Trigramy i heksagramy
Wszystko inne w tej sekcji to sposób korzystania z jednego małego systemu formalnego: dwa rodzaje linii, ułożone po trzy tworzą osiem trigramów, ułożone po sześć tworzą sześćdziesiąt cztery heksagramy. Poznaj, jak powstają te figury i jak się ze sobą wiążą, a reszta tradycji stanie się zrozumiała.
- 8
- trigramów
- 64
- heksagramów
- 16
- możliwych figur jądrowych
Struktury
Zacznij od linii, przejdź do heksagramu, a potem poznaj relacje, które pozwalają odczytywać jedną figurę względem drugiej. To słownictwo, które zakłada każda metoda w tej sekcji.
Linia
Ciągła dla Yang i przerywana dla Yin. Dwa stany, a każda struktura w tym systemie to ich ułożenie jedna na drugiej. Kosmologia tej tradycji zaczyna się właśnie tutaj, od twierdzenia, że jedno powtarzane rozróżnienie wystarczy, by opisać przemianę.
Trigram
Trzy linie dają osiem układów, z których każdy ma swój obraz, żywioł, rolę rodzinną, kierunek i porę roku. Nauka tych ośmiu to najbardziej opłacalna inwestycja w całym tym temacie.
Heksagram
Dwa trigramy ułożone jeden na drugim, sześć linii w sumie, dając dokładnie sześćdziesiąt cztery figury. Dolny trigram to wewnętrzna i wcześniejsza połowa sytuacji, górny to zewnętrzna i późniejsza.
Liczenie od dołu
Linia pierwsza znajduje się u podstawy, a linia szósta na szczycie, ponieważ figurę odczytuje się jako coś, co rośnie albo rozwija się w czasie. Klasyk nazywa je nawet „początkiem” i „górą”, a nie pierwszą i szóstą.
Poprawność
Miejsca nieparzyste chcą linii ciągłych, a parzyste przerywanych. Linia na swoim właściwym miejscu jest poprawna, co jest zwykle pomyślne, choć rutynowo przeważają nad tym inne czynniki.
Centralność
Druga i piąta linia znajdują się w środku swoich trigramów. Centralność jest chwalona w komentarzach bardziej konsekwentnie niż cokolwiek innego i zwykle bierze górę nad poprawnością, gdy te dwie wartości stają w sprzeczności.
Odpowiedniość
Linie pierwsza i czwarta, druga i piąta, trzecia i szósta odpowiadają sobie nawzajem, a to powiązanie działa, gdy obie są przeciwnego rodzaju. Relacja drugiej i piątej niesie większość politycznej myśli klasyka.
Dosiadanie i wspieranie
O linii Yin leżącej bezpośrednio nad linią Yang mówi się, że ją dosiada, co jest niewygodne; leżąc pod nią, jest wspierana, co niewygodne nie jest. Drobne relacje między sąsiadami, które często rozstrzygają o wymowie linii.
Linie zmienne
Teksty odczytuje się tylko dla linii, które rzut oznaczył jako szóstki lub dziewiątki, a ich odwrócenie tworzy drugi heksagram. Linie stałe kształtują figurę i pozostają nieme.
Heksagram jądrowy
Linie od drugiej do czwartej i od trzeciej do piątej dają figurę ukrytą wewnątrz oryginału, odczytywaną jako to, co naprawdę dzieje się pod spodem. Tylko szesnaście z sześćdziesięciu czterech w ogóle występuje w tej roli.
Heksagram przeciwny
Każda linia zmieniona na przeciwny stan, dająca stan dopełniający. Przydatny, by zobaczyć, względem czego definiuje się dana sytuacja, systematycznie stosowany przez Lai Zhide w epoce Ming.
Heksagram odwrócony
Figura obrócona do góry nogami, zwykle ta sama sytuacja widziana z perspektywy drugiej strony. Osiem heksagramów wygląda identycznie w obu ułożeniach, a sekwencja króla Wena łączy figury z ich odwróceniami w pary.
Układy, relacje i punkty odniesienia
Układy, w jakie ułożono te figury, wyprowadzone z nich figury pochodne oraz terminy, których komentarze używają bez wyjaśnienia.
Sekwencja króla Wena
Kolejność stosowana przez klasyka, ułożona w pary, w których po każdej figurze następuje jej odwrócenie, albo jej przeciwieństwo w ośmiu przypadkach, gdzie odwrócenie niczego nie zmienia. Nie ma charakteru liczbowego i tradycyjnie przypisuje się ją założycielowi dynastii Zhou.
