ปฏิทินมีโซอเมริกา

ปฏิทินมีโซอเมริกา

สิบสามตัวเลขและยี่สิบสัญลักษณ์วัน หมุนขบประสานกันกลายเป็นรอบการนับศักดิ์สิทธิ์ 260 วัน เชื่อมต่อเข้ากับปีสุริยคติ 365 วัน จนกลายเป็นรอบปฏิทินกลม 52 ปี ตั้งแต่ชาวโอลเมกและซาโปเตกไปจนถึงชาวมายาและแอซเท็ก อารยธรรมมีโซอเมริกาอ่านโชคชะตาจากพลังงานของวัน เพิ่มเติมด้วยระบบการนับยาวที่สืบย้อนไปถึง 3114 ปีก่อน ค.ศ. ติดตามวงโคจรดาวศุกร์และคำนวณฤดูกาลอุปราคา และรักษาระบบปฏิทินที่ผู้พิทักษ์วันชาวมายาบนที่สูงยังคงปฏิบัติตราบจนปัจจุบัน

วันในรอบปฏิทินศักดิ์สิทธิ์
260
ปีในรอบปฏิทินกลม
52
ปีแห่งการใช้งานต่อเนื่อง
3,000

การนับและรอบวัฏจักร

สิบสองส่วนประกอบของกลไกชิ้นเดียว ตั้งแต่แท่นสังเกตการณ์พระอาทิตย์ขึ้นเมื่อ 1000 ปีก่อน ค.ศ. ไปจนถึงการเสี่ยงทายเมล็ดพืชของผู้พิทักษ์วันในปัจจุบัน แต่ละบทเรียนคือวัฏจักร พิธีกรรม หรือบันทึกที่สร้างปฏิทินขึ้นมา

🌄

กลุ่มอีและแนวแกนดาราศาสตร์ยุคแรก

ตาบัสโกและเปเตน ราว 1000 ก่อน ค.ศ.

หมุดหมายสถาปัตยกรรมยุคแรกที่จัดวางแนวแกนตามการขึ้นของดวงอาทิตย์ในวันอายันและจุดเปลี่ยนฤดูกาล พีระมิดสังเกตการณ์และแท่นบูชาสามแท่นทำหน้าที่เป็นปฏิทินขนาดยักษ์บนผืนแผ่นดิน ก่อนที่จะมีการประดิษฐ์ตัวอักษรลายลักษณ์อักษร

🌀

รอบปฏิทินศักดิ์สิทธิ์ 260 วัน

ทั่วดินแดนมีโซอเมริกา ตั้งแต่สหัสวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ.

ตัวเลข 13 ตัวและสัญลักษณ์วัน 20 วันหมุนประสานกัน ทำให้การจับคู่เดิมจะเวียนกลับมาหลังจากผ่านไป 260 วัน ซอลคินของมายา โทนัลโปฮัวลีของแอซเท็ก และชอลกิฮ์ของคีเชคือระบบนับเดียวกัน ใช้ตั้งชื่อบุคคล กำหนดฤกษ์พิธี และเป็นรากฐานการเสี่ยงทายทั้งหมด

☀️

ปีสุริยคติ 365 วัน

ทั่วดินแดนมีโซอเมริกา ตั้งแต่สหัสวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ.

ฮาบของมายาและซิวโปฮัวลีของแอซเท็ก ประกอบด้วย 18 เดือน เดือนละ 20 วัน บวกกับ 5 วันอันตรายท้ายปี (วาเยบหรือเนมอนเตมิ) ปฏิทินไม่มีปีอธิกสุรทิน แต่ละช่วงยี่สิบวันมีการเฉลิมฉลองเทศกาลเกษตรกรรมอย่างยิ่งใหญ่

🔄

รอบปฏิทินกลม 52 ปี

ทั่วดินแดนมีโซอเมริกา ตั้งแต่สหัสวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ.

การประสานกันระหว่างรอบ 260 วันและ 365 วัน ก่อให้เกิดรอบเวลา 18,980 วัน (52 ปี) วันแต่ละวันมีชื่อคู่สองระบบ วันขึ้นปีใหม่ถูกแบกรับโดยสัญลักษณ์วันเพียงสี่ชนิดที่เรียกว่า 'ผู้แบกหามปี' ผู้กำหนดชะตากรรมของปีนั้น

🔥

พิธีจุดไฟใหม่

เม็กซิโกตอนกลาง จนถึง ค.ศ. 1507

พิธีกรรมของแอซเท็กเมื่อสิ้นสุดแต่ละรอบ 52 ปี กองไฟทุกกองจะถูกดับลง ณ เวลาเที่ยงคืน นักบวชบนเนินเขาแห่งดวงดาวเฝ้ามองกลุ่มดาวลูกไก่ข้ามฟากฟ้า เมื่อกลุ่มดาวข้ามผ่าน ไฟใหม่จะถูกจุดขึ้นและนำส่งไปยังทุกเตาไฟ และโลกก็มีอายุต่อไปอีก 52 ปี

🗿

การนับยาวของชาวมายา

ที่ราบลุ่มมายาและคอคอด ตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ.

ยอดรวมสะสมของจำนวนวันในระบบฐาน 20 ที่ปรับแต่งแล้ว นับตั้งแต่วันสร้างโลกที่ตรงกับ 3114 ปีก่อนคริสตกาล ช่วยให้กษัตริย์มายาระบุวันเวลาข้ามหลายศตวรรษ ตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดจากชีอาปาเดกอร์โซและเตรสซาโปเตสมีมาก่อนมายายุคแรกถึงสามศตวรรษ

🌙

เจ้าแห่งราตรีและชุดดวงจันทร์

มายาและเม็กซิโกตอนกลาง ยุคคลาสสิกและหลังคลาสสิก

วัฏจักรเก้าวันของเทพเจ้าแห่งราตรีและบันทึกอายุและเดือนของดวงจันทร์ ซึ่งสลักไว้หลังวันที่ของชาวมายายุคคลาสสิก เนื่องจากเก้าหาร 260 ไม่ลงตัว การกลับมาของแต่ละวันจึงตกอยู่ภายใต้เจ้าแห่งราตรีองค์ที่ต่างกัน เป็นอีกหนึ่งชั้นที่ผู้อ่านต้องชั่งน้ำหนัก

✨

วัฏจักรดาวศุกร์

มายาและเม็กซิโกตอนกลาง เอกสารโบราณยุคหลังคลาสสิก

วัฏจักร 584 วันของดาวดวงใหญ่ ซึ่งผู้คนหวาดกลัวเมื่อปรากฏขึ้นยามรุ่งอรุณ ห้ารอบเท่ากับ 8 ปี และหลังจาก 104 ปี ดาวศุกร์ ปฏิทินศักดิ์สิทธิ์ และปีสุริยคติจะกลับมาบรรจบกันพร้อมกัน Dresden Codex และ Maya Codex of Mexico บันทึกวัฏจักรนี้เป็นตารางพร้อมการปรับแก้ที่ฝังอยู่ในตาราง

🌑

ตารางอุปราคาแห่งเดรสเดน

ยูคาทาน ยุคหลังคลาสสิก

แปดหน้าที่ร้อยเรียงช่วงเวลา 6 และ 5 เดือนจันทรคติเพื่อระบุฤดูกาลเกิดอุปราคาตลอด 11,960 วัน หรือตรงกับ 46 รอบปฏิทินศักดิ์สิทธิ์พอดี แก้ปัญหาการทำนายอุปราคาได้อย่างเป็นอิสระจากดาราศาสตร์บาบิโลนและกรีก

