●
Piąte z siedmiu centrów

Czakra gardła

Viśuddha · विशुद्ध

Viśuddha oznacza oczyszczony. Szesnaście płatków w gardle, żywioł przestrzeni i nazwa wywodząca się z opowieści o bogu, który wypił truciznę świata i zatrzymał ją w gardle, zamiast ją połykać lub wypluwać.

mowa prawda słuchanie ekspresja powściągliwość
Lokalizacja
Gardło, w okolicy krtani
Żywioł
Przestrzeń / eter (akasza)
Dźwięk nasienny
HAM
Płatki
Szesnaście, niosących szesnaście samogłosek
Kolor współczesny
Błękitny
Kolor płatków w tekstach
Przydymiony fiolet
Obszar żywiołu
Białe koło, przestrzeń
Zmysł
Słuch
Vayu
Udana
Kosha
Manomaya, powłoka umysłu
Warstwa aury
Matryca eteryczna
Strzeże
Nektar (amrita) spływający z bindu
Gruczoł, przypisanie współczesne
Tarczyca

Dźwięk nasienny

HAM

Najbardziej zbliżony do oddechu ze wszystkich dźwięków nasiennych, ponieważ samo h to brzmienie powietrza. Intonowany z lekko obniżonym podbródkiem wywołuje wyraźne wibracje w gardle, co stanowi sedno tej praktyki.

Gdzie się znajduje i co ze sobą niesie

Viśuddha to szesnastopłatkowy lotos na wysokości gardła. Jej płatki niosą szesnaście sanskryckich samogłosek, co stanowi świadomy wybór: samogłoski to dźwięki nośne, jedyne, które głos potrafi wybrzmiewać i przeciągać. Żywiołem tego ośrodka jest akasza (akasha), tłumaczona zazwyczaj jako przestrzeń lub eter, co oznacza ośrodek, przez który rozchodzi się dźwięk, a nie fizyczną substancję.

To pierwsze centrum powyżej serca, a tradycyjne teksty traktują je jako początek wyższego ciągu ośrodków. Wszystko, co dzieje się niżej, musi przejść przez to miejsce, by stać się czymś słyszalnym dla otoczenia.

We współczesnym schemacie barwnym odpowiada jej błękit nieba, umiejscowiony między zielenią serca a indygo czoła. Średniowieczne źródła opisują jednak płatki w kolorze przydymionego fioletu wokół białego koła, co odnosi się do innego elementu tradycyjnej wizualizacji.

Nektar i trucizna

Za tą nazwą stoją dwie opowieści. W literaturze hathajogi nektar (amrita) z bindu nieustannie kapie z tyłu głowy i spala się w ogniu pępka, co według tekstów powoduje starzenie się ciała. Praktyki takie jak dżalandhara bandha (jalandhara bandha) oraz kheczari mudra (khechari mudra) opisuje się jako metody przechwytywania go w krtani, a viśuddha jest miejscem, w którym to powstrzymanie następuje.

Druga historia dotyczy trucizny halahala wypitej przez Śiwę podczas ubijania oceanu i zatrzymanej w gardle, które od tego przybrało błękitny odcień. Określenie oczyszczony nie oznacza w tym kontekście, że nic szkodliwego nie wniknęło do wnętrza. Oznacza, że to, co trudne, zostało przyjęte i zatrzymane, zamiast trafić dalej.

Jak przejawia się w człowieku

Współczesne nauczanie odczytuje viśuddhę jako centrum komunikacji, co jest trafne, lecz niepełne. Obejmuje ona mowę, w równej mierze dyscyplinę milczenia, a także słuchanie, które jest zmysłem przypisanym do tego ośrodka.

Typowym wzorcem bywa tutaj rozdźwięk między tym, co rodzi się w niższych partiach ciała, a tym, co opuszcza krtań: gniew przybiera maskę chłodnej uprzejmości, a żal ujawnia się jako pospieszna zmiana tematu. Właśnie tę szczelinę ma domykać praca z tym centrum.

Jak odczytywać jej stan

W równowadze, w nadaktywności, w zablokowaniu. Język służący do autorefleksji, a nie diagnoza medyczna.

W równowadze

  • Mówi wprost, zwykłymi słowami
  • Słucha bez jednoczesnego układania odpowiedzi
  • Spokój wobec ciszy w rozmowie
  • Głos spójny z tym, co rzeczywiście odczuwane

W nadaktywności

  • Zagadywanie każdej pauzy w rozmowie
  • Opinie formułowane szybciej niż zbierane fakty
  • Podnoszenie głosu tam, gdzie wystarczyłaby precyzja
  • Wchodzenie w słowo, przepraszanie i ponowne przerywanie

W zablokowaniu

  • Ważne zdanie, które nigdy nie zostaje wypowiedziane
  • Napięcie w szczęce i karku
  • Zgadzanie się na głos przy wewnętrznym sprzeciwie
  • Pisanie długich wiadomości zamiast rozmowy w cztery oczy

Zmiany głosu, trudności z połykaniem oraz objawy ze strony tarczycy wymagają konsultacji lekarskiej. Przypisanie tego centrum do gruczołów dokrewnych to dwudziestowieczna analogia, a nie narzędzie diagnostyczne.

Praca z tym centrum

Praktyki związane z gardłem są słyszalne. Większość z nich z rozmysłem wykorzystuje dźwięk.

  1. Oddech udżdżaji (ujjayi)

    Delikatne zwężenie tylnej ściany gardła przy wdechu i wydechu, dające miękki szum oceanu. Pięć minut w pozycji siedzącej, bez forsowania głośności.

  2. Intonowanie HAM

    Dwanaście powtórzeń z bardzo delikatnie przyciągniętym podbródkiem, ze skupieniem na wibracji osadzającej się w gardle, a nie w klatce piersiowej.

  3. Mruczenie (bhramari)

    Bhramari, czyli oddech brzęczącej pszczoły: długi, mruczący wydech z lekko zasłoniętymi uszami. Najbardziej niezawodny sposób na odczucie tego obszaru bez zbędnego napięcia.

  4. Wypowiedz jedno prawdziwe zdanie

    Wybierz drobną kwestię, którą dotąd zaokrąglałeś, i powiedz jej dokładną, prawdziwą wersję na głos zainteresowanej osobie. To centrum reaguje na taki krok szybciej niż na jakiekolwiek ćwiczenia oddechowe.

Powiązane

●
Poprzednie centrum

Czakra serca

To, co odczuwane w piersi, dociera tutaj, by zostać wypowiedzianym.
●
Kolejne centrum

Czakra trzeciego oka

Poza mowę, w obszar widzenia.
●
Centrum pomocnicze

Czakra lalana

Na wysokości podniebienia miękkiego, gdzie wychwytywany jest nektar.

Często zadawane pytania

Centra energetyczne

Najnowsze wpisy

Odkryj starożytną mądrość kart tarota i odkryj tajemnice swojej duchowej podróży. Nasz blog jest Twoją bramą do zrozumienia bogatej symboliki, znaczeń i praktycznych zastosowań czytania tarota.