TL (Tagalog)
ᚦ
Þorn
isang tinik
Isang depensa na nakakasugat sa sinumang humahawak nito
- Sound
- þ /θ/, /ð/
- Posisyon
- 3
- Group
- ætt ni Freyr
- Descended from
- Elder Futhark Thurisaz (*þurisaz, isang higante)
- Unicode
- U+16A6
- Panahon
- Kapag nadikit
- Oo / Hindi
- Oo, at magpapadugo ito
Patayo
- isang tinik
- depensa
- isang matalim na hadlang
- nakakasama kapag nadikit
- isang halamang bakod
- kinakailangang talim
- tunggalian
- ang hindi dapat hawakan
In the rune poems
Ðorn byþ ðearle scearp; ðegna gehwylcum anfeng ys yfyl, ungemetum reþe manna gehwelcum, ðe him mid resteð.
Napakatalim ng tinik. Para sa bawat thane, ang paghawak dito ay masama; ito ay napakabagsik sa sinumang tao na namamahinga sa gitna nila.
Across the scripts
ᚦ
Thurisaz
Ang ninuno, na-reconstruct bilang *þurisaz, isang higante. Ito ang nag-iisang rune na pinagkakasunduan ng lahat ng tatlong tradisyon ng tula na mapanganib.
ᚦ
Þurs
Pinanatili ng Scandinavia ang halimaw, at ito lamang ang rune sa hanay ng Norse na may pinatunayang pinangalanang paggamit sa isang sumpa, sa Skírnismál.
ᚦ
Þorn
Anglo-Saxon Futhorc
Pinalitan ng England ang higante ng halaman, na nagpapahintulot sa isang depensibong pagbasa na hindi kailanman inaalok ng tradisyon ng Norse.
Naging halaman ang higante
Tinatawag na higante ang rune na ito ng lahat ng iba pang tradisyon. Tinatawag itong tinik sa Old English.
Pinanatili ng dalawang tulang Norse ang þurs, na isa sa mga jötnar, at kapwa mapusok tungkol dito: tagapagpahirap sa kababaihan, nakatira sa bangin, asawa ng isang higanteng babae. Þurisaz ang na-reconstruct na pangalan sa Proto-Germanic, na nangangahulugang higante, at halos walang duda tungkol dito.
Isang tinik sa palumpong ang ðorn sa Old English. Pinagtatalunan at hindi pa nareresolba kung tunay ba itong parallel na tradisyon o pagpapalambot lang noong panahon ng Kristiyanismo, kung saan ginawang bahagi ng halamang bakod ang paganong halimaw. Hindi naman tunog pinalambot ang tula — yfyl o masama ang paghawak dito, at ungemetum reþe o napakabagsik nito — ngunit hindi na isang tao ang inilalarawan dito.
Ang naibibigay ng pagpapalit na ito ay isang pagbasa na hindi kayang ibigay ng tradisyong Norse. Aatakihin ka ng higante. Nakakasakit lang ang tinik kapag inabot. Iyon ang pagkakaiba ng banta at depensa, at iyon din ang dahilan kung bakit protektibo ang turing sa letrang ito sa modernong kasanayan sa rune (na sumusunod sa tulang Ingles), habang turing naman ng Scandinavia dito ay purong mapusok.
Pamamahinga sa gitna nito
Madaling laktawan ang ikatlong sugnay ng saknong at ito ang pinakaspesipikong bahagi nito.
Ungemetum reþe manna gehwelcum, ðe him mid resteð — napakabagsik sa sinumang lalaking namamahinga sa gitna nila.
Tungkol sa paghawak sa tinik ang unang dalawang sugnay, isang sinadyang kilos. Tungkol naman sa paghiga sa masukal na halamanan ang ikatlo, na ganap na ibang sitwasyon: hindi isang matalim na pagdikit kundi tuloy-tuloy, hindi maiiwasan, at banayad na pinsala mula sa bawat direksyon, na natatamo dahil doon ka na nahiga.
Mas kapaki-pakinabang na imahe ito para sa isang pagbasa kaysa sa iisang tusok, at ito ang bahagi ng saknong na iniiwan ng karamihan sa mga libro tungkol sa rune. Hindi lang ang humihiwa sa iyo kapag hinawakan mo ito ang Þorn. Ito rin ang lugar kung saan mo piniling matulog.
Letrang mas tumagal kaysa sa alpabeto
Walang letra ang Latin para sa mga tunog sa thin at this. Nang magsimulang isulat ang Old English sa alpabetong Latin, nilutas ito ng mga eskriba sa pamamagitan ng pagpapanatili sa rune na ito.
Nanatili ang Þ sa pagsusulat sa Ingles nang humigit-kumulang anim na raang taon, kasama ang kaugnay nitong eth (ð), na isang binagong d sa halip na isang rune. Parehong lumalabas ang mga ito sa buong rekord ng mga manuskrito. Ginagamit pa rin pareho sa Icelandic hanggang ngayon at ito na lang ang kaisa-isang buhay na wikang gumagawa nito.
Nagmula ang pagtatapos nito sa tipograpiya sa halip na sa wika. Dumating ang paglilimbag sa England na may mga tipo na ginawa sa kontinente, kung saan walang umiiral na thorn. Pinalitan ng mga tagapaglimbag ang pinakamalapit na hugis na available, na sa ilang istilong blackletter ay y.
Ang pagpapalit na iyon ang kabuuang pinagmulan ng Ye Olde. Ang y sa mga pekeng lumang karatula ng tindahan ay ang thorn ng tagapaglimbag, palaging the ang salita, at hindi kailanman binigkas na ye. Isa ito sa mga iilang kaso kung saan permanenteng binago ng isang partikular na teknolohiya ang hitsura ng isang wika, at pagkatapos ay maling nabasa bilang isang istilo.
Sa pagbasa
Pwersa ang Þorn na may matulis na dulo, binabasa sa pamamagitan ng England bilang protektibo kaysa mapusok.
Kapag nakatayo ito nang tuwid, nagmamarka ito ng hangganan na gumagana: isang nakatayong depensa, isang hadlang na lumalabas na nagtataboy sa isang bagay, isang paghaharap na nagpapalinaw sa anumang hindi magawa ng iba. Pinapanatili ng tinik na nasa labas ng halamang bakod ang mga bagay.
Nasa saknong ang kapalit at hindi ito mawawala. Þorn ang rune para sa argumento na tama lang na pinasukan mo at pagbabayaran mo pa rin. Madalas magulat ang mga mambabasa na itinuturing itong diretsahang mabuti.
At nagbibigay ng pangalawang paggamit ang sugnay ng pamamahinga na sulit abangan: isang sitwasyon na nakasanayan na ng nagtatanong na nagdudulot ng tuloy-tuloy at maliit na pinsala na hindi na nila napapansin.
Walang mahahanap na depensibong kahulugan ang sinumang magbabasa gamit ang tradisyong Norse. Parehong lehitimo ang mga ito; hindi sila parehong rune.
Questions to sit with
- Nakaturo ba sa isang banta o sa iyo ang matalim na bagay dito?
- Gumawa ka ba ng higaan sa isang lugar na unti-unting humihiwa sa iyo araw-araw?
- Ano ang pinoprotektahan mo sa pamamagitan ng pananatili sa loob ng halamang bakod?
Mga madalas itanong
Pinakabagong Post
Tuklasin ang sinaunang karunungan ng mga tarot card at buksan ang mga misteryo ng iyong espirituwal na paglalakbay. Ang aming blog ang iyong daan tungo sa pag-unawa sa mayamang simbolismo, kahulugan, at praktikal na gamit ng pagbasa ng tarot.
