เดคานของอียิปต์ในยุโรปยุคเรอเนซองส์
การหวนคืนในยุคเรอเนซองส์
ราวปี 1470 เดคานปรากฏบนผนังวังแห่งหนึ่งในแฟร์ราราในรูปร่างลึกลับสามร่างข้างราศีแต่ละราศี ซึ่งนำมาจากอาบู มาชาร์ผ่านฉบับแปลภาษาละติน ภายในหนึ่งศตวรรษ เดคานได้รับการตีพิมพ์ที่เอาก์สบูร์ก ถูกอากริปปาจัดเป็นระบบภาพเครื่องราง และถูกนำไปใช้เป็นแกนของศาสตร์แห่งความจำของจอร์ดาโน บรูโน อาบี วาร์บูร์กจำร่างเหล่านี้ได้ในปี 1912 และวางรากฐานระเบียบวิธีทางประวัติศาสตร์ศิลป์บนการค้นพบนั้น
- เดือนที่ยังอยู่บนผนังที่แฟร์รารา
- 7
- ปีที่ปรัชญาไสยเวทสามเล่มของอากริปปาตีพิมพ์
- 1533
- ปีที่วาร์บูร์กระบุว่าร่างเหล่านี้คือเดคาน
- 1912
เดคานปรากฏขึ้นอีกครั้งที่ใดบ้าง
ต้นฉบับตัวเขียน จิตรกรรมฝาผนังในวัง หนังสือฉบับพิมพ์ คู่มือของนักเวท และระบบความจำ รูปแบบที่เดคานปรากฏในยุโรปยุคเรอเนซองส์ และงานวิชาการที่ระบุตัวตนของเดคานในอีกสี่ศตวรรษต่อมา
ภาพในต้นฉบับตัวเขียน
ต้นฉบับตัวเขียนภาษาละตินของอาบู มาชาร์และตำราที่เกี่ยวข้องบางฉบับมีภาพประกอบร่างเดคาน จิตรกรวาดตามคำบรรยายที่เป็นตัวอักษร ภาพจึงถูกคิดขึ้นใหม่ทุกครั้งที่คัดลอก สวมเสื้อผ้าร่วมสมัย และถูกตัดทุกสิ่งที่ผู้อ่านชาวตะวันตกจะจำได้ว่าเป็นอียิปต์ออกไป
เส้นทางปาดัว
ฉบับภาษาละตินที่ปิเอโตร ดาบาโนแปลจากงานของอับราฮัม อิบน์ เอซรา นำภาพเดคานของอาบู มาชาร์มาสู่อิตาลีตอนเหนือตามเส้นทางที่สอง จากภาษาอาหรับผ่านภาษาฮีบรูและภาษาฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยปาดัวทำให้โหราศาสตร์เป็นส่วนหนึ่งของวิชาแพทย์ และตำราเหล่านี้หมุนเวียนในหมู่นักวิชาการอิตาลีตลอดสองศตวรรษต่อมา
ห้องแห่งเดือน
ใน Palazzo Schifanoia วังพักผ่อนของตระกูลเอสเตในแฟร์รารา บอร์โซ เดสเตให้วาดภาพสิบสองเดือนของปีไว้ใน Salone dei Mesi แต่ละเดือนมีราศีประจำเดือนขนาบด้วยร่างสามร่าง เจ็ดเดือน ตั้งแต่มีนาคมถึงกันยายน ยังหลงเหลืออยู่เป็นส่วนใหญ่ ที่เหลือสูญหายไป
สามแถบในแต่ละเดือน
แต่ละเดือนเป็นแถบแนวตั้งที่แบ่งเป็นสามชั้น ชั้นบนเป็นเทพโอลิมปัสองค์หนึ่งขี่รถแห่ชัยชนะ ชั้นกลางบนพื้นสีน้ำเงินเป็นราศีพร้อมเดคานทั้งสาม ชั้นล่างเป็นราชสำนักของบอร์โซขณะทำงานและพักผ่อนในเดือนนั้น สวรรค์ ดวงดาว และการปกครองของดยุก อยู่ในแถบแนวตั้งเดียวกัน
ชายผิวคล้ำแห่งเดือนมีนาคม
ข้างราศีเมษมีชายผิวคล้ำในเสื้อผ้าสีขาวขาดวิ่น มีเชือกคาดเอว เขาคือหน้าแรกของราศีเมษตามที่ชุดอินเดียของอาบู มาชาร์และ Picatrix บรรยาย ชายร่างสูงผิวคล้ำคาดผ้าขาว การมีร่างนี้อยู่คือสิ่งที่ทำให้วาร์บูร์กระบุร่างเดคานทั้งหมดได้
คำร้องเรียนของจิตรกร
