயாக்கள் இந்த 5 நாட்களை 'வேயெப்' (Wayeb') என்றும், ஆஸ்டெக்குகள் 'நெமொன்டெமி' (nemontemi) என்றும் அழைத்தனர். இது மிகவும் துரதிர்ஷ்டமான மற்றும் ஆபத்தான காலமாகப் பார்க்கப்பட்டது. இந்தக் காலத்தில் பிரபஞ்சத்தின் எல்லைகள் உடைந்து தீய ஆவிகள் பூமிக்கு வரும் என்று நம்பியதால், மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியே வரமாட்டார்கள்.

ஆஸ்டெக்குகளைப் பொறுத்தவரை, ஒவ்வொரு 20 நாள் காலமும் 'வேயன்டெனா' (veintena) என்று அழைக்கப்பட்டது. இது ஒரு குறிப்பிட்ட தெய்வத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய பொதுத் திருவிழாவோடு முடிவடைந்தது. பதினெட்டு பண்டிகைகளின் இந்தச் சுழற்சியானது பருவங்களின் சுழற்சியாக இருந்தது, இது மழை வருவதோடும் போவதோடும், மற்றும் சோளப் பயிரை விதைப்பது மற்றும் அறுவடை செய்வது ஆகியவற்றோடும் பிணைக்கப்பட்டிருந்தது.

இந்த இரு நாட்காட்டிகளிலும் 'லீப் ஆண்டு' (leap day) இல்லை. எனவே 365-நாள் ஆண்டு என்பது உண்மையான சூரிய ஆண்டை விட (365.24 நாட்கள்) ஒரு வருடத்திற்கு கால் நாள் பின்தங்கியே சுழலும். பல நூற்றாண்டுகளில் இது பருவக்காலங்களில் இருந்து முற்றிலும் விலகிவிடும். ஆனால் மெசோஅமெரிக்கர்கள் அதைச் சரிசெய்யவில்லை, நாட்காட்டியின் சுழற்சியை உடைக்க அவர்கள் விரும்பவில்லை.

நாட்காட்டி வட்டம் மற்றும் ஆண்டைத் தாங்குபவர்கள் (The Calendar Round and the year bearers)

260-நாள் புனித நாட்காட்டியும், 365-நாள் சூரிய நாட்காட்டியும் ஒன்றாக இயங்கும் போது, ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு இரட்டைப் பெயரைப் (double name) பெறுகிறது. (உதா: '4 அஜாவ், 8 கும்கு'). இந்த இரண்டு சுழற்சிகளும் மீண்டும் ஒரு புள்ளியில் சந்தித்து, அதே இரட்டைப் பெயர் வரச் சரியாக 18,980 நாட்கள் அல்லது 52 சூரிய ஆண்டுகள் ஆகும். இந்த 52 ஆண்டுச் சுழற்சியே 'நாட்காட்டி வட்டம்' (Calendar Round) எனப்படுகிறது.

இந்தக் கணிதத்தில் ஒரு சுவாரஸ்யமான உண்மை உள்ளது. 365-நாள் ஆண்டை 20 நாள்-குறியீடுகளால் வகுத்தால் 5 மீதமிருக்கும். எனவே ஒவ்வொரு புதிய ஆண்டின் முதல் நாளும், முந்தைய ஆண்டின் முதல் நாளின் குறியீட்டில் இருந்து 5 இடங்கள் தள்ளியிருக்கும். இதன் விளைவாக, 20 குறியீடுகளில் 4 மட்டுமே ஆண்டின் முதல் நாளாக வர முடியும். இந்த நான்கு நாட்களே 'ஆண்டைத் தாங்குபவர்கள்' (year bearers) எனப்படுகின்றன. அவர்கள் அந்த ஆண்டின் தன்மையைத் தீர்மானிக்கிறார்கள்.

பல்வேறு மக்கள் வெவ்வேறு நாளின் குறியீடுகளை 'ஆண்டைத் தாங்குபவர்களாக'ப் பயன்படுத்தினர், ஏனெனில் அவர்கள் வருடத்தின் தொடக்கத்தை வெவ்வேறு நாட்களில் கொண்டாடினர்:

• ஆஸ்டெக் மற்றும் மிக்ஸ்டெக்: நாணல், கல் கத்தி, வீடு மற்றும் முயல்.
• பாரம்பரிய மாயா: பூகம்பம், காற்று, மான் மற்றும் புல்.
• யுகாடெக் மாயா: நாணல், கல் கத்தி, முதலை மற்றும் ஜாகுவார்.

