ஜோதிடம் (Jyotisha)

வேதத்தின் கண் (The eye of the Veda)

ஜோதிடம் (Jyotisha) என்ற சொல் சமஸ்கிருதத்தில் 'ஒளி' (jyoti) என்று பொருள்படும். இது வேதங்களின் கண்களாக, பிரபஞ்சத்தைப் பார்ப்பதற்கும் நேரத்தை அளவிடுவதற்கும் பயன்படுத்தப்படும் 'வேதாங்கமாக' கருதப்படுகிறது. மேற்கத்திய ஜோதிடம் போலல்லாமல், இந்திய ஜோதிடம் ஒருபோதும் பொதுப் பயன்பாட்டிலிருந்து முழுமையாக விலகவில்லை. இன்று திருமண முகூர்த்தங்கள் குறிப்பது முதல், பங்குச்சந்தை முதலீடுகள் வரை இந்தியாவின் பல முடிவுகளுக்கு இது வழிகாட்டுகிறது.

வேதாங்க ஜோதிடம் மற்றும் ஐந்து வருட யுகம் (The Vedanga Jyotisha and the five-year yuga)

கிடைக்கப்பெற்றுள்ள நூல்களில் பழமையானது 'வேதாங்க ஜோதிடம்' (Vedanga Jyotisha) ஆகும். இதன் ஆசிரியர் லகதர் (Lagadha) என்று கூறப்படுகிறது, இது பொ.ச.மு (BCE) முதல் ஆயிரமாண்டு காலத்தைச் சேர்ந்தது. இந்த நூல் வேதச் சடங்குகளை எப்போது செய்ய வேண்டும் என்று நேரத்தை நிர்ணயிப்பதற்காக எழுதப்பட்டது.

இது எதிர்காலத்தைக் கணிக்கும் ஒரு ஜோதிட நூல் அல்ல, சடங்குகளுக்கான ஒரு நாட்காட்டி மட்டுமே. இதில் மேஷம் முதல் மீனம் வரையிலான பன்னிரண்டு ராசிகளோ அல்லது வியாழன், சனி போன்ற கிரகங்களின் இயக்கங்களோ இல்லை. அதற்குப் பதிலாக, சந்திரன் எந்த நட்சத்திரத்திற்கு (நட்சத்திரக் கூட்டத்திற்கு) அருகில் இருக்கிறது என்பதன் மூலம் நாட்களைக் கணக்கிடுகிறது. இது ஐந்து சூரிய ஆண்டுகளையும், 62 சந்திர மாதங்களையும் கொண்ட ஒரு சந்திர-சூரிய (luni-solar) நாட்காட்டியை அமைத்தது. இந்த 5 வருடச் சுழற்சிக்கு ஒரு 'யுகம்' என்று பெயர்.

கிரேக்கம், பாபிலோனியம் அல்லது இந்தியம்? (Greek, Babylonian or Indian?)

இந்திய வானியல் எப்படி இந்தச் சடங்கு நாட்காட்டியிலிருந்து 'சித்தாந்தங்களின்' (siddhantas - சிறந்த வானியல் நூல்கள்) சிக்கலான கணிதவியலுக்கு மாறியது என்பது குறித்து அறிஞர்களிடையே பெரிய விவாதம் உள்ளது. பாபிலோனிய அறிவும், அலக்சாண்டரின் படையெடுப்பால் அலெக்சாந்திரியாவிலிருந்து வந்த கிரேக்கத் தொடர்புகளும் இந்திய வானியலை வடிவமைக்க உதவின என்று பல வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், சில இந்திய அறிஞர்கள் இந்த சித்தாந்தங்கள் முற்றிலும் இந்தியாவிலேயே தோன்றியவை என்று வாதிடுகின்றனர்.

சில கடன் பெறுதல்கள் குறித்து எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. சமஸ்கிருத ஜோதிடத்தில் ஹெலனிய (கிரேக்க) சொற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன: 'கெந்த்ரா' (kendra) என்பது கிரேக்கச் சொல்லான 'கென்ட்ரோன்' (kentron - 1, 4, 7, 10 வீடுகள்), 'த்ரெக்கானா' (drekkana) என்பது டெக்கன் (decan), மற்றும் 'லிப்தா' (lipta) என்பது லெப்டன் (lepton - நிமிடக் கலைகள்). கி.பி. 2ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு கிரேக்க ஜோதிட நூல் சமஸ்கிருதத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு 'யவனஜாதகம்' (Yavanajataka - கிரேக்கர்களின் கூற்றுகள்) என்ற பெயரில் உருவானது.