⚡

การนับรอบ 819 วัน

ปาเลงเก โคปาน และยาชชีลัน ยุคคลาสสิก

วัฏจักร 7 × 9 × 13 วันที่ผูกติดกับทิศทั้งสี่ สีประจำทิศ และเทพสายฟ้าคาวิล สอดคล้องกับคาบซินอดิกของดาวพุธ ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี และดาวเสาร์ ซึ่งเป็นผลวิจัยที่ตีพิมพ์ในปี 2023

📜

วงล้อคาทุน

ยูคาทาน ยุคหลังคลาสสิกและอาณานิคม

วัฏจักรพยากรณ์ประวัติศาสตร์ 13 คาทุน (ประมาณ 256 ปี) แต่ละช่วงจบลงในวันอาฮาวที่ลดหลั่นทีละสองลำดับ คัมภีร์ชิลัม บาลัม บันทึกคำทำนายและเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่เชื่อว่าจะเวียนกลับมาซ้ำรอยเดิมตามกฎแห่งกาลเวลา

🌱

ผู้พิทักษ์วันที่มีชีวิต

ที่สูงกัวเตมาลาและวาฮากา ตั้งแต่ยุคอาณานิคมจนถึงปัจจุบัน

การนับรอบ 260 วันที่ไม่เคยขาดตอนในหมู่ชาวมายาคิเชและกลุ่มอื่นๆ อาจคิฮ์ยังคงใช้เมล็ดทองหลางสีแดงและผลึกหินคริสตัลในการนับวัน เสี่ยงทาย รักษาโรค และให้คำปรึกษาชีวิตตามพลังงานของวันศักดิ์สิทธิ์

ผู้พิทักษ์และผู้ถอดรหัสปฏิทิน

กษัตริย์ผู้จารึกประวัติศาสตร์ในกาลเวลาอันลึกซึ้ง บาทหลวงผู้บันทึกสิ่งที่พวกเขาพยายามขจัด และนักวิชาการผู้ถอดรหัสเพื่อเทียบเคียงวันมายาเข้าสู่ปฏิทินสากลของเรา

คินิช คาน บาห์ลัม ที่ 2

ครองราชย์ ค.ศ. 684–702 ปาเลงเก

กษัตริย์แห่งปาเลงเกผู้อุทิศหมู่วิหารแห่งกางเขนในปี 692 จารึกของพระองค์ย้อนไปถึงการประสูติของเทพเจ้าก่อนยุคปัจจุบัน และวางตำแหน่งรัชสมัยของพระองค์ในห้วงเวลาอันยาวไกลนั้น

ดิเอโก เด ลันดา

ค.ศ. 1524–1579 ยูคาทาน

ไฟรอาร์ฟรานซิสกันผู้เผาคัมภีร์มายาที่มานีในปี 1562 จากนั้นในบันทึกเกี่ยวกับยูคาทาน ได้บันทึกชื่อเดือน ผู้แบกหามปี และรอบคาทุน ซึ่งช่วยให้นักวิชาการในยุคหลังสามารถอ่านคัมภีร์โบราณได้

เบร์นาร์ดิโน เด ซาฮากุน

ราว ค.ศ. 1499–1590 เม็กซิโกตอนกลาง

บาทหลวงฟรานซิสกันผู้รวบรวม Florentine Codex สารานุกรมสิบสองเล่มที่บันทึกปฏิทินโทนัลโปฮัวลี เทศกาลทั้งสิบแปดเดือน พิธีจุดไฟใหม่ และความเชื่อของชาวแอซเท็กอย่างถี่ถ้วนที่สุด

แอร์นสต์ เฟอร์สเตมันน์

ค.ศ. 1822–1906 เดรสเดน

บรรณารักษ์หลวงชาวเยอรมันผู้ถอดรหัสระบบตัวเลข การนับยาว ตารางดาวศุกร์ และตารางอุปราคาในเอกสารเดรสเดนเดรสเดน วางรากฐานทางคณิตศาสตร์ให้แก่การศึกษาอารยธรรมมายา

โจเซฟ ที. กูดแมน

ค.ศ. 1838–1917 แคลิฟอร์เนีย

เจ้าของหนังสือพิมพ์และนักมายาวิทยาผู้ศึกษาด้วยตนเอง ผู้อธิบายโครงสร้างของวันที่ในการนับยาว และในปี 1905 ได้เสนอความสัมพันธ์กับปฏิทินยุโรป ซึ่งผู้อื่นได้ปรับปรุงต่อมาและยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน

เจ. เอริก เอส. ทอมป์สัน

ค.ศ. 1898–1975 สหราชอาณาจักรและมีโซอเมริกา

นักโบราณคดีชั้นนำผู้วิเคราะห์ระบบปฏิทินดาราศาสตร์ของมายาอย่างลึกซึ้ง และเป็นผู้ปรับปรุงค่าคงที่ความสัมพันธ์ GMT (584,283 วัน) ซึ่งกลายเป็นมาตรฐานสากลจนถึงปัจจุบัน

อัลฟอนโซ กาโซ

ค.ศ. 1896–1970 วาฮากา

นักโบราณคดีชาวเม็กซิกันผู้ขุดค้นมอนเต อัลบัน ตั้งแต่ปี 1931 ระบุปฏิทินซาโปเตกในจารึกยุคแรก และเปรียบเทียบปฏิทินของทั้งภูมิภาคในงานวิจัยชิ้นสำคัญ

บาร์บารา เท็ดล็อก

ศตวรรษที่ 20 โมโมสเตนันโก ประเทศกัวเตมาลา

นักมานุษยวิทยาชาวอเมริกันผู้ฝึกฝนและรับการบวชเป็นผู้พิทักษ์วัน (อาจคิฮ์) ร่วมกับชาวมายาคิเช และเขียนหนังสือ Time and the Highland Maya ซึ่งบันทึกการใช้ปฏิทิน 260 วันที่มีชีวิตจริง

เดวิด ตาบาเรซ

ร่วมสมัย วาฮากา

นักประวัติศาสตร์ผู้ศึกษาสมุดพิธีกรรมที่ถูกยึดที่วิลลา อัลตา ในปี 1704 แสดงให้เห็นว่าผู้เชี่ยวชาญชาวซาโปเตกยังคงคัดลอกและใช้ปฏิทิน 260 วันภายใต้การปกครองของสเปน

เดวิด สจวร์ต

ร่วมสมัย ซานบาร์โตโล ประเทศกัวเตมาลา

นักจารึกวิทยาผู้เป็นผู้นำการศึกษาชิ้นส่วนจิตรกรรมฝาผนัง San Bartolo ในปี 2022 โดยระบุว่าวัน 7 กวาง เป็นบันทึกปฏิทินมายาที่เก่าแก่ที่สุดที่ยืนยันได้แน่ชัด จากช่วงราว 300 ถึง 200 ก่อน ค.ศ.