ฟรันเชสโก เดล คอสซา ผู้วาดเดือนมีนาคม เมษายน และพฤษภาคม เขียนจดหมายถึงบอร์โซในปี 1470 ประท้วงว่าตนได้ค่าจ้างต่อตารางฟุตในอัตราเดียวกับจิตรกรฝีมือด้อยกว่าในห้องนั้น จดหมายฉบับนี้ช่วยกำหนดปีของงาน และแสดงว่ามีคณะจิตรกรแบ่งเดือนกันวาด
เดคานฉบับพิมพ์ชุดแรก
แอร์ฮาร์ด รัทดอลท์ตีพิมพ์งานของอาบู มาชาร์ฉบับภาษาละตินของแฮร์มันน์แห่งคารินเทียที่เอาก์สบูร์กในปี 1489 พร้อมภาพพิมพ์แกะไม้รูปเดคาน การพิมพ์ทำให้ภาพคงที่เป็นครั้งแรก ทุกเล่มแสดงร่างแบบเดียวกัน และช่างพิมพ์คนอื่นนำไปใช้ซ้ำ แกะใหม่ และคัดลอกได้
ความระมัดระวังของฟีชีโน
ในเล่มที่สามของตำราว่าด้วยชีวิตสามเล่ม (Three Books on Life) มาร์ซิลิโอ ฟีชีโนชั่งน้ำหนักว่าภาพทางโหราศาสตร์ดึงอิทธิพลจากฟากฟ้าลงมาได้หรือไม่ ซึ่งเป็นทฤษฎีเบื้องหลังเครื่องรางเดคาน เขาพูดอย่างสงวนท่าทีและมีเงื่อนไข โดยเลือกดนตรี กลิ่นหอม และสารจากธรรมชาติมากกว่าร่างที่สลัก และความระมัดระวังนี้หล่อหลอมวิธีเขียนของนักเวทผู้คงแก่เรียนรุ่นหลัง
หน้าของอากริปปา
เล่มที่สองของปรัชญาไสยเวทสามเล่ม (Three Books of Occult Philosophy) ของอากริปปาระบุภาพประจำหน้าทั้งสามสิบหกหน้าพร้อมผลของแต่ละหน้า โดยส่วนใหญ่ตาม Picatrix เมื่อตีพิมพ์ครบในปี 1533 หนังสือนี้ทำให้ผู้อ่านไสยเวทที่มีการศึกษาทุกคนได้เห็นภาพเดคาน และกลายเป็นแหล่งที่นักไสยเวทรุ่นหลังคัดลอก
วงล้อความจำของบรูโน
ในหนังสือ "ว่าด้วยเงาแห่งความคิด" จอร์ดาโน บรูโนเปิดชุดภาพแห่งฟากฟ้าด้วยเดคานทั้งสามสิบหก และวางไว้บนวงล้อความจำที่หมุนได้ ในมือของบรูโน เดคานกลายเป็นวิธีจัดระเบียบความรู้ทั้งหมดในจิต เป็นการใช้งานที่ไม่มีเจ้าของคนก่อน ๆ คนใดเคยนึกถึง
การบรรยายของวาร์บูร์ก
ที่การประชุมนานาชาติด้านประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงโรม อาบี วาร์บูร์กอธิบายแถบกลางอันชวนสงสัยของ Schifanoia ว่าร่างเหล่านั้นคือเดคาน และสืบย้อนผ่านอาบู มาชาร์ฉบับภาษาละตินไปถึงอียิปต์สมัยเฮลเลนิสติก เขาใช้งานของฟรันซ์ บอลล์ว่าด้วยทิวเซอร์เพื่อเชื่อมโยงเรื่องนี้
สำนักวาร์บูร์ก
ห้องสมุดของวาร์บูร์ก ซึ่งย้ายจากฮัมบูร์กไปลอนดอนในปี 1933 กลายเป็นสถาบันวาร์บูร์ก ฟริตซ์ ซักซล์จัดทำบัญชีต้นฉบับโหราศาสตร์ที่มีภาพประกอบ ฟรานเซส เยตส์อ่านงานของบรูโนและประเพณีสายเฮอร์มีสใหม่ และสถาบันได้ตีพิมพ์ Picatrix ภาษาละตินฉบับชำระสมัยใหม่
ผู้อุปถัมภ์ จิตรกร นักเวท และนักวิชาการ
ดยุกและนักโหราศาสตร์ผู้อยู่เบื้องหลังจิตรกรรมฝาผนังที่แฟร์รารา จิตรกรผู้ลงมือวาด ช่างพิมพ์และนักปรัชญาผู้เผยแพร่ภาพ และนักประวัติศาสตร์ผู้จำภาพเหล่านั้นได้
Borso d'Este
เจ้าผู้ครองแฟร์ราราตั้งแต่ปี 1450 และดยุกคนแรกของแฟร์ราราในปี 1471 ผู้สั่งให้สร้างห้องแห่งเดือนที่ Schifanoia และปรากฏในแถบล่างสุดขณะตัดสินความ ล่าสัตว์ และต้อนรับข้าราชสำนัก
