Thurisaz

شکل

یک میله عمودی با مثلثی که از وسط یک طرف بیرون زده است. این یکی از معدود رون‌هایی است که شکلش واقعاً تداعی‌گر است: خاری بر روی ساقه، یا اگر نام اسکاندیناوی را ترجیح دهید، چیزی که جسمی به آن چسبیده است.

این حرف از سیستم نوشتاری خود پابرجاتر ماند. وقتی انگلیسی کهن با الفبای لاتین نوشته می‌شد، کاتبان ᚦ را به‌عنوان þ حفظ کردند، زیرا لاتین حرفی برای آن صدا نداشت. Thorn قرن‌ها در نوشتار انگلیسی باقی ماند و تنها توسط چاپخانه‌های قاره‌ای که آن نوع را نداشتند و با y جایگزین کردند، کنار گذاشته شد. از همین‌جاست که عبارت ساختگی‌کهن Ye Olde پدید آمده: y روی آن تابلوها یک þ تغییرشکل‌یافته است و کلمه همیشه the بوده است.

غول یا خار

واژه پروتوژرمانیک بازسازی‌شده *þurisaz به معنای غولی است، یکی از þursar یا jötnar، نیروهای دشمن مقابل خدایان در اساطیر نورس. هر دو شعر اسکاندیناوی این خوانش را حفظ می‌کنند و هر دو در این باره تیره‌اند.

انگلیسی کهن مسیر دیگری رفت و رون را ðorn یعنی خار نامید. اینکه آیا این واقعاً یک جایگزین قدیمی‌تر است یا تلطیف دوره مسیحی که هیولای مشرکانه را به گیاه تبدیل می‌کند، بحثی است که حل نشده است. هر دو خوانش به همان نقطه عملی همگرا می‌شوند، که احتمالاً توضیح می‌دهد چرا هیچ‌کدام دیگری را جابجا نکرده: هر دو چیزی را نام می‌برند که هر که آن را بگیرد می‌زند.

یک ارتباط سوم اغلب اضافه می‌شود که رون را به Þunraz، خدای رعد، و در نتیجه به تور پیوند می‌زند. نام از نظر آوایی نزدیک است و نقش تور کشتن غول‌هاست، بنابراین ارتباط جذاب است. این برای دوره الدر فوتارک مستند نیست و رون را در جهتی مخالف با خوانش غول نشان می‌دهد: آن را سلاحی علیه تهدید می‌کند نه خود تهدید. هر دو در گردش هستند؛ هیچ‌کدام اثبات نشده.

تنها رونی که اشعار بر آن توافق دارند

Uruz سه شعر دارد که سه چیز مختلف توصیف می‌کنند. Fehu سه شعر دارد که بحث می‌کنند آیا ثروت خوب است. Thurisaz اتفاق نظر می‌گیرد و در هر زبانی خبر بدی است.

انگلیسی کهن: گرفتنش شر است، برای هر کسی که میان خارها بیاساید بی‌نهایت سخت است. نروژی: غول به زنان رنج می‌رساند و کمتر کسی از بدبختی شادمان می‌شود. ایسلندی: شکنجه‌گر زنان، ساکن صخره‌ها، شوهر یک غول‌زن.

وقتی سه شاهد مستقل قرون وسطایی برای یک رون این‌گونه همگرا می‌شوند، خوانش بر پایه‌ای بسیار محکم‌تر از حد معمول قرار می‌گیرد. Thurisaz یک نیروی دشمنانه است. کتاب‌های مدرن که آن را به‌عنوان پیشرفت یا انرژی کاتالیزوری ارائه می‌دهند در مورد رفتارش در خوانش اشتباه نیستند، اما نسبت به هر منبع تاریخی به‌طرز قابل‌توجهی راحت‌تر به این موضوع می‌پردازند.

در کتیبه‌ها و فرمول‌های نفرین

به‌عنوان حرف þ در سراسر پیکره زبانی کار عادی انجام می‌دهد.

همچنین در گروه کوچکی از کتیبه‌های قطعاً تهاجمی ظاهر می‌شود. سنگ‌های Björketorp و Stentoften در Blekinge که در قرن ششم یا هفتم به پروتو-نورس کنده‌کاری شده‌اند، حاوی فرمول‌های نفرین تهدیدکننده هر کسی هستند که به یادبود آسیب بزند. متن Björketorp از ginnarunaz، رون‌های نیرومند پنهان در آنجا صحبت می‌کند و مرگ موذیانه و ویرانی را برای هر کسی که سنگ را بشکند پیش‌گویی می‌کند. Björketorp 4.2 متر بلند است، بنابراین تهدید برای خوانده شدن طراحی شده بود.

