Ehwaz

Το σχήμα

Δύο κατακόρυφα στελέχη ενωμένα κοντά στην κορυφή από ένα ζεύγος γραμμών που συγκλίνουν σε ένα αμβλύ σημείο, ώστε το συνδετικό στοιχείο να θυμίζει ένα M με κοντά σκέλη. Ως προς την κατασκευή του συνδέεται στενά με το Mannaz (ᛗ), το οποίο βρίσκεται αμέσως μετά στη σειρά και χρησιμοποιεί το ίδιο πλαίσιο δύο στελεχών, με τις ενωτικές γραμμές να διασταυρώνονται αντί απλώς να συναντώνται.

Αυτή η γειτνίαση είναι απίθανο να αποτελεί σύμπτωση. Άλογο και άνθρωπος, κατασκευασμένα από τα ίδια δομικά στοιχεία, το ένα δίπλα στο άλλο στη σειρά. Το αν οι χαράκτες είχαν αυτή την πρόθεση παραμένει άγνωστο, όμως το μοτίβο είναι υπαρκτό.

Το όνομα

Πρωτογερμανικό ehwaz, δηλαδή άλογο, και ένα από τα σαφέστερα ινδοευρωπαϊκά ομόρριζα σε ολόκληρη τη σειρά: λατινικό equus, αρχαίο ελληνικό ἵππος, σανσκριτικό aśva, παλαιοϊρλανδικό ech. Η λέξη είναι πολύ αρχαιότερη από τη γερμανική γλωσσική οικογένεια.

Η σύγχρονη αγγλική λέξη horse δεν προέρχεται από αυτήν. Κατάγεται από μια ξεχωριστή γερμανική ρίζα, hrussa, η οποία εκτόπισε πλήρως τον παλαιότερο όρο. Το παλαιοαγγλικό eh επιβιώνει μόνο ως απολίθωμα, ενώ η οικογένεια του equus έφτασε στα σύγχρονα αγγλικά μέσω λατινικών δανείων όπως equine και equestrian και όχι μέσω άμεσης κληρονομιάς.

Επομένως, αυτός ο ρούνος φέρει το όνομα μιας λέξης που η αγγλική γλώσσα έχασε.

Το άλογο στον γερμανικό πολιτισμό

Τα άλογα δεν αποτελούσαν απλώς μεταφορικό μέσο. Ήταν περιουσιακό στοιχείο υψηλού κύρους, καθώς και ιερά ζώα θυσίας.

Ο Τάκιτος περιγράφει ότι τα γερμανικά φύλα διατηρούσαν λευκά άλογα με δημόσια δαπάνη, απαλλαγμένα από κάθε εργασία, και ερμήνευαν οιωνούς από το χλιμίντρισμα και το ρουθούνισμά τους, τα οποία, όπως αναφέρει, οι ιερείς αλλά και ο ίδιος ο βασιλιάς θεωρούσαν πιο αξιόπιστα από τη δική τους κρίση. Ταφές αλόγων συναντώνται σε όλο τον γερμανικό κόσμο, με τα ζώα να ενταφιάζονται δίπλα σε άτομα υψηλής κοινωνικής θέσης. Η πρακτική του blót που περιλάμβανε θυσία αλόγων και κατανάλωση ιππείου κρέατος είναι καλά τεκμηριωμένη, και η χριστιανική εκκλησία την απαγόρευσε ρητά, λόγος για τον οποίο το κρέας του αλόγου έγινε ταμπού στο μεγαλύτερο μέρος της βόρειας Ευρώπης.

Την περίοδο των Μεγάλων Μεταναστεύσεων, τα αδέλφια Hengist και Horsa, τα οποία η αγγλοσαξονική παράδοση αναφέρει ως τους ηγέτες που έφτασαν στη Βρετανία, φέρουν ονόματα που σημαίνουν επιβήτορας και άλογο. Ο Τάκιτος αναφέρει επίσης τους Alcis, ένα ζεύγος θεϊκών αδελφών που λάτρευαν οι Naharvali, ενώ το μοτίβο των δίδυμων θεών-αλόγων είναι ευρέως διαδεδομένο στην ινδοευρωπαϊκή θρησκεία.

Οτιδήποτε από αυτά θα μπορούσε να εμπλουτίσει το νόημα του ρούνου. Τίποτα όμως δεν αναφέρεται ρητά ως τέτοιο.