กาลเวลาในฐานะสิ่งมีชีวิต

ในมีโซอเมริกาโบราณ วันหนึ่งวันไม่ได้เป็นกล่องว่างเปล่าที่รอการเติมเต็ม แต่ละวันมาถึงพร้อมตัวเลข ชื่อ และอำนาจผู้ดูแล และทั้งสามสิ่งนี้ร่วมกันตัดสินว่ามันเป็นวันที่ดีในการเพาะปลูก แต่งงาน เดินทาง ทำสงคราม หรือถือกำเนิดหรือไม่ ชนเผ่าโอลเมก ซาโปเตก มายา มิกซ์เตก และแอซเท็ก (เม็กซิกา) พูดภาษาที่ไม่เกี่ยวข้องกันและสู้รบกันมาหลายศตวรรษ ทว่าพวกเขาทั้งหมดรักษาเวลาด้วยการนับสองระบบเดียวกันที่ขบกันอยู่: วัฏจักรศักดิ์สิทธิ์ 260 วัน และปีสุริยคติ 365 วัน ในขณะที่โหราศาสตร์บาบิโลนและเฮลเลนิสติกอ่านชะตากรรมจากตำแหน่งของดาวเคราะห์เทียบกับดวงดาว ผู้พิทักษ์วันแห่งมีโซอเมริกาอ่านมันจากตัวปฏิทินเอง ท้องฟ้ามีความสำคัญ และนักดาราศาสตร์ของพวกเขาติดตามดาวศุกร์และอุปราคาด้วยความแม่นยำอย่างน่าทึ่ง แต่คำถามแรกเกี่ยวกับช่วงเวลาใดๆ คือ มันคือวันใด

หลักฐานยุคแรกสุด

ปฏิทินในภูมิภาคนี้เก่าแก่กว่าการเขียน ลานพิธีกรรมขนาดใหญ่ที่ Aguada Fénix ในทาบาสโก และที่ Ceibal ในกัวเตมาลา ซึ่งสร้างขึ้นราว 1000 ก่อน ค.ศ. ได้รับการจัดวางเป็นกลุ่มอี: พีระมิดทิศตะวันตกหันหน้าเข้าหาลานยาวทางทิศตะวันออก จัดวางเพื่อให้ผู้สังเกตการณ์สามารถเฝ้าดูดวงอาทิตย์ขึ้นเคลื่อนตัวไปตามขอบฟ้าตลอดทั้งปี ชื่อนี้มาจาก Group E ที่ Uaxactun ที่ซึ่งแบบแผนนี้ได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรก การสำรวจแหล่งโบราณคดีโอลเมกและมายายุคแรกในปี 2023 โดย Ivan Šprajc, Takeshi Inomata และ Anthony Aveni พบว่ากลุ่มอาคารเหล่านี้จำนวนมากหันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์ขึ้นในวันที่คั่นด้วยผลคูณของ 13 และ 20 วัน บ่อยครั้งคือ 260 วัน ซึ่งบ่งชี้ว่าผู้สร้างใช้การนับศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว

บันทึกลายลักษณ์อักษรเริ่มต้นในสหัสวรรษแรกก่อน ค.ศ. อนุสาวรีย์ 3 ที่ San José Mogote ในวาฮากา ซึ่งเป็นภาพสลักเชลยศึกที่มักระบุอายุว่าอยู่ราว 600 ก่อน ค.ศ. มีชื่อวันสลักอยู่ระหว่างเท้าของเขา อ่านได้ว่า "1 แผ่นดินไหว" หรือ "1 ดวงตา" มันเป็นตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดของธรรมเนียมปฏิบัติที่ดำเนินมายาวนานสองพันปี: ผู้คนได้รับการตั้งชื่อตามวันเกิดของตน ที่ San Bartolo ในกัวเตมาลา ชิ้นส่วนผนังทาสีที่มีอายุระหว่าง 300 ถึง 200 ก่อน ค.ศ. แสดงวัน "7 กวาง" ซึ่งเขียนด้วยขีดและจุดเลขเจ็ดเหนือหัวกวาง ตีพิมพ์ในปี 2022 มันคือสัญกรณ์ปฏิทินมายาที่เก่าแก่ที่สุดที่ยืนยันได้แน่ชัด ต่อมาอาลักษณ์มายายุคคลาสสิกเขียนสัญลักษณ์วันเดียวกันนี้เป็นรูปมือ ดังนั้นกวางแห่ง San Bartolo จึงแสดงขั้นตอนที่เป็นภาพมากกว่าในยุคก่อนหน้าของระบบเดียวกัน

การนับ 260 วัน

ปฏิทินศักดิ์สิทธิ์สร้างขึ้นจากวงล้อสองวงที่หมุนไปด้วยกัน: ตัวเลข 1 ถึง 13 และลำดับของ 20 วันที่มีชื่อ แต่ละวันจะเลื่อนวงล้อทั้งสองไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เริ่มจาก 1 Imix การนับของมายาจะดำเนินไปเป็น 2 Ik', 3 Ak'bal, 4 K'an และเรื่อยไปจนถึง 13 B'en; วันถัดไปตัวเลขจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งแต่ชื่อไม่เริ่มใหม่ ทำให้ได้ 1 Ix เนื่องจาก 13 และ 20 ไม่มีตัวหารร่วม การจับคู่ตัวเลขและชื่อเดิมจึงกลับมาพบกันอีกครั้งหลังจาก 13 × 20 = 260 วันเท่านั้น

ชาวแอซเท็กเรียกการนับนี้ว่า tōnalpōhualli หรือการนับวัน ชื่อมายาที่เป็นที่รู้จักดีที่สุด คือ Tzolk'in เป็นคำประดิษฐ์สมัยใหม่โดยวิลเลียม เกตส์ นักวิชาการในปี 1921; ชาวมายาคีเชแห่งที่สูงกัวเตมาลา ซึ่งยังคงรักษามันไว้ เรียกมันว่า Chol Q'ij หรือการจัดระเบียบวัน ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าเหตุใดวัฏจักรนี้จึงยาว 260 วัน คำอธิบายสามประการมักได้รับการนำเสนอ และพวกมันไม่ได้ตัดขาดซึ่งกันและกัน: 260 วันใกล้เคียงกับความยาวของการตั้งครรภ์ของมนุษย์ หมอตำแยและผู้พิทักษ์วันชาวมายาบนที่สูงเชื่อมโยงสิ่งนั้นด้วยตนเอง; ใกล้ 15° เหนือ ซึ่งเป็นละติจูดของ Izapa และ Copán ดวงอาทิตย์จะโคจรผ่านตรงศีรษะในสองวันที่แบ่งปีออกเป็นช่วงราว 105 และ 260 วัน; และ 260 วันใกล้เคียงกับฤดูปลูกข้าวโพดในบางส่วนของภูมิภาค

สัญลักษณ์วันทั้งยี่สิบบรรจุความหมายที่เกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดทั่วทั้งภูมิภาค แม้ว่าชื่อจะแตกต่างกัน:

# มายายูคาเทก มายาคีเช แอซเท็ก (นาวาตล) ความหมาย
1 Imix Imox Cipactli จระเข้, อสูรแห่งผืนดิน
2 Ik' Iq' Ehēcatl ลม
3 Ak'bal Aq'ab'al Calli ค่ำคืน (มายา), บ้าน (แอซเท็ก)
4 K'an K'at Cuetzpalin ข้าวโพดหรือตาข่าย (มายา), กิ้งก่า (แอซเท็ก)
5 Chikchan Kan Cōātl งู
6 Kimi Kame Miquiztli ความตาย
7 Manik' Kej Mazātl กวาง
8 Lamat Q'anil Tōchtli ดวงดาว, เมล็ดพันธุ์ (มายา), กระต่าย (แอซเท็ก)
9 Muluk Toj Ātl น้ำ, เครื่องบวงสรวง
10 Ok Tz'i' Itzcuintli สุนัข
11 Chuwen B'atz' Ozomatli ลิง
12 Eb' E Malīnalli ถนน, ฟัน (มายา), หญ้า (แอซเท็ก)
13 B'en Aj Ācatl ต้นอ้อ
14 Ix I'x Ocēlōtl เสือจากัวร์
15 Men Tz'ikin Cuāuhtli นกอินทรี, นก
16 K'ib' Ajmaq Cōzcacuāuhtli นกฮูก, ขี้ผึ้ง (มายา), แร้ง (แอซเท็ก)
17 Kab'an No'j Olīn แผ่นดิน, ความคิด (มายา), การเคลื่อนไหว (แอซเท็ก)
18 Etz'nab' Tijax Tecpatl มีดหินเหล็กไฟ
19 Kawak Kawoq Quiyahuitl พายุ, ฝน
20 Ajaw Ajpu Xōchitl เจ้า, ดวงอาทิตย์ (มายา), ดอกไม้ (แอซเท็ก)