பாக்தாத் மற்றும் அல்-பிருனி (Baghdad and al-Biruni)

இந்த அறிவுப் பரிமாற்றம் இன்னொரு திசையிலும் சென்றது. கி.பி. 8ஆம் நூற்றாண்டில், ஒரு சமஸ்கிருத வானியல் நூல் (சித்தாந்தம்) பாக்தாத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு இப்ராஹிம் அல்-ஃபசாரி என்பவரால் அரபு மொழியில் 'சிந்த்ஹிந்த்' (Sindhind) ஆக மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் இந்த இந்தியக் கணிதக் கூறுகளை கிரேக்கக் கூறுகளுடன் இணைத்து தங்கள் சொந்த 'ஜிஜ்' (Zij - வானியல் அட்டவணைகள்) உருவாக்கினர். பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் பெர்சியப் பேரறிஞரான அல்-பிருனி இந்தியாவுக்கு வந்து, சமஸ்கிருதம் கற்று, இந்திய வானியல் மற்றும் தத்துவத்தை அரபு உலகிற்கு மிகத் துல்லியமாக விளக்கினார்.

சங்கு, நீர்க்கடிகாரம் மற்றும் கவிதை எண்கள் (Gnomons, water clocks and verse numbers)

ஆரம்பகால வானியலாளர்கள் மிக எளிய கருவிகளைக் கொண்டு துல்லியமான கணக்கீடுகளைச் செய்தனர். 'சங்கு' (gnomon - ஒரு நேரான குச்சி) மூலம் பகலில் நிழலின் நீளத்தை அளந்து நேரத்தைக் கணித்தனர். இரவில் நேரத்தை அளக்க 'கடிகா' (ghatika - நீர்க்கடிகாரம்) பயன்படுத்தப்பட்டது; இது ஒரு துளையிடப்பட்ட தாமிரக் கிண்ணமாகும், இது தண்ணீரில் நிரம்பி மூழ்குவதற்குச் சரியான் 24 நிமிடங்கள் (ஒரு கடிகா) எடுத்துக்கொள்ளும். 60 கடிகாக்கள் ஒரு நாள் (24 மணிநேரம்) ஆகும்.

அச்சடிக்கப்பட்ட அட்டவணைகள் இல்லாத அக்காலத்தில், இந்த நீண்ட கணித எண்களை நினைவில் வைத்திருக்க அவர்கள் சமஸ்கிருத எழுத்துக்களை எண்களாக மாற்றும் முறைகளைப் பயன்படுத்தினர். 'கடபயாதி' (katapayadi) முறையில் எழுத்துக்களுக்கு எண்கள் வழங்கப்பட்டன. 'பூத-சங்கியை' (bhuta-sankhya) முறையில், 'கண்கள்' என்றால் 2, 'பருவங்கள்' என்றால் 6, 'கைகள்' என்றால் 2 என்று எண்களுக்குப் பதிலாக வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன, இது சூத்திரங்களைக் கவிதை வடிவில் பாட உதவியது.

சித்தாந்தங்கள் மற்றும் மூன்று பிரிவுகள் (The siddhantas and the three branches)

ஐந்தாம் நூற்றாண்டு முதல் இந்திய ஜோதிடம் மூன்று பெரிய பிரிவுகளாக (ஸ்கந்தங்கள்) அமைந்தது: சித்தாந்தம் (Siddhanta - கணித வானியல்), சம்ஹிதை (Samhita - வானிலை, நிலநடுக்கம், தேச பலன்கள் போன்ற உலகளாவிய ஜோதிடம்), மற்றும் ஹோரை (Hora - ஜாதகம் மற்றும் தனிமனித பலன்கள்). பிருஹத் பராசர ஹோரா சாஸ்திரம் (Brihat Parashara Hora Shastra) என்பது ஹோரைக்கான முக்கிய நூலாக அமைந்தது.