Układ Fuxi
Układ Wcześniejszego Nieba Shao Yonga, generowany przez wielokrotny podział binarny. Odczytanie linii przerywanej jako zera, a ciągłej jako jedynki daje po kolei liczby całkowite od zera do sześćdziesięciu trzech, co właśnie rozpoznał Leibniz.
Układ Późniejszego Nieba
Krąg trigramów stosowany w wróżbiarstwie, geomancji i medycynie, uporządkowany według pory roku i kierunku. Odróżnia się od kręgu Wcześniejszego Nieba, który łączy każdy trigram z jego dokładnym przeciwieństwem.
Osiem pałaców
Grupowanie wszystkich sześćdziesięciu czterech przez Jing Fanga w osiem rodzin, na których czele stoją podwojone trigramy. Roboczy układ dla wróżby metodą Sześciu Linii i drugi sposób na przeglądanie figur.
Rodzina trigramów
Qian i Kun jako ojciec i matka; pozostałych sześć jako synowie i córki, nazwani według tego, która linia jest tą wyróżniającą się. Mnemotechnika, która niesie też wagę interpretacyjną.
Blok Unicode
Wszystkie sześćdziesiąt cztery znaki heksagramów zajmują ciągły zakres Unicode w kolejności króla Wena, a osiem trigramów ma własne znaki. Typografia, która po cichu koduje porządek tej tradycji.
Odpowiedniości z Shuogua
Skrzydło, które wymienia znaczenie każdego trigramu. Zależy od niego każda metoda odczytująca obrazy, a nie tekst, i to właśnie tego uczy się praktykujący jako pierwszego.
Lai Zhide
Spędził dziesięciolecia, porządkując heksagramy według ich powiązań przeciwnych i odwróconych, i stworzył diagram sparowanych figur, wciąż powielany w chińskich wydaniach.
Osiem figur symetrycznych
Heksagramy 1, 2, 27, 28, 29, 30, 61 i 62 czyta się identycznie do góry nogami. Sekwencja króla Wena łączy każdy z nich w parę z jego przeciwieństwem, i dlatego reguła parowania ma wyjątek.
Dziewiątka i szóstka
Teksty linii są oznaczane liczbami z rzutu, więc zmienna linia Yang na piątym miejscu to „dziewiątka na piątym miejscu”. Dlatego te dwie liczby przewijają się przez cały klasyk.
Odczyt wyłącznie przez strukturę
Wang Bi odrzucił hanowskie korelacje i odczytywał heksagramy wyłącznie na podstawie tych wewnętrznych relacji. Szkoła znaczenia i zasady to właśnie to, jak wygląda ten aparat, gdy stanowi cały zestaw narzędzi.
Sześćdziesiąt cztery to dwa do szóstej potęgi
Sześć pozycji binarnych daje dokładnie sześćdziesiąt cztery stany, dlatego ten zbiór jest kompletny i zamknięty. Klasyk wykorzystuje je wszystkie i nic nie zostaje poza nim.
Bardzo mały system
Księga Przemian opiera się niemal na niczym. Istnieje jedno rozróżnienie: ciągła albo przerywana. Ułóż trzy takie linie, a masz osiem trigramów. Ułóż sześć, a masz sześćdziesiąt cztery heksagramy. To cały aparat formalny, a wszystko inne w tej sekcji to sposób wprowadzania go w ruch.
Sześć pozycji binarnych daje dwa do szóstej potęgi, czyli dokładnie sześćdziesiąt cztery. Zbiór jest kompletny i zamknięty, nic z niego nie zostaje, a klasyk wykorzystuje go w całości. Ta kompletność jest częścią powodu, dla którego system okazał się tak trwały: to nie wybór z większego zbioru możliwości, lecz całość niewielkiego zbioru.
Najpierw trigramy
Nauka ośmiu trigramów jest zdecydowanie najbardziej opłacalną rzeczą, jaką może zrobić osoba ucząca się Księgi Przemian. Gdy staną się dobrze znane, sześćdziesiąt cztery przestaje być listą do zapamiętania i staje się kombinacjami, które można odczytać: woda nad grzmotem, ogień pod jeziorem, góra nad ziemią.
Każdy trigram niesie obraz, żywioł z Pięciu Przemian, rolę rodzinną, kierunek i porę roku. Qian to niebo, siła, ojciec, Metal, północny zachód. Kun to ziemia, uległość, matka, Ziemia, południowy zachód. Pozostałe sześć powstaje przez wstawienie jednej wyróżniającej się linii w jeden z tych dwóch trigramów i noszą nazwy synów i córek, zależnie od tego, gdzie ta linia się znajduje.