ชาวแอซเท็กยังแบ่ง 260 วันออกเป็นยี่สิบกลุ่ม กลุ่มละสิบสามวัน ปัจจุบันเรียกว่า trecenas แต่ละกลุ่มอยู่ภายใต้เทพเจ้าผู้อุปถัมภ์ซึ่งมีคุณลักษณะที่แต่งแต้มสีสันให้แก่ทั้งสิบสามวัน ปฏิทินภาพเช่น Codex Borbonicus เปิดฉากด้วยผู้อุปถัมภ์เหล่านี้ และนักบวชที่อ่านการเกิดหรือการแต่งงานจะปรึกษาทั้ง trecena และวันนั้น

ปี 365 วัน

ปฏิทินสุริยคติ Haab' ของมายา และ xiuhpōhualli ของแอซเท็ก มีสิบแปดช่วง ช่วงละยี่สิบวัน รวมเป็น 360 วัน ตามด้วยห้าวันพิเศษ ชาวมายาเรียกห้าวันนั้นว่า Wayeb'; ชาวแอซเท็กเรียกพวกมันว่า nēmontēmi หรือวันที่เติมเต็มโดยเปล่าประโยชน์ พวกมันไม่ได้เป็นของเทพเจ้าองค์ใดและถูกหวาดกลัวว่าเป็นความอัปมงคล ช่วงเวลาที่ควรอยู่บ้าน หลีกเลี่ยงการทะเลาะวิวาท และไม่เริ่มต้นสิ่งใหม่ ชื่อเดือนของมายาได้แก่ Pop, Wo', Sip, Sotz', Sek, Xul, Yaxk'in, Mol, Ch'en, Yax, Sak', Keh, Mak, K'ank'in, Muwan, Pax, K'ayab และ Kumk'u อาลักษณ์มายาระบุหมายเลขวันของแต่ละเดือนตั้งแต่ 0 ถึง 19 โดยวันที่ 0 เขียนเป็น "การนั่ง" ของเดือน

สำหรับชาวแอซเท็ก แต่ละช่วงยี่สิบวัน ซึ่งนักบันทึกประวัติศาสตร์ชาวสเปนเรียกว่า veintena คืองานเทศกาลสาธารณะที่มีเทพเจ้าและพิธีกรรมของตนเอง ลำดับด้านล่างนี้เป็นไปตาม Florentine Codex ของ Bernardino de Sahagún; แหล่งข้อมูลอื่นๆ เริ่มต้นปี ณ จุดที่ต่างกันและมีความเห็นไม่ตรงกันในรายละเอียดบางประการ

# Veintena ความหมาย เทพเจ้าหลักและจุดเน้น
1 Atlcahualo การหยุดของน้ำ Tlaloc และเหล่าเทพแห่งฝน; การวิงวอนขอฝน
2 Tlacaxipehualiztli การถลกหนังมนุษย์ Xipe Totec; การฟื้นฟูของพืชพรรณ
3 Tozoztontli การเฝ้ายามช่วงสั้น Tlaloc, Coatlicue; การเพาะปลูกระยะแรก
4 Huei Tozoztli การเฝ้ายามช่วงยาว Centeotl, Chicomecoatl; ข้าวโพดวัยอ่อน
5 Toxcatl ความแห้งแล้ง Tezcatlipoca, Huitzilopochtli
6 Etzalcualiztli การกินข้าวโพดและถั่ว Tlaloc; การมาถึงของสายฝน
7 Tecuilhuitontli งานเลี้ยงเล็กของเหล่าเจ้าเมือง Huixtocihuatl เทพีแห่งเกลือ
8 Huei Tecuilhuitl งานเลี้ยงใหญ่ของเหล่าเจ้าเมือง Xilonen เทพีแห่งข้าวโพดอ่อน
9 Tlaxochimaco การถวายดอกไม้ Huitzilopochtli; ผู้ล่วงลับ
10 Xocotl Huetzi ผลไม้ร่วงหล่น Xiuhtecuhtli; ผู้ล่วงลับ
11 Ochpaniztli การกวาด Toci, Tlazolteotl; ฤดูเก็บเกี่ยว
12 Teotleco เหล่าเทพเจ้ามาถึง Tezcatlipoca และการกลับมาของเหล่าเทพเจ้า
13 Tepeilhuitl งานเลี้ยงแห่งขุนเขา Tlaloc และภูเขาศักดิ์สิทธิ์
14 Quecholli ขนนกล้ำค่า Mixcoatl; การล่าสัตว์
15 Panquetzaliztli การชักธงขึ้น Huitzilopochtli; สงคราม
16 Atemoztli การลงมาของสายน้ำ Tlaloc; ฝนฤดูหนาว
17 Tititl การยืดขยาย Ilamatecuhtli
18 Izcalli การเติบโต การฟื้นฟู Xiuhtecuhtli เทพแห่งไฟ

ทั้งสองปฏิทินไม่มีวันอธิกสุรทิน ปี 365 วันจึงเลื่อนคลาดจากปีสุริยคติที่แท้จริงไปประมาณหนึ่งวันในทุกสี่ปี นักดาราศาสตร์มีโซอเมริการู้สิ่งนี้ แต่พวกเขาไม่เคยเปลี่ยนแปลงการนับ พวกเขาติดตามการเลื่อนคลาดในตารางของพวกเขาแทน ซึ่งทำให้ทุกวันที่นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นของระบบยังคงอยู่ในลำดับเดียวที่ไม่ขาดตอน

รอบปฏิทินกลมและผู้แบกหามปี

เมื่อนำมาใช้ร่วมกัน ปฏิทินทั้งสองมอบชื่อคู่ให้แก่ทุกวัน เช่น 4 Ajaw 8 Kumk'u ของมายา การรวมกันเดิมจะกลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากตัวคูณร่วมน้อยของ 260 และ 365 เท่านั้น: 18,980 วัน ซึ่งเท่ากับ 52 ปีของ 365 วัน และ 73 วัฏจักรของ 260 ช่วงเวลา 52 ปีนี้ หรือรอบปฏิทินกลม คือ "ศตวรรษ" ของมีโซอเมริกา และบุคคลคนหนึ่งไม่ค่อยได้เห็นวันที่ในรอบปฏิทินกลมเดิมซ้ำสองครั้ง