Pellegrino Prisciani
นักโหราศาสตร์ บรรณารักษ์ และนักประวัติศาสตร์ประจำราชสำนักเอสเต ซึ่งมักถือกันว่าเป็นผู้ออกแบบแผนทางโหราศาสตร์ของจิตรกรรมฝาผนังที่ Schifanoia รวมทั้งเดคาน จากตำราภาษาละตินในห้องสมุดของดยุก
Francesco del Cossa
จิตรกรชาวแฟร์ราราผู้วาดเดือนมีนาคม เมษายน และพฤษภาคม ซึ่งเป็นส่วนที่สมบูรณ์ที่สุดและได้รับการชื่นชมมากที่สุดของชุดภาพ จดหมายเรื่องค่าจ้างที่เขาเขียนถึงบอร์โซในปี 1470 ช่วยกำหนดปีของงาน
Ercole de' Roberti
จิตรกรชาวแฟร์ราราอีกคนที่อายุน้อยกว่า โดยทั่วไปถือว่าเป็นผู้วาดเดือนกันยายน ซึ่งมีภาพชัยชนะของเทพวัลแคนอยู่เหนือราศีตุลย์และเดคานทั้งสาม
Erhard Ratdolt
ช่างพิมพ์หนังสือวิทยาศาสตร์และโหราศาสตร์ ผู้ตีพิมพ์งานของอาบู มาชาร์ฉบับภาษาละตินที่เอาก์สบูร์กในปี 1489 พร้อมภาพพิมพ์แกะไม้รูปเดคาน ซึ่งเป็นภาพเดคานฉบับพิมพ์ชุดแรก
Marsilio Ficino
ผู้แปลงานของเพลโตและประชุมคัมภีร์เฮอร์มีส ในตำราว่าด้วยชีวิตสามเล่มเมื่อปี 1489 เขาอภิปรายเรื่องภาพทางโหราศาสตร์และเครื่องรางด้วยความระมัดระวัง ซึ่งหล่อหลอมไสยเวทของผู้คงแก่เรียนในศตวรรษต่อมา
Heinrich Cornelius Agrippa
ผู้เขียนปรัชญาไสยเวทสามเล่ม ร่างไว้ราวปี 1510 และตีพิมพ์ครบในปี 1533 รายการภาพประจำหน้าในหนังสือเล่มนี้ทำให้เดคานมีรูปแบบมาตรฐานฉบับพิมพ์สำหรับนักไสยเวท
Giordano Bruno
นักปรัชญาผู้เขียนว่าด้วยเงาแห่งความคิดในปี 1582 ซึ่งใช้ภาพเดคานทั้งสามสิบหกเป็นฐานของศาสตร์แห่งความจำ เขาถูกเผาในข้อหานอกรีตที่กรุงโรมในปี 1600
Aby Warburg
นักประวัติศาสตร์ศิลป์ผู้ระบุในปี 1912 ว่าร่างที่ Schifanoia คือเดคาน และสืบเส้นทางของร่างเหล่านี้จากอียิปต์สมัยเฮลเลนิสติกผ่านโหราศาสตร์อาหรับมาถึงแฟร์รารา
Frances Yates
นักประวัติศาสตร์แห่งสถาบันวาร์บูร์ก ผู้เขียนหนังสือ Giordano Bruno and the Hermetic Tradition ในปี 1964 ซึ่งอธิบายการใช้ภาพเดคานของบรูโน และทำให้ไสยเวทยุคเรอเนซองส์กลายเป็นหัวข้อการศึกษาที่จริงจัง
เดคานมาถึงอิตาลีได้อย่างไร
เดคานกลับสู่ยุโรปในรูปของตัวบท บทนำใหญ่ของอาบู มาชาร์ ซึ่งแปลเป็นภาษาละตินที่โตเลโดในทศวรรษ 1130 และ 1140 ให้คำบรรยายสามแบบแก่ผู้อ่านภาษาละตินสำหรับหน้าแต่ละหน้าในสามสิบหกหน้าของจักรราศี Picatrix ซึ่งแปลจากภาษาอาหรับเป็นภาษากัสติยาในปี 1256 และจากฉบับนั้นเป็นภาษาละติน ให้แต่ละหน้ามีภาพและรายการอำนาจ ตำราภาษาฮีบรูของอับราฮัม อิบน์ เอซรา ซึ่งกล่าวซ้ำภาพของอาบู มาชาร์ ถูกปิเอโตร ดาบาโนแปลเป็นภาษาละตินที่ปาดัวราวปี 1300 เมื่อถึงศตวรรษที่ 15 หนังสือเหล่านี้อยู่ในห้องสมุดของราชสำนักและมหาวิทยาลัยในอิตาลี ไม่มีผู้อ่านคนใดนึกถึงอียิปต์ เดคานได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของหลักคำสอนทางโหราศาสตร์ คือหน้าของราศี แต่ละหน้ามีดาวเคราะห์เจ้าเรือนและร่างที่หลายครั้งแทบไม่มีความหมายในตัวเอง เช่น ชายผิวคล้ำในเสื้อผ้าสีขาวสำหรับหน้าแรกของราศีเมษ