புதிய நெருப்பு (The New Fire)

ஒரு 52 ஆண்டு 'நாட்காட்டி வட்டத்தின்' (Calendar Round) முடிவு மெசோஅமெரிக்காவில் மிகவும் ஆபத்தான நேரமாகக் கருதப்பட்டது. இந்த நேரத்தில் சுழற்சிகள் உடைந்து, சூரியன் எழாமல் போகலாம், வானத்திலிருந்து அரக்கர்கள் இறங்கி உலகை அழிக்கலாம் என ஆஸ்டெக் மக்கள் நம்பினர். இந்த 52 ஆண்டுகளின் கடைசி 5 துரதிர்ஷ்டமான நாட்களில், மக்கள் தங்கள் வீடுகளில் உள்ள நெருப்பையெல்லாம் அணைத்துவிட்டு, தங்கள் பானைகளை உடைத்து, மௌனமாகக் காத்திருப்பார்கள்.

நள்ளிரவில், ஆஸ்டெக் தலைநகரான டெனோச்டிட்லானுக்கு (Tenochtitlan) வெளியே உள்ள 'நட்சத்திரத்தின் மலை' (Hill of the Star) மீது பாதிரியார்கள் ஏறுவார்கள். அவர்கள் வானத்தில் 'பிளேயட்ஸ்' (Pleiades) நட்சத்திரக் கூட்டத்தின் இயக்கத்தைக் கண்காணிப்பார்கள். அந்த நட்சத்திரங்கள் நள்ளிரவில் வானத்தின் உச்சியை அடைந்தால், உலகம் தொடரும் என்று அர்த்தம். அப்போது ஒரு மனிதனைப் பலியிட்டு, அவனது மார்பிலிருந்து 'புதிய நெருப்பை' (New Fire) ஏற்றுவார்கள். அந்த நெருப்பு ஓட்டப்பந்தய வீரர்கள் மூலம் ஏந்திச் செல்லப்பட்டு, நாடெங்கிலும் உள்ள அனைத்து வீடுகளின் அடுப்புகளிலும் மீண்டும் ஏற்றப்படும். இது உலகின் மறுபிறப்பைக் கொண்டாடும் மிகப்பெரிய சடங்காகும்.

நீண்ட கணக்கீடு (The Long Count)

நாட்காட்டி வட்டம் (Calendar Round) ஒரு 52-ஆண்டு வாழ்நாளுக்குள் ஒரு தேதியைக் கணக்கிடலாம். ஆனால் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்தைய வரலாற்று நிகழ்வுகளையோ அல்லது புராணத் தொடக்கங்களையோ குறிப்பிட அது போதாது. எனவே, மாயா மக்கள் 'நீண்ட கணக்கீடு' (Long Count) என்ற கால அளவை உருவாக்கினர்.

இந்த அமைப்பு அடிப்படையில் 'இருபதின்ம' (Base-20) அமைப்பாகும். ஆனால் மூன்றாவது நிலையில் (Tun) மட்டும் 20-க்கு பதிலாக 18 பயன்படுத்தப்படுகிறது, இதனால் 360 நாட்கள் வரும். இது தோராயமாக ஒரு சூரிய ஆண்டைக் குறிப்பதற்காக செய்யப்பட்ட மாற்றமாகும். இது கிமு 3114 ஆகஸ்ட் 11 அன்று பிரபஞ்சத்தின் படைப்புடன் தொடங்குகிறது. அந்த நாளில் நாட்கள் 0.0.0.0.0 என்று இருந்தன.

ஒரு 'நீண்ட கணக்கீடு' தேதி ஐந்து எண்களாக எழுதப்படுகிறது, உதா: 9.12.2.0.16. இதை இவ்வாறு படிக்க வேண்டும்: 9 B'ak'tun, 12 K'atun, 2 Tun, 0 Winal, மற்றும் 16 K'in கடந்துவிட்டன. இந்தக் கணக்கீடு முடிவில்லாதது, பிரபஞ்சம் தோன்றியதிலிருந்து ஒவ்வொரு நாளையும் தொடர்ச்சியாக எண்ணிக் கொண்டே இருக்கிறது.

