W skrócie
- Kształt
- Dwa splecione trójkąty równoboczne
- Nazwa arabska
- Khatam Sulayman
- Nazwa hebrajska
- Magen David
- W magii od
- Późna starożytność; Testament Salomona, I w. n.e.
- Godło wspólnoty od
- Praga, XIV wiek, i dalej
- Rysowany też jako
- Gwiazda pięcioramienna pod tą samą nazwą
Znak i legenda
Dwa trójkąty równoboczne nałożone na siebie pod kątem sześćdziesięciu stopni, tworzące sześcioramienną gwiazdę z sześciokątem pośrodku. Czasami kreślona jedną nieprzerwaną linią, kiedy indziej jako dwie odrębne figury, nierzadko z imionami bóstwa lub świętymi literami wpisanymi w ramiona i centrum.
Legenda leżąca u jej podstaw nie pochodzi z kanonu biblijnego. Apokryficzny Testament Salomona, którego trzon datuje się zwykle na pierwsze stulecia naszej ery, opisuje sygnet ofiarowany Salomonowi z wyrytym niewypowiedzianym imieniem Bożym. Za jego pomocą król zmuszał demony, w tym ich władcę Asmodeusza, do prac przy wznoszeniu Świątyni. Tradycja islamska przekazuje tę samą opowieść w odniesieniu do dżinnów, przy czym władza Salomona nad nimi stanowi fundament koraniczny, a nie ludowy wymysł. Wyryta na sygnecie figura jest właśnie pieczęcią. W rękopisach magicznych legenda łączy się raz z gwiazdą pięcioramienną, a raz z sześcioramienną, i obie określa się mianem Pieczęci Salomona.
W magii islamskiej i żydowskiej
W magii muzułmańskiej khatam Sulayman należy do najczęściej stosowanych znaków ochronnych. Pojawia się na amuletach, misach leczniczych, monetach, sztandarach, dekoracjach meczetów i diagramach rękopiśmiennych od Maroka po Indonezję, często w towarzystwie ciągu znaków znanego jako siedem pieczęci.
Magiczne zastosowanie żydowskie rozwijało się równolegle. Heksagram widnieje na amuletach, w Sefer Raziel i pismach pokrewnych, na misach ochronnych i pergaminach oraz w licznych znaleziskach z Genizy Kairskiej. Służył przeważnie za naczynie na imiona Boże, a nie za samoistną siłę sprawczą. Postawy rabinów wobec amuletów bywały rozbieżne, a magiczne losy znaku układały się w niełatwym sąsiedztwie z głównym nurtem teologii.
Wczesne pojawienie się tego motywu w archeologii nie dowodzi żydowskiego znaczenia wspólnotowego. Heksagram występuje na sydońskiej pieczęci z VII wieku p.n.e. oraz w synagodze w Kafarnaum z III wieku n.e., lecz w Kafarnaum sąsiaduje ze swastykami i motywami geometrycznymi o charakterze dekoracyjnym lub ogólnie apotropeicznym.
Droga do godła wspólnoty
Utożsamienie heksagramu z tożsamością żydowską nastąpiło znacznie później, niż powszechnie się sądzi. Pół wieku badań, które Gershom Scholem poświęcił temu zagadnieniu, pozwala mówić o tym z naukową pewnością.
Przełom przynosi XIV wiek, gdy cesarz Karol IV przyznał praskim Żydom przywilej posiadania własnego sztandaru miejskiego, na którym umieszczono heksagram. Z Pragi znak rozprzestrzenił się przez oficyny drukarskie i cmentarze Europy Środkowej i Wschodniej. W XIX wieku zyskał powszechne uznanie jako graficzny odpowiednik krzyża, został przyjęty przez Pierwszy Kongres Syjonistyczny w Bazylei w 1897 roku i trafił na flagę Izraela w 1948 roku.
