Ang sangguniang kalangitan

Mga Astrolabe at MUL.APIN

Nagsimula ang mga astrolabe sa paglalagay ng tatlong bituin sa bawat buwan; pagkatapos ay ang dalawang tableta, na pinangalanan mula sa bituin na Plough na siyang nagbukas dito, ang nag-ayos sa buong nakikitang kalangitan: animnapu't anim na bituin at konstelasyon sa tatlong landas, isang kalendaryo ng kanilang pagsikat, ang daanan ng buwan sa labingwalong pigura na sa paglipas ng panahon ay pinaliit at naging zodiac, ang limang planeta, at ang mga panuntunan at orasan na nagpanatiling tama sa oras ng Babylonia.

2
tableta
3
mga landas ng kalangitan
66
mga bituin at konstelasyon

Sa loob ng kompendyum

Ang MUL.APIN ay isang sistema para sa kalangitan: mga listahan ng bituin, petsa ng pagsikat, ang landas ng buwan, panahon ng planeta, panuntunan sa kalendaryo at mga orasan, bawat bahagi ay tool na kailangan gabi-gabi ng mga iskolar ng omen.

🌠

Ang Plough na nagbigay pangalan

ang incipit mulAPIN

Tulad ng karamihan sa mga cuneiform na akda, pinangalanan ang kompendyum mula sa mga unang salita nito, at ang unang salita ay ang unang bituin nito: ang mulAPIN, ang Plough. Nagsisimula rito ang listahan ng bituin, at ang buong gawang may dalawang tableta ay inilagay sa ilalim ng pangalan ng isang konstelasyon mula noon.

🛤️

Ang tatlong landas ng kalangitan

Enlil · Anu · Ea ang dakilang paghahati

Nabibilang ang bawat bituin sa isa sa tatlong landas: ang hilagang landas ni Enlil, ang ekwatoryal na landas ni Anu, at ang timog na landas ni Ea. Ang lugar kung saan sumisikat ang isang bituin sa silangang abot-tanaw ang tumutukoy kung kaninong diyos ito mapapabilang. Ito ang unang kilalang sistema na nag-ayos sa buong kalangitan ayon sa celestial na heograpiya.

📇

Ang animnapu't anim na bituin

Tableta 1 ang katalogo

Naglilista ang unang bahagi ng animnapu't anim na bituin at konstelasyon bawat landas, kasama ang kanilang mga banal na koneksyon: ang Plough, ang Old Man, ang Great Twins, ang Bull of Heaven, ang True Shepherd of Anu, ang Fish, ang Scorpion. Ito ang pinakakumpletong natitirang mapa kung paano nakita ng Babylonia ang kanilang kalangitan sa gabi.

📅

Ang kalendaryo ng pagsikat

Tableta 1 ang huwarang taon

Sumunod ang isang iskedyul: kung aling mga bituin ang heliacal na sumisikat sa anong petsa ng isang huwarang 360-araw na taon, kasama ang mga bituin na sumisikat habang lumulubog ang iba. Dito ay maaaring suriin ng isang iskolar ang kalangitan laban sa kalendaryo, at ang kalendaryo laban sa kalangitan, sa anumang maaliwalas na gabi ng taon.

🧭

Ang mga bituin ng zenith

Tableta 1 mga bituin na ziqpu

Pinapangalanan ng isang espesyal na listahan ang mga bituin na ziqpu, ang mga dumadaan nang sunud-sunod sa itaas sa buong gabi. Ang pag-alam kung ano ang nakatayo sa zenith ay nagpapahiwatig ng oras sa dilim, at itinatakda ng mga ulat ng eklipse ang oras ng kanilang mga obserbasyon gamit ang mismong mga bituin na ito. Isang orasan na gawa sa heograpiya.

🌙

Ang landas ng buwan

Tableta 1 ninuno ng zodiac

Inililista ng kompendyum ang mga konstelasyon na pinagdadaanan ng buwan bawat buwan: ang Bull, Twins, Crab, Lion, Furrow, Scales, Scorpion, Goat-Fish, Hired Man, at ang kanilang mga kasama na nag-aabot sa labingwalong pigura. Pinaikli sa labindalawang pantay na sign siglo makalipas, ang listahang ito ang naging zodiac.

🪐

Ang limang naglalakbay

Tableta 2 mga panahon ng planeta

Lumalipat ang ikalawang tableta sa mga katawan na walang permanenteng pwesto: Jupiter, Venus, Mars, Saturn, at Mercury, kasama ang haba ng oras na nananatiling nakikita at hindi nakikita ang bawat isa. Ang mga numero ay halos mga simpleng plano kaysa teorya, ngunit sila ang binhi ng bawat sumunod na planetaryong panahon.

➕

Pagpapanatiling tama ng kalendaryo

Tableta 2 ang ikalabintatlong buwan

Kinukulang ang labindalawang lunar na buwan kumpara sa isang taon, kaya inusog ang kalendaryo hanggang sa maisingit ang ikalabintatlong buwan. Ibinibigay ng MUL.APIN ang mga panuntunan: bantayan kung saan nakatayo ang buwan laban sa Pleiades at iba pang pananda, at kapag hindi magkatugma ang kalangitan at petsa, magdagdag ng buwan o mag-intercalate. Astronomiya na nagsisilbi sa pagpapanatili ng talaan.

🕰️

Mga anino at tubig

Tableta 2 pagsasabi ng oras

Ibinibigay ng mga talahanayan ang haba ng anino ng isang gnomon sa buong maghapon at ang bigat ng tubig sa isang orasan sa buong gabi, kung saan ang pinakamahabang gabi ay itinakdang doble ng pinakamaikli sa pamantayang ratio ng Babylonia. Sa tulong ng anino, tubig at mga bituin na ziqpu, sinasaklaw ng kompendyum ang buong oras.

🌟

Bago rito: ang Tatlong Bituin Bawat Isa

Assur at Babylonia c. 1100 BCE

May nauna sa MUL.APIN: ang mga tinatawag na astrolabe, mga listahang nagtatalaga ng tatlong bituin sa bawat buwan, isa sa bawat landas, tatlumpu't anim sa kabuuan, na nakaayos sa mga bilog o grid. Sinaklaw, iwinasto, at hinigitan ito ng kompendyum, ngunit ipinapakita ng mga astrolabe ang pamamaraan na nabubuo na mahigit isang siglo bago pa ito.

📜

Ang apendise ng omen

Tableta 2 ang pagpapakita ng layunin

Nagtatapos ang kompendyum sa sunud-sunod na celestial na omen. Ang pagkakalagay nito ay nagsasabi kung para saan ang gawaing ito: nabuo ang mga listahan ng bituin, kalendaryo, at orasan upang mahuli, maorasan, at mapangalanan nang tama ang mga senyales ng Enuma Anu Enlil. Lumago ang sanggunian ng astronomiya bilang kasangkapan para sa dibinasyon.

🏛️

Apatnapung manuskrito

Nineveh · Assur · Babylonia · Uruk 687 BCE at pagkatapos

May apatnapung kopya at piraso ang natitira mula sa mga lungsod sa Asirya at Babylonia. Ang pinakalumang may petsa ay naisulat noong 687 BCE, kung saan ang laman ay posibleng pinagsama bandang 1000 BCE o mas maaga pa. Ang isang tekstong kinopya nang malawakan sa ganoong kahabang panahon ay hindi panitikan; ito ay isang kasangkapan.

Ang nangolekta at ang mga nag-decipher

Ang hari na nag-ingat ng pinakamagagandang kopya sa kanyang aklatan, at ang siyam na iskolar sa loob ng tatlong siglo na tumukoy sa mga konstelasyon, bumuo muli ng sistema, at gumawa ng mga modernong edisyon ng kompendyum.

Ashurbanipal

naghari 668–627 BCE Nineveh

Ang haring-iskolar na ang aklatan sa Nineveh ay nag-ingat ng magagandang kopya ng kompendyum kasama ang serye ng omen na pinagsilbihan nito. Ang kanyang koleksyon ang dahilan kung bakit nababasa pa rin hanggang ngayon ang sangguniang kalangitan ng Babylonia.

Peter Jensen

1861–1936 Germany

Pioneer ng kosmolohiyang Babylonia na ang pag-aaral noong 1890 ang nagpasimula sa pagtutugma ng cuneiform na pangalan ng bituin sa tunay na konstelasyon, ang paraan na ipinagpatuloy ng bawat sumunod na edisyon.

Franz Xaver Kugler

1862–1929 Netherlands

Ang paring Heswita na ang mga aklat ukol sa mga bituin ng Babylonia ay nagbuo muli sa sistema ng mga landas, pagsikat, at kalendaryo na nagbigay saysay sa MUL.APIN.

Ernst Weidner

1891–1976 Germany at Austria

Sinuri niya ang buong astronomiya ng Babylonia sa kanyang manwal noong 1915, tinalakay ang mga astrolabe at ang materyal ng kompendyum, at ginugol ang kanyang karera sa pag-aayos sa mga tableta.

Johann Schaumberger

1885–1955 Germany

Tinapos niya ang dakilang gawain ni Kugler pagkatapos mamatay nito, nilinis ang mga pagkakakilanlan ng bituin at ang mga kalkulasyong astronomikal sa likod ng mga listahan ng Babylonia.

Bartel van der Waerden

1903–1996 Netherlands at Switzerland

Matematiko at historyador ng agham na ang mga pag-aaral sa tatlumpu't anim na bituin at sa simula ng astronomiya ay naglagay sa mga astrolabe at MUL.APIN sa mahabang kasaysayan na humantong mula listahan ng bituin patungo sa mathematical na astronomiya.

David Pingree

1933–2005 Estados Unidos

Co-producer ng unang buong modernong edisyon ng MUL.APIN noong 1989, at sinundan kung paano nakarating ang kaalaman sa bituin nito sa mga astronomiya at astrolohiya ng India, Iran, at Greece.

Hermann Hunger

ipinanganak noong 1942 Austria

Co-editor ng parehong modernong edisyon ng kompendyum: noong 1989 kasama si Pingree at 2018 kasama si Steele, at editor ng karamihan sa mga korpus ng obserbasyon na nakapalibot dito.

Wayne Horowitz

ipinanganak noong 1957 Israel

Inedit niya ang mga astrolabe, ang mga listahan ng Tatlong Bituin Bawat Isa na nauna sa kompendyum, at iminapa ang celestial na heograpiya ng mga landas ni Enlil, Anu, at Ea sa kaisipang Mesopotamia.

John Steele

ipinanganak noong 1971 Britain at Estados Unidos

Co-editor kasama si Hunger ng edisyon ng 2018, ang kasalukuyang pamantayan, na muling nagsuri sa apatnapung manuskrito at bumalik sa orihinal na layunin kung para saan talaga ang mga panuntunan ng kompendyum.

Ano ang MUL.APIN

Ang MUL.APIN ay ang manwal sa astronomiya ng Babylonia bago pa ang pagka-imbento ng zodiac at mga teorya ng matematika: dalawang cuneiform na tableta na nagtitipon sa iisang pormat, lahat ng kailangang malaman ng isang iskolar tungkol sa kalangitan. Nakalista rito ang mga bituin at konstelasyon ayon sa rehiyon sa kalangitan, ang nakatakdang paglitaw ng mga ito sa buong taon, ang mga konstelasyon na pinagdadaanan ng buwan, ang haba ng pagiging nakikita ng limang planeta, ang mga panuntunan sa pagwawasto ng kalendaryo, at ang mga talahanayan ukol sa haba ng anino at bigat ng tubig na nagsasaad ng oras. Nakuha nito ang pangalan mula sa unang salita ng teksto: nagsisimula ang akda sa bituin na tinatawag na mulAPIN, ang Plough, at nakagawian na ng cuneiform na kunin ang pangalan mula sa unang linya nito. Pinagsama-sama ito noong humigit-kumulang 1000 BCE mula sa mga mas naunang materyal, at nanatili itong pamantayang sanggunian sa kalangitan sa halos isang milenyo.

Ang tatlong landas

Ang pangunahing ideya ng kompendyum ay ang paghahati sa kalangitan sa tatlong landas ayon sa punto ng pagsikat sa silangang abot-tanaw: ang landas ni Enlil sa hilaga, ang landas ni Anu sa gitna, at ang landas ni Ea sa timog. Ang bawat bituin ay pag-aari ng iisang landas at iisang diyos. Mukhang teolohikal ang sistemang ito, ngunit gumagana rin ito sa astronomiya: itinatakda nito ang declination band ng bawat bituin, kaya alam ng isang iskolar kung saan at kailan susikat ang anuman sa kalangitan. Ito ang pinakaunang sistema na nag-ayos sa buong nakikitang kalangitan, at ang epekto nito ay nananatili pa rin sa modernong paghati-hati ng kalangitan sa hilaga, ekwatoryal, at timog na bahagi.

Ang katalogo at ang kalendaryo ng pagsikat

Nagsisimula ang Tableta 1 sa katalogo: animnapu't anim na bituin at konstelasyon bawat landas, kasama ang kanilang mga banal na koneksyon. Narito ang mga pigura ng kalangitang Babylonia sa kanilang sariling ayos: ang Plough, ang Old Man, ang Crook, ang Great Twins, ang Crab, ang Lion, ang Bull of Heaven, ang True Shepherd of Anu, ang Arrow, ang Eagle, ang Fish, ang Scorpion, ang Goat-Fish. Sumunod ang iskedyul: ang mga petsa, sa isang huwarang 360-araw na taon na may labindalawang 30-araw na buwan, kung kailan unang sisikat ang mga pangunahing bituin bago mag-umaga, at listahan ng mga bituin na sumisikat habang ang iba ay lumulubog. Ginagawa ng dalawang bahaging ito ang kalangitan na isang kalendaryo, at ang kalendaryo bilang isang bagay na masusuri laban sa kalangitan.

Ang mga bituin ng zenith

Pinangalanan sa isa pang listahan ang mga bituin na ziqpu: ito ang mga bituin na dumadaan mismo sa itaas sa sunud-sunod na pagkakasunud-sunod sa buong gabi. Ginamit ito upang malaman ang oras. Sa anumang maaliwalas na gabi, ang bituing nasa zenith ang magsasabi ng pagbabantay at oras. Sa mga ulat ng eklipse ng mga iskolar ay nagtala ng oras nang tumpak sa paraang ito kapag umabot ang anino sa buwan. Sa tulong ng water clock o orasang tubig para sa mga maulap na gabi, binigyan ng zenith stars ang Babylonia ng orasan sa gabi daan-daang taon bago pa magkaroon ng pangalan para sa astronomiya bilang isang disiplina.

Ang landas ng buwan

Nakatago sa Tableta 1 ang pinakamahalagang listahan ng kompendyum: ang mga konstelasyon 'sa landas ng buwan,' o ang mga pigura na pinagdadaanan ng buwan, pati na ng araw at mga planeta. Binibilang ng MUL.APIN ang labingwalo, kasama ang Bull of Heaven, ang Great Twins, ang Crab, ang Lion, ang Furrow at ang butil nito, ang Scales, ang Scorpion, si Pabilsag na mamamana, ang Goat-Fish, ang Great One at ang kanyang mga agos ng tubig, ang mga Buntot ng mga isda, at ang Hired Man. Kung ihihiwalay sa labindalawang pantay na sign ang listahang ito na may tig-30 digri bawat isa, lalabas ang zodiac, at iyan mismo ang ginawa ng mga astronomo ng Babylonia noong ikalimang siglo BCE. Ang Taurus, Gemini, Cancer, Leo, Virgo, Libra, Scorpio, Sagittarius, Capricorn, Aquarius, Pisces, at Aries ay direktang nagmula rito. Karamihan sa mga ito ay napanatili pa nga ang kanilang orihinal na imahe.

Ang limang naglalakbay

Tinatalakay ng Tableta 2 ang mga katawan sa kalangitan na walang permanenteng lugar: ang Jupiter, Venus, Mars, Saturn, at Mercury. Inirerekord ng kompendyum ang haba ng oras kung kailan ang bawat isa ay nakikita at hindi nakikita. Simpleng plano lamang ang mga ito at hindi mga pormulang panghuhula. Gayunpaman, maliwanag ang interes dito: itinuring ang mga planeta na may sariling regular na galaw, na masusukat ang kanilang paglaho at inaasahan ang pagbabalik. Mula sa mga magagaspang na planong ito at ang mga ephemeris ng panahon ng Seleucid ay may diretsong linya ng pagpino na nagmula sa mga talaan ng obserbasyon sa loob ng mga siglo.

Pagpapanatiling tama ng kalendaryo

Nagsisimula ang mga buwan sa Babylonia sa unang paglitaw ng gasuklay na buwan, at kinukulang ang labindalawang lunar na buwan ng halos labing-isang araw sa taong solar, kaya hindi tumutugma ang kalendaryo. Nagbibigay ang MUL.APIN ng mga panuntunan para sa pagwawasto: bantayan ang buwan laban sa Pleiades at iba pang pananda, suriin kung aling bituin ang sumisikat sa bawat buwan, at kung hindi na magkatugma ang kalangitan at petsa ng isang buwan, magsingit ng ikalabintatlong buwan. Inayos din ng kompendyum ang perpektong frame kung saan itinalaga nito ang mga equinox at solstice sa ikalabinlimang araw ng buwan isa, apat, pito, at sampu ng huwarang taon. Ang pagdaragdag sa kalendaryo ay ibinatay sa panghusga ng iskolar sa loob ng mahabang panahon bago nauwi sa nakapirming siklong 19 taon, ang mismong siklo na nagtatakda rin sa Easter at kalendaryong Hudyo.

Mga anino at tubig

Ang mga huling teknikal na bahagi ng kompendyum ay nakalaan sa mga orasan. Sinusundan ng isang talahanayan ang anino ng isang gnomon, isang patayong pamalo, sa paglipas ng oras ng araw sa iba't ibang panahon. Ibinibigay ng isa pa ang bigat ng tubig na dapat ibuhos sa orasan sa gabi upang maubos ito eksakto pagdating ng umaga, na ang pinakamahabang gabi ay itinutumbas sa dalawang beses ng pinakamaikling gabi ayon sa pamantayang Babylonia, na mas maayos kumpara sa aktwal na lokasyon ng Babylonia. Oras gamit ang anino, gabi gamit ang tubig at mga bituin na ziqpu: sinasaklaw ng tool na ito ang buong oras, dahil ang isang omen na hindi naiulat sa tamang oras ay isang omen na nasayang.

Bago rito: ang Tatlong Bituin Bawat Isa

Hindi inimbento ng MUL.APIN ang sistema ng pag-oorganisa. Nagtalaga ng tatlong bituin sa bawat buwan ng taon ang mga naunang listahan na tinatawag na astrolabe, kahit hindi sila katulad ng mga naging instrumento sa huli. May isang bituin mula sa bawat landas, at bumubuo ng tatlumpu't anim na bituin ang kabuuan na iginuhit minsan bilang bilog at hinati sa labindalawa. Ang pinakamaganda sa mga ito, ang Astrolabe B mula sa Assur, ay nagmula sa 1100 BCE. Ginamit, iwinasto, at hinigitan ng kompendyum ang pormat nila ngunit pinatutunayan lamang ng mga astrolabe ang pamamaraan ng celestial bookkeeping na buong nabuo mula pa noong ikalawang milenyo.

Ang aklat ng mga iskolar ng omen

Nagtatapos ang Tableta 2 sa mga celestial na omen, at inilalantad ng apendise ang lihim: umiral ang MUL.APIN para magsilbing gabay sa dibinasyon. Ang mga iskolar na nag-aabang sa mga senyales ng Enuma Anu Enlil ay kailangang malaman kung aling bituin iyon, kung kailan ito inaasahang susikat, kung nakasabay ba ng kalendaryo ang kalangitan, at kung anong oras naganap ang senyales. Sinasagot ng kompendyum ang eksaktong mga tanong na ito. Sa mga ulat para sa mga haring Asirya, gumana nang magkasama ang dalawang aklat: sinasabi ng MUL.APIN kung ano dapat ang ginagawa ng kalangitan, habang nagbibigay ng kahulugan ang serye ng omen kapag lumihis ito. Ito ay isang sanggunian sa astronomiya na inilapat sa astrolohiya na ginawang isang kurikulum, at walang nakitang pagkakaiba rito ang mga eskriba.

Mga kopya at edisyon

Umiiral ang nasa apatnapung manuskrito at piraso mula sa Nineveh, Assur, Kalhu, Babylonia, Uruk, at iba pang lugar. Ang pinakalumang may petsang kopya ay noong 687 BCE at halatang mas luma ang nilalaman, kung saan maraming iskolar ang nagtataya na ginawa ito bandang 1000 BCE habang mas nauna pa ang ilan sa mga obserbasyon nito. Gawa ang mga modernong edisyon ng parehong grupo ng mga iskolar na bumawi sa astronomiyang Babylonia: nina Hermann Hunger at David Pingree noong 1989, at ang kasalukuyang pamantayan nina Hunger at John Steele noong 2018, habang ang mga naunang astrolabe ay na-edit ni Wayne Horowitz. Dahil sa kanila, mababasa mula simula hanggang dulo ang pinakamatandang natitirang manwal tungkol sa kalangitan.

Paano basahin ang bahaging ito

Sinusundan ng mga card sa itaas ang sariling pagkakaayos ng kompendyum: ang tatlong landas at ang katalogo, ang mga kalendaryo at orasan na binuo rito, ang landas ng buwan na naging zodiac, ang mga planeta, ang mga naunang astrolabe at ang apendise ng omen na naglalahad sa layunin nito. Para sa serye ng omen na pinagsilbihan ng manwal na ito, sumangguni sa pahina ng Enuma Anu Enlil; at para sa tradisyon sa pagitan ng dalawang ito, magtungo sa pahina ng astrolohiya ng omen ng Babylonia. Ang MUL.APIN at ang kalangitan nito ay kabilang sa Tarot Academy kompendyum sa lahat ng limampu't dalawang wika.

Mga madalas itanong

Astrolohiya ng omen ng Babylonia

Pinakabagong Post

Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.