Το μοναδικό σωζόμενο ποίημα

Το Ehwaz είναι άλλος ένας από τους ρούνους που παραλείφθηκαν από το Νεότερο Φούθαρκ, οπότε σώζεται μόνο η παλαιοαγγλική στροφή.

Πρόκειται για έναν στίχο με συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο. Το άλογο είναι χαρά για τους ευγενείς μπροστά στους πολεμιστές, ένα άτι περήφανο στις οπλές του, και ακολουθεί η αξιοπρόσεκτη φράση: ðær him hæleþ ymb welege on wicgum wrixlaþ spræce, όπου εύποροι ήρωες καβάλα στ' άλογα συζητούν γι' αυτό. Άνδρες πάνω σε άλογα, να μιλούν για άλογα.

Η στροφή κλείνει με κάτι πιο ήρεμο. And biþ unstyllum æfre frofur: και είναι πάντοτε παρηγοριά για τους ανήσυχους.

Αυτός ο τελευταίος στίχος κάνει όλη την ουσιαστική δουλειά. Όλα τα προηγούμενα αφορούν επίδειξη και κοινωνικό κύρος, το άλογο ως απόκτημα που θαυμάζουν άλλοι πλούσιοι άνδρες. Η καταληκτική πρόταση στρέφεται σε αυτό που το ζώο προσφέρει πραγματικά σε έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να ησυχάσει. Είναι ο μοναδικός στίχος στη στροφή που αφορά τη σχέση και όχι την ιδιοκτησία, και αποτελεί τον λόγο για τον οποίο το Ehwaz ερμηνεύεται ως συνεργασία και όχι ως περιουσία.

Στις επιγραφές

Ως γράμμα e εμφανίζεται σε όλο το σώμα των επιγραφών, αν και λιγότερο συχνά από τα συνηθέστερα φωνήεντα.

Αξίζει να αναφερθεί εδώ ο ρουνικός λίθος του Möjbro από το Uppland της Σουηδίας, ο οποίος χρονολογείται στον πέμπτο αιώνα: απεικονίζει έναν έφιππο αναβάτη με σκύλους πάνω από την επιγραφή frawaradaz ana hahai slaginaz, που συνήθως αποδίδεται ως «Ο Frawaradaz, φονευμένος πάνω στο άλογό του» ή «φονευμένος στο πεδίο της μάχης». Η εικονογραφία του αλόγου και το ρουνικό μνημείο συνυπάρχουν στον ίδιο λίθο.

Δεν υπάρχει καμία μαρτυρημένη αυτόνομη χρήση αυτού του ρούνου ως φυλαχτού.

Στην ερμηνεία: Όρθια θέση

Το Ehwaz αντιπροσωπεύει τη συνεργασία, και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι ότι πρόκειται για μια έμπρακτη, λειτουργική σχέση.

Εκεί όπου το Gebo είναι ανταλλαγή συνοδευόμενη από υποχρέωση και το Wunjo είναι η ικανοποίηση ανάμεσα στους δικούς σας ανθρώπους, το Ehwaz είναι δύο πλευρές που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση με καταμερισμό εργασίας. Ένας γάμος που λειτουργεί, μια επιχειρηματική σύμπραξη, μια συνεργασία, μια συμμαχία. Η εμπιστοσύνη δεν είναι συναισθηματική· είναι η πρακτική εμπιστοσύνη όπου κάθε πλευρά προσδοκά από την άλλη να εκπληρώσει το δικό της μερίδιο.

Ερμηνεύεται ως σταθερότητα μάλλον παρά ως ταχύτητα. Ένας αναβάτης και ένα άλογο κινούνται με τον ρυθμό που μπορούν να διατηρήσουν και οι δύο, και το Ehwaz σε ένα ρίξιμο σημαίνει συνήθως πρόοδο αξιόπιστη και όχι θεαματική.

Η κυριολεκτική ερμηνεία του ταξιδιού είναι επίσης δυνατή, αν και το Raidho καλύπτει τα ταξίδια πιο άμεσα. Η ουσιαστική διάκριση είναι ότι το Raidho είναι η ιππασία και το Ehwaz είναι το άλογο: το μέσο και η σχέση μαζί του.

Επιπλέον, ο τελευταίος στίχος του ποιήματος παραμένει πολύτιμος. Το Ehwaz συχνά υποδεικνύει το πράγμα ή το πρόσωπο που καταλαγιάζει έναν ανήσυχο ερωτώντα. Όχι αυτό που επιλύει το πρόβλημα, αλλά αυτό που καθιστά υποφερτή τη συνέχιση της πορείας.