ภาพที่วาดจากคำบรรยาย
ต้นฉบับตัวเขียนภาษาละตินของตำราเหล่านี้ที่มีภาพประกอบปรากฏตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 จิตรกรไม่มีอะไรให้คัดลอกนอกจากถ้อยคำ ต้นฉบับแต่ละฉบับจึงวาดร่างขึ้นใหม่ คำบรรยายเดียวกันอาจกลายเป็นชาวเมือง อัศวิน หรือกรรมกร ขึ้นอยู่กับเมืองและศตวรรษของจิตรกร นี่คือเหตุที่ภาพเดคานดูต่างจากศิลปะอียิปต์อย่างมากเมื่อมาถึงยุคเรอเนซองส์ ตัวบทรักษาคำบรรยายให้คงที่โดยประมาณมาพันปี ส่วนภาพถูกคิดขึ้นใหม่ทุกครั้ง บัญชีต้นฉบับโหราศาสตร์ที่มีภาพประกอบของฟริตซ์ ซักซล์ ซึ่งเริ่มทำในทศวรรษ 1910 แสดงให้เห็นว่าร่างเหล่านี้แตกต่างกันมากเพียงใด
ห้องแห่งเดือนที่แฟร์รารา
ภาพเดคานที่มีชื่อเสียงที่สุดของยุคเรอเนซองส์อยู่บนผนังของ Salone dei Mesi หรือห้องแห่งเดือน ใน Palazzo Schifanoia ที่แฟร์รารา บอร์โซ เดสเต เจ้าผู้ครองแฟร์รารา ให้คณะศิลปินท้องถิ่นวาดห้องนี้ราวปี 1469 และ 1470 เดิมชุดภาพแสดงครบทั้งสิบสองเดือน เจ็ดเดือน ตั้งแต่มีนาคมถึงกันยายน ยังหลงเหลืออยู่เป็นส่วนใหญ่ ที่เหลือสูญหายไป และตัวจิตรกรรมฝาผนังเองก็ถูกปูนขาวทาทับอยู่นานก่อนจะถูกเปิดออกในศตวรรษที่ 19 ฟรันเชสโก เดล คอสซาวาดเดือนมีนาคม เมษายน และพฤษภาคมบนผนังด้านตะวันออก แอร์โกเล เด โรแบร์ตีโดยทั่วไปถือว่าเป็นผู้วาดเดือนกันยายน เดือนอื่น ๆ เป็นผลงานของจิตรกรที่ไม่แน่ชัดนักว่าเป็นใคร
การอ่านภาพหนึ่งเดือน
แต่ละเดือนเป็นแถบแนวตั้งที่แบ่งเป็นสามชั้น ชั้นบนแสดงเทพโอลิมปัสองค์หนึ่งขี่รถแห่ชัยชนะ ล้อมรอบด้วยผู้คนที่ทำกิจกรรมซึ่งเทพองค์นั้นคุ้มครอง ชั้นกลางบนพื้นสีน้ำเงินเข้มแสดงราศีประจำเดือน มีร่างสามร่างยืนหรือนั่งอยู่ข้าง ๆ ชั้นล่างแสดงตัวบอร์โซเองและราชสำนัก กำลังล่าสัตว์ รับคำร้อง ตัดสินความ ชมการแข่งม้า การจัดวางนี้อ่านจากสวรรค์ลงมาสู่แผ่นดิน จากเทพผ่านจักรราศีมาถึงการปกครองของดยุก และนำเสนอการปกครองของบอร์โซว่าเป็นส่วนหนึ่งของระเบียบแห่งจักรวาล แถบเดือนเมษายนแสดงให้เห็นว่าชั้นต่าง ๆ ทำงานร่วมกันอย่างไร ด้านบน เทพีวีนัสขี่รถแห่ชัยชนะ มีเทพมาร์สคุกเข่าถูกล่ามโซ่อยู่ตรงหน้า และคู่รักหลายคู่รายล้อมรถของเธอ ตรงกลางคือราศีพฤษภกับเดคานทั้งสาม ด้านล่างคือบอร์โซท่ามกลางข้าราชสำนัก เดคานในแถบกลางแต่ละดวงปกครองราวสิบวันของเดือนที่อยู่เหนือและใต้ เดคานจึงเป็นจุดเชื่อมระหว่างปฏิทินของเทพกับปฏิทินของราชสำนัก
| เดือน | ราศี | เทพในแถบบน |
|---|---|---|
| มีนาคม | ราศีเมษ | มิเนอร์วา |