Thurisaz همچنین نیمی از یک رون مرکب است که در ادبیات اکولتیست مدرن به‌عنوان لیگاتور رزمی با Algiz (ᛉ) توصیف شده و حفاظت و تهاجم را ترکیب می‌کند. خود رون‌های مرکب واقعی و مستند هستند؛ این ترکیب خاص ادعایی مدرن است نه یک فرمول مستند عصر آهن، و شایسته است به همین شکل با آن برخورد شود.

در خوانش، موضع مستقیم

Thurisaz رونِ نیرو با سر تیز است. در یک اسپرد معمولاً نقطه‌ای را نشان می‌دهد که در آن چیزی در برابرش ایستاده، از آن دفاع می‌شود، شکسته یا بریده می‌شود.

در موضع مستقیم، تمایل دارد به‌عنوان نیروی انجام‌دهنده وظیفه‌اش خوانده شود. مرزی که حفظ می‌شود، مانعی که محافظ از آب درمی‌آید، رویارویی که وضعیتی را رفع کرد که هیچ چیز دیگری رفع نمی‌کرد. خار چیزها را بیرون از حصار نگه می‌دارد.

هشدار اشعار هنگامی که مستقیم است ناپدید نمی‌شود. Thurisaz هزینه دارد. این رونِ بحثی است که حق داشتی داشته باشی و هنوز برایش می‌پردازی؛ خوانندگانی که با آن به‌عنوان کاملاً مثبت رفتار می‌کنند بعداً تمایل به تعجب دارند.

در خوانش، موضع معکوس

Thurisaz معکوس می‌شود و در موضع معکوس معمولاً نشان می‌دهد که نیرو جهت اشتباهی گرفته است.

تهاجم رو به درون: حمله به خود، شخصی که خودش را از هم می‌پاشد. یا تهاجم بی‌دلیل رو به بیرون: دعوای دنبال‌شده، بدخواهی، کسی که از انتهای تیز استفاده می‌کند چون دوست دارد. همچنین می‌تواند به‌عنوان خطای مخالف خوانده شود: دفاعی که برپا نشده، شخصی در معرض بدون هیچ خاری.

آزمون عملی این است که تیز بین شما و تهدید قرار دارد، یا بین شما و خودتان.

لایه‌های اسوتریک مدرن

عنصر، درخت و خدایی که در بالا ذکر شدند از احیای قرن بیستم، عمدتاً از Thorsson و Aswynn، می‌آیند. هیچ منبع قرون وسطایی آن‌ها را نسبت نمی‌دهد.

Thurisaz بیشتر از اکثر رون‌های ردیف توجه اکولتیسم مدرن را جلب کرده، عمدتاً به دلیل غول و ارتباط با تور. بخشی از آن مطالب آن را رونی می‌داند که باید با احتیاط مناسکی با آن کار کرد. این قاب‌بندی یک انتخاب زیبایی‌شناختی ساخته‌شده در قرن گذشته است، نه دستورالعمل به ارث رسیده.

ردیف Armanen گویدو فون لیست از ۱۹۰۲ یک Thorn یا Thurs در جایگاه سوم با معانی اختراع‌شده توسط خودش دارد. مانند بقیه آن سیستم، هیچ پایه‌ای در سابقه کتیبه‌نگاری ندارد و بعداً بار ایدئولوژیک جنبش Volkisch را به نمادگرایی رایش سوم آورد.

با رون‌های دیگر

Thurisaz با Algiz (ᛉ): جفت دفاعی کلاسیک است؛ خار و دست بلندشده، تهدید با حالت دفاعی استقبال‌شده.

Thurisaz با Uruz (ᚢ): نیروی خام به‌علاوه لبه برنده، و در هیچ موضعی به‌ندرت ملایم است.

Thurisaz با Naudhiz (ᚾ) یا Hagalaz (ᚺ): سختی را روی سختی انباشته می‌کند. در همراهی ætt هاگال معمولاً از یک نبرد انتخاب‌شده تبدیل به چیزی می‌شود که بر سرت می‌آید.

Thurisaz با Gebo (ᚷ) یا Wunjo (ᚹ): کشمکش واقعی ارزش خواندن دقیق دارد؛ تیزی در برابر معامله‌به‌مثل یا رضایت. اغلب رابطه‌ای را نشان می‌دهد که مرز یک نفر زخم دیگری است.

Thurisaz با Tiwaz (ᛏ): نیرو را زیر قانون قرار می‌دهد و قابل‌دفاع‌ترین نسخه تعارضی است که ردیف ارائه می‌دهد.