Στην ερμηνεία: Ανεστραμμένη θέση

Το Ehwaz μπορεί να εμφανιστεί ανεστραμμένο.

Σε ανάστροφη θέση υποδηλώνει μια συνεργασία ασυγχρόνιστη. Δύο πλευρές που τραβούν σε αντίθετες κατευθύνσεις, μια σχέση όπου ο καταμερισμός εργασίας έχει καταρρεύσει, εμπιστοσύνη που έχει πληγεί. Η προδοσία αποτελεί την ακραία εκδοχή και συχνά είναι υπερβολικά βαριά· η πιο συνηθισμένη ερμηνεία είναι απλώς η αναντιστοιχία, δύο άνθρωποι που δεν κατευθύνονται πλέον στο ίδιο σημείο με την ίδια ταχύτητα.

Η συγκεκριμένη ανάστροφη ερμηνεία που αξίζει να προσέξει κανείς είναι η περίπτωση όπου η μία πλευρά επωμίζεται όλο το βάρος της άλλης. Το νορβηγικό ποίημα για το Raidho αναφέρει ότι η ιππασία είναι το χειρότερο πράγμα για τα άλογα, και το ανεστραμμένο Ehwaz συχνά σηματοδοτεί τη στιγμή που κάποιος συνειδητοποιεί ποιος από τους δύο υπήρξε.

Μπορεί επίσης να σημαίνει ανησυχία χωρίς τίποτα που να την καταπραΰνει, στερώντας την παρηγοριά του καταληκτικού στίχου του ποιήματος.

Σύγχρονα εσωτεριστικά στρώματα

Η δρυς και η μελία, το στοιχείο της γης και οι αποδόσεις σε θεότητες προέρχονται από την αναβίωση του 20ού αιώνα, κυρίως από τα έργα των Thorsson και Aswynn. Η σύνδεση με τους Alcis και τους θεϊκούς διδύμους αποτελεί επιστημονική παρατήρηση για την ινδοευρωπαϊκή θρησκεία την οποία σύγχρονοι συγγραφείς ρούνων προσάρμοσαν σε αυτόν τον ρούνο· δεν μαρτυρείται για τον ίδιο τον ρούνο.

Η ερμηνεία του Ehwaz ως οχήματος για σαμανικά ταξίδια, που συνδέεται ορισμένες φορές με το οκτάποδο άλογο του Όντιν, τον Sleipnir, είναι εντελώς σύγχρονη. Ο Sleipnir αποτελεί γνήσιο στοιχείο της σκανδιναβικής μυθολογίας, όμως η σύνδεσή του με αυτό το γράμμα δεν είναι ιστορική.

Το σύστημα Armanen του Guido von List δεν περιλαμβάνει το Ehwaz, καθώς βασίστηκε στη σειρά των δεκαέξι ρούνων από την οποία είχε ήδη παραλειφθεί.

Σε συνδυασμό με άλλους ρούνους

Το Ehwaz μαζί με το Mannaz (ᛗ) συνδυάζει τους δύο ρούνους που κατασκευάζονται από το ίδιο πλαίσιο και ερμηνεύεται ως μια συγκεκριμένη ανθρώπινη σχέση και όχι ως κάτι γενικόλογο.

Το Ehwaz με το Raidho (ᚱ) ενώνει το άλογο και την ιππασία, και συνήθως υποδηλώνει ότι μια συνεργασία είναι εκείνη που διανύει την πορεία.

Το Ehwaz με το Gebo (ᚷ) εκφράζει μια σύμπραξη που εμπεριέχει υποχρέωση, συχνά επίσημη: γάμο, συμβόλαιο, μια δεσμευτική συμφωνία.

Το Ehwaz με το Isa (ᛁ) φανερώνει μια συνεργασία που έχει πάψει να κινείται, κάτι που για αυτόν τον ρούνο αγγίζει τον ίδιο τον ορισμό της αποτυχίας.

Το Ehwaz με το Wunjo (ᚹ) ή το Othala (ᛟ) τοποθετεί τη σύμπραξη μέσα σε μια οικία και ερμηνεύεται ως οικογένεια με την πρακτική έννοια των ανθρώπων με τους οποίους ζει και εργάζεται κανείς πλάι-πλάι.