| เมษายน | ราศีพฤษภ | วีนัส |
| พฤษภาคม | ราศีเมถุน | อพอลโล |
| มิถุนายน | ราศีกรกฎ | เมอร์คิวรี |
| กรกฎาคม | ราศีสิงห์ | จูปิเตอร์ |
| สิงหาคม | ราศีกันย์ | ซีรีส |
| กันยายน | ราศีตุลย์ | วัลแคน |
หน้าแรกของราศีเมษ
ร่างทั้งสามในชั้นกลางเป็นปริศนามาหลายศตวรรษ บางร่างดูเหมือนข้าราชสำนัก บางร่างดูเหมือนกรรมกร บางร่างไม่ชัดว่าเป็นอะไร ร่างที่ชัดที่สุดคือร่างแรกข้างราศีเมษในภาพเดือนมีนาคม ชายผิวคล้ำ ดูทรงพลังและหยาบกระด้าง ในเสื้อผ้าสีขาวขาดวิ่น มีเชือกผูกที่เอว Picatrix บรรยายหน้าแรกของราศีเมษว่าเป็นชายร่างสูงผิวคล้ำ ตาแดงเรื่อ ยืนอยู่ สวมเสื้อผ้าสีขาวคาดเข็มขัดที่เอว แข็งแรงและโกรธเกรี้ยว ร่างเดียวกันนี้อยู่ในชุดอินเดียของอาบู มาชาร์ และย้อนไปอีกในรายการเดรกกาณะ (ตรียางค์) ภาษาสันสกฤตแห่งช่วงต้นคริสต์ศักราช ซึ่งเขายังถือขวานด้วย เมื่อจับคู่ได้แล้ว ร่างอื่น ๆ ในแถบกลางก็อ่านได้ด้วยวิธีเดียวกัน ทีละเดคาน
ใครวางแผนภาพ
จิตรกรไม่ได้คิดเดคานขึ้นเอง ต้องมีผู้ที่เข้าถึงตำราโหราศาสตร์ภาษาละตินให้ร่างแก่พวกเขาวาด ผู้นั้นมักถูกระบุว่าคือเปลเลกรีโน ปริสชานี นักโหราศาสตร์ บรรณารักษ์ และนักประวัติศาสตร์ประจำราชสำนักเอสเต ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าได้ทำงานกับตำราเหล่านี้ การระบุนี้เป็นการอนุมานของนักวิชาการ ไม่ใช่การว่าจ้างที่มีบันทึกไว้ แต่ก็เข้ากับสิ่งที่รู้เกี่ยวกับราชสำนักแฟร์รารา ตัวจิตรกรเองทิ้งเอกสารโดยตรงไว้หนึ่งชิ้น คือจดหมายที่ฟรันเชสโก เดล คอสซาส่งถึงบอร์โซในเดือนมีนาคม 1470 ประท้วงว่าตนได้ค่าจ้างต่อตารางฟุตในอัตราเดียวกับจิตรกรที่ฝีมืออ่อนที่สุดในห้อง แม้ว่าตนทำงานหนักกว่าและดีกว่า มีรายงานว่าบอร์โซปฏิเสธคำขอนั้น
เดคานฉบับพิมพ์ชุดแรก
ในปี 1489 แอร์ฮาร์ด รัทดอลท์ ช่างพิมพ์ที่เคยทำงานในเวนิสก่อนกลับมายังเอาก์สบูร์กบ้านเกิด ได้ตีพิมพ์บทนำใหญ่ของอาบู มาชาร์ฉบับภาษาละตินของแฮร์มันน์แห่งคารินเทีย พร้อมภาพพิมพ์แกะไม้ประกอบรูปเดคาน นี่เป็นครั้งแรกที่เดคานปรากฏในฉบับพิมพ์ ภาพพิมพ์แกะไม้ไม่ได้ทำให้ร่างดูเป็นอียิปต์มากขึ้น แต่ทำให้คงเส้นคงวา หนังสือทุกเล่มแสดงภาพเดียวกัน และช่างพิมพ์ที่อื่นก็คัดลอกได้ นับจากนั้นเดคานจึงมีรูปลักษณ์มาตรฐาน ซึ่งภาพประกอบในต้นฉบับตัวเขียนไม่เคยให้ได้
ภาพและความลังเลของชาวฟลอเรนซ์
ในปีเดียวกัน คือปี 1489 มาร์ซิลิโอ ฟีชีโนตีพิมพ์ตำราว่าด้วยชีวิตสามเล่ม (Three Books on Life) ที่ฟลอเรนซ์ เล่มที่สามว่าด้วยการได้รับชีวิตจากฟากฟ้า อภิปรายว่าภาพทางโหราศาสตร์จับอิทธิพลของดวงดาวได้หรือไม่ ซึ่งเป็นทฤษฎีที่เครื่องรางเดคานตั้งอยู่ ฟีชีโนรายงานข้ออ้างของผู้ทำภาพและผู้รู้ที่พวกเขาอ้างถึง แต่เลี่ยงไม่ให้ความเห็นของตนเองชัดเจน โดยเลือกดนตรี กลิ่นหอม ยา และสารจากธรรมชาติมากกว่าร่างที่แกะสลัก ซึ่งเสี่ยงจะดูเหมือนไสยเวทของปีศาจ ความระมัดระวังของเขากำหนดท่าทีของไสยเวทผู้คงแก่เรียนในศตวรรษต่อมา ภาพยังถูกอภิปรายกัน แต่ผู้ปฏิบัติก็ระวังว่าจะอภิปรายอย่างไร