சித்தாந்தங்கள் பூமி மையமாகக் கொண்ட (geocentric) வானத்தை விவரிக்கின்றன மற்றும் கிரகங்களின் இயக்கத்தைக் கணிக்கும் கணிதத்தை வழங்குகின்றன. ஆரியபட்டர் மற்றும் பிரம்மகுப்தர் போன்ற வானியலாளர்கள் 'மந்தம்' (manda) மற்றும் 'சீக்ரம்' (shighra) ஆகிய எபிசைக்ளிக் (epicyclic) சூத்திரங்களைப் பயன்படுத்தி, கிரகங்கள் ஏன் சில நேரங்களில் வேகமாக, சில நேரங்களில் மெதுவாக அல்லது பின்னோக்கி (வக்ரம்) நகர்கின்றன என்பதைக் கணக்கிட்டனர்.

இதே நூல்கள் பிரபஞ்சத்தின் அளவையும் தூரத்தையும் மதிப்பிட்டன. மேலும், இந்த கணக்கீடுகள் அனைத்தும் 43,20,000 ஆண்டுகளைக் கொண்ட ஒரு 'மகா யுகத்தின்' (Maha Yuga) அடிப்படையில் அமைந்திருந்தன. இந்த மகா யுகத்தின் தொடக்கத்தில் அனைத்து கிரகங்களும் மேஷ ராசியின் ஆரம்பப் புள்ளியில் 0 டிகிரியில் ஒன்றாக இணைந்திருந்தன என்று கருதப்பட்டது.

நிராயன ராசிச்சக்கரம் மற்றும் அயனாம்சம் (The sidereal zodiac and the ayanamsa)

ஜோதிடம் 'நிராயன' (nirayana - நகராத) அல்லது நிலையான ராசிச்சக்கரத்தைப் பயன்படுத்துகிறது: இதில் 0° மேஷம் என்பது அஸ்வினி நட்சத்திரத்தின் ஆரம்பப் புள்ளியோடு, அதாவது உண்மையான நட்சத்திரக் கூட்டத்தோடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு மாறாக, மேற்கத்திய ஜோதிடம் 'சாயன' (sayana - நகரும்) ராசிச்சக்கரத்தைப் பயன்படுத்துகிறது, இது பூமியின் பருவ காலங்களையும் (வசந்த காலம்) சூரியனின் இயக்கத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது.

முதல் ஆயிரமாண்டு காலத்தில் ஒரு கட்டத்தில் இந்த இரண்டு ராசிச்சக்கரங்களும் சரியாக ஒன்றாகப் பொருந்தின. ஆனால் பூமியின் அச்சு மெதுவாகச் சுழல்வதால் (precession), சாயன ராசிச்சக்கரம் நட்சத்திரங்களை விட்டு விலகிச் செல்கிறது - சுமார் 72 வருடங்களுக்கு ஒரு டிகிரி வீதம். இந்த இரண்டு ராசிச்சக்கரங்களுக்கும் இடையிலான கோண வேறுபாடே அயனாம்சம் (Ayanamsa) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இன்று இந்த வேறுபாடு சுமார் 24 டிகிரியாக உள்ளது.

எந்த அயனாம்ச மதிப்பைப் பயன்படுத்துவது என்பது ஜோதிடர்களிடையே விவாதிக்கப்படும் ஒரு தலைப்பாகும். 1950களில் இந்திய அரசுப் பஞ்சாங்கச் சீர்திருத்தக் குழுவால் உருவாக்கப்பட்ட 'லஹரி அயனாம்சம்' (Lahiri ayanamsa - அல்லது சித்ரபக்ஷ அயனாம்சம்) மிகவும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, ஆனால் பி.வி. ராமன் மற்றும் கே.எஸ். கிருஷ்ணமூர்த்தி ஆகியோரின் அயனாம்ச முறைகளும் பயன்பாட்டில் உள்ளன.

பஞ்சாங்கம்: நேரத்தின் ஐந்து அங்கங்கள் (The panchanga: five limbs of time)

பஞ்சாங்கம் (panchanga) என்பது 'ஐந்து அங்கங்கள்' என்று பொருள்படும். இது இன்றும் திருமணங்கள் மற்றும் முக்கியச் சடங்குகளுக்கான நல்ல நேரத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் இந்து நாட்காட்டியாகும். இதன் ஐந்து அங்கங்கள்:

• திதி (Tithi): சந்திர நாள். சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் இடையே உள்ள 12° கோண வேறுபாடு ஒரு திதியாகும் (மொத்தம் 30 திதிகள்). சந்திரன் வேகமாகவோ அல்லது மெதுவாகவோ நகரலாம் என்பதால் திதி ஒரு நாளுக்கு முன்பே முடிந்துவிடலாம் அல்லது அடுத்த நாள் வரை நீடிக்கலாம்.
• வாரம் (Vara): சூரிய உதயத்திலிருந்து மறுநாள் சூரிய உதயம் வரை கணக்கிடப்படும் வாரத்தின் ஏழு நாட்கள்.
• நட்சத்திரம் (Nakshatra): சந்திரன் தனது பாதையில் (360°) 13° 20' கடக்கும் தூரமே ஒரு நட்சத்திரமாகும். சந்திரன் சஞ்சரிக்கும் இந்த 27 'சந்திர வீடுகளே' இந்திய ஜோதிடத்தின் அடிப்படையாகும்.
• யோகம் (Yoga): சூரியன் மற்றும் சந்திரனின் தூரங்களைக் கூட்டி 13° 20' ஆல் வகுத்து வரும் 27 யோகங்கள்.
• கரணம் (Karana): ஒரு திதியின் சரிபாதி அளவே ஒரு கரணமாகும் (மொத்தம் 11 கரணங்கள்).

இதற்கு முன்னதாக 28-ஆவது நட்சத்திரமாக 'அபிஜித்' (Abhijit) என்பதும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இன்று வேத ஜோதிடர்கள் முகூர்த்தம் குறிப்பதற்கும், ஒருவரின் பிறப்பு நட்சத்திரத்தை அறிவதற்கும் முக்கியமாக இந்த 27 நட்சத்திரங்களையே பயன்படுத்துகின்றனர்.

தசை: ஜாதகத்தின் கால நேரம் (Dashas: how the chart is timed)

மேற்கத்திய ஜோதிடம் கோச்சார கிரகங்களின் (transits) இயக்கத்தை நம்பியிருக்கும் நிலையில், இந்திய ஜோதிடம் தசை முறைகளை (dashas - planetary periods) பெரிதும் நம்பியுள்ளது. 'விம்சொத்தரி தசை' (Vimshottari dasha) என்பது மனிதனின் முழு ஆயுளை 120 வருடங்களாகப் பிரித்து ஒன்பது கிரகங்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட வருடங்களை ஒதுக்கும் முறையாகும்.

ஒரு நபர் பிறக்கும்போது சந்திரன் எந்த நட்சத்திரத்தில் இருக்கிறதோ, அதுவே தசை சுழற்சியை ஆரம்பிக்கிறது. ஒவ்வொரு நட்சத்திரமும் ஒரு கிரகத்தால் ஆளப்படுகிறது. உதாரணமாக, ஒருவர் அசுபதி நட்சத்திரத்தில் பிறந்தால், அவரின் வாழ்க்கை கேது தசையில் தொடங்கும். அதன்பின் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் (கேது, சுக்கிரன், சூரியன், சந்திரன், செவ்வாய், ராகு, குரு, சனி, புதன்) மற்ற கிரகங்களின் தசைகள் நடைபெறும். இதை மேலும் 'புத்தி', 'அந்தரம்' என்று நுண்ணிய காலங்களாகப் பிரிக்கலாம்.

ஜெமினி: ராசிகள், காரகர்கள் மற்றும் ஆருடங்கள் (Jaimini: signs, karakas and arudhas)

பராசரரின் முறைக்கு மாற்று முறையாக 'ஜெமினி சூத்திரங்கள்' (Jaimini Sutras) ஒரு மாறுபட்ட ஜோதிட முறையை வழங்குகின்றன. இதில் கிரகங்களுக்குப் பதிலாக ராசிகளே (zodiac signs) தசைகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன (உதா: மேஷ தசை, ரிஷப தசை). இதற்கு 'சர தசை' (Chara dasha) என்று பெயர்.