Pozycja liczy się tak samo jak tożsamość. Dolny trigram to wewnętrzna, prywatna, wcześniejsza połowa sytuacji; górny to zewnętrzna, publiczna, późniejsza połowa. Ogień pod jeziorem niszczy i daje heksagram 49, Rewolucję. Ogień nad jeziorem tylko się rozchodzi i daje heksagram 38, Przeciwieństwo. Te same dwa trigramy, przeciwstawne znaczenia.
Odczyt wewnątrz heksagramu
Komentarze dostarczają czterech relacji, i to one stanowią całość klasycznej analizy linii.
Poprawność: miejsca nieparzyste chcą linii ciągłych, parzyste przerywanych. Centralność: druga i piąta linia znajdują się w środku swoich trigramów, a komentarze chwalą to bardziej konsekwentnie niż cokolwiek innego, zwykle przedkładając linię centralną nad tę tylko poprawną. Odpowiedniość: linie pierwsza i czwarta, druga i piąta, trzecia i szósta odpowiadają sobie nawzajem, a relacja działa, gdy obie są przeciwnego rodzaju. Dosiadanie i wspieranie: linia Yin leżąca bezpośrednio na linii Yang jest niewygodna, leżąc pod nią, nie jest.
Heksagram, w którym druga i piąta linia są centralne, poprawne i w odpowiedniości, jest tak uporządkowany, jak tylko pozwala na to system, a teksty Wyroków często tłumaczą swoją pomyślność, wskazując dokładnie na to.
Które linie przemawiają
Rzut daje jedną z czterech wartości dla każdej linii, a zmienne są tylko dwie z nich. Szóstki i dziewiątki to linie na krańcu swojego zakresu, przechodzące w swoje przeciwieństwa; odczytuje się ich teksty, a ich odwrócenie daje drugi heksagram pokazujący, dokąd zmierza sytuacja. Siódemki i ósemki są stałe, współtworzą strukturę i pozostają nieme.
Dlatego ten sam heksagram może odpowiedzieć dwóm osobom zupełnie inaczej. Figura to sytuacja; linie zmienne to te jej części, które są rzeczywiście w grze.
Figury wyprowadzone z figur
Warto znać trzy przekształcenia, a strona każdego heksagramu w tej sekcji odsyła do wszystkich trzech.
Heksagram jądrowy bierze linie od drugiej do czwartej jako dolny trigram, a od trzeciej do piątej jako górny, dając figurę ukrytą wewnątrz oryginału i odczytywaną jako jej wewnętrzna budowa. Tylko szesnaście z sześćdziesięciu czterech w ogóle występuje w tej roli, a wielokrotne powtarzanie tej operacji zawsze kończy się na heksagramie 1, 2, 63 lub 64.
Heksagram przeciwny zmienia każdą linię, dając stan dopełniający. Heksagram odwrócony obraca figurę do góry nogami, co zwykle pokazuje tę samą sytuację z pozycji drugiej strony. Osiem heksagramów nie zmienia się przy odwróceniu, a sekwencja króla Wena, która poza tym łączy każdą figurę z jej odwróceniem, łączy te osiem z ich przeciwieństwami.
Układy
Przekazany tekst korzysta z sekwencji króla Wena, która nie ma charakteru liczbowego. Jej logika to właśnie opisane parowanie, a skrzydło Xugua dostarcza łańcucha powodów, dla których każdy heksagram następuje po poprzednim.
Układ Wcześniejszego Nieba Shao Yonga to układ matematyczny, generowany przez wielokrotny podział binarny, dający liczby całkowite od zera do sześćdziesięciu trzech, gdy linię przerywaną odczytuje się jako zero. To właśnie ten układ Bouvet przesłał Leibnizowi. Osiem pałaców daje trzeci układ, grupujący sześćdziesiąt cztery figury w rodziny po osiem do celów wróżebnych, a kręgi trigramów występują w formach Wcześniejszego i Późniejszego Nieba, o zupełnie innych zastosowaniach.
Żaden z tych układów nie jest tym jedynym poprawnym. To różne indeksy tego samego zamkniętego zbioru, a to, który masz przed sobą, mówi ci, co chciała osiągnąć osoba, która go sporządziła.
Najczęściej zadawane pytania
Najnowsze wpisy
Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.