คู่มือของอากริปปา
ไฮน์ริช คอร์เนลิอุส อากริปปาไม่ได้สงวนท่าทีเช่นนั้นในงานเขียน ปรัชญาไสยเวทสามเล่ม (Three Books of Occult Philosophy) ของเขา ซึ่งร่างไว้ราวปี 1510 และตีพิมพ์ครบที่โคโลญในปี 1533 รวบรวมวรรณกรรมไสยเวทที่เขาเข้าถึงได้ไว้เป็นระบบเดียว ในเล่มที่สอง ท่ามกลางภาพของดาวเคราะห์ เขาระบุภาพประจำหน้าทั้งสามสิบหกหน้าพร้อมผลของแต่ละหน้า รายการของเขาส่วนใหญ่ตาม Picatrix หน้าแรกของราศีเมษก็เป็นชายร่างใหญ่ผิวคล้ำอีกเช่นกัน ยืนอยู่ในเสื้อผ้าสีขาว หมายถึงความกล้าและกำลัง งานของอากริปปามีผู้อ่าน คัดลอก และแปลอย่างกว้างขวาง และภาพประจำหน้าของเขากลายเป็นฉบับที่นักไสยเวทรุ่นหลังรู้จัก จากอากริปปามีเส้นทางตรงไปสู่การฟื้นฟูไสยเวทในศตวรรษที่ 19 และไปสู่ภาคี Golden Dawn
ศาสตร์แห่งความจำของบรูโน
จอร์ดาโน บรูโนพบวิธีใช้ภาพเหล่านี้แบบใหม่ ในว่าด้วยเงาแห่งความคิด (De umbris idearum) ซึ่งตีพิมพ์ที่ปารีสในปี 1582 เขาสร้างระบบความจำจากวงล้อซ้อนกันที่แบ่งเป็นช่อง แต่ละช่องมีภาพหนึ่งภาพ ชุดภาพแห่งฟากฟ้าของเขาเปิดด้วยเดคานทั้งสามสิบหก ซึ่งนำมาจากรายการของอากริปปา ตามด้วยภาพของดาวเคราะห์และจันทรฤกษ์ สำหรับบรูโน ภาพเดคานคือรูปแบบแห่งฟากฟ้า และการจดจำความรู้ผ่านภาพเหล่านี้คือวิธีจัดระเบียบจิตให้สอดคล้องกับสวรรค์ หนังสือ Giordano Bruno & the Hermetic Tradition ของฟรานเซส เยตส์ในปี 1964 อธิบายการใช้งานนี้ และวางบรูโนไว้ในกระแสฟื้นฟูสายเฮอร์มีสที่ฟีชีโนเป็นผู้เริ่ม
จากอากริปปาสู่การฟื้นฟูไสยเวท
หนังสือของอากริปปายังคงมีการพิมพ์และการแปลต่อเนื่องมาสามศตวรรษ ฉบับภาษาอังกฤษออกมาในปี 1651 และหนังสือ The Magus ของฟรานซิส บาร์เรตต์ในปี 1801 ก็อาศัยงานของอากริปปาอย่างมาก ส่งต่อเนื้อหาจำนวนมาก ซึ่งรวมถึงภาพของดาวเคราะห์และจักรราศี ไปยังนักไสยเวทชาวอังกฤษและฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 19 ถึงตอนนั้น ภาพเดคานไม่ได้ถูกศึกษาในฐานะดาราศาสตร์อีกต่อไป หรือแม้แต่ในฐานะโหราศาสตร์ก็ไม่มากนัก แต่เป็นส่วนหนึ่งของระบบความสัมพันธ์ ทั้งราศี ดาวเคราะห์ ทูตสวรรค์ หิน และภาพ ที่นักเวทใช้สร้างพิธีกรรมและเครื่องราง นั่นคือรูปแบบที่ผู้ก่อตั้งภาคี Golden Dawn ได้พบในทศวรรษ 1880 และจากที่นั่น เดคานก็ผ่านไปสู่ไพ่ตัวเลขของไพ่ทาโรต์ ดังที่หน้าถัดไปบรรยายไว้
การค้นพบของวาร์บูร์ก
