திபெத்திய ஜோதிடம்

திபெத்திய ஜோதிடம் என்றால் என்ன (What Tibetan astrology is)

திபெத்தியர்கள் இந்தக் கலையை 'சி' (tsi) அல்லது 'சி-ரிக்' (tsi-rig - கணிப்பீட்டு அறிவியல்) என்று அழைக்கிறார்கள். இது வானத்தில் உள்ள நட்சத்திரங்களை மட்டும் கவனிப்பது அல்ல; ஒரு தனிநபரின் கர்மாவையும் (karma) காலத்தின் சுழற்சியையும் கணக்கிடுவது. மேற்குலக மற்றும் இந்திய ஜோதிடம் ஒரு தனிநபரின் பிறப்பு ஜாதகத்தை மட்டும் மையமாகக் கொண்டிருக்கும்போது, திபெத்திய முறை ஒரு தனிநபரை முழு பிரபஞ்சத்தின் பரந்த பௌத்த வரைபடத்திற்குள் (Buddhist map) நிறுத்துகிறது. இங்கு ஜோதிடம், மருத்துவம், மற்றும் ஆன்மீகம் ஆகிய மூன்றும் ஒன்றோடொன்று பிரிக்க முடியாதவாறு பிணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்தப் பாரம்பரியம் ஒரு ஒருங்கிணைப்பு (synthesis) என்பதை அது வெளிப்படையாகவே கூறுகிறது. பண்டைய நூல்கள் இதைப் பல வழிகளிலிருந்து வந்த நதிகளின் சங்கமம் என்று அழைக்கின்றன. இது இரண்டு பெரும் அண்டை நாடுகளின் பாரம்பரியங்களை உள்வாங்கி, திபெத்தின் உயரமான இமயமலை நிலப்பரப்புக்கும் அதன் தனித்துவமான பௌத்த கலாச்சாரத்திற்கும் ஏற்ப அவற்றை முழுமையாக மாற்றியமைத்தது.

மூன்று மூலங்கள் (Three sources)

போன் (Bon). பௌத்தம் திபெத்தை அடைவதற்கு முன்பு, அதன் மக்கள் 'போன்' என்ற ஆன்மீகப் பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றினர். இதில் மலைகள், ஏரிகள் மற்றும் வானம் ஆகியவை ஆவிகளால் நிரம்பியிருந்தன. லா (La - ஆன்மா) மற்றும் லுங்டா (Lungta - காற்று குதிரை) போன்ற கருத்துக்களையும், இயற்கை சக்திகளைக் கட்டுப்படுத்தும் சடங்குகளையும் திபெத்திய ஜோதிடம் இந்த போன் மரபிலிருந்தே எடுத்துக்கொண்டது.

சீனா. கிபி 7ஆம் நூற்றாண்டில் திபெத்திய மன்னன் சொங்ட்சென் காம்போவை (Songtsen Gampo) மணந்த சீன இளவரசி வென்செங் (Wencheng), தன்னுடனே ஜோதிட மற்றும் மருத்துவ நூல்களைத் திபெத்திற்கு கொண்டு வந்ததாகப் பாரம்பரியம் கூறுகிறது. சீனாவிலிருந்து திபெத் ஐந்து மூலகங்கள் (Five elements), 12 விலங்குகள், மற்றும் எட்டு ட்ரைகிராம்களை (Parkha - Eight trigrams) எடுத்துக்கொண்டது. இது 'கருப்பு ஜோதிடம்' (Nag-tsi) என்று அழைக்கப்படுகிறது (பண்டைய சீனர்கள் கருப்பு ஆடைகளை அணிந்ததால் இது இவ்வாறு அழைக்கப்பட்டது).

இந்தியா. 11ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவிலிருந்து 'காலச்சக்கர தந்திரம்' (Kalachakra Tantra - காலத்தின் சக்கரம்) திபெத்திற்கு வந்தபோது இரண்டாவது பெரிய அலை உருவானது. இது சமஸ்கிருத வானியல் மற்றும் கணித முறைகளைத் திபெத்திற்கு அறிமுகப்படுத்தியது. இதுவே திபெத்திய நாட்காட்டியின் அடிப்படையாக அமைந்தது. இது இந்தியர்கள் வெள்ளை ஆடை அணிந்ததால் 'வெள்ளை ஜோதிடம்' (Kar-tsi) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மடாலயத்திலிருந்து அரசுக்கு (From monastery to state)