เลขคณิตนี้มีผลลัพธ์ที่ประณีต เนื่องจาก 365 เมื่อหารด้วย 20 จะเหลือเศษ 5 แต่ละปีใหม่จึงเริ่มต้นด้วยสัญลักษณ์วันช้ากว่าปีที่แล้วห้าสัญลักษณ์ ดังนั้นจึงมีเพียงสี่ในยี่สิบสัญลักษณ์เท่านั้นที่สามารถเปิดปีได้ สิ่งเหล่านี้คือผู้แบกหามปี และแต่ละปีใช้ชื่อของผู้แบกหามและตัวเลขของมัน เนื่องจาก 365 เมื่อหารด้วย 13 จะเหลือเศษ 1 ตัวเลขจึงเพิ่มขึ้นทีละหนึ่งในแต่ละปี: ลำดับของแอซเท็กดำเนินไปเป็น 1 Reed, 2 Flint, 3 House, 4 Rabbit, 5 Reed และเรื่อยไปตามชุดสิบสามปีสี่ชุด

ชนเผ่าต่างๆ ใช้ผู้แบกหามที่ต่างกัน เพราะพวกเขายึดปีไว้บนวันที่ต่างกัน:

  • แอซเท็กและมิกซ์เตก: Reed, Flint, House และ Rabbit
  • มายายุคคลาสสิก: Ik', Manik', Eb' และ Kab'an วันที่ตรงกับการนั่งของ Pop
  • มายายูคาเทกยุคหลังคลาสสิก ตามที่บันทึกโดย Diego de Landa: K'an, Muluk, Ix และ Kawak
  • มายาบนที่สูงในปัจจุบัน: ชาวคีเชและชนเผ่าบนที่สูงอื่นๆ ยังคงใช้ Iq', Kej, E และ No'j ซึ่งเป็นการสืบทอดโดยตรงของชุดคลาสสิก

ไฟใหม่

จุดสิ้นสุดของรอบปฏิทินกลมคือช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดที่ชาวแอซเท็กรู้จัก หากดวงอาทิตย์ไม่ขึ้นในวันแรกของวัฏจักรใหม่ tzitzimimeh หรือปีศาจดาวแห่งความมืด จะลงมาและกลืนกินโลก ในวันท้ายๆ ของวัฏจักรเก่า ทุกครัวเรือนจะดับไฟ ทุบทำลายหรือทิ้งหินเตาและหม้อปรุงอาหาร และโยนรูปปั้นเทพเจ้าประจำครัวเรือนลงน้ำ หญิงมีครรภ์จะถูกขังไว้ในยุ้งฉาง โดยสวมหน้ากากใบ maguey เพื่อไม่ให้พวกเธอกลายร่างเป็นสัตว์ร้าย และเด็กๆ จะถูกปลุกให้ตื่นอยู่เสมอเพื่อไม่ให้กลายเป็นหนู

ณ เวลาเที่ยงคืน นักบวชบนเนินเขาแห่งดวงดาว Huixachtlan ใกล้ Iztapalapa สมัยใหม่ เฝ้าดูกลุ่มดาวลูกไก่ หากกลุ่มดาวเคลื่อนผ่านเส้นเมริเดียน โลกจะดำเนินต่อไป ไฟใหม่จะถูกสีขึ้นบนหน้าอกของเชลยศึกที่ถูกสังเวย และนักวิ่งจะนำมันไปยัง Templo Mayor และจากที่นั่นไปยังทุกวิหารและทุกเตาไฟ พิธีกรรมนี้เรียกว่าการผูกปี xiuhmolpilli และจัดขึ้นในปี 2 Reed แทนที่จะเป็น 1 Rabbit ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ชาวแอซเท็กทำขึ้นในประวัติศาสตร์ของพวกเขาเอง พิธีครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1507 และได้รับการวาดไว้บนหน้า 34 ของ Codex Borbonicus

การนับยาว

รอบปฏิทินกลมสามารถระบุวันที่ได้ภายในช่วงชีวิตหนึ่งแต่ไม่สามารถข้ามประวัติศาสตร์ได้ เนื่องจากทุกวันที่จะวนซ้ำหลัง 52 ปี การนับยาวแก้ปัญหานี้ด้วยยอดรวมของวันที่ดำเนินไปจากจุดเริ่มต้นคงที่ เขียนในระบบฐาน 20 ที่ปรับแต่งแล้ว:

หน่วย ประกอบด้วย วัน โดยประมาณ
K'in 1 วัน 1 หนึ่งวัน
Winal 20 k'ins 20 20 วัน
Tun 18 winals 360 หนึ่งปี
K'atun 20 tuns 7,200 19.7 ปี
B'ak'tun 20 k'atuns 144,000 394 ปี

หลักที่สามใช้ 18 แทนที่จะเป็น 20 เพื่อให้ tun ใกล้เคียงกับปี ทุกหลักที่อยู่เหนือขึ้นไปจะกลับไปเป็นยี่สิบ นักวิชาการยังได้ตั้งชื่อหน่วยที่สูงกว่า ได้แก่ piktun (2,880,000 วัน), kalabtun, k'inchiltun และ alawtun (23,040,000,000 วัน) แต่ชื่อเหล่านี้เป็นข้อตกลงสมัยใหม่ ชาวมายาได้เขียนหน่วยดังกล่าว: ศิลาจารึก 1 ที่ Cobá เติมหลักเหนือ b'ak'tun ด้วยเลขสิบสาม ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานหลายเท่าของอายุของเอกภพ

วันที่ในการนับยาวเขียนเป็นตัวเลขห้าตัว เช่น 9.12.11.5.18 นับ b'ak'tuns, k'atuns, tuns, winals และ k'ins จุดศูนย์ของยุคปัจจุบันเขียนเป็น 13.0.0.0.0 4 Ajaw 8 Kumk'u บนศิลาจารึก C ที่ Quiriguá มันคือวันที่เหล่าทวยเทพวางหินสามก้อนแห่งการสร้างโลก เตาไฟแห่งจักรวาล ณ ท้องฟ้านอนลง ที่ Palenque วิหารกลุ่มกางเขนที่อุทิศโดย K'inich Kan Bahlam II ในปี ค.ศ. 692 บันทึกการเกิดของเทพเจ้าก่อนที่ยุคจะเริ่มต้น ผูกรัชสมัยของกษัตริย์เข้ากับอดีตในตำนานนั้น

วันที่ในการนับยาวที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ไม่ใช่ของมายาเลย ศิลาจารึก 2 ที่ Chiapa de Corzo ระบุวันที่เทียบเท่ากับ 36 ก่อน ค.ศ., ศิลาจารึก C ที่ Tres Zapotes คือ 32 ก่อน ค.ศ., และศิลาจารึก 1 ที่ El Baúl คือ ค.ศ. 37 ตัวอย่างมายาที่เก่าแก่ที่สุดในที่ลุ่มคือศิลาจารึก 29 ที่ Tikal ซึ่งระบุวันที่ 8.12.14.8.15 ซึ่งตกในปี ค.ศ. 292

การเทียบวันที่ของมายาบนปฏิทินของเรา

เพื่อแปลงวันที่ในการนับยาวเป็นวันที่แบบยุโรป นักวิชาการต้องการหมายเลขวันจูเลียนของวันที่ศูนย์ ค่าที่ใช้กันมากที่สุดคือ 584,283 เรียกว่าความสัมพันธ์ GMT ตามชื่อของ Joseph Goodman, Juan Martínez Hernández และ J. Eric S. Thompson ผู้สถาปนามันขึ้นระหว่างปี 1905 และ 1950 มันวาง 13.0.0.0.0 ไว้ในวันที่ 11 สิงหาคม 3114 ก่อน ค.ศ. ในปฏิทินเกรกอเรียนแบบย้อนหลัง ซึ่งตรงกับวันที่ 6 กันยายน 3114 ก่อน ค.ศ. ในปฏิทินจูเลียน ค่าคู่แข่งที่ใกล้เคียงคือ 584,285 ขยับทุกวันที่ให้ช้าลงไปสองวัน ค่าในกลุ่ม GMT ได้รับการสนับสนุนโดยบันทึกยุคอาณานิคมที่ผูกวันที่ของมายาเข้ากับของสเปน โดยตารางอุปราคาและดาวศุกร์ที่สอดคล้องกับท้องฟ้าภายใต้ค่านี้เท่านั้น และโดยการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสีของทับหลังไม้แกะสลักจาก Tikal ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2013