Argument Scholema wyjaśniający ten wybór pozostaje uderzający: heksagram zwyciężył właśnie dlatego, że nie niósł ze sobą głębokiego brzemienia teologicznego. W przeciwieństwie do menory był znakiem niemal neutralnym, a neutralny symbol mógł zjednoczyć nowoczesny ruch.
Ta ewolucja rzutuje na współczesny odbiór motywu. Heksagram na osiemnastowiecznym marokańskim amulecie jest figurą magiczną pozbawioną konotacji narodowych. Ten sam kształt noszony dziś na łańcuszku stanowi niemal zawsze deklarację tożsamościową. Nasze opracowanie rozgranicza oba te porządki.
Dlaczego trójkąty
Najpopularniejsza interpretacja, powstała w późniejszym okresie, odczytuje trójkąt skierowany w górę jako ogień, a skierowany w dół jako wodę, ewentualnie ducha i materię splecione w harmonijnej równowadze. Koncepcja ta zrodziła się w europejskim renesansie i została przypisana heksagramowi po czasie.
Dawniejsza magia mniej uwagi poświęcała znaczeniu trójkątów, skupiając się na działaniu figury: tworzy ona siedem odrębnych przestrzeni, sześć ramion oraz środek, w których zapisywano imiona święte. Wiele zachowanych amuletów wykorzystuje gwiazdę po prostu jako siatkę pisarską, co odsłania rzemieślniczy zamysł ich twórców.
Jak pieczęć powstaje i jak jest stosowana
W obu tradycjach znak ten służył częściej za ramy dla tekstu niż za samodzielne wyobrażenie plastyczne.
- Wykreśl dwa trójkąty, jedną płynną linią lub dwoma oddzielnymi pociągnięciami; źródła poświadczają obie metody.
- Wpisz imiona Boże, litery lub wersety koraniczne w sześć ramion i środkowy sześciokąt.
- Wygraweruj znak w srebrze pod pierścień lub wisior albo sporządź go na pergaminie przeznaczonym do złożenia w futerale.
- W tradycji muzułmańskiej znak bywa łączony z siedmioma pieczęciami, stałym ciągiem symboli stosowanym jako nierozerwalna formuła.
- Umieść go nad nadprożem drzwi, na karcie tytułowej rękopisu lub na dnie misy z inskrypcją biegnącą spiralnie.
Jeśli poszukuje się pierwotnego znaku magicznego, a nie współczesnego godła, właściwym wzorcem są islamskie talizmany i żydowskie pergaminowe kameot, a nie nowoczesna biżuteria.
Z czym łączy się Pieczęć Salomona
Znaki i surowce wywodzące się ze wspólnego kręgu tradycji.
- Pentagram Amulet W tej samej legendzie bywa zwany Pieczęcią Salomona i w grimuarach występuje często zamiennie z heksagramem.
- Ochrona i obrona Przeznaczenie Zastosowanie magiczne miało charakter wybitnie obronny: przeciw dżinnom, demonom, chorobom i złemu oku.
- Srebro Kruszec Podstawowy metal służący do grawerowania pieczęci w tradycjach amuletowych islamu i judaizmu.
- Chamsa Amulet Nierzadko wycinana lub rytowana we wnętrzu dłoni chamsy, zwłaszcza w tradycyjnym srebrze północnoafrykańskim.
Pytania do refleksji
- Ten sam zarys geometryczny w jednym stuleciu był znakiem magicznym, a w innym stał się flagą państwową. W jakim stopniu dawny sens przetrwał tę przemianę?
- Większość ocalałych zabytków traktowała gwiazdę jako siatkę do wpisywania imion. Co to mówi o ówczesnym pojmowaniu źródła mocy?
- Dwie wielkie tradycje obficie czerpały z tego znaku, mimo niechęci teologów wobec amuletów. W jaki sposób obrzędowość ludowa wymyka się doktrynalnym zakazom?
Często zadawane pytania
Najnowsze wpisy
Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.