அடுத்த பல நூற்றாண்டுகளில் திபெத்திய அறிஞர்கள் இந்த மூலாதாரங்களை ஒரு ஒருங்கிணைந்த அமைப்பாக மாற்றினர். 14ஆம் நூற்றாண்டில், மூன்றாம் கர்மபாவான ரங்ஜுங் டோர்ஜே (Rangjung Dorje) மற்றும் பல்துறை அறிஞரான புடோன் ரின்சென் ட்ருப் (Butön Rinchen Drub) ஆகியோர் தற்போதைய திபெத்திய நாட்காட்டி மற்றும் ஜோதிடத்தின் விதிகளை உருவாக்கினர். 15ஆம் நூற்றாண்டில், புக்பா (Phugpa) மற்றும் சுர்பு (Tsurphu) பள்ளிகள் என்ற இரண்டு மாபெரும் கணக்கீட்டு மரபுகள் தோன்றின.

17ஆம் நூற்றாண்டில், ஐந்தாம் தலாய் லாமாவின் பிரதிநிதியான தேசி சங்யே கியாட்சோ (Desi Sangye Gyatso, 1653–1705), 'மென்-சீ-காங்' (Men-Tsee-Khang) என்ற மாபெரும் மருத்துவ மற்றும் ஜோதிடக் கல்லூரியை நிறுவினார். அவரே 'வெள்ளை வைடூரியம்' (White Beryl) என்ற ஜோதிட நூலையும், 'நீல வைடூரியம்' (Blue Beryl) என்ற மருத்துவ நூலையும் எழுதினார். இதன் மூலம் இந்த இரண்டு கலைகளும் திபெத்திய அரசாங்கத்தால் முறையாக நிர்வகிக்கப்படும் நிறுவனங்களாக மாறின.

கார்-சி மற்றும் காலச்சக்கரம் (Kar-tsi and the Wheel of Time)

காலச்சக்கர தந்திரம் 'நேரத்தை' மூன்று நிலைகளில் கற்பிக்கிறது. வெளிப்புறக் காலச்சக்கரம் என்பது பிரபஞ்சம், கிரகங்கள் மற்றும் நாட்காட்டி. உட்புறக் காலச்சக்கரம் என்பது மனித உடலுக்குள் பாயும் ஆற்றல் சுழற்சிகள் (சக்கரங்கள் மற்றும் நாடிகள்). மாற்று காலச்சக்கரம் என்பது இந்த இருமை நிலைகளைக் கடந்து ஞானத்தை (enlightenment) அடையும் யோகப் பயிற்சிகள். இந்த அமைப்பில் வெளிப்புறமும் உட்புறமும் ஒரே விதிகள் மற்றும் சுழற்சிகளால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன.

வெள்ளை ஜோதிடம் (White Astrology) இந்திய பஞ்சாங்கத்தின் ஐந்து கூறுகளைக் (வாரத்தின் நாள், திதி, நட்சத்திரம், யோகம், கரணம்) கணக்கிடுகிறது. இது கிரகணங்களைக் கணிப்பதற்கும், சந்திரனின் நிலைகளைத் தீர்மானிப்பதற்கும், சுப மற்றும் அசுப நாட்களைக் குறிப்பதற்கும் கணிதத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. இதன் முதல் 60-ஆண்டுச் சுழற்சி (Rabjung) கிபி 1027-ல் தொடங்கியது.

நாட்காட்டி (The calendar)

திபெத்திய நாட்காட்டி சந்திர-சூரிய (lunisolar) அடிப்படையிலானது. இதன் மாதங்கள் சந்திரனின் நிலைகளைப் பின்பற்றுகின்றன, ஆனால் அதன் ஆண்டுகள் சூரிய சுழற்சியைப் பின்பற்றுகின்றன. இதைச் சமன் செய்ய ஒவ்வொரு சில ஆண்டுகளுக்கும் ஒரு 'இடைச்செருகல்' (intercalation) மாதம் சேர்க்கப்படுகிறது.