மேலும் ஜெமினி முறையில் 'நிலையான' காரகத்துவங்களுக்குப் பதிலாக (சூரியன்-தந்தை, சந்திரன்-தாய்), கிரகங்களின் டிகிரிகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட 'சர காரகர்கள்' (Chara Karakas - மாறும் சுட்டிகள்) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. உங்கள் ஜாதகத்தில் 7 கிரகங்களில் (ராகு, கேது நீங்கலாக) எந்த கிரகம் அதிக டிகிரியில் இருக்கிறதோ, அதுவே உங்கள் 'ஆத்ம காரகன்' ஆகும்:

இதோடு 'ஆருட பதம்' (Arudha pada) என்ற கருத்தையும் ஜெமினி ஜோதிடம் பயன்படுத்துகிறது. ஒரு பாவாதிபதி (House lord) தான் இருக்கும் வீட்டிலிருந்து எவ்வளவு தூரம் இருக்கிறாரோ, அத்தனை வீடுகள் தள்ளி அந்த பாவத்தின் 'பதம்' இருக்கும். இது சமூகம் உங்களை அல்லது அந்த பாவத்தை எவ்வாறு பார்க்கிறது என்பதைக் குறிக்கிறது (Illusion vs Reality).

பதினாறு வர்க்கச் சக்கரங்கள் (The sixteen divisional charts)

ராசிச் சக்கரம் (D-1) என்பது ஒருவர் பிறந்த நேரத்தின் வானத்தின் புகைப்படமாகும். இது ஒரு வீட்டைப் வெளியிலிருந்து பார்ப்பது போன்றது. ஆனால் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் நுணுக்கமாக அறிய ஜோதிடர்கள் அந்த ராசியைப் பல கூறுகளாகப் பிரித்து வர்க்கச் சக்கரங்களை (divisional charts) உருவாக்குகிறார்கள். பராசரரின் 'ஷோடசவர்க்கம்' (Shodashavarga) என்ற பதினாறு சக்கரங்கள் உள்ளன:

ராசிச் சக்கரத்திற்கு அடுத்து மிக முக்கியமானது நவாம்சம் (D-9) ஆகும். இது உங்கள் திருமண வாழ்க்கையையும், জীবনের பிற்பகுதியில் நீங்கள் எப்படி இருப்பீர்கள் என்பதையும் காட்டுகிறது. ராசியில் பலவீனமாக இருக்கும் ஒரு கிரகம் நவாம்சத்தில் உச்சம் பெற்றால், அது முடிவில் நல்ல பலன்களையே தரும்.

மற்றொரு முனையில் ஷஷ்டியாம்சம் (D-60) உள்ளது. இது ஒரு ராசியை 60 ஆகப் பிரிக்கிறது (ஒவ்வொன்றும் 0.5 டிகிரி மட்டுமே). இதைக் கணிக்க ஒருவரின் பிறந்த நேரம் இரண்டு நிமிடங்களுக்குள் துல்லியமாக இருக்க வேண்டும். இது முந்தைய ஜென்ம கர்மாவைக் காட்டுகிறது, மேலும் பராசரர் இந்த சக்கரத்திற்கு பெரும் முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளார்.

கிரகத்தின் பலத்தை அளவிடுதல் (Measuring a planet's strength)

ஒரு கிரகம் எந்த ராசியில் அல்லது எந்த வீட்டில் இருக்கிறது என்பதை அறிவது பாதி வேலை மட்டுமே. அது எந்த அளவிற்கு பலமாக அல்லது பலவீனமாக இருக்கிறது என்பதை அறிய பல அளவுகோல்கள் உள்ளன.

விம்சோபக பலம் (Vimshopaka bala) என்பது வர்க்கச் சக்கரங்களில் ஒரு கிரகத்தின் பலத்தை 20 புள்ளிகளுக்கு மதிப்பிடும் ஒரு முறையாகும். இதைக் கணக்கிட ஜோதிடர் வர்க்கச் சக்கரங்களின் ஒரு தொகுப்பைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்—பொதுவாக ஷோடசவர்க்கம் எனப்படும் பதினாறு சக்கரங்களின் தொகுப்பு. முதன்மையான ராசிச் சக்கரத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் (பொதுவாக 6 புள்ளிகள்) வழங்கப்படுகிறது, நவாம்சத்திற்கு 5 புள்ளிகள் வழங்கப்படுகின்றன, மற்றும் மீதமுள்ளவை சிறிய வர்க்கங்களுக்குப் பிரிக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு சக்கரத்திலும் கிரகம் தான் அமர்ந்திருக்கும் ராசியைப் பொறுத்து புள்ளிகளைப் பெறுகிறது: தனது சொந்த ராசி, உச்ச ராசி (மிக அதிக பலம்), நட்பு ராசி, பகை ராசி, அல்லது நீச ராசி (மிகக் குறைந்த பலம்). புள்ளிகள் சக்கரத்தின் முக்கியத்துவத்தால் பெருக்கப்பட்டு சேர்க்கப்படுகின்றன. 20-க்கு 15-க்கும் அதிகமான புள்ளிகளைப் பெறும் கிரகம் மிகவும் பலமான நிலையில் உள்ளது மற்றும் அதன் தசையில் நல்ல பலன்களைத் தர வாய்ப்புள்ளது; 10-க்கும் குறைவான புள்ளிகளைப் பெறும் கிரகம் தனது இயல்பை வெளிப்படுத்தப் போராடுகிறது.