ในปี 1912 ที่การประชุมนานาชาติด้านประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงโรม อาบี วาร์บูร์กเสนอคำตอบของเขาต่อปริศนาแถบกลางที่ Schifanoia เขาแสดงว่าร่างเหล่านั้นคือเดคาน ซึ่งวาดจากคำบรรยายภาษาละตินของอาบู มาชาร์ เขาใช้ตำราของทิวเซอร์ฉบับที่ฟรันซ์ บอลล์ชำระ สืบคำบรรยายย้อนไปถึงอียิปต์สมัยเฮลเลนิสติก และเสนอว่าจิตรกรรมฝาผนังแสดงภาพโบราณที่อยู่รอดมาในคราบอำพราง โดยผ่านการกรองจากแหล่งอาหรับและยุคกลาง การบรรยายนี้ตีพิมพ์ในปี 1922 และกลายเป็นตัวบทก่อตั้งของประติมานวิทยา (iconology) การศึกษาว่าภาพและความหมายของภาพเดินทางอย่างไร ห้องสมุดของวาร์บูร์กย้ายจากฮัมบูร์กไปลอนดอนในปี 1933 และกลายเป็นสถาบันวาร์บูร์ก ซึ่งที่นั่นซักซล์ เยตส์ และต่อมาเดวิด พิงกรี ได้สานต่องานว่าด้วยภาพทางโหราศาสตร์ สถาบันตีพิมพ์ Picatrix ภาษาละตินฉบับชำระของพิงกรีในปี 1986 วาร์บูร์กเองกลับมาหาร่างที่ Schifanoia อีกครั้งในโครงการสุดท้ายของเขา คือแผนที่ภาพนีโมซินี (Mnemosyne Atlas) ชุดแผงภาพที่เขาประกอบขึ้นในทศวรรษ 1920 เพื่อสืบการมีชีวิตต่อของภาพโบราณ ซึ่งเนื้อหาทางโหราศาสตร์อยู่ในตำแหน่งศูนย์กลาง สำหรับวาร์บูร์ก ชายผิวคล้ำแห่งเดือนมีนาคมคือหลักฐานว่าโลกโบราณไม่เคยหายไปจากศิลปะยุโรป แต่อยู่รอดมาในตำราดวงดาว ในคราบอำพราง
คำถามที่พบบ่อย
เดคานใน Palazzo Schifanoia คืออะไร
คือร่างสามร่างข้างราศีแต่ละราศีในชั้นกลางของห้องแห่งเดือนที่แฟร์รารา ซึ่งวาดราวปี 1469 และ 1470 ให้บอร์โซ เดสเต แต่ละร่างแทนหน้าละสิบองศาหนึ่งหน้าของราศี วาดจากคำบรรยายในบทนำใหญ่ของอาบู มาชาร์ฉบับภาษาละติน อาบี วาร์บูร์กระบุตัวตนของร่างเหล่านี้ในปี 1912
ที่ Schifanoia มีภาพกี่เดือนที่ยังหลงเหลืออยู่
เจ็ดในสิบสองเดือน ตั้งแต่มีนาคมถึงกันยายน ยังหลงเหลืออยู่เป็นส่วนใหญ่ ที่เหลือสูญหายไป จิตรกรรมฝาผนังถูกปิดทับไว้เป็นเวลานานและถูกเปิดออกในศตวรรษที่ 19 สภาพของแต่ละส่วนจึงแตกต่างกัน เดือนที่ฟรันเชสโก เดล คอสซาวาดบนผนังด้านตะวันออก คือมีนาคม เมษายน และพฤษภาคม เป็นส่วนที่สมบูรณ์ที่สุด
ใครออกแบบแผนภาพที่ Schifanoia
จิตรกรเป็นผู้ลงมือวาด แต่เนื้อหาทางโหราศาสตร์ต้องมาจากที่ปรึกษาผู้คงแก่เรียน นักวิชาการส่วนใหญ่ยกให้เปลเลกรีโน ปริสชานี นักโหราศาสตร์และบรรณารักษ์ประจำราชสำนักเอสเต ผู้รู้จักตำราโหราศาสตร์ภาษาละตินที่ร่างเดคานมาจาก ไม่มีเอกสารว่าจ้างที่ระบุชื่อเขาหลงเหลืออยู่ การระบุนี้จึงยังเป็นการอนุมาน
วาร์บูร์กระบุเดคานที่แฟร์ราราได้อย่างไร
โดยจับคู่ร่างที่วาดไว้กับคำบรรยายหน้าในอาบู มาชาร์ฉบับภาษาละติน หน้าแรกของราศีเมษ ชายผิวคล้ำในเสื้อผ้าสีขาวคาดเชือก ตรงกับตัวบทอย่างใกล้ชิด และร่างอื่น ๆ ก็ตามมา จากนั้นวาร์บูร์กใช้งานของฟรันซ์ บอลล์ว่าด้วยทิวเซอร์แห่งบาบิโลน สืบคำบรรยายย้อนไปถึงอียิปต์สมัยเฮลเลนิสติก