இருப்பினும் தப்பிப்பிழைத்த மிகப் பழமையான நீண்ட கணக்கீட்டுத் தேதிகள் மாயாக்களுடையது அல்ல. அவை மெக்சிகோ வளைகுடா கடற்கரையில் உள்ள மிக்ஸே-சோக் (Mixe-Zoquean) மக்களால் விடப்பட்ட கல்வெட்டுகளாகும். கி.மு. 36-ல் செதுக்கப்பட்ட 'சியபா டி கோர்சோ' (Chiapa de Corzo) கல்வெட்டே கண்டுபிடிக்கப்பட்டதில் பழமையான நீண்ட கணக்கீட்டுத் தேதியாகும்.

மாயா தேதிகளை நமது நாட்காட்டியோடு இணைத்தல் (Setting Maya dates on our calendar)

ஒரு நீண்ட கணக்கீட்டுத் தேதியை ஐரோப்பியத் தேதியாக (Gregorian) மாற்ற, அறிஞர்கள் மாயா தேதியுடன், இரு நாட்காட்டிகளுக்கும் பொதுவான ஒரு 'தொடர்பு எண்ணை' (correlation constant) கூட்ட வேண்டும். 1920-களின் பிற்பகுதியில், மூன்று அறிஞர்கள் (Goodman, Martinez, Thompson) சேர்ந்து 'GMT correlation' (GMT தொடர்பு) என்ற ஒரு கணக்கீட்டை உருவாக்கினர். இது மாயாக்களின் 'படைப்பு தேதியை' கிமு 3114, ஆகஸ்ட் 11 என்று உறுதியாக நிறுவியது. இதன் மூலமே இன்று நம்மால் மாயா அரசர்களின் பிறப்பு, முடிசூட்டு விழா, போர் போன்ற தேதிகளைத் துல்லியமாகக் கூற முடிகிறது.

இதே கணக்கீடுதான் மாயாக்களின் பதின்மூன்றாவது B'ak'tun-இன் முடிவை டிசம்பர் 21, 2012 அன்று வைத்தது. மேற்கத்திய ஊடகங்கள் இதை 'உலகின் முடிவு' என்று தவறாகப் புரிந்துகொண்டன, ஆனால் மாயாக்களுக்கு அது பழைய சுழற்சி முடிந்து புதிய சுழற்சி தொடங்கும் நாள் மட்டுமே.

இரவின் தலைவர்கள் மற்றும் சந்திரன் (Lords of the Night and the moon)

பாரம்பரிய மாயா கல்வெட்டுகள் பொதுவாக நீண்ட கணக்கீட்டுத் தேதியுடன் தொடங்குகின்றன, அதைத் தொடர்ந்து 260-நாள் மற்றும் 365-நாள் தேதிகள் எழுதப்படுகின்றன. இவற்றுக்கு இடையில் இரண்டு சுழற்சிகள் உள்ளன. முதலாவது 'இரவின் 9 தலைவர்கள்' (Lords of the Night). மெசோஅமெரிக்க மக்கள் பகலை 13 பறவைகளாகவும், இரவை 9 தெய்வங்களாகவும் பிரித்தனர். ஒவ்வொரு நாளின் இரவையும் இந்த 9 கடவுள்களில் ஒருவர் நிர்வகிப்பார் என்று நம்பினர். இந்தக் குறியீட்டை அறிஞர்கள் G1 முதல் G9 வரை அழைக்கிறார்கள்.

இதைத் தொடர்ந்து சந்திர சுழற்சி (Lunar Series) வருகிறது. இது சந்திரனின் வயது (அமாவாசையிலிருந்து எத்தனை நாட்கள்), நடப்பு சந்திர மாதம் ஆறு மாதச் சுழற்சியில் எத்தனையாவது மாதம், மற்றும் அந்த சந்திர மாதத்தில் 29 நாட்கள் உள்ளனவா அல்லது 30 நாட்கள் உள்ளனவா என்று துல்லியமாகப் பதிவு செய்கிறது.