ความสัมพันธ์เดียวกันนี้วางจุดสิ้นสุดของ b'ak'tun ที่สิบสาม คือ 13.0.0.0.0 4 Ajaw 3 K'ank'in ไว้ในวันที่ 21 ธันวาคม 2012 ข้อความคลาสสิกเพียงข้อความเดียวที่กล่าวถึงวันนั้น คืออนุสาวรีย์ 6 ที่ Tortuguero พูดถึงการเสด็จลงมาของเทพเจ้า ไม่ใช่จุดจบของโลก และการนับยาวก็เพียงหมุนเวียนต่อไปสู่ b'ak'tun ที่สิบสี่

เหล่าเจ้าแห่งราตรีและดวงจันทร์

จารึกมายายุคคลาสสิกมักตามหลังวันที่ในการนับยาวด้วยชุดข้อมูลเสริม (Supplementary Series) ของอักษรภาพเพิ่มเติม อักษรแรกระบุชื่อหนึ่งในเก้าเจ้าแห่งราตรี วัฏจักรเก้าวันที่ดำเนินควบคู่ไปกับการนับอื่นๆ นักวิชาการมายาเรียกพวกเขาว่า G1 ถึง G9 เนื่องจากชื่อภาษามายาส่วนใหญ่ไม่เป็นที่รู้จัก ชาวแอซเท็กรักษาวัฏจักรเดียวกันนี้ และ Codex Borbonicus ระบุรายชื่อเจ้าแห่งราตรีทั้งเก้าตามลำดับ: Xiuhtecuhtli, Itztli, Piltzintecuhtli, Centeotl, Mictlantecuhtli, Chalchiuhtlicue, Tlazolteotl, Tepeyollotl และ Tlaloc เนื่องจากเก้าหาร 260 ไม่ลงตัว ชื่อวันเดิมจึงตกอยู่ภายใต้เจ้าแห่งราตรีที่ต่างกันในแต่ละครั้งที่กลับมา เพิ่มอีกชั้นหนึ่งให้แก่การอ่านของมัน

ชุดวัฏจักรดวงจันทร์ (Lunar Series) ที่ตามมาบันทึกดวงจันทร์: มีกี่วันที่ผ่านไปนับตั้งแต่จันทร์ดับ เดือนจันทรคติปัจจุบันอยู่ลำดับที่เท่าใดในกลุ่มหกเดือน และเดือนนั้นมี 29 หรือ 30 วัน อักษรภาพ C ซึ่งนับเดือนจันทรคติ มีรูปศีรษะเทพเจ้าหมุนเวียนหนึ่งในสามองค์ กลุ่มเดือนจันทรคติหกเดือนคือรากฐานของการทำนายอุปราคา ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมบันทึกนี้จึงคุ้มค่าแก่การสลักลงบนหิน

ดาวศุกร์ อุปราคา และดาวเคราะห์

ดาวศุกร์เป็นดาวเคราะห์ที่ได้รับการเฝ้าดูอย่างใกล้ชิดที่สุดในมีโซอเมริกา และการขึ้นยามรุ่งอรุณครั้งแรกของมันในฐานะดาวประกายพรึกเป็นสิ่งที่ถูกหวาดกลัว Annals of Cuauhtitlan บรรยายเทพเจ้าดาวศุกร์ของแอซเท็ก นามว่า Tlahuizcalpantecuhtli แทงเหยื่อชนิดต่างๆ ด้วยหอก ขึ้นอยู่กับวันของการขึ้นนั้น ตั้งแต่คนแก่ คนหนุ่มสาว ไปจนถึงผู้ปกครอง ชาวมายาเรียกดาวเคราะห์ดวงนี้ว่า Chak Ek' หรือดาวดวงใหญ่ พวกเขากำหนดคาบซินอดิกของมัน ซึ่งเป็นเวลาจากการขึ้นยามเช้าครั้งหนึ่งไปยังครั้งถัดไป ไว้ที่ 584 วัน เทียบกับค่าเฉลี่ยที่แท้จริงคือ 583.92 คาบดังกล่าวห้าคาบเท่ากับ 2,920 วัน ซึ่งตรงกับแปดปีของ 365 วันพอดี และ 65 คาบเท่ากับ 37,960 วัน ซึ่งตรงกับสองรอบปฏิทินกลมและ 146 การนับศักดิ์สิทธิ์พอดี หลัง 104 ปีเหล่านี้ วัฏจักรทั้งสามจะกลับมาพร้อมกัน

หน้าดาวศุกร์ของ Dresden Codex คือหน้า 24 และหน้า 46 ถึง 50 ดำเนินผ่านห้าวัฏจักรดาวศุกร์และสร้างการปรับแก้เล็กๆ น้อยๆ ไว้ เพื่อให้ตารางยังคงแม่นยำตลอดหลายศตวรรษ Maya Codex of Mexico ซึ่งเป็นที่รู้จักกันมานานในชื่อ Grolier Codex เป็นปฏิทินดาวศุกร์อีกฉบับหนึ่ง หาอายุด้วยคาร์บอนกัมมันตรังสีได้ระหว่างประมาณ ค.ศ. 1021 ถึง 1154 และได้รับการยืนยันความถูกต้องในปี 2018 มันคือหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในทวีปอเมริกา

หน้า 51 ถึง 58 ของ Dresden Codex บรรจุตารางอุปราคาที่ครอบคลุม 11,960 วัน ซึ่งเท่ากับ 46 การนับศักดิ์สิทธิ์พอดี และเกือบจะตรงกับ 405 เดือนจันทรคติพอดี อุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ดับหรือจันทร์เพ็ญตกอยู่ใกล้โหนดของวงโคจรของดวงจันทร์เท่านั้น และฤดูกาลเกิดอุปราคาเช่นนี้จะวนซ้ำในช่วงห่างหกเดือนจันทรคติ ประมาณ 177 หรือ 178 วัน โดยบางครั้งเป็นห้าเดือน คือ 148 วัน ตารางได้ร้อยเรียงช่วงเวลาเหล่านี้เข้าด้วยกันเพื่อทำเครื่องหมายช่วงของการนับ 260 วันที่อุปราคาสามารถเกิดขึ้นได้ ไม่มีสิ่งใดในนั้นที่พึ่งพางานของบาบิโลนหรือกรีก; มันคือทางออกที่เป็นอิสระของปัญหาเดียวกัน