อากริปปาเขียนอะไรเกี่ยวกับเดคาน
ในเล่มที่สองของปรัชญาไสยเวทสามเล่ม ซึ่งตีพิมพ์ครบในปี 1533 อากริปปาระบุภาพประจำหน้าทั้งสามสิบหกหน้าของจักรราศี พร้อมผลที่เชื่อกันว่าแต่ละหน้ามี รายการนี้ตาม Picatrix อย่างใกล้ชิด และกลายเป็นแหล่งมาตรฐานของนักเวทรุ่นหลัง รวมถึงนักไสยเวทในศตวรรษที่ 19 ที่นำเดคานเข้าไปไว้ในไพ่ทาโรต์
ภาพเดคานฉบับพิมพ์ชุดแรกคืออะไร
ภาพพิมพ์แกะไม้ในบทนำใหญ่ของอาบู มาชาร์ฉบับที่แอร์ฮาร์ด รัทดอลท์พิมพ์ที่เอาก์สบูร์กในปี 1489 ตามฉบับภาษาละตินของแฮร์มันน์แห่งคารินเทีย ก่อนหน้านั้นผู้วาดภาพประกอบต้นฉบับตัวเขียนแต่ละคนวาดร่างจากคำบรรยาย ภาพจึงต่างกันไปในแต่ละฉบับ การพิมพ์ทำให้ร่างมีรูปแบบเดียวที่ทำซ้ำได้
มาร์ซิลิโอ ฟีชีโนใช้เครื่องรางเดคานหรือไม่
ไม่มีหลักฐานว่าเขาทำเครื่องรางเหล่านี้ ในเล่มที่สามของตำราว่าด้วยชีวิตสามเล่ม ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1489 ฟีชีโนอภิปรายว่าภาพทางโหราศาสตร์จับอิทธิพลจากฟากฟ้าได้หรือไม่ และรายงานสิ่งที่ผู้รู้รุ่นก่อนกล่าวอ้าง เขาระมัดระวัง โดยเลือกดนตรี กลิ่นหอม และสารจากธรรมชาติมากกว่าร่างที่สลัก ส่วนหนึ่งเพื่อให้ห่างจากสิ่งใดก็ตามที่อาจถูกเรียกว่าไสยเวทของปีศาจ
จอร์ดาโน บรูโนใช้เดคานอย่างไร
ใช้เป็นภาพช่วยจำ ในหนังสือ "ว่าด้วยเงาแห่งความคิด" ซึ่งตีพิมพ์ที่ปารีสในปี 1582 บรูโนสร้างระบบวงล้อความจำที่หมุนได้ และชุดภาพแห่งฟากฟ้าชุดแรกของเขาคือร่างเดคานทั้งสามสิบหกจากอากริปปา ฟรานเซส เยตส์อธิบายระบบนี้ไว้ในหนังสือของเธอเมื่อปี 1964 ว่าด้วยบรูโนและประเพณีสายเฮอร์มีส
นักเขียนยุคเรอเนซองส์รู้หรือไม่ว่าเดคานมาจากอียิปต์
รู้อย่างกว้าง ๆ นักเวทยุคเรอเนซองส์เชื่อว่าความรู้ของตนจำนวนมากมาจากเฮอร์มีส ทริสเมจิสตัสและอียิปต์โบราณ หลายสิ่งจึงถูกสันนิษฐานว่ามีต้นกำเนิดจากอียิปต์ ซึ่งบางครั้งก็ผิด เส้นทางเฉพาะของภาพเดคาน จากนาฬิกาดาวของอียิปต์ผ่านแหล่งกรีก เปอร์เซีย อินเดีย และอาหรับ เพิ่งถูกปะติดปะต่อขึ้นในศตวรรษที่ 20 โดยบอลล์ วาร์บูร์ก และผู้สืบทอด
ชมจิตรกรรมฝาผนังที่ Schifanoia ได้ที่ไหน
ที่ Palazzo Schifanoia ในแฟร์รารา ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ของเมือง วังนี้ได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวในปี 2012 และเปิดอีกครั้งหลังการบูรณะ ผู้มาเยือนจึงควรตรวจสอบเวลาเปิดทำการปัจจุบันก่อนเดินทาง
โพสต์ล่าสุด
ค้นพบภูมิปัญญาโบราณของไพ่ทาโรต์และปลดล็อกความลับของการเดินทางทางจิตวิญญาณของคุณ บล็อกของเราเป็นประตูสู่การทำความเข้าใจสัญลักษณ์ ความหมาย และการประยุกต์ใช้จริงของการอ่านไพ่ทาโรต์