சுக்கிரன், கிரகணங்கள் மற்றும் கிரகங்கள் (Venus, eclipses and the planets)

மெசோஅமெரிக்காவில் மிக நெருக்கமாகக் கண்காணிக்கப்பட்ட கிரகம் சுக்கிரன் (Venus) ஆகும். மாயா வானியலாளர்கள் சுக்கிரனின் சுழற்சியை 584 நாட்கள் என்று துல்லியமாகக் கணக்கிட்டனர் (நவீன அறிவியல் 583.92 நாட்கள் என்று கூறுகிறது). இது ஐந்து சுக்கிரன் சுழற்சிகள் (5 × 584 = 2,920 நாட்கள்) எட்டு சூரிய ஆண்டுகளுக்குச் (8 × 365 = 2,920) சமமாக இருப்பதை அவர்கள் கவனித்தனர். மாயா மற்றும் டோல்டெக் (Toltec) மக்கள் சுக்கிரனைப் போர் மற்றும் தியாகத்தின் ஒரு கொடிய கிரகமாகப் பார்த்தனர். இது காலை நட்சத்திரமாக உதிக்கும்போது, சில அரசர்கள் தங்களின் எதிரிகள் மீது தாக்குதல் நடத்தினர், இது 'நட்சத்திரப் போர்' (Star War) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

டிரெஸ்டன் கோடெக்ஸின் (Dresden Codex) 24 முதல் 29 வரையிலான பக்கங்களில் சுக்கிரனின் முழுமையான 104 ஆண்டுச் சுழற்சி பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு பக்கமும் சுக்கிரன் உதிக்கும் போது பூமியில் எந்தெந்த தெய்வங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன, அதன் ஆபத்துக்கள் என்ன என்பதைக் காட்டுகின்றன.

டிரெஸ்டன் கோடெக்ஸின் 51 முதல் 58 வரையிலான பக்கங்கள் ஒரு கிரகண அட்டவணையைக் (eclipse table) கொண்டுள்ளன. இது 33 ஆண்டுகளில் வரப்போகும் 69 சந்திர மற்றும் சூரிய கிரகணங்களைக் கணித்தது. மாயாக்கள் கிரகணங்களைப் பூமிக்கு ஆபத்தான சகுனங்களாகப் பார்த்தனர், சூரியனை அல்லது சந்திரனை இருள் அரக்கர்கள் விழுங்குவதாக அவர்கள் நம்பினர், இதை முன்கூட்டியே அறிந்து சடங்குகள் செய்வது பாதிரியார்களின் முக்கியப் பணியாக இருந்தது.

பாரம்பரிய மாயா நினைவுச் சின்னங்களில் மட்டுமே காணப்படும் ஒரு விசித்திரமான சுழற்சி '819-நாள் கணக்கீடு' (819-day count) ஆகும். இது 7 (பூமியின் திசைகள்) × 9 (இரவின் தலைவர்கள்) × 13 (பரலோகத்தின் அடுக்குகள்) ஆகியவற்றின் பெருக்கலாகும். சமீபத்திய ஆராய்ச்சிகள், இந்த 819-நாள் கணக்கீடு என்பது சுக்கிரன், செவ்வாய், வியாழன் மற்றும் சனி ஆகிய அனைத்துப் பெரிய கிரகங்களின் சுழற்சியையும் ஒன்று சேர்த்த ஒரு மாபெரும் கணக்கீடு என்று காட்டுகின்றன.

வெளி, தீர்க்கதரிசனம் மற்றும் காடுன் சக்கரம் (Space, prophecy and the k'atun wheel)

மெசோஅமெரிக்கச் சிந்தனையாளர்களுக்கு, நாட்கள் என்பவை எங்கிருந்தோ சுழன்று வரும் வெறும் காலங்கள் அல்ல; அவை ஒவ்வொரு திசையிலிருந்தும் வரும் சக்திகள். ஒவ்வொரு ஆண்டும், ஒவ்வொரு காலகட்டமும் கிழக்கு, வடக்கு, மேற்கு மற்றும் தெற்கு ஆகிய நான்கு திசைகளோடு தொடர்புடையவை என்று அவர்கள் நம்பினர். ஒவ்வொரு திசையும் ஒரு வண்ணம், ஒரு மரம், ஒரு பறவை மற்றும் ஒரு தெய்வத்தோடு இணைக்கப்பட்டிருந்தது.