ஷட்பலம் (Shadbala) என்பது கிரகத்தின் ஆறு வகையான பலங்களை அளவிடும் ஒரு முழுமையான கணித முறையாகும். இது கிரகங்கள் ஒரு செயலைச் செய்வதற்கான ஆற்றலை எவ்வளவு பெற்றிருக்கின்றன என்பதை ரூபங்களில் (rupas) அளவிடுகிறது.

• ஸ்தான பலம் (Sthana bala): கிரகத்தின் இருப்பிட பலம். இது உச்சத்தில் இருக்கும்போதும் மற்றும் நண்பர்கள் வீட்டில் இருக்கும்போதும் அதிகமாகும்.
• திக் பலம் (Dig bala): திசை பலம். சூரியனும் செவ்வாயும் 10ஆம் வீட்டில் (தெற்கு), வியாழனும் புதனும் 1ஆம் வீட்டில் (கிழக்கு), சந்திரன் மற்றும் சுக்கிரன் 4ஆம் வீட்டில் (வடக்கு), சனி 7ஆம் வீட்டில் (மேற்கு) அதிக பலம் பெறுவார்கள்.
• கால பலம் (Kala bala): கால பலம். சந்திரன், செவ்வாய், சனி ஆகியவை இரவில் பலம் பெறும்; சூரியன், வியாழன், சுக்கிரன் ஆகியவை பகலில் பலம் பெறும்.
• சேஷ்டா பலம் (Chesta bala): இயக்க பலம். பின்னோக்கி நகரும் (Retrograde) கிரகங்களுக்கு அதிக பலம் கிடைக்கும்.
• நைசர்கிக பலம் (Naisargika bala): இயற்கையான பலம். சனி மிகவும் மெதுவான மற்றும் குறைந்த பலம் கொண்ட கிரகம். அதன்பின் செவ்வாய், புதன், வியாழன், சுக்கிரன், சந்திரன் மற்றும் சூரியன் என்ற வரிசையில் இயற்கையான பலம் அதிகரிக்கிறது.
• திருக் பலம் (Drik bala): பார்வை பலம். சுப கிரகங்களின் பார்வையால் பலம் கூடும், அசுப கிரகங்களின் பார்வையால் குறையும்.

ஒவ்வொரு கிரகமும் தனக்கென ஒரு குறிப்பிட்ட குறைந்தபட்ச 'ரூப' பலத்தைப் பெற்றிருக்க வேண்டும் (உதா: சூரியனுக்கு 5 ரூபம், வியாழனுக்கு 6.5 ரூபம்).

கிரகங்கள் ஒன்றோடொன்று மிக அருகில் வரும்போது, அவற்றுக்கிடையே கிரக யுத்தம் (Graha yuddha) நிகழும். சூரியன் மற்றும் சந்திரன் தவிர்த்த 5 கிரகங்களுக்கு (செவ்வாய் முதல் சனி வரை) இது பொருந்தும். இதில் எந்த கிரகம் வடக்கே (அல்லது குறைந்த டிகிரியில்) இருக்கிறதோ, அது போரில் வென்று எதிரியின் பலத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளும்.

கிரகங்களுக்கு 5 'அவஸ்தைகள்' (Avasthas - நிலைகள்) உண்டு. ஒற்றைப்படை ராசிகளில்: பால (குழந்தை 0-6°), குமார (இளைஞன் 6-12°), யுவ (வாலிபன் 12-18°), விருத்த (முதியவன் 18-24°), மற்றும் மிருத்யு (இறந்த நிலை 24-30°) என கிரகத்தின் பலம் மாறுபடும். இரட்டைப்படை ராசிகளில் இந்த வரிசை அப்படியே தலைகீழாக இருக்கும்.