இந்த நாளின் கணக்கீடு இன்னும் கடினமானது. ஒரு சந்திர நாள் (Tithi - tshe-zhag) என்பது சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் இடையிலான தூரமாகும், இது எப்போது வேண்டுமானாலும் தொடங்கி முடிவடையலாம். ஆனால் ஒரு சூரிய நாள் (nyin-zhag) என்பது ஒரு நள்ளிரவிலிருந்து அடுத்த நள்ளிரவு வரை உள்ள நேரமாகும். இவை இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று பொருந்தாததால், சில சந்திர நாட்கள் ஒரே சூரிய நாளுக்குள் முடிந்துவிடலாம் (அதனால் அந்தத் தேதி நாட்காட்டியில் தவிர்க்கப்படும் - Omitted date). சில சந்திர நாட்கள் இரண்டு சூரிய நாட்களுக்கு நீடிக்கலாம் (அதனால் அந்தத் தேதி நாட்காட்டியில் இரண்டு முறை வரும் - Repeated date).

புக்பா மற்றும் சுர்பு பள்ளிகள் இந்த இடைச்செருகல் மற்றும் விடுபட்ட தேதிகளைக் கணக்கிடுவதில் சற்று வேறுபட்ட கணித முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. இதனால் சில நேரங்களில், இருபிரிவினரும் வெவ்வேறு தேதிகளில் 'லோசார்' (Losar - திபெத்தியப் புத்தாண்டு) மற்றும் பிற பௌத்த பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுகின்றனர்.

நாக்-சி மற்றும் ஐந்து மூலகங்கள் (Nag-tsi and the five elements)

வெள்ளை ஜோதிடம் ஒரு செயல் எப்போது நடக்க வேண்டும் என்று கூறும்போது, கருப்பு ஜோதிடம் அந்தச் செயலில் என்ன தன்மை (Nature) இருக்கும் என்று கூறுகிறது. இது சீன ஜோதிடத்திலிருந்து பிறந்த 'ஜுங்-சி' (Jung-tsi - மூலக ஜோதிடம்) ஆகும். இது மரம், நெருப்பு, நிலம், உலோகம் (இரும்பு) மற்றும் நீர் ஆகிய ஐந்து மூலகங்களைப் பயன்படுத்துகிறது. இவை நிலையான பொருட்கள் அல்ல, அவை ஆற்றல்களின் செயல்கள்.

இந்த மூலகங்களின் உறவுகளை இரண்டு சுழற்சிகள் ஆளுகின்றன. தாய்-மகன் சுழற்சியில் (mother-son), ஒன்று மற்றொன்றை உருவாக்குகிறது: நீர் மரத்தை உருவாக்குகிறது, மரம் நெருப்பை, நெருப்பு நிலத்தை, நிலம் உலோகத்தை, உலோகம் நீரை. நண்பன்-எதிரி சுழற்சியில் (friend-enemy), ஒன்று மற்றொன்றை அழிக்கிறது: நீர் நெருப்பை அணைக்கிறது, நெருப்பு உலோகத்தை உருக்குகிறது, உலோகம் மரத்தை வெட்டுகிறது, மரம் நிலத்தைப் பிளக்கிறது, நிலம் நீரைத் தடுக்கிறது.

இந்த அமைப்பின் புராணக் கதையானது, மஞ்ச்ஸ்ரீ (Manjushri - ஞானத்தின் போதிசத்துவர்) ஒரு மாபெரும் தங்க ஆமையின் மூலம் பிரபஞ்சத்தின் ஜோதிட வரைபடத்தை உருவாக்கியதாகக் கூறுகிறது. இந்த வரைபடமே 'சிபா கோர்லோ' (Sipa Khorlo) எனப்படுகிறது. இதில் மையத்தில் ஒன்பது எண்கள் (மேவா), அதைச் சுற்றி எட்டு திசைகள் (பர்கா), அதற்கும் வெளியே 12 விலங்குகள் அமைந்திருக்கும். இது இன்றும் திபெத்திய வீடுகளில் தீய ஆவிகளை விரட்டும் தாயத்தாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

விலங்குகளும் அறுபது ஆண்டுகளும் (The animals and the sixty years)

எலி, காளை, புலி, முயல், டிராகன், பாம்பு, குதிரை, செம்மறியாடு, குரங்கு, பறவை (சேவல்), நாய் மற்றும் பன்றி ஆகிய 12 விலங்குகள் திபெத்திய ஜோதிடத்தின் முக்கியப் பகுதியாகும். இவை ஐந்து மூலகங்களோடு இணைந்து 60-ஆண்டுச் சுழற்சியை (உதா: மர-எலி, நெருப்பு-காளை) உருவாக்குகின்றன.

