TL (Tagalog)
ᛋ
Sigel
ang araw
Ang iisang tiyak na batayan kapag walang palatandaan sa paligid
- Sound
- s /s/
- Posisyon
- 16
- Group
- Ætt ni Hægl
- Descended from
- Elder Futhark Sowilo (*sōwilō)
- Unicode
- U+16CB
- Panahon
- Isang pagtawid; ang tagal ng paglalayag
- Oo / Hindi
- Oo
Patayo
- ang araw
- gabay
- nabigasyon
- isang tiyak na batayan
- pag-asa
- linaw
- oryentasyon
- ligtas na pagdating
In the rune poems
Sigel semannum symble biþ on hihte, ðonne hi hine feriaþ ofer fisces beþ, oþ hi brimhengest bringeþ to lande.
Ang araw ay laging pag-asa sa mga mandaragat, kapag inilalayag nila ang kanilang mga sarili sa ibabaw ng paliguan ng mga isda, hanggang sa dalhin sila ng kabayo ng dagat sa katihan.
Across the scripts
ᛊ
Sowilo
Ang ninuno, muling binuo bilang *sōwilō, at isa sa siyam na runa na walang pabaligtad na kahulugan dahil pantay ang hugis nito sa magkabilang dulo.
ᛋ
Sól
Ang sól sa Lumang Norse ay parehong salita at ang diyosa. Tinatawag ng saknong sa Icelandic ang araw na panghabambuhay na kalungkutan ng yelo, binibigyang-kahulugan ito sa kung ano ang sinisira nito.
ᛋ
Sigel
Anglo-Saxon Futhorc
Ang sigel sa Lumang Ingles ay nangangahulugang araw at walang kinalaman sa sigor, o tagumpay. Ang pagkalito sa dalawa ay isang pagkakamali noong ika-20 siglo na nagtagal nang mahabang panahon.
Ang araw bilang isang instrumento
Hindi itinuturing ng saknong ang araw bilang init, pag-unlad o banal na kaluwalhatian. Itinuturing ito bilang isang kagamitan.
Sigel semannum symble biþ on hihte, ang araw ay laging pag-asa para sa mga mandaragat. Hindi para sa mga magsasaka o maharlika. Tiyak ito para sa mga mandaragat, at tangi lamang kapag sila ay nasa laot.
Ang Ofer fisces beþ, sa ibabaw ng paliguan ng mga isda, at brimhengest, kabayo ng dagat, ay mga kenning para sa dagat at sa isang barko, at tiyak ang saknong tungkol sa tagal: ang araw ay pag-asa hanggang sa dalhin sila ng kabayo ng dagat sa katihan. Pagdating sa lupa, nawawala ang halaga nito sa ganitong paraan.
Ang inilalarawan dito ay nabigasyon. Bukas na karagatan, walang mga palatandaan sa lupa, at isang maaasahang gabay sa langit. Ang mga mandaragat na Anglo-Saxon at Norse ay naglalayag base sa latitud, na pinapanatili ang kurso gamit ang taas ng araw at mga kilalang direksyon sa halip na gumamit ng instrumento. Ang hindi pagkakita sa araw dahil sa ulap sa loob ng ilang araw ay isang tunay at naitalang panganib.
Ang sigel ay hindi sigor
Mas mahalaga ang pagwawastong ito kaysa sa anumang bagay sa pahinang ito dahil ang pagkakamaling tinutugunan nito ay kalat na kalat.
Ang salitang sigel sa Lumang Ingles ay nangangahulugang araw. Ang sigor sa Lumang Ingles ay nangangahulugang tagumpay. Magkaiba ang mga salitang ito na may magkaibang pinagmulan at walang kinalaman sa isa't isa.
Noong 1902, inilathala ni Guido von List ang Das Geheimnis der Runen, kung saan nag-imbento siya ng sistemang may labingwalong runa na walang basehan sa mga epigrapikong talaan. Tinawag niya ang runang ito na Sig at pinakahulugang tagumpay, na pinagsama ang dalawang salita sa Lumang Ingles. Ang pagbasang iyon ay lumaganap sa kilusang Völkisch at pagkatapos ay naging mas malawak pa. Ito ang dahilan kung bakit binibigyang-kahulugan ng maraming modernong aklat sa runa ang letrang ito bilang tagumpay.
Walang mapagkukunang midyebal na sumusuporta rito. Tungkol sa mga mandaragat ang saknong na ito. Tungkol naman sa liwanag at pagkasira ng yelo ang dalawang saknong na Norse. Ang pagbasa nito bilang tagumpay ay nanggaling lamang mula sa isang okultistang Austrian noong unang bahagi ng ika-20 siglo at wala nang iba pa.
Modernong maling paggamit
Nang doblehin, ang hugis ng runang ito ay naging sagisag ng Schutzstaffel, na idinisenyo noong 1932 ni Walter Heck. Umabot ito sa ganitong paggamit sa pamamagitan ng sistema ni List at sa maling pagbasa nito bilang tagumpay. Ang nadobleng anyo ay nananatiling ilegal na ipakita sa Germany at sa ilang iba pang mga bansa.
Ang runa mismo ay isang letra para sa tunog na s, ipinangalan sa araw, at ginagamit sa loob ng humigit-kumulang dalawang libong taon. Ang pag-angkin nito ay isang pangyayari noong ika-20 siglo na walang kinalaman sa kasaysayan nito. Parehong totoo ang dalawang impormasyong ito, at hindi pinapawalang-bisa ng ikalawa ang una.
Kahit sinong gumagamit ng mga runa sa publiko ay dapat alam kung aling mga hugis ang may ganitong kasaysayan. Pinakamatindi ang dala ng Othala, Algiz, Tiwaz at ang isang ito.
Sa pagbasa
Oryentasyon ang ibig sabihin ng Sigel, at kabilang ito sa maliit na bilang ng mga runa na binabasa bilang simpleng mabuti.
Ang pangunahing kahulugan nito ay mayroong batayan na umiiral. May naging malinaw, makikita na ang direksyon, at malalaman ng nagtatanong kung nasaan na sila. Sa isang pagbasang puno ng kalituhan, ito mismo ang maitutulong nito.
Sumusunod ang pagbasa ng tagumpay mula rito at lehitimo ito, ngunit pansinin na bunga ito ng nabigasyon sa halip na anumang diwa ng tagumpay. Hindi sinasabi ng Sigel na nanalo ka na. Sinasabi nitong natatanaw mo na ang baybayin.
Sulit tandaan ang hangganan ng oras sa saknong. Ang araw ay pag-asa hanggang sa makarating sa katihan. Isa itong gabay para sa pagtawid, hindi isang permanenteng kalagayan. Madalas minamarkahan ng Sigel ang isang yugto kung saan makakapagmaneho ang nagtatanong, sa halip na isang kahihinatnan.
Walang pabaligtad na kahulugan ang runa dahil pantay ang hugis nito sa magkabilang dulo. Ang isang Sigel na nakaukit at nakahilig sa kabilang direksyon ay nakaharap lamang nang iba, hindi nakabaligtad.
Questions to sit with
- Ano ang tiyak na batayang sinusundan mo sa paglalayag ngayon?
- May tinatawid kang walang anumang palatandaan. Ano ang totoong ginagawa mong batayan para hindi maligaw?
- Ang araw ay pag-asa hanggang makarating sa katihan. Ano ang mangyayari sa iyong direksyon kapag nakarating ka na?
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.