วัฏจักรที่แปลกกว่าปรากฏบนอนุสาวรีย์ยุคคลาสสิกที่ Palenque, Copán, Yaxchilan และเมืองอื่นๆ อีกสองสามแห่งเท่านั้น: การนับ 819 วัน การนับแต่ละครั้งถูกกำหนดตามลำดับให้แก่หนึ่งในสี่ทิศและสี ได้แก่ ทิศตะวันออกและสีแดง ทิศเหนือและสีขาว ทิศตะวันตกและสีดำ ทิศใต้และสีเหลือง และเชื่อมโยงกับเทพเจ้า K'awil ตัวเลขนี้คือ 7 × 9 × 13 ตัวเลขศักดิ์สิทธิ์สามตัวคูณกัน ในปี 2023 John Linden และ Gerardo Aldana แสดงให้เห็นว่าการนับยังสอดคล้องกับดาวเคราะห์ที่มองเห็นได้: 819 วันเท่ากับเจ็ดคาบซินอดิกของดาวพุธพอดี หกการนับเท่ากับสิบสามของดาวเสาร์ สิบเก้าการนับเท่ากับสามสิบเก้าของดาวพฤหัสบดี และยี่สิบการนับ คือ 16,380 วัน เท่ากับยี่สิบเอ็ดของดาวอังคาร

พื้นที่ คำทำนาย และวงล้อคาทุน

สำหรับนักคิดชาวมีโซอเมริกา วันเวลามาจากที่ใดสักแห่ง หน้า 1 ของ Codex Fejérváry-Mayer วาดโลกเป็นรูปกางเขนที่มีต้นไม้ นก และคู่เทพเจ้าในแต่ละทิศทั้งสี่ และมีเทพแห่งไฟ Xiuhtecuhtli อยู่ที่ศูนย์กลาง 260 วันดำเนินไปรอบกรอบ เพื่อให้แต่ละทิศเป็นเจ้าของส่วนแบ่งของเวลา และการล่วงผ่านของวันกลายเป็นการเดินทางรอบโลก

ในยูคาทานหลังจากการล่มสลายของเมืองยุคคลาสสิก การนับยาวเลิกใช้ไป ผู้คนรักษาการนับคาทุนที่สั้นกว่าแทน แต่ละคาทุนตั้งชื่อตามวัน Ajaw ที่มันสิ้นสุด เนื่องจากแต่ละคาทุนยาว 7,200 วัน ตัวเลขของ Ajaw ที่ปิดจึงลดลงทีละสองในแต่ละครั้ง: 11 Ajaw, 9 Ajaw, 7 Ajaw และเรื่อยลงไป จากนั้น 13 Ajaw หลังจาก 2 Ajaw รอบของสิบสามคาทุนกินเวลาราว 256 ปี Books of Chilam Balam ในยุคอาณานิคมปฏิบัติต่อรอบนี้ประหนึ่งวงล้อแห่งคำทำนาย: สิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นภายใต้คาทุนหนึ่งจะเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อมันกลับมา คาทุน 8 Ajaw ได้รับการจดจำสำหรับการล่มสลายของเมืองใหญ่และการกระจัดกระจายของผู้คน เมื่อพวก Itza แห่ง Tayasal ซึ่งเป็นอาณาจักรมายาอิสระแห่งสุดท้าย ยอมสละเมืองหลวงของตนในที่สุดในปี 1697 มันก็เป็นคาทุน 8 Ajaw อีกครั้ง และคำทำนายของพวกเขาเองได้ชี้ไปยังคาทุนนั้นมานานแล้วว่าเป็นเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลง

ปฏิทินที่ไม่เคยหยุดลง

การพิชิตของสเปนทำให้เทศกาลสาธารณะของปี 365 วันสิ้นสุดลง แต่การนับ 260 วันลงสู่ใต้ดินและอยู่รอด ในปี 1704 ทางการอาณานิคมในเขต Villa Alta ของวาฮากาได้ยึดสมุดเล่มเล็ก 103 เล่มจากชุมชนซาโปเตก เดวิด ทาวาเรซ นักประวัติศาสตร์ พบว่า 99 เล่มในนั้นบรรจุสำเนาของปฏิทิน 260 วัน ซึ่งยังคงใช้สำหรับการเสี่ยงทายและการตั้งชื่อเกือบสองศตวรรษหลังจากการล่มสลายของ Tenochtitlan

ในที่สูงของกัวเตมาลา การนับไม่เคยขาดตอนลงเลย ผู้พิทักษ์วันชาวคีเช คักชิเกล อิกซิล และมัม หรือ ajq'ijab' ในภาษาคีเช รักษา Chol Q'ij ให้ตรงกับปฏิทินคลาสสิกเป็นรายวัน และในหมู่ชาวมิกเซแห่งวาฮากาก็มีรูปแบบหนึ่งที่อยู่รอดเช่นกัน ผู้พิทักษ์วันชาวคีเชตอบคำถามโดยวางเมล็ด tz'ite' สีแดงหนึ่งกำมือ จากต้นทองหลาง ร่วมกับผลึกขนาดเล็ก จัดแยกเป็นกองเล็กๆ และนับผ่านวันทีละกอง วันที่แต่ละกองลงท้ายคือส่วนที่ตอบคำถามนั้น ชุมชนต่างๆ ยังคงเฉลิมฉลอง Waqxaqi' B'atz' หรือ 8 ลิง ในฐานะวันที่ผู้พิทักษ์วันคนใหม่เข้าพิธีรับเข้ากลุ่ม และเป็นวันที่ให้เกียรติปฏิทิน

วิธีอ่านเนื้อหาในส่วนนี้

การ์ดข้างต้นติดตามปฏิทินมีโซอเมริกาตั้งแต่การปรากฏครั้งแรกในงานสถาปัตยกรรมไปจนถึงผู้พิทักษ์วันในปัจจุบัน ครอบคลุมการนับพื้นฐานสองระบบ รอบปฏิทินกลมที่สร้างขึ้นจากพวกมัน พิธีกรรมที่ทำเครื่องหมายจุดสิ้นสุดของมัน การนับยาวและวัฏจักรเสริม ดาราศาสตร์ที่บันทึกไว้ในเอกสารโบราณ วงล้อคาทุนเชิงพยากรณ์ และประเพณีที่มีชีวิตในที่สูง ผู้คนที่ระบุไว้หลังจากนั้นคือผู้ปกครอง บาทหลวง และนักวิชาการที่ปฏิทินนี้ผ่านลงมาสู่เรา เช่นเดียวกับทุกประเพณีในหน้าเหล่านี้ มันนำเสนอในฐานะการปฏิบัติทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม สัญลักษณ์วันหรือวันเกิดบรรยายวิถีแห่งการคิดเกี่ยวกับเวลาและอุปนิสัย; มันไม่ได้ตัดสินว่าบุคคลจะทำสิ่งใดหรือรับประกันผลลัพธ์ใดๆ

คำถามที่พบบ่อย

ปฏิทินมีโซอเมริกาคืออะไร?

คือตระกูลของระบบนับวันเวลาที่หมุนประสานขบกัน ซึ่งใช้ร่วมกันในหมู่ชนชาติโบราณของเม็กซิโกและอเมริกากลาง รวมถึงโอลเมก ซาโปเตก มายา มิกซ์เตก และแอซเท็ก แกนกลางของระบบคือรอบศักดิ์สิทธิ์ 260 วัน และปีสุริยคติ 365 วัน ซึ่งหมุนร่วมกันจนเกิดเป็นรอบปฏิทินกลม 52 ปี ชาวมายาได้เพิ่มระบบการนับยาวสำหรับบันทึกวันที่ข้ามหลายศตวรรษ และนักดาราศาสตร์ได้จัดทำตารางสำหรับดาวศุกร์และอุปราคา

ปฏิทินซอลคิน 260 วันทำงานอย่างไร?