திபெத்திய வார நாட்கள் இந்திய முறையைப் போலவே கிரகங்களால் ஆளப்படுகின்றன: ஞாயிறு (சூரியன்), திங்கள் (சந்திரன்), செவ்வாய் (செவ்வாய் கிரகம்) மற்றும் பல. ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு மூலகம் உண்டு, இது பலன் கூறப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஒன்பது மேவா (The nine Mewa)

மேவா (Mewa) என்றால் 'மச்சம்' அல்லது 'அடையாளம்' என்று அர்த்தம். இது சீன 'மேஜிக் ஸ்கொயர்' (Luoshu) அமைப்பிலிருந்து வந்த ஒன்பது எண்கள் மற்றும் வண்ணங்களைக் குறிக்கிறது. இது முந்தைய கர்மாவையும், இந்த ஜென்மத்தின் சிறப்பியல்புகளையும் குறிக்கும்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆளும் மேவா ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் குறைகிறது (உதா: 2026-ல் மேவா 1, 2027-ல் மேவா 9). ஒரு நபரின் பிறப்பு மேவாவைக் கொண்டு அவரது குணாதிசயங்களையும், எந்த நோய்கள் வர வாய்ப்புள்ளது என்பதையும் அறியலாம். இறப்பிற்குப் பிறகும் இறந்தவரின் மேவாவைக் கொண்டு அவரது அடுத்த பிறவி எங்கு நிகழும், உடலை எந்தத் திசையில், எந்த மூலகத்தின் மூலம் (நெருப்பு, நீர் அல்லது காற்று) தகனம் செய்ய வேண்டும் என்பதை ஜோதிடர்கள் தீர்மானிப்பார்கள்.

எட்டு பர்கா (The eight Parkha)

பர்கா (Parkha) என்பது I Ching-லிருந்து வந்த எட்டு ட்ரைகிராம்களைக் (Trigrams) குறிக்கிறது: Li, Khon, Dwa, Khen, Kham, Gin, Zin, Zon. திபெத்திய அமைப்பில் இந்த பர்காக்கள் நிலையானவை அல்ல; அவை ஒவ்வொரு ஆண்டும் இடமாறுகின்றன. (ஆண்கள் ஒரு திசையிலும், பெண்கள் எதிர் திசையிலும் சுற்றுவார்கள்).

பர்கா அமைப்பிலிருந்து மனிதனுக்கு நான்கு நல்ல மற்றும் நான்கு தீய திசைகள் உருவாகின்றன:

ஐந்து வாழ்க்கை-ஆற்றல்கள் (The five life-forces)

திபெத்திய ஜோதிடத்தின் மிகச் சிறப்பான பகுதி அதன் 'ஐந்து வாழ்க்கை-ஆற்றல்கள்' ஆகும். பிறப்பு ஆண்டுத் தூணை (Year pillar) மட்டும் வைத்து ஒரு நபரின் முழு வாழ்க்கையையும், அதன் ஐந்து பரிமாணங்களையும் திபெத்தியர்கள் கணக்கிடுகின்றனர்:

• சோக் (Sok - வாழ்க்கை-ஆற்றல்): ஒருவரின் இருப்பின் வேர். இது அந்த நபரின் பிறப்பு விலங்கைப் பொறுத்தது.
• லு (Lu - உடல் ஆரோக்கியம்): இது பிறப்பு ஆண்டின் மூலகத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. நோய்களுக்கு எதிரான எதிர்ப்புச் சக்தியைக் குறிக்கிறது.
• வாங்டாங் (Wangtang - பொருளாதார மற்றும் ஆளுமை சக்தி): ஒருவரின் பொருளாதாரம், சமூக அந்தஸ்து மற்றும் ஆளுமையைக் குறிக்கிறது.
• லுங்டா (Lungta - காற்று குதிரை): அதிர்ஷ்டம், வெற்றி மற்றும் நல்ல பெயரைக் குறிக்கிறது. இது நான்கு வகை விலங்குகளால் (புலி, குரங்கு, பன்றி, பாம்பு) தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
• லா (La - ஆன்மாவின் சாரம்): இது ஒரு நபர் எவ்வளவு ஒத்திசைவுடன் (harmony) உலகோடு பொருந்துகிறார் என்பதைக் குறிக்கிறது.

ஜோதிடர் இந்த ஐந்து ஆற்றல்களையும் நடப்பு ஆண்டின் மூலகங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பார். (உதா: ஒரு நபரின் உடல் மூலகம் மரம், நடப்பு ஆண்டின் மூலகம் உலோகம் என்றால், உலோகம் மரத்தை வெட்டும் என்பதால் அந்த நபருக்கு அந்த ஆண்டு மோசமான உடல்நலக் குறைபாடுகள் வரலாம்).

ஒரு வருடம் மோசமாக அமைந்தால், அதிலிருந்து தப்பிக்கத் திபெத்தியப் பாரம்பரியம் சில பரிகாரங்களைக் கூறுகிறது. இதற்காக விலங்குகளை விடுதலை செய்தல், பிரார்த்தனைக் கொடிகளைப் (Lungta flags) பறக்கவிடுதல், அல்லது 'நாம்கா' (Namkha) எனப்படும் பல வண்ண நூல்களால் கட்டப்பட்ட சிலுவை அமைப்புகளை உருவாக்குதல் போன்ற பௌத்த சடங்குகளைப் பரிந்துரைக்கிறது.

சோவா ரிக்பா: ஜோதிடமும் மருத்துவமும் (Sowa Rigpa: astrology and medicine)

திபெத்திய மருத்துவம், 'சோவா ரிக்பா' (Sowa Rigpa - குணப்படுத்தும் அறிவியல்), இந்திய ஆயுர்வேதம் மற்றும் சீன மருத்துவத்தின் கூறுகளை ஒருங்கிணைத்து, அதை உள்ளூர் திபெத்திய மூலிகைகளுடன் பயன்படுத்துகிறது. இதன் அடிப்படை நூல் 'கியுட் ஷி' (Gyud Bzhi - The Four Tantras). திபெத்தில் மருத்துவம் மற்றும் ஜோதிடம் ஆகிய இரண்டும் ஒரே தத்துவார்த்த அடித்தளத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன, எனவே இவை இரண்டும் பெரும்பாலும் ஒரே பயிற்சியாளர்களாலேயே படிக்கப்பட்டுப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

இந்த மருத்துவத்தில் பிரபஞ்சத்தின் அனைத்துப் பொருட்களும் (நோயாளியின் உடல் மற்றும் அவருக்குக் கொடுக்கப்படும் மூலிகைகள் உட்பட) ஐந்து மூலகங்களால் ஆனவை.

ஆரோக்கியம் என்பது இந்த மூன்று தோஷங்களும் உணவு, வாழ்க்கை முறை, மற்றும் பருவ கால மாற்றங்களோடு (சீதோஷ்ணம்) சமநிலையில் இருப்பதைக் குறிக்கும். பருவங்கள் மாறும்போது (அதாவது வெளிப்புறக் காலச்சக்கரம் மாறும்போது), மனித உடலின் தோஷங்களும் (உட்புறக் காலச்சக்கரம்) மாறுகின்றன. இதனால் ஒரு மருத்துவர் நோயறிதல் மற்றும் சிகிச்சைக்கு ஜோதிடத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது.

மருத்துவ ஜோதிடம் (Medical astrology)

உட்புற மற்றும் வெளிப்புறக் காலச்சக்கரங்கள் இரண்டும் ஒன்றாகச் சுழல்வதால், திபெத்திய மருத்துவ ஜோதிடம் (Ned-tsi) எப்போது சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும், எந்த வகையான சிகிச்சையைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதற்கான கடுமையான விதிகளைக் கொண்டுள்ளது. சந்திரன் வளர்ந்து தேயும்போது, உடலில் 'லா' (La - ஆன்மாவின் சாரம்) சுழலும் இடங்களும் மாறுகின்றன. 1-ஆம் தேதி கால் பெருவிரலிலிருந்து தொடங்கி, 15-ஆம் தேதி பௌர்ணமியன்று தலையின் உச்சியை அடைந்து, மீண்டும் 30-ஆம் தேதி அமாவாசையன்று பாதத்தை வந்தடைகிறது.

ஒரு மருத்துவர் இந்த 'லா' சுழலும் இடங்களில் ஒருபோதும் அறுவை சிகிச்சை, அக்குபஞ்சர் அல்லது தீய்த்தல் (moxibustion) செய்யமாட்டார்; அப்படிச் செய்தால் அது நோயாளியின் ஆன்மாவை நேரடியாகக் காயப்படுத்தும் என்று திபெத்திய மருத்துவம் எச்சரிக்கிறது. மேலும், நோயாளியின் மேவா (Mewa) மற்றும் பர்கா (Parkha) ஆகியவற்றைக் கொண்டு ஒரு நோய் எப்போது, எந்தத் திசையிலிருந்து, எந்த ஆவியால் ஏற்பட்டது என்பதை மருத்துவர் கணிக்கிறார். மருத்துவம் மட்டும் போதாத கடுமையான நேரங்களில், பௌத்த பரிகாரச் சடங்குகள் செய்யப்படுகின்றன.

விலைமதிப்பற்ற மாத்திரைகள் (The precious pills)

மருத்துவத்திற்கும் ஜோதிடத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு மருந்தகத்திலும் தொடர்கிறது. திபெத்திய மருத்துவம் நோய்களை மூலகங்களின் ஏற்றத்தாழ்வாகப் பார்ப்பதால், சிகிச்சையானது குறைவான மூலகங்களைச் சேர்ப்பதாகவும், அதிகமான மூலகங்களைக் குறைப்பதாகவும் உள்ளது.

இதில் மிகவும் மதிக்கப்படும் மருந்துகள் 'ரின்சென் ரில்பு' (rinchen rilbu - precious pills) எனப்படும் விலைமதிப்பற்ற மாத்திரைகள் ஆகும். இவை தங்கம், வெள்ளி, மற்றும் சில விஷப் பொருட்கள் (சரியாகப் பதப்படுத்தப்பட்டவை) உட்பட நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மூலப்பொருட்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்படுகின்றன. இவை குறிப்பிட்ட ஜோதிட நேரங்களில், பல மாதங்கள் தொடர்ந்து மந்திரங்கள் ஓதப்பட்டுத் தயாரிக்கப்படுகின்றன. நோயாளி இந்த மாத்திரையை ஒரு சுபமான நாளில்தான் உட்கொள்ள வேண்டும்.

நவீன காலகட்டத்தில், அரிய தாவரங்கள் மற்றும் கனிமங்களைப் பயன்படுத்துவது, மற்றும் அதிக தேவையைக் கையாளும் வகையில் மருந்துகளை பெருமளவில் உற்பத்தி செய்வது போன்ற நவீன சவால்களை திபெத்திய மருத்துவம் சந்திக்கிறது. ஆனாலும் அந்த மாத்திரைகளை உருவாக்கும் அடிப்படை ஜோதிடச் சுழற்சிகள் இன்னும் கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகின்றன.

இன்று இதைப் படித்தல் (Reading it today)

திபெத்திய ஜோதிடம் இன்றும் நடைமுறையில் உள்ளது: 'மென்-சீ-காங்' அமைப்பு இன்றும் ஜோதிடப் பஞ்சாங்கங்களை (almanacs) வெளியிடுகிறது, லாமாக்கள் சடங்குகளுக்கான நாட்களை இன்றும் கணிக்கின்றனர், மேலும் திபெத்தியர்கள் தங்களின் திருமணங்களுக்கும் இறுதிச் சடங்குகளுக்கும் ஜோதிடர்களை ஆலோசிக்கின்றனர். மேற்கத்திய ஜோதிடம் தனிநபரின் விருப்பங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் வேளையில், திபெத்திய ஜோதிடம் தனிநபரை ஒட்டுமொத்த பிரபஞ்சத்தின் மற்றும் ஆன்மீகத்தின் ஒரு பகுதியாகப் பார்க்கிறது.

திபெத்திய மருத்துவமும் அதன் ஜோதிடமும் இங்கு ஒரு பண்பாட்டுக் கல்வியாகவும், வரலாற்று முறையாகவும் வழங்கப்படுகின்றன, இது மருத்துவ ஆலோசனை அல்ல. பௌத்த மதக் கருத்துக்களையும் திபெத்தியக் கலாச்சாரத்தையும் ஒருங்கிணைத்த இந்தப் பாரம்பரியம் Tarot Academy சுற்றுச்சூழல் அமைப்பின் (ecosystem) ஐம்பத்திரண்டு மொழிகளிலும் கிடைக்கின்றன.