பாரம்பரிய மாயா நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு (கிபி 900), யுகடான் (Yucatán) தீபகற்ப மக்கள் நீண்ட கணக்கீட்டைக் கைவிட்டுவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக 20-ஆண்டு 'காடுன்' (k'atun) சுழற்சியைப் பயன்படுத்தினர். இந்த அமைப்பு 'சிலாம் பாலம்' (Chilam Balam) என்ற காலனித்துவ நூலில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. 13 காடுன்கள் (சுமார் 256 ஆண்டுகள்) ஒரு சக்கரமாகச் சுழல்கின்றன. மாயாக்கள், ஒரு குறிப்பிட்ட காடுன் மீண்டும் வரும்போது, 256 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த அதே வரலாற்று நிகழ்வுகள் மீண்டும் நடக்கும் என நம்பினர். இதுவே மாயாக்களின் 'தீர்க்கதரிசனம்' (prophecy) ஆகும். வரலாறு என்பது நேர்கோட்டில் நடப்பதல்ல, அது ஒரு சக்கரமாகச் சுழல்கிறது என்பதே இதன் பொருள்.

ஒருபோதும் நிற்காத நாட்காட்டி (A calendar that never stopped)

ஸ்பானிய ஆக்கிரமிப்பானது மெசோஅமெரிக்க நாட்காட்டியின் பொதுத் திருவிழாக்களையும் அதன் அரசு ஆதரவையும் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. ஆனால் பல சமூகங்கள் இந்த நாட்காட்டியை ரகசியமாகத் தொடர்ந்தன. 17-ஆம் நூற்றாண்டில், சபோடெக் மக்கள் இந்த 260-நாள் கணக்கீட்டை ஸ்பானிய எழுத்துக்களில் சிறிய ரகசியப் புத்தகங்களாக (manuals) எழுதி, அதைக் கொண்டு குறிசொல்லும் வேலைகளைச் செய்தனர்.

குவாத்தமாலா மலைப்பகுதிகளில் உள்ள இக்சில் (Ixil) மற்றும் கிசே (K'iche') மாயாக்களிடையே, இந்த 260-நாள் கணக்கீடு ஒருபோதும் உடைக்கப்படவே இல்லை. அங்கே 'அஜ்கிஜ்' (Ajq'ij) என்று அழைக்கப்படும் 'நாள் காப்பாளர்கள்' (daykeepers) இன்றும் இந்தப் பாரம்பரியத்தைத் தொடர்கின்றனர். ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போது அதன் எதிர்காலத்தை அறியவும், திருமணங்களுக்குச் சரியான முகூர்த்தத்தைக் கணிக்கவும், தனிப்பட்ட நோய்களைக் குணப்படுத்தவும் அவர்கள் இந்த 260-நாள் கணக்கீட்டைப் பயன்படுத்துகின்றனர். பழங்கால மாயாக்களின் 260-நாள் நாட்காட்டியின் அதே கணக்கீடு இன்றுவரை ஒரு நாள் கூட தவறாமல் தொடர்ந்து வருவது வரலாற்றில் மிக வியக்கத்தக்க ஒரு சாதனையாகும்.

இந்தப் பகுதியை எப்படிப் படிப்பது (How to read this section)

மேலே உள்ள அட்டைகள் மெசோஅமெரிக்க நாட்காட்டியை மிகச் சிறிய சுழற்சியிலிருந்து மிகப் பெரியது வரை பின்தொடர்கின்றன. அவை 260-நாள் மற்றும் 365-நாள் சுழற்சிகளில் தொடங்கி, அவற்றுக்கு இடையேயான நாட்காட்டி வட்டம் (Calendar Round) மற்றும் ஆண்டைத் தாங்குபவர்கள் வழியாகச் சென்று, ஆஸ்டெக்குகளின் புதிய நெருப்புச் சடங்கில் (New Fire) முடிகிறது. பின்னர் அவை நீட்டிக்கப்பட்ட நீண்ட கணக்கீடு (Long Count), இரவின் தலைவர்கள் மற்றும் மாயாக்களின் கிரக சுழற்சிகள் ஆகியவற்றை விவரிக்கின்றன, இறுதியாக யுகடான் காடுன் (k'atun) சக்கரம் மற்றும் இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ள மலைவாழ் மாயா நாட்காட்டியை விவரிக்கின்றன. இது மாயா நாட்காட்டி மட்டுமே அல்ல, மெசோஅமெரிக்கா முழுவதிலுமான ஒரு மாபெரும் காலக் கட்டமைப்பு.