அஷ்டகவர்க்கம்: கோச்சாரங்களின் கணிதம் (Ashtakavarga: the arithmetic of transits)

அஷ்டகவர்க்கம் (Ashtakavarga - எட்டுப் பிரிவுகள்) என்பது கோச்சார கிரகங்கள் எப்போது சுப மற்றும் அசுப பலன்களைத் தரும் என்பதை எளிதாக அறிய உருவாக்கப்பட்ட ஒரு புள்ளி முறையாகும். ஏழு கிரகங்கள் மற்றும் லக்னம் (மொத்தம் 8 இடங்கள்) தங்களின் இருப்பிடத்திலிருந்து மற்ற ராசிகளுக்கு சுப பலன்களைக் குறிக்க 'பிந்து' (புள்ளிகள்) மற்றும் அசுப பலன்களைக் குறிக்க 'ரேகை' வழங்குகின்றன.

ஒவ்வொரு ராசியும் எட்டு 'கக்ஷயங்களாக' (kakshyas) பிரிக்கப்படுகின்றன, அவை ஒவ்வொன்றும் சுமார் 3.75° அளவைக் கொண்டிருக்கும். ஒரு கிரகம் ஒரு ராசியைக் கடந்து செல்லும்போது, அது எந்த கக்ஷயத்தில் இருக்கிறதோ அதன் அதிபதியால் வழங்கப்பட்ட புள்ளிக்கு ஏற்ப நல்ல அல்லது கெட்ட பலன்களைத் தரும்.

எட்டு அட்டவணைகளையும் கூட்டினால் வருவது சர்வாஷ்டகவர்க்கம் (Sarvashtakavarga) ஆகும். இதில் ஒவ்வொரு ராசியும் 0 முதல் 56 புள்ளிகள் வரை பெற்றிருக்கும் (சராசரியாக 28). ஒரு ராசியில் 28-க்கும் அதிகமான புள்ளிகள் இருந்தால் அது நல்ல பலன்களைத் தரும். 30 புள்ளிகள் கொண்ட வீட்டில் கோச்சார குரு வரும்போது சிறப்பான பலன்களையும், 20 புள்ளிகள் கொண்ட வீட்டில் சனி வரும்போது கடுமையான சோதனைகளையும் தரும்.

இதுதவிர, புள்ளிகள் இரண்டு முறை குறைக்கப்பட்டு 'த்ரிகோண சோதனைகள்' (Trikona shodhana - ஒரே மூலக ராசிகளுக்கு இடையிலான குறைப்பு) மற்றும் 'ஏகாதிபத்திய சோதனைகள்' (Ekadhipatya shodhana - ஒரே கிரகத்தால் ஆளப்படும் இரு வீடுகளுக்கு இடையிலான குறைப்பு) செய்யப்படுகின்றன.

இந்தக் குறைக்கப்பட்ட எண்கள் பின்னர் கிரகங்களின் காரணிகளால் பெருக்கப்படுகின்றன. இதைப் பயன்படுத்தி ஒரு ராசியில் எவ்வளவு புள்ளிகள் உள்ளன என்பதைக் கணக்கிட்டு, எந்த வருடத்தில் ஒருவருக்குக் குழந்தை பிறக்கும், எப்போது திருமணம் நடக்கும், அல்லது எப்போது நோய்கள் வரும் போன்ற குறிப்பிட்ட கணிப்புகளைச் செய்ய ஜோதிடர்கள் இதைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

கணிதப் பாரம்பரியம் (A tradition of calculation)

உலகின் மிகச் சில ஜோதிட முறைகளே இந்திய ஜோதிடத்தைப் போல இவ்வளவு ஆழமான கணிதத்தைக் கோருகின்றன. மேற்கத்திய ஜோதிடம் உளவியல் மற்றும் வடிவங்களில் கவனம் செலுத்திய நிலையில், இந்திய ஜோதிடம் கணக்கீடுகள், தசை வருடங்கள், பலத்தை அளவிடும் ரூபங்கள் மற்றும் வர்க்கச் சக்கரங்களின் மிக நுண்ணிய பிரிவுகளை நோக்கிச் சென்றது. பல நவீன மென்பொருட்கள் இந்தக் கணக்கீடுகளைச் செய்தாலும், இந்தச் சிக்கலான கணிதப் பாரம்பரியமே ஜோதிடம் எப்படி ஒரு 'வேதாங்கமாக' (அறிவியல்) வளர்ந்தது என்பதை இன்றும் காட்டுகிறது.