ระบบนี้จับคู่ตัวเลข 1 ถึง 13 เข้ากับลำดับชื่อวัน 20 วัน โดยทั้งสองจะก้าวหน้าไปวันละหนึ่งพร้อมกัน หลังจากวัน 13 เบน จะตามด้วยวัน 1 อิกซ์ เพราะตัวเลขจะเริ่มต้นใหม่ในขณะที่ชื่อยังดำเนินต่อไป เนื่องจาก 13 และ 20 ไม่มีตัวประกอบร่วมกัน การจับคู่ระหว่างตัวเลขกับชื่อวันแต่ละแบบจะเวียนกลับมาหลังจากผ่านไป 260 วันเท่านั้น

เหตุใดรอบศักดิ์สิทธิ์จึงมีความยาว 260 วัน?

ไม่มีใครทราบแน่ชัด คำอธิบายที่พบบ่อยที่สุดคือ 260 วันใกล้เคียงกับระยะเวลาการตั้งครรภ์ของมนุษย์ ใกล้ละติจูด 15 องศาเหนือ ดวงอาทิตย์จะโคจรผ่านตรงศีรษะในวันที่ห่างกันราว 260 วัน และตรงกับฤดูปลูกข้าวโพดในบางส่วนของภูมิภาค คำอธิบายเหล่านี้สามารถถูกต้องพร้อมกันได้ และรอบนี้อาจได้รับการให้คุณค่าเพราะสอดคล้องกับปัจจัยหลายประการดังกล่าว

รอบปฏิทินกลมคืออะไร?

คือการรวมกันของรอบ 260 วัน และปี 365 วัน ทุกวันจะมีชื่อเรียกในทั้งสองระบบ และคู่ชื่อเดียวกันจะเวียนกลับมาอีกครั้งหลังจากผ่านไป 18,980 วัน ซึ่งเท่ากับ 52 ปี ชาวแอซเท็กทำเครื่องหมายการสิ้นสุดรอบปฏิทินกลมแต่ละรอบด้วยพิธีจุดไฟใหม่ และมนุษย์ไม่ค่อยมีใครมีชีวิตอยู่จนได้เห็นวันที่ตามรอบปฏิทินกลมเดียวกันสองครั้ง

ผู้แบกหามปีคืออะไร?

เนื่องจาก 365 วัน เกินกว่าผลคูณของ 20 อยู่ 5 วัน แต่ละปีใหม่จึงเริ่มต้นด้วยสัญลักษณ์วันที่เลื่อนออกไป 5 ตัว ดังนั้นจึงมีสัญลักษณ์วันเพียง 4 ตัวเท่านั้นที่สามารถขึ้นต้นปีได้ ทั้งสี่ตัวนี้คือผู้แบกหามปี และแต่ละปีจะตั้งชื่อตามผู้แบกหามและตัวเลข เช่น 1 อ้อ หรือ 2 มีดหิน ชาวแอซเท็กใช้ อ้อ มีดหิน บ้าน และกระต่าย ส่วนชาวมายายุคคลาสสิกและชาวมายาบนที่สูงในปัจจุบันใช้ชุดที่แตกต่างออกไป

ปฏิทินมายาทำนายวันสิ้นโลกในปี 2012 จริงหรือไม่?

ไม่จริง ภายใต้ความสัมพันธ์มาตรฐาน วันที่ 21 ธันวาคม 2012 คือวันที่การนับยาวบรรลุถึง 13.0.0.0.0 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดของบัคตุนที่สิบสาม อันเป็นตัวเลขกลมๆ คล้ายกับการขึ้นสหัสวรรษใหม่ จารึกยุคคลาสสิกเพียงชิ้นเดียวที่กล่าวถึงเรื่องนี้ที่ตอร์ตูเกโร พูดถึงการมาถึงของเทพเจ้าองค์หนึ่ง ไม่ใช่การทำลายล้าง และจารึกมายาอื่นๆ ยังกล่าวถึงวันที่อีกหลายพันปีหลังจากนั้น

13.0.0.0.0 4 อาฮาว 8 กุมกู หมายถึงอะไร?

คือวันที่ศูนย์ของยุคปัจจุบันในการนับยาว วันที่ชาวมายากล่าวว่าโลกปัจจุบันได้รับการจัดระเบียบ ศิลาจารึก C ที่คิริกัว อธิบายว่าเหล่าทวยเทพได้วางศิลาสามก้อนแห่งเตาไฟจักรวาลในวันนั้น ภายใต้ความสัมพันธ์ GMT วันนี้ตรงกับวันที่ 11 สิงหาคม 3114 ปีก่อนคริสตกาล ในปฏิทินเกรกอเรียนแบบย้อนหลัง

เหตุใดดาวศุกร์จึงมีความสำคัญมาก?

เชื่อกันว่าการปรากฏขึ้นครั้งแรกในฐานะดาวประกายพรึกยามรุ่งอรุณจะส่งภยันตรายลงมาสู่โลก โดยส่งผลต่อกลุ่มคนที่แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับวันที่ดาวขึ้น ชาวมายาติดตามวัฏจักร 584 วันของมันอย่างใกล้ชิด และสังเกตเห็นว่าวัฏจักรดาวศุกร์ห้ารอบเท่ากับแปดปีสุริยคติ Dresden Codex และ Maya Codex of Mexico มีตารางดาวศุกร์พร้อมการปรับแก้ที่ทำให้ตารางคงความแม่นยำตลอดหลายศตวรรษ

ในปัจจุบันยังคงมีการใช้ปฏิทินมีโซอเมริกาอยู่หรือไม่?

ยังคงใช้อยู่ การนับ 260 วันได้รับการรักษาไว้อย่างต่อเนื่องไม่เคยขาดสายโดยชุมชนชาวมายาบนที่สูงในกัวเตมาลา เช่น ชาวคีเช คักชิเกล อิกซิล มัม และรูปแบบหนึ่งยังคงมีอยู่ในหมู่ชาวมิกเซในวาฮากา ผู้พิทักษ์วัน (เรียกว่า ajq'ijab' ในภาษาคีเช) ใช้ปฏิทินนี้ในการตั้งชื่อวัน เลือกวันจัดพิธีกรรม และเสี่ยงทายโดยการนับเมล็ดพืชผ่านปฏิทิน

การเสี่ยงทายด้วยปฏิทินมีโซอเมริกาเป็นรูปแบบหนึ่งของโหราศาสตร์หรือไม่?

ในความหมายกว้างของการอ่านอุปนิสัยและโชคชะตาจากเวลา ถือว่าเป็น แต่มีวิธีการที่แตกต่างจากโหราศาสตร์ตะวันตกและพระเวท หัวใจสำคัญคือตัววันเอง ตัวเลขของวัน สัญลักษณ์วัน และเทพเจ้าผู้ปกครอง มากกว่าตำแหน่งดาวเคราะห์ในดวงกำเนิด ดาราศาสตร์เชื่อมโยงเข้ามาผ่านดาวศุกร์ ดวงจันทร์ และอุปราคา เช่นเดียวกับประเพณีการพยากรณ์อื่นๆ มันมอบหนทางแห่งการใคร่ครวญถึงเวลาและอุปนิสัย ไม่ใช่การรับประกันผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้น

โพสต์ล่าสุด

ค้นพบภูมิปัญญาโบราณของไพ่ทาโรต์และปลดล็อกความลับของการเดินทางทางจิตวิญญาณของคุณ บล็อกของเราเป็นประตูสู่การทำความเข้าใจสัญลักษณ์ ความหมาย และการประยุกต์ใช้จริงของการอ่านไพ่ทาโรต์