Berkano

Ang hugis

Isang patayong tungkod na may dalawang tatsulok na nakapatong laban dito sa iisang gilid, parehong sarado. Maayos itong tumutugma sa Latin na B, na naglalagay rito kasama ang Fehu, Ansuz at Raidho sa pangkat ng mga runa na sumusuporta sa pinagmulang Latin o Hilagang Italic para sa script.

Ang dalawang saradong hugis ay binasa bilang mga suso, at ang modernong kasanayan ay labis na umaasa rito para sa mga asosasyon ng runa sa pagkamayabong. Ito ay isang pagbasa na walang suporta sa anumang mapagkukunan, at ang kahulugan ng pagkamayabong ay perpektong nagmumula sa puno nang wala ito.

Ang puno

Betula, ang birch, at ang rekonstruksiyong berkanan ay tiyak: ang Lumang Ingles na beorc, Lumang Norse na bjǫrk, Aleman na Birke, modernong Ingles na birch, at mga cognate sa labas ng Germanic kabilang ang Sanskrit na bhūrja.

Ang birch ay isang pioneer species, at iyon ang katotohanan kung saan tumatakbo ang runa. Ito ang unang puno na sumasakop sa nahawan, nasunog o inabandonang lupa: kinukunsinti nito ang mahinang lupa, mabilis lumago, nagbibigay ng maraming buto, at may maikling buhay batay sa mga pamantayan ng kagubatan. Kung saan inalis ng sunog o pagputol ng puno ang isang burol, birch ang unang bumabalik, at inihahanda nito ang lupa para sa mas mabagal, mas mahabang-buhay na mga puno na tuluyang papalit dito.

Sa hilagang Europa ay puno rin ito ng dulong hilaga, lumalago kung saan halos walang ibang tutubo. Ang balat ng birch ay hindi pinapasok ng tubig at ginamit para sa mga lalagyan, pambubong, at, sa mga natuklasan sa Novgorod, bilang sulatan.

Mga sibol nang walang buto

Ang saknong sa Lumang Ingles ay hindi pangkaraniwang mahaba, apat na linya laban sa karaniwang tatlo, at ang kabuuan nito ay umiikot sa isang kabalintunaan.

Ang birch ay bleda leas, walang bunga. Ngunit nagbibigay ito ng tanas butan tudder, mga sibol nang walang buto. Pagkatapos ay ginugugol ng saknong ang natitira nitong mga linya sa kung gaano ito kaganda: mainam sa mga sanga nito, mataas sa korona nito, napapalamutian, hitik sa mga dahon, malapit sa kalangitan.

Ang inilalarawan ng tula, sa sarili nitong mga termino, ay ang paglago na hindi nagmumula sa inaasahang mekanismo. Ang birch ay gumagawa ng mga catkin sa halip na malinaw na prutas, at madali rin itong muling tumubo mula sa ibaba at mula sa mga sucker, kaya ang pinutol na birch ay bumabalik nang walang anumang itinanim.

Bilang isang imahe para sa isang runa, iyon ay tiyak at nagkakahalagang itago. Ang Berkano ay hindi ang ani, na Jera at nangangailangan ng buong siklo. Ito ang paglago na nagsisimula pa rin, mula sa walang nakikita, bago pa man ito bigyang-katwiran ng mga kondisyon.

Si Loki sa saknong ng Norwegian

Ipinapares ng tulang Norwegian ang birch sa isang linya tungkol sa pagdadala ni Loki ng suwerte ng panlilinlang, na tila walang kinalaman dito.

Normal iyan para sa tulang Norwegian, na ang mga pangalawang linya ay madalas na walang kinalamang mga salawikain o mga mnemonic filler na pinili para sa aliterasyon at tugma sa halip na kahulugan. Ang Bjarkan at bar ay nag-aaliterasyon; ang líma at tíma ay magkatugma. Ang konstruksiyon ay gumagawa ng metrikal na gawain.

Ang mga pagtatangkang basahin ang isang malalim na koneksyon sa pagitan ng birch at ni Loki ay pagpilit. Ang saknong ng Icelandic, na walang ganoong hadlang, ay nagbibigay lamang ng tatlong paglalarawan ng isang maliit na batang puno at iniiwan ito roon.

Sa mga inskripsiyon

Bilang letrang b ay lumalabas ito sa buong corpus sa ordinaryong bokabularyo at mga pangalan.

Walang pinatunayang paggamit ng Berkano bilang isang anting-anting sa pagsilang o anting-anting sa pagkamayabong sa talaan ng Elder Futhark. Ang Sigrdrífumál ay naglalaman ng isang tagubilin tungkol sa mga bjargrúnar, tumutulong na mga runa o mga runa ng pagsilang, na iuukit sa palad upang tulungan ang isang babae sa panganganak, at ang modernong kasanayan ay madalas na nag-uugnay niyan sa runa na ito batay sa tunog. Ang elementong Lumang Norse na bjarg- ay nangangahulugang tulong o pagpapalaya, hindi birch, kaya ang koneksyon ay isang homophone sa halip na isang etimolohiya. Ang teksto ay ikalabintatlong siglong panitikang Icelandic din tungkol sa isang maalamat na nakaraan.

Sa pagbasa, patayo

Ang Berkano ay mga simula, at partikular na ang mga maliliit.

Sa isang paglatag ay nagmamarka ito ng isang bagay na nagsisimula: isang proyekto sa unang mga linggo nito, isang relasyon sa punto kung saan maaari itong maging isang bagay, isang pagbangon na nagsisimula pagkatapos ng sakit o pagbagsak. Ang literal na pagsilang at pagbubuntis ay ang pinakadirektang pagbasa at madalas na tama kapag ang tanong ay nasa paksang iyon.

Ang katangian bilang pioneer ang nagpapakilala rito mula sa ibang mga runa ng paglago. Ang Berkano ay hindi naghihintay ng magagandang kondisyon. Binabasa ito bilang paglago na nananatili sa lupang nahawan, nasunog o nawasak, na nagpapaging dito bilang isa sa mas nakakapagpatibay-loob na mga runa na mahahanap pagkatapos ng isang mahirap na panahon. Ito ang unang bumabalik.

Ito rin, sa parehong pagkakataon, ay katamtaman. Ang birch ay may maikling buhay at hindi ito ang puno na magtatapos na nakatayo roon. Ang Berkano ay bihirang mangahulugan ng pinal na kinalabasan. Nangangahulugan itong may nagsimula at ito ay maaaring mabuhay, na pagkatapos ng Hagalaz o Naudhiz ay madalas na mas kapaki-pakinabang na impormasyon.

Sa pagbasa, baligtad

Bumabaybay pabaligtad ang Berkano.

Sa baligtad na posisyon, ito ay paglago na hindi magtatagumpay. Isang maling simula, isang proyekto na nagsisimula at hindi nag-uugat, isang pagbangon na natitigil. Sa mga tanong tungkol sa pagbubuntis at pamilya ay maaari itong maging mahirap, at nararapat na hawakan nang maingat sa halip na ipahayag nang direkta.

Ang isa pang baligtad na pagbasa ay pagsakal. Pag-aalaga na naging kontrol, atensiyon na pumipigil sa paglago sa halip na sumuporta rito, isang tao na pinananatiling maliit sa pamamagitan ng labis na pag-aalaga. Ang kabutihan ng birch ay nananatili ito sa sarili nitong paraan; ang baligtad na Berkano ay madalas na nagmamarka ng sitwasyon kung saan ang isang bagay ay labis na inaalagaan kaya hindi ito makapagtatag ng sarili.

Mga modernong esoterikong patong

Ang mga pagpapalagay kina Frigg at Nerthus, ang elemento, at ang malakas na ina na pagbasa ay nagmula lahat sa ikadalawampung siglong muling pagbuhay, lalo na kina Thorsson at Aswynn.

Ang pagbasa sa hugis ng runa bilang mga suso, at ang nauugnay na pagbabalangkas sa Berkano bilang ina na runa o diyosa na runa, ay ganap na moderno. Ang kahulugan ng pagkamayabong ay maipagtatanggol mula sa puno mismo at hindi na ito kailangan.

Ang birch ay may mga tunay na ritwal na asosasyon sa huling mga gawi ng tradisyong Europeo, kabilang sa mga kaugalian sa tagsibol ng mga Slavic at Baltic at sa birch besom. Ang mga ito ay mga tunay na tradisyon at hindi sila ebidensya tungkol sa Elder Futhark, na nawala sa paggamit ilang siglo bago maitala ang alinman sa kanila.

Kasama ng ibang mga runa

Ang Berkano kasama ang Jera (ᛃ) ay ang buong pagkakasunud-sunod ng paglago: isang bagay na nagsisimula, at isang siklo na magdadala nito.

Ang Berkano kasama ang Ingwaz (ᛜ) ang pagpapares na ginagamit ng modernong kasanayan para sa pagbubuntis at para sa potensyal na nakaimbak sa halip na aktibo. Ang parehong runa ay tungkol sa isang bagay na hindi pa nakikita.

Ang Berkano kasama ang Hagalaz (ᚺ) ay pinsala sa isang batang bagay, at madalas na ang pinakamatinding babala sa isang paglatag tungkol sa isang bagong proyekto.

Ang Berkano kasama ang Eihwaz (ᛇ) ay naghaharap sa dalawang puno laban sa isa't isa: ang mabilis na pioneer at ang puno na nabubuhay nang mas matagal kaysa sa lahat. Madalas nitong minamarkahan ang pagpili sa pagitan ng mabilis na paglago at mabagal na pagiging permanente.

Ang Berkano kasama ang Fehu (ᚠ) ay lumilipat sa pagtaas sa materyal na kahulugan, mga kawan at mga pag-aari na lumalago sa halip na isang tao o isang proyekto.