Astrologong omen ng Babylon
Lahat ng zodiac na ginagamit ngayon ay nagmula sa Mesopotamia. Sa loob ng mahigit labinlimang siglo, binasa ng mga eskriba nito ang langit bilang mga babala para sa hari, tinipon ang mga ito sa isang serye ng pitumpung tableta, nagtago ng mga gabi-gabing talaan na tumakbo ng anim na raang taon, at sa paglipas ng panahon ay inimbento ang zodiac at ginawa ang unang horoscope.
- 70
- mga tableta sa dakilang serye
- 7,000
- mga celestial na omen
- 590
- mga taon ng gabi-gabing talaarawan
Ang corpus at ang mga sining nito
Ang astrologong Babylonian ay hindi iisang aklat kundi isang gumaganang sistema: isang aklatan ng mga omen, ang mga ritwal na sumasagot dito, ang programa ng pagmamasid na nagpapakain dito, at ang matematika na kalaunan ay nahigitan ito.
Enuma Anu Enlil, ang dakilang serye ng mga omen
Humigit-kumulang pitumpung tableta na naglalaman ng mga pitong libong omen na may pormang 'Kung makikita ang X, mangyayari ang Y.' Ang serye ay tumatalakay sa buwan, araw, panahon at mga planeta ayon sa pagkakasunod-sunod. Bawat aklatan ng hari ay nagtago ng kopya. Ito ay kinonsulta, sinipi at binigyan ng komento sa loob ng isang libong taon.
Ang mga tableta ng eklipse
Binasa ng mga tableta 15 hanggang 22 ng dakilang serye ang lunar eclipse, ang pinakakinatatakutang palatandaan sa langit. Ang petsa, oras ng gabi, direksyon ng anino at kulay ng buwan ay nagtuturo sa omen sa iba't ibang lupain. Ang isang eklipse na laban sa hari ay maaaring magpasimula sa buong makinarya ng ritwal ng korte.
Ang Venus Tablet ni Ammisaduqa
Ang Tableta 63 ng serye ay nagpapanatili ng dalawampu't isang taon ng paglabas at paglubog ng Venus na naitala sa ilalim ni Haring Ammisaduqa na bawat isa ay may kapares na omen. Ito ang pinakamatandang mahalagang katawan ng pagmamasid sa planeta na nakaligtas mula saanman, at ginagamit pa rin ito ng mga istoryador kapag pinagtatalunan nila ang mga petsa ng dinastiyang Old Babylonian.
Mga Astrolabe at MUL.APIN
Ang mga sangguniang akda sa likod ng mga omen. Ang mga tinatawag na astrolabe ay nagtalaga ng tatlong bituin sa bawat buwan. Ang dalawang-tablet na kompendyum na MUL.APIN ay nag-catalog sa mga konstelasyon sa mga daanan nina Enlil, Anu at Ea kasama ang kanilang mga petsa ng pagsikat at mga patakaran para sa pagdaragdag ng ikalabintatlong buwan. Ito ay nanatiling pamantayang teksto ng bituin sa loob ng maraming siglo.
Ang mga ulat ng mga iskolar sa hari
Sa ilalim nina Esarhaddon at Ashurbanipal, ang mga pangkat ng mga iskolar sa buong Assyria at Babylonia ay pinanood ang langit at sumulat sa palasyo. Daan-daan sa kanilang mga ulat at liham ang nakaligtas kabilang ang mga sipi mula sa serye, mga pagtatalo tungkol sa kung ano ang maituturing na tamang pagmamasid, at payo kung ano ang dapat gawin ng hari. Ito ay dibinasyon na makikita bilang isang nagtatrabahong propesyon.
Namburbi, ang ritwal ng pagpapakawala
Ang isang omen ay isang babala, hindi isang hatol. Ang namburbi ang pamamaraan para sa pagsagot nito. Ang salita ay nangangahulugang 'pag-aalis nito': isang ritwal na nakadirekta sa mga diyos na humihiling na palampasin ang isang hinulaang kasamaan sa taong banta nito. Ang pagkakaroon ng opisyal na kontra-hakbang ay ang pinakamalinaw na patunay na ang kapalaran ng Babylonian ay maaaring makipag-ayos.
Ang ritwal ng kahaliling hari
Nang ang eklipse ay binasa bilang kamatayan ng hari, maaaring magluklok ang korte ng kahalili upang sumalo sa omen habang ang tunay na hari ay nabuhay bilang isang magsasaka. Pagkatapos ng halos isandaang araw, ang kahalili ay pumunta sa kanyang kapalaran at ipinagpatuloy ng hari ang trono. Ang mga liham ng mga iskolar ni Esarhaddon ay nagpapakita na ang pamamaraan ay talagang isinasagawa.
Ang mga Astronomical Diary
Gabi-gabi sa loob ng anim na siglo, itinala ng mga eskriba ng Babylon ang buwan, mga planeta, lagay ng panahon, antas ng ilog, mga presyo ng kalakal at mga kapansin-pansing pangyayari. Ang mga Diary ang pinakamahabang patuloy na siyentipikong talaan na itinago. Ito rin ang hilaw na materyal kung saan itinayo ang matematikal na astronomiya ng Babylonian.
Ang pag-imbento ng zodiac
Bandang ika-limang siglo BCE, pinalitan ng mga astronomong Babylonian ang hindi pantay na konstelasyon sa kahabaan ng daanan ng buwan ng labindalawang pantay na tanda na tig-tatlumpung digri. Ito ay isang computational na aparato bago ito naging isang sistema ng simbolo. Ito ang pinakamatibay na iniluwas ng Mesopotamia: bawat horoscope na ginawa mula noon ay tumatakbo rito.
Ang mga unang horoscope
Ang pinakamatandang kilalang horoscope ay nagtatala ng mga posisyon ng mga planeta sa pagsilang ng isang bata noong Abril 410 BCE. May tatlumpung ganoong teksto ang nakaligtas na maikli at walang palamuti. Ang ilan ay nagdaragdag ng maikling hula. Kasama ng mga ito, ang nakatalaga sa langit ay nagbabago sa unang pagkakataon mula sa hari at estado tungo sa isang pribadong tao.
Zodiacal na medisina at ang micro-zodiac
Hinati ng mga iskolar sa Late Babylonian ang bawat tanda sa labindalawang bahagi. Inugnay din nila ang mga tanda sa mga templo, lungsod, bato, halaman at araw para sa paggamot. Ang mga tekstong ito sa kalendaryo ay nag-uugnay ng astrologo sa medisina at timing ng ritwal, at sila ang mga ninuno ng melothesia at mga halalan na kalaunan ay isinaayos ng Hellenistic na astrologo.
Mga Sistemang A at B
Ang huling tagumpay: ganap na aritmetikal na teorya na maagang kinalkula ang mga posisyon ng buwan at planeta, ang isa ay gumagana sa mga hakbang, ang isa pa ay sa zigzag na mga function. Ang mga ephemerides na kanilang ginawa ay kalaban ang sinaunang modernong katumpakan para sa buwan, at tahimik na hinigop ng Griyegong astronomiya ang kanilang mga parameter.
Ang mga eskriba na sumulat nito, ang mga iskolar na bumasa nito muli
Siyam na sinaunang tao na kilala mula sa kanilang sariling mga tableta at liham, at anim na modernong tao na nagturo sa mundo na basahin ang mga ito pagkatapos ng dalawang libong taon ng katahimikan.
Nabu-zuqup-kenu
Dalubhasang eskriba na gumugol ng mahabang karera sa pagkopya at pag-edit ng mga tableta ng Enuma Anu Enlil, nilagdaan at pinetsahan ang kanyang gawa. Hinawakan ng kanyang mga inapo ang posisyon bilang punong eskriba ng mga haring Assyrian sa loob ng dalawang henerasyon.
Issar-shumu-eresh
Punong eskriba nina Esarhaddon at Ashurbanipal at apo ni Nabu-zuqup-kenu. Mas marami sa kanyang mga astrolohikal na ulat sa palasyo ang nakaligtas kumpara sa sinumang iskolar.
Balasi
Iskolar at tagapagturo sa tagapagmanang prinsipe na si Ashurbanipal. Ang kanyang mga liham ay nagtatama sa mga pabayang pagmamasid, kinukumbinsi ang isang kinakabahang hari na huwag mag-overreact sa mga palatandaan, at nagpapakita kung gaano karaming paghuhusga ang kinakailangan ng sining ng omen.
Nabu-ahhe-eriba
Astrologo sa panloob na bilog ng mga iskolar ni Esarhaddon. Ang kanyang mga ulat tungkol sa mga eklipse at Venus ay nagtimbang sa serye laban sa kung ano ang talagang ipinakita ng langit nang gabing iyon.
Akkullanu
Pari ng templo ng Ashur na nagsilbi rin bilang isang celestial observer. Siya ay nagpadala ng mga ulat sa palasyo na lumilipat sa pagitan ng negosyo ng templo at pag-uugali ng Mars.
Bel-ushezib
Iskolar na Babylonian na sumuporta kay Esarhaddon bago ang kanyang pag-akyat at sumulat sa kanya pagkatapos. Siya ay sumipi ng mga omen tungkol sa diskarte sa kampanya at prangkang nagreklamo nang hindi nagantimpalaan ang kanyang katapatan.
Nabu-rimannu
Ang eskriba na pinangalanan sa mga colophon ng mga mathematical text at naaalala ng mga Griyegong manunulat bilang Naburianos. Ang tradisyon kalaunan ay nagbibigay-kredito sa kanya sa System A, ang step-function na teorya ng buwan.
Kidinnu
Ang pinakasikat na pangalan sa astronomiyang Babylonian na kilala sa mga Griyego bilang Kidenas. Iniuugnay siya ng tradisyon sa System B at sa napakatumpak nitong halaga para sa haba ng lunar na buwan.
Berossus
Pari ni Marduk na sumulat ng kasaysayan ng Babylonia sa wikang Griyego para sa haring Seleucid. Ang klasikal na tradisyon ay nagbibigay-kredito sa kanya sa pagtatag ng isang paaralan ng astrologo sa isla ng Kos. Sinasagisag niya ang paglipat mula cuneiform patungong Griyego.
Joseph Epping at Johann Strassmaier
Ang pares ng Jesuit na bumasag sa katahimikan. Kinuha mismo ni Strassmaier ang libu-libong tableta sa London. Si Epping, isang mathematician, ay nakaisip mula sa kanyang mga kopya kung paano gumana ang teorya ng buwan ng Babylonian, at inilathala ang unang decipherment noong 1889.
Franz Xaver Kugler
Jesuit na chemist na naging Assyriologist. Ang kanyang mga volume tungkol sa lore ng Babylonian na bituin ay muling nagtayo ng teorya ng planeta. Ang kanyang trabaho sa Venus Tablet ay nakaangkla sa debate tungkol sa kronolohiya.
Otto Neugebauer
Historian ng eksaktong agham na ang Astronomical Cuneiform Texts noong 1955 ay nag-edit ng mga ephemerides at nagtatag kung paano kinokompyut ang Mga Sistemang A at B. Ito ay naglagay sa Babylon sa ulo ng kasaysayan ng astronomiya.
Abraham Sachs
Assyriologist na nag-ayos ng mga astronomical na tableta ng Late Babylonian sa klasipikasyon na ginagamit pa rin hanggang ngayon. Tinukoy niya ang mga Diary bilang isang genre at sinimulan ang edisyon na naging dahilan upang mabasa ang mga ito.
Hermann Hunger
Tinapos ang multi-volume na edisyon ng mga Astronomical Diary pagkatapos ng kamatayan ni Sachs at in-edit ang mga astrolohikal na ulat ng mga iskolar ng Assyrian na naglagay sa parehong kalahati ng tradisyon sa pag-print.
Francesca Rochberg
In-edit ang mga tableta ng eklipse ng Enuma Anu Enlil at ang mga nakaligtas na horoscope ng Babylonian. Sa aklat na The Heavens Writing, ginawa niyang malinaw na dapat seryosohin ang cuneiform celestial science bilang agham.
Ano ang Babylonian omen na astrologo
Ang astrologong Babylonian ay ang pinakamatandang organisadong sistema ng pagbabasa ng langit. Ito ang ninuno ng bawat sumunod na sistema sa Kanluran at sa India. Hindi ito isang sikolohiya. Sa halos buong kasaysayan nito, hindi rin ito tungkol sa mga indibidwal. Isa itong agham ng estado. Ang langit ay isang ibabaw kung saan sumulat ng mga babala ang mga diyos, at binabasa ng mga sinanay na eskriba ang mga babalang iyon para sa hari, na ang pagkatao ay kumakatawan sa lupain. Ang sining ay tumakbo sa isang simpleng pormang gramatikal, 'Kung makikita ang X, mangyayari ang Y,' na inuulit nang libu-libong beses sa bawat uri ng celestial na kaganapan. Mula sa archive na iyon sa loob ng humigit-kumulang labinlimang siglo ay nagmula ang zodiac, ang pitong araw na ritmo ng pag-iingat ng talaan ng kalangitan, ang mga unang horoscope at ang unang matematikal na astronomiya.
Isang palatandaan, hindi isang hatol
Ang pinakamahalagang bagay na dapat maunawaan tungkol sa isang omen ng Babylonian ay na ito ay may kondisyon. Ang isang eklipse na nagbabala sa pagkamatay ng isang hari ay isang mensahe. Ang mga mensahe ay maaaring masagot. Ang sagot ay maaaring isang namburbi, ang 'pag-aalis' na ritwal na humihiling sa mga diyos na palampasin ang pinangangambahang kasamaan. Sa pinakamalalang kaso, ginagamit ang buong kagamitan ng kahaliling hari. Minsan, ganito ito inilalarawan ng mga Assyriologist: inilarawan ng omen ang intensyon ng diyos kaysa sa nakatakdang hinaharap. Ang buong punto ng pagmamasid sa langit ay upang mahuli ang intensyon nang sapat na maaga upang makipag-ayos. Ang nakagawian ng modernong astrologo na basahin ang isang chart bilang pagkahilig kaysa sa kapahamakan ay may napakatandang pinagmulan.
Ang dakilang serye
Ang pangunahing sangguniang gawa ay ang Enuma Anu Enlil na nangangahulugang 'Nang sina Anu at Enlil,' at ipinangalan sa mga panimulang salita nito. Tinipon ito sa karaniwang anyo noong humigit-kumulang 1000 BCE mula sa materyal na umaabot sa Old Babylonian period. Pinuno nito ang halos pitumpung tableta na may pitong libong omen at isinaayos ayon sa katawang nagbigay ng palatandaan: ang buwan at mga eklipse nito ang una, pagkatapos ay ang araw, ang panahon, ang mga planeta at mga nakapirming bituin. Nagtago ng mga kopya ang mga aklatan sa Nineveh, Babylon, Uruk at iba pa. Gumawa ng mga komento at sipi ang mga eskriba. Ang isang iskolar na sumipi ng 'nasusulat ito sa serye' ay gumagawa ng parehong kilos na ginagawa ng isang abogado sa pagsipi ng isang batas. Ang Tableta 63, ang Venus Tablet of Ammisaduqa, ay nagpapanatili ng dalawampu't isang taon ng mga pagmamasid sa Venus mula sa ikalabimpitong siglo BCE at ito ang pinakamatandang kapansin-pansing planetary record na umiiral.
Ang sangguniang langit
Sa likod ng mga omen ay nakatayo ang mga listahan ng bituin. Ang 'mga astrolabe' ay nagtalaga ng tatlong bituin sa bawat isa sa labindalawang buwan. Ang MUL.APIN, isang dalawang-tablet na kompendyum na ang pinakalumang kopya ay nagmula sa 686 BCE ngunit mas luma ang mga nilalaman, ay nag-catalog ng mga konstelasyon sa tatlong daanan nina Enlil, Anu at Ea. Nagbigay ito ng mga petsa ng pagsikat nila, sinubaybayan ang daanan ng buwan sa labing-walong konstelasyon, at nagtakda ng mga panuntunan kung kailan magdadagdag ng ikalabintatlong buwan upang panatilihing tapat ang kalendaryo. Ito ang mga konstelasyon kung saan huhugutin ang zodiac kalaunan. Marami sa mga pigura nito gaya ng Bull, Lion, Scorpion at Fish, ay nasa ecliptic pa rin ngayon.
Ang mga iskolar at ang hari
Para sa ikapitong siglo BCE, ang tradisyon ay hindi na anonymous. Ang mga archive ng estado ng Nineveh ay nagpapanatili ng daan-daang ulat at liham mula sa mga iskolar na naglingkod kina Esarhaddon at Ashurbanipal. Kasama rito ang mga sipi mula sa serye na inilapat sa kalangitan kagabi, mga pagtatalo sa pagitan ng mga kasamahan tungkol sa kung mabibilang ba ang isang halo, payo na ipagpaliban ang isang paglalakbay, at katiyakan na ang isang nakakatakot na palatandaan ay para sa karibal na lupain. Ang mga iskolar ay nagtrabaho sa mga disiplina, ang tupsharru na humawak sa mga celestial na palatandaan kasama ang mga exorcist, manggagamot at manghuhula. Tinimbang ng hari ang kanilang mga pagbabasa tulad ng pagtimbang ng sinumang pinuno sa payo ng dalubhasa. Ang kanilang mga sulat ay ang pinakadetalyadong larawang iniaalok ng sinaunang panahon tungkol sa dibinasyon bilang isang propesyon.
Ang kahaliling hari
Nang ang mga palatandaan ay naging laban sa hari mismo, ang korte ay nagkaroon ng pamamaraan bilang huling opsyon. Isang kahalili ang iniluklok, binihisan sa royal insignia at tinrato bilang hari. Samantala, ang tunay na hari ay pinalipas ang mapanganib na panahon sa pamamagitan ng paghihiwalay sa sarili at tinukoy lamang bilang 'ang magsasaka' sa mga liham. Nang husgahan na ang panganib ay nakalipas na pagkatapos ng halos isang daang araw, ang kahalili ay pumunta sa kanyang kamatayan at dinala ang omen kasama niya. Ipinapakita sa mga liham ng paghahari ni Esarhaddon ang ritwal na isinagawa nang hindi bababa sa dalawang beses, pinamahalaan nang may kumpletong kaseryosohan ng parehong mga iskolar na sumulat ng mga ulat sa eklipse.
Anim na siglo ng mga gabi
Mula sa kalagitnaan ng ikawalong siglo BCE, at patuloy mula 652 BCE hanggang 61 BCE sa nakaligtas na rekord, itinago ng mga eskriba ng Babylon ang Astronomical Diaries. Ito ay mga standardized na gabi-gabing log ng mga pagdaan ng buwan, posisyon ng mga planeta, eklipse, panahon, lebel ng Euphrates, presyo sa merkado ng anim na kalakal, at mga pangyayari mula sa kamatayan ni Alexander hanggang sa mga lokal na sunog. Walang ibang makakatulad sa matagalang programa ng pagmamasid sa ganitong saklaw sa sinaunang mundo. Ang Diaries ay nagpakain sa sining ng omen. Naging posible rin ang mga bagong bagay dahil sa sapat na haba ng naitalang pagmamasid na nagpapahintulot na mahanap ang mga panahong nakatago sa datos.
Ang zodiac at ang mga unang horoscope
Sa paligid ng ikalimang siglo BCE, pinalitan ng mga Babylonian ang labing-walong hindi pantay na konstelasyon ng buwan ng labindalawang pantay na tanda ng tatlumpung digri. Pinangalanan ang mga ito mula sa labindalawang lumang pigura. Ang zodiac ay isinilang bilang isang coordinate system na isang paraan upang magtakda ng posisyon sa numero bago naging isang simbolikong alpabeto. Halos kaagad, ang kalangitan ay nakakuha ng bagong pinagtutuunan ng pansin. Ang pinakamatandang kilalang horoscope ay nagtatala ng mga posisyon ng mga planeta para sa isang bata na isinilang noong 29 Abril 410 BCE. Mga tatlumpung ganoong teksto ang nakaligtas mula sa Babylon at Uruk. Ang mga ito ay maiikling dokumento, isang petsa, isang listahan ng mga posisyon at minsan ay isang linya ng hula. Minarkahan nila ang sandaling ang astrologo ay nagbago mula sa kapalaran ng estado tungo sa kapalaran ng isang tao.
Ang matematikal na pagbabago
Ang mga huling siglo ng cuneiform ay gumawa sa pinakakahanga-hangang gawa ng tradisyon: ganap na arithmetical planetary at teorya ng buwan. Nagkompyut ang System A gamit ang mga step function habang ang System B ay gumamit ng zigzag function. Pareho silang bumuo ng mga ephemerides, mga talahanayan ng kinompyut na posisyon at posibilidad ng eklipse na walang anumang geometry ng mga bilog. Ang haba ng buwan sa likod ng System B ay tumpak sa loob ng isang bahagi ng isang segundo kumpara sa modernong halaga. Pinangalanan ng mga colophon ang mga pamilyang eskriba ng Babylon at Uruk na nagmay-ari ng mga tekstong ito. Naalala ng tradisyong Griyego ang dalawang pangalan higit sa lahat, sina Naburianos at Kidenas na kilala natin bilang Nabu-rimannu at Kidinnu. Nang mangailangan si Hipparchus ng mga panahon ng eklipse, ginamit niya ang mga nagmula sa Babylonian.
Kung ano ang ipinamana ng Babylon
Ang Hellenistic na astrologo na binuo sa Egypt sa mga huling siglo BCE ay hindi maiisip kung wala ang pamana ng Babylonian. Kasama rito ang zodiac, exaltation, mga panahon ng planeta, at ang ideya ng paggawa ng tsart para sa kapanganakan. Sa pangkalahatan ay alam ito ng klasikal na mundo kaya't ang 'Chaldean' ang naging salitang Griyego at Romano para sa astrologo. Si Berossus, isang pari ng Marduk na nagsusulat sa Griyego noong 290 BCE, ay sumisimbolo sa paglilipat. Ipinakita sa tradisyon kalaunan na nagtuturo siya ng astrologo sa isla ng Kos. Natanggap din ng India ang tradisyon ng omen ng Mesopotamian, kung saan nakilala nito at isinama sa Griyegong horoscopy na dumating kalaunan. Ang hindi nakaligtas ay ang mismong gawain. Ang huling cuneiform astronomical na teksto na may petsa ay isinulat noong 75 CE. Sa loob ng isa o dalawang henerasyon, ang tradisyon na tumakbo nang higit sa labinlimang daang taon ay nagtapos na lang kasama ang script na nagdala nito.
Muling pagbabasa nito
Lahat ng nasa itaas ay hindi nabasa sa loob ng labingwalong siglo. Nagsimula ang pagbawi noong 1880s, nang kinopya ng Jesuit na si Johann Strassmaier ang libu-libong tableta sa British Museum at naisip ng kanyang kasamahang si Joseph Epping mula sa mga kopya kung paano gumana ang mga lunar table. Muling binuo ni Franz Xaver Kugler ang planetary theory, inilagay ng Astronomical Cuneiform Texts ni Otto Neugebauer ang matematika sa modernong pamantayan noong 1955, tinukoy at iniuri ni Abraham Sachs ang mga Diary, at kinumpleto ni Hermann Hunger ang kanilang edisyon at inilathala ang mga ulat ng mga iskolar. In-edit ni Francesca Rochberg ang mga omen sa eklipse at ang mga horoscope. Ipinagtanggol niya ang argumento na ituring ang buong gawain bilang simula ng eksaktong agham. Dahil sa kanila, maaaring sundan ng isang mambabasa ngayon ang pangangatwiran ng isang iskolar na Babylonian nang linya-por-linya. Ito ay isang pambihirang prebilehiyo na hindi inasahan ng tradisyon.
Paano basahin ang seksyong ito
Gamitin ang mga card sa itaas bilang mapa ng isang mahabang argumento sa pagitan ng pagmamasid at kahulugan. Ang serye ng omen at ang mga ritwal ay sumasagot sa isa't isa. Ang mga Diary ay nagpapakain sa matematika. Ang zodiac at ang mga horoscope ay nagdadala sa buong apparatus patungo sa indibidwal na chart na minana ng bawat sumunod na tradisyon sa site na ito. Ang astrologong Babylonian, mga teksto nito at kasaysayan nito ay magagamit sa buong limampu't dalawang wika ng Tarot Academy